Кіріспе

Уэльс және ағылшын шіркеу тарихында тәуелсіздер діни және шіркеу мәселелерін жергілікті қауымдардың бақылауында болуын жақтады, шіркеулік немесе саяси, кеңірек географиялық иерархиясыз. Олар үш патшалық соғыстары кезінде, сондай-ақ Одақтастық және Протекторат кезеңдерінде ерекше көзге түсті. Жаңа үлгідегі армия тәуелсіз діни көзқарастарды қолдады және оның мүшелері 1648 жылдың желтоқсан айында Прайдтың тазалауын іске асыруға көмектесті. Пресвитериандық одақтастарынан өзгеше, тәуелсіздер діни амалдарда мемлекеттің кез келген рөлін, тіпті Англия шіркеуін де қабылдамады және көптеген католик емес адамдар үшін дін бостандығын жақтады. Олардың діни көзқарастары кейбіреулерін республикашылдық, барлық адамға сайлау құқығы және мүліктің бірлескен меншігі сияқты идеяларды қолдаған Левеллерлер сияқты радикалдық саяси топтарды қолдауға басты.

Тарих

1642 жылдың тамызында Бірінші ағылшын азаматтық соғысы басталған кезде Парламенттің ісі Англия шіркеуінің дәстүрлі мүшелері, оны пресвитериандық басқаруға реформалауды қалағандар және мемлекеттік шіркеу идеясын қабылдамаған тәуелсіздер арасындағы бекем емес одақпен қолдау тапты. Джон Пим басқарған пресвитериандық партия соғысқа дейінгі және оның алғашқы жылдарында күшті болды. Алайда, 1643 жылғы Салтанатты Лига және Келісім бойынша шотландтық келісімшілермен болған келіссөздер көрсеткендей, тәуелсіздер пресвитериандық дін оларға таңуға жол бермеу үшін жеткілікті күшті екенін дәлелдеді. 1645 жылы Жаңа үлгідегі армия құрылғаннан кейін тәуелсіздердің ықпалы артты, себебі олардың өкілдері көптеген жоғары лауазымдарды иеленді, ал Оливер Кромвель ең танымалдарының бірі болды. Осының салдарынан Дензил Холлс сияқты орташа ағылшын пресвитериандары мен шотландтық келісімшілер оларды роялистерден де қауіпті деп санады, және осы топтардың арасындағы одақ 1648 жылғы Екінші ағылшын азаматтық соғысына әкелді. Парламент жеңіске жеткеннен кейін, 1648 жылдың желтоқсанында Армиядағы тәуелсіздікке көзқарасы жақын адамдар өз қарсыластарын Парламенттен шығарып тастауға көмектесті, бұл оқиға кейіннен Прайдтің тазалауы деп белгілі болды. Бұл әрекет шамамен елу тәуелсіз депутаттан тұратын, «Қалдық Парламент» деп аталатын жаңа құрамды құрды, олар 1649 жылдың қаңтарында I Чарльздың өлім жазасын бекітті және Англияның Ұлттық Достастығын құрды. Олар 1660 жылы Стюарттардың қайта орналасуына дейін ағылшын саясатына үстемдік етті. 1661 жылы билікке келген Кавалер Парламенті бұрынғы роялистер мен орташа парламентарийлерден құралды, олар Кларендон кодексін қабылдады. Тест заңымен біріктірілген бұл кодекс дінге адал еместерді мемлекеттік немесе әскери қызметтен шеттетуге және Кембридж және Оксфорд университеттерінен диплом алуға тыйым салды. Көптеген дінге адал емес адамдар кейін Солтүстік Америка колонияларына көшіп кетті.