Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық әскери офицер және отаршылдық әкім (1841–1902)
Italian military officer and colonial administrator (1841–1902)
Оресте Баратиери (туғандағы аты – Оресте Бараттер, 13 қараша 1841 – 7 тамыз 1901) – итальяндық әскери офицер және отаршылдық әкім, 1892 жылдан 1896 жылға дейін Эритреяның губернаторы қызметін атқарды.
Oreste Baratieri (né Oreste Baratter, 13 November 1841 – 7 August 1901) was an Italian military officer and colonial administrator who served as the governor of Eritrea from 1892 to 1896.
Ерте мансап
Кондинода (Тироль графы, қазіргі Трентино) туған Баратиери өзінің карьерасын Джузеппе Гарибальдидің «Қызыл көйлектері» ерікті жасағында бастады, онда 1860 жылдан 1861 жылға дейін «Мың экспедициясы» кезінде қызмет етті. Италия біріккеннен кейін Баратиери 1867 жылғы Ментана шайқасына қатысты, содан кейін ол әскери мансапқа өтті. Ол тұрақты итальян армиясына қосылып, 1866 жылғы 24 маусымда Кустоза шайқасында күресті. 1891 жылы генерал шеніне жеткен Баратиери колониялық Африкадағы итальяндық күштердің командирі болып тағайындалды және келесі жылы Эритреяның губернаторы болды. Баратиери 1893 жылдан 1895 жылға дейін шекара бойындағы жергілікті эфиопиялық күштермен бірнеше жыл соғысып, махдистерге қарсы бірнеше жеңіске жетті, әсіресе 1894 жылғы 17 шілдедегі Кассала шайқасында.
Born in Condino (County of Tyrol, now Trentino), Baratieri began his career as a volunteer for Giuseppe Garibaldi's Redshirts, where he served during the Expedition of the Thousand from 1860 to 1861. Following the unification of Italy, Baratieri did fight in the Battle of Mentana (1867) then he pursued a military career joining the regular Italian Army and fighting at the Battle of Custoza on 24 June 1866. Rising to the rank of general by 1891, Baratieri was appointed commander of Italian forces in colonial Africa and the following year became governor of Eritrea. Baratieri would spend several years fighting with local Ethiopian forces along the border from 1893 to 1895, winning several victories over the Mahdists, particularly at the Battle of Kassala on 17 July 1894.
Италия-Эфиопия соғысы
Эфиопия императоры Менелик II мен Италияның Учале шарты бойынша туындаған даудан кейін Италия Эфиопия империясына қарсы жорық бастады. Баратиери қысқа уақытқа Италияға оралғанда, халыққа Менеликті тірідей әкелуге уәде бергені хабарланды. 1895 жылдың соңында Баратиери 25 мың итальяндық әскер мен эритреялық Аскариден тұратын күшті Эфиопияға енгізді. Бірақ Менелик бірнеше жыл бойы әскерін заманауи қару-жарақ және оқ-дәрімен жарақтандырып, кейде итальяндықтардың көмегімен, итальяндық күштерден әлдеқайда көп армия шақырып жинады. Баратиери Бірінші италия-эфиопия соғысының шамамен бір жылын шешуші шайқастан қашып өткізді. Алайда 1896 жылдың ақпан айында Франческо Криспидің ықылымсыз итальян үкіметі Баратиериге эфиопиялықтарға қарсы шабуылға өтуді бұйырды. Баратиери білмегендей, оны алмастыру туралы құпия шешім қабылданды және оның ізбасары, генерал Балдиссера Эритреяға жолға шықты. 1896 жылдың 28 ақпанында Баратиери Сауриядағы төрт бригада командирімен кеңес өткізді. Генерал өзі ішінара қайта шегінуді жақтады, себебі Менелик басқаратын эфиопиялық әскерлердің азық-түлік жетіспейтініне және олар жақын арада тарап кететініне сенді. Бірақ оның бригадирлері де, Римнен келген бұйрықтары да таулы жерге шабуыл жасауды талап етті. 29 ақпанда Баратиери төрт жеке колоннамен эфиопиялықтарға Адоуаға қарай жорық жасады, онда олардың саны оның 9 894 сарбаздан тұратын жасағынан он еседен астам болды. 1 наурызда таңғы сағат 5:30-дан кейін, бір атты әскер итальяндықтардың жорығы туралы хабармен эфиопиялық лагерьге кіргенде шайқас басталды. Эфиопиялық әскерлер итальяндықтарды қарсы алуға ыңғайлы жағдайда болды, ал сағат 12-ге қарай шайқас мәресіне жетті. Соғыста шамамен 14 660 итальяндық сарбаз бен эритреялық Аскари қаза тапты, ал эфиопиялықтардан 7 000-ге жуығы қаза болды. Баратиеридің жоғалғандары оның күшінің үштен екі бөлігін құрады. Осы апаттың нәтижесінде Италия Эфиопияның тәуелсіздігін кепілдік беретін Адис-Абеба шартына қол қоюға мәжбүр болды. Баратиери Асмарада әскери сотқа тартылды; ақталғанымен, ол келесі жылы лауазымынан кетуге мәжбүр болды. Өмірінің қалған бөлігін ол Австрияның Тироль аймағында зейнеткерлікте өткізіп, 1901 жылдың 7 тамызында Стерцингте қайтыс болды.
Following Ethiopian Emperor Menelik II and Italy's dispute over the Treaty of Wuchale, Italy launched an invasion of the Ethiopian Empire. Returning briefly to Italy, Baratieri reportedly promised crowds to bring back Menelik in a cage. In late 1895 Baratieri led a force of 25,000 Italian troops and Eritrean Ascari into Ethiopia. However, Menelik had spent several years re equipping his soldiers with modern arms and ammunition for such a conflict—at times with Italian help—and called up an army that vastly outnumbered the Italian forces. Baratieri spent nearly a year of the First Italo–Ethiopian War evading a decisive confrontation. In February 1896, however, the impatient Italian government of Francesco Crispi ordered Baratieri to engage the Ethiopians. Unknown to Baratieri, a confidential Cabinet decision had been made to replace him, and his successor General Baldissera was already on his way to Eritrea. On the evening of 28 February 1896 Baratieri met in conference with his four Brigade commanders at Sauria. The general himself favored a partial withdrawal, noting that the Ethiopian forces under Menelik were believed to be short of supplies and would be obliged soon to disperse. However both his brigadiers and his orders from Rome insisted on an advance into mountainous territory. On 29 February Baratieri marched in four separate columns on the Ethiopians at Adowa, where they outnumbered his immediate command of 9,894 men by more than ten to one. The fighting began soon after 5:30 am on 1 March, when a horseman entered the Ethiopian camp with news of the Italian advance. Ethiopian forces were well positioned to receive the Italians in a crossfire, and by noon the battle was effectively over. Around 14,660 Italian regulars and Eritrean Ascaris were killed during the war compared to an estimated 7,000 Ethiopians, Baratieri's casualties accounted for two thirds of his force. As a result of the disaster, Italy was forced to sign the humiliating Treaty of Addis Ababa guaranteeing Ethiopian sovereignty. Baratieri was court martialed at Asmara; though he was acquitted, he was forced to resign his post the following year. He spent the remainder of his life living in retirement in the Austrian Tyrol until his death on 7 August 1901 at Sterzing.