Солтүстік Ирландия лоялистік тобы: UCDC ұйымы 1966 ж. құрылған. Ол протестанттардың құқықтарын қорғап, реформаларға қарсылық көрсетті. Тарихы мен мақсаты туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Ирландияның лоялистік тобы
Northern Irish loyalist group
Ulster Constitution Defence Committee (UCDC) 1966 жылдың сәуір айында Солтүстік Ирландияда лоялистік Ulster Protestant Volunteers (UPV) ұйымының басқару органы ретінде құрылды. Ол шерулерді, наразылық акцияларын және үкіметтің қалыпты күйін сақтау мақсатындағы әскери-жауынгерлік іс-шараларды үйлестірді, Теренс О’Ниллдің реформаларына қарсы науқанды жүргізді және азаматтық құқықтар қозғалысын тоқтатуға тырысты.
The Ulster Constitution Defence Committee (UCDC) was established in Northern Ireland in April 1966 as the governing body of the loyalist Ulster Protestant Volunteers (UPV). It coordinated parades, counter demonstrations, and paramilitary activities to maintain the status quo of the government, led a campaign against the reforms of Terence O'Neill and stymied the civil rights movement.
Өмірбаян
Солтүстік Ирландияның төртінші премьер-министрі Теренс О’Нилл 1963 жылы қызметін бастады, ол экономикалық депрессияны болдырмау үшін индустрияны жаңғыртуға тырысты. Бұл процеске байланысты шетелдік индустрия Солтүстік Ирландияға келді, бұл протестанттық, юнионисттік билік базасына қауіп төндірді: юнионисттер жұмыс орындарында 90% үлеске ие болғанмен, шетелдік индустриялар католиктерді жұмысқа алып, протестанттардың ықпалын азайтты. 1965 жылы Теренс О’Нилл экономикалық ынтымақтастықты дамыту мақсатында Ирландия Республикасының премьер-министрі Шон Лемаспен кездесіп, әңгімелесті. Юнионисттер Ирландияны қарсыласы ретінде қарастырды, ал Ішкі істер министрі Брайан Макконнеллтің баяндамасында ИРА-ның жаңа көтеріліс науқанының жақын арада басталатыны айтылды. Саяси белсенді фундаменталистік пресвитериан Иан Пейсли қолданыстағы жағдайды сақтауды жақтады. Фундаменталистер «дәстүрлі юнионизммен» байланысты болды, олар протестанттардың жұмыс орындарында, тұрғын үйлерде және саяси билікте артықшылықтарын қадағалауды көздеді. Протестантизмдегі экуменикалық, либералды қозғалыстың саяси элитамен және католиктермен келісетіні айтылды, бұл протестант жұмысшы табының иеленген артықшылықтарына қауіп төндірді. Пейслидің төрт кандидатты сайлауға түсіру әрекеті Вестминстердегі жалпы сайлауда дауыс жинау үшін сайлау машинасының қажеттігін түсінгеннен кейін оларды қайтарып алумен аяқталды. (Бултон 34)
The fourth Prime Minister of Northern Ireland, Terence O'Neill, who began his term in 1963, was trying to modernize industry to stave off an economic depression. This process brought foreign industry to Northern Ireland and threatened the Protestant, Unionist, powerbase: the Unionists held 90% of jobs but foreign industries were hiring Catholics, thus reducing Protestant strength. In 1965, Terence O'Neill also invited and met with Sean Lemass, the Prime Minister of the Republic of Ireland, to promote economic cooperation. Unionists often regarded Ireland as the enemy and a report from Brian McConnell, the Home Affairs Minister, said a new IRA campaign of subversion was imminent. Ian Paisley, a fundamentalist Presbyterian who was politically active, supported the status quo. Fundamentalists were associated with 'traditional Unionism,' which wanted Protestant advantages in jobs, housing, and political power. The ecumenical, liberal movement within Protestantism was thought to align with the political elite and with Catholics, thereby threatening the advantages enjoyed by working class Protestants. Paisley's attempt to put four candidates into an election ended up with him withdrawing them when he identified the need for an electoral machine to obtain votes in the Westminster general election. (Boulton 34)
Пейслидің еркін пресвитериан шіркеуінің мүшесі және баспагер Ноэль Доэрти Пейслиге «Пуритан баспа компаниясын» құруға және 1966 жылдың мамырында «Протестант телеграфының» алғашқы нөмірін шығаруға көмектесті. Доэрти «Ольстер протестанттық әрекетінің» мүшесі және әлдеқайда қатал мінезді Густи Спенсқа табынушы болды, ол 1966 жылдың наурыз айында UCDC құрылғанға дейін «Ольстер ерікті күштерін» (UVF) қайта құрды. Доэрти Пейслиге қажетті саяси құралды ұсынғанмен, оның ниеттері Пейслиге қарағанда Спенске көбірек сәйкес келді. Доэрти Пейслимен сенімді қарым-қатынасын пайдаланып, UCDC құрылғанға екі ай бұрын «Ольстер протестанттық еріктілер корпусының» желісін ұйымдастыруды бастады.
Noel Doherty, a member of Paisley's Free Presbyterian Church and a printer, helped Paisley form the Puritan Printing Company and create the first edition of the Protestant Telegraph in May 1966. Doherty was an admirer of Gusty Spence, a member of Ulster Protestant Action and a much tougher character who re created the Ulster Volunteer Force (UVF) in March 1966, just prior to the formation of the UCDC. While proposing the political vehicle Paisley needed, Doherty's motives aligned more with Spence than with Paisley. Doherty used his position of trust with Paisley and began to organize a network of the 'Ulster Protestant Volunteer Corps' about two months before the creation of the UCDC.
Ұйым
1966 жылы сәуірде Иан Пейсли Ноэль Доэрти және басқа да лоялистермен кездесіп, Доэрти ұсынған Ольстер конституциясын қорғау комитетін (UCDC) құру туралы талқылады. Пейсли төраға болып сайланды, ал "барлық заңды жолдармен Солтүстік Ирландия конституциясын қорғауға және сақтауға ант берген 12 адамнан тұратын біріккен протестант патриоттары қоғамы" (сондай-ақ "12 шәкірт" деп белгілі) құрылды. Доэрти хатшы болып тағайындалды. (Куган 49,50) Корольдік Ольстер полициясы (RUC) тергеу жүргізді. Осы шабуылдардың бесеуі сәуірде және мамырдың бірінші аптасында болды. Ноэль Доэрти UPV-нің Лоугалл бөлімшесі мен Густи Спенстің Шанкилл Ульстер ерікті күштерінің (UVF) бірлесіп жұмыс істеуіне көмектесті. "Мальверн Армс" атты бардың сыртындағы кісі өлтіру ісі тергелді, және UCDC, Иан Пейсли басшылығымен, кінәлі деп танылды, бірақ ол ешқандай хабары жоқ екенін мәлімдеді. UVF-тан Густи Спенс, Хью МакКлин және Роберт Уильямсон, IRA мүшелері деп санайтын төрт барменді атып өлтірді. Бардың артқы бөлмесінде демалыста болған RUC қызметкерлері тұтқындаулар жасады. Үш қарулы адам өмір бойына түрмеге кесілді. Терренс О'Нилл 1932 жылғы Азаматтық билік (арнайы өкілеттіктер) заңы бойынша UVF-ты тыйым салды. UCDC және UPV тыйым салынбады, бірақ О'Нилл осы ұйымдарды байланыстыруға көптеген әрекеттер жасады, Иан Пейсли олардың жетекшісі екенін айтты. Иан Пейсли UVF-пен байланысын жоққа шығарды. Ол және UCDC төрағасының орынбасары Джеймс МакКоннелл Доэртиді UCDC-ден шығарып салды.
Ian Paisley met with fellow loyalists including Noel Doherty in April 1966, when he discussed a proposal by Doherty to create the Ulster Constitution Defence Committee. Paisley was made the Chairman and a "12 man united society of Protestant patriots pledged by all lawful methods to uphold and maintain the constitution of Northern Ireland" (also known as "the 12 disciples") was created. Doherty was made the Secretary. (Coogan 49,50) The Royal Ulster Constabulary (RUC) investigated. Five of these attacks were in April and the 1st week of May. Noel Doherty facilitated the Loughgall division of the UPV and Gusty Spence's Shankill Ulster Volunteer Force (UVF) working together. A murder outside a bar known as the Malvern Arms was investigated and the UCDC, led by Ian Paisley was implicated but he denied any knowledge. Gusty Spence, Hugh McClean and Robert Williamson from the UVF, shot four barmen they presumed were IRA men. Off duty RUC men were in the back room of the bar and arrests were made. The three gunmen were convicted and sentenced to life imprisonment. Terrence O'Neill banned the UVF under the Civil Authorities (Special Powers) Act of 1932. The UCDC and the UPV were not banned but O'Neill made many attempts to tie the organisations together, implying that Ian Paisley was the leader. Ian Paisley denied any connection with the UVF. He and James McConnell, the vice chairman of the UCDC, expelled Doherty from the UCDC.
Қарсы көрсетілімдер
Солтүстік Ирландияда азаматтық құқық қозғалысы 1967 жылғы ақпан айында құрылды. Ол үш ерекше әлеуметтік топтан тұрды: католик орта тап; Куинс университетінің студенттері; және католик геттоларындағы жұмысшы табы. Бұрынғы ИРА қалдықтары да оған кірді. Солтүстік Ирландия азаматтық құқық қауымдастығы (NICRA), төрағасы Бетти Синклер ханым, баяу іске кірісті. Шеруге шыққанда, нәтижесінде әртүрлі протестант ұйымдарымен қанды қақтығыстар болды. (Бултон 66 67)
The Northern Ireland civil rights movement was founded in February 1967. It was made up from three distinct social groups: the Catholic middle class; the students of Queen's University; and the working class in the Catholic ghettos. It also included the remnants of the old IRA. The Northern Ireland Civil Rights Association (NICRA), chaired by Mrs. Betty Sinclair, was slow starting. When it did start marching, the result was bloody clashes with the various Protestant organisations. (Boulton 66 67)
Алғашқы азаматтық құқық шеруі 1968 жылғы 24 тамызға жоспарланған. Ол Коалислендтен Дунганнонға дейін Базар алаңы мен қала орталығы арқылы өтуі тиіс еді. UCDC/UPC полицияны шеруді қаланың католик бөлігі арқылы бағыттап қайта бағыттауға көндірді. Шерушілер Дунганнонның шетінде полиция және негізінен Ольстер протестант еріктілерінен құралған үлкен топпен кездесті. Полиция екі топты бөліп тұруға тырысты, бірақ екі тараптан да сөкпелерге ұшырады. Демонстрация соңында UCDC басшылары UPV мүшелеріне қолдау көрсеткені үшін алғыс айтты және «UCDC саясаты UPC арқылы барлық мүмкіндікті пайдаланып, жаумен күресуді жалғастырады» деді. (Бултон 69)
The first civil rights march was scheduled for August 24, 1968. It was supposed to proceed from Coalisland to Dungannon by going through Market Square and the town centre. The UCDC/UPC convinced the police to re route the march through the Catholic part of town. The marchers were met at the outskirts of Dungannon by the police and a large group made up mainly by the Ulster Protestant Volunteers. The police managed to keep both groups apart but were abused by both sides. At the conclusion of the demonstration, the executives of the UCDC thanked the UPV members for their support and stated that, "The policy of the UCDC, through the UPC, has been and will continue to be to confront the enemy at every opportunity." (Boulton 69)
Келесі азаматтық құқық шеруіне тыйым салынды, өйткені ол Дерри қаласының қабырғаларының ішіндегі бір бөлігінен өтуі керек еді. Бұл жер протестанттар үшін «қасиетті» саналды және UPV ғана емес, барлық одақтастар мен полиция да осы пікірді ұстанды. Шерушілер бұйрыққа бағынбады және 90 шеруші мен 18 полицейдің жараланған RUC төңкерілген отрядымен бетпе-бет келді. «Осы уақытта Куинс университетінің студенттері полицияның қатыгездігіне наразылық білдіру үшін шамамен 1500 адамдық митинг өткізедінін мәлімдеді. Ольстер (Солтүстік Ирландия) Конституциясын қорғау комитеті қарсы митинг ұйымдастыруды жоспарлады». 1968 жылғы 9 қазанда Белфаста өткен тағы бір NICRA демонстрациясын Иан Пейсли бастаған халық тоқтатты. Дерриде көптеген азаматтық құқық шерулері мен UCDC/UPV қарсы шерулері өтті. Бұл шайқастар саяси әсерге ие болды және Терренс О'Нилл азаматтық құқық топтары мен UCDC/UPV арасындағы жағдайды бақылауға тырысу үшін реформаларды қолдаудың басты тұлғасы болды, сондай-ақ басқа протестант топтарымен бірге.
The next civil rights march was banned as it was supposed to parade through part of Derry within the city walls. This was considered 'sacred' ground by the Protestants and not only the UPV but by all the unionists and the police. The marchers ignored the order and were confronted by the RUC riot squad where 90 marchers and 18 police were injured. "Meanwhile, students at Queens University here announced they would hold a rally of about 1,500 people to protest reported police brutality. A rival meeting was planned by the Ulster (Northern Ireland) Constitution Defense Committee." Another NICRA demonstration in Belfast on 9 October 1968 was blocked by a crowd led by Ian Paisley. Derry was the site of numerous other civil rights marches and counter marches by the UCDC/UPV. The battles were having a political impact and Terrence O'Neill was a central figure in supporting the reforms to try to control the situation between the civil rights groups and the UCDC/UPV along with other Protestant groups.
Бомбалау
Жергілікті электр қуаты мен су тарату жүйелеріне қарсы бірнеше бомбалық шабуылдар UCDC/UPC және тыйым салынған UVF ұйымдарына тағылды. Шабуылдар азаматтық тәртіпті бұзу мақсатымен жасалған деп саналды, нәтижесінде Терренс О'Ниллді отставкаға кетуге мәжбүр етуді көздеді. Сотта өткен істерде көптеген айыпталушылар кінәсіз деп танылды, сондықтан шабуылдарды бір немесе бірнеше протестант экстремистік топтарымен байланыстыру мүмкін болмады. О'Нилл 1969 жылдың сәуір айында Иан Пейслиге өз сайлау округінде жеңіліп қалуға шамалы қалғаннан кейін отставкаға кетті.
A series of bomb attacks against local power and water distribution were attributed to the UCDC/UPC and the outlawed UVF. The attacks were considered to cause civil disruption with the result to force Terrence O'Neill to resign. Court trials found most of the defendants not guilty so the attacks could not be linked to one or more Protestant extremist groups. O'Neill resigned in April 1969 after he was nearly defeated in his area by Ian Paisley.