Джон Стрэндж Винтер: Британдық романистің өмірі мен шығармашылығы
John Strange Winter
Британдық жазушы, Джон Стрэндж Винтер псевдонімімен танымал Хенриетта Элиза Вон Стэннард (Пальмер) туралы ақпарат. Өмірі, мансабы, әйел журналистер қоғамындағы рөлі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық романшы Генриетта Элиза Вон Стэннард (туған күні Палмер; 13 шілде 1856 – 13 желтоқсан 1911) Джон Стрэндж Винтер псевдонимімен жазған британдық романшы. Ол 1892 жылы Жазушылар клубының алғашқы президенті, ал 1901-1903 жылдары Әйел журналистер қоғамының президенті болды.
British novelist
Henrietta Eliza Vaughan Stannard (née Palmer; 13 July 1856 – 13 December 1911) writing under the pseudonym of John Strange Winter, was a British novelist. She was founding president of the Writers' Club in 1892, and president of the Society of Women Journalists in 1901 to 1903.
Ерте өмір және білім
Ол 1856 жылдың 13 қаңтарында Йорк қаласының Тринити Лейн көшесінде, Йорк қаласындағы Санкт-Маргарет шіркеуінің пасторы Генри Воган Палмер мен оның әйелі Эмили Кэтрин Каулингтің жалғыз қызы ретінде дүниеге келді. Оның әкесі дінге келгенге дейін Корольдік артиллерияда офицер болып қызмет еткен, және ол бірнеше буын сарбаздардың ұрпағынан тараған. Оның бес атасының анасы актриса Ханна Притчард болған. Генриетта Йорк қаласындағы Бутэм Хаус мектебінде оқыды.
She was born on 13 January 1856 in Trinity Lane, York, the only daughter of Henry Vaughan Palmer, rector of St. Margaret's, York, and his wife Emily Catherine Cowling. Her father had been an officer in the Royal Artillery before taking religious orders, and was descended from several generations of soldiers. Her great great great grandmother was the actress Hannah Pritchard. Henrietta was educated at Bootham House School, York.
Мансап
1874 жылы ол «Family Herald» газетіне «Violet Whyte» деген псевдониммен жазылып, романдар жазушылық жолын бастады. Ол осы журналмен он жыл бойы байланыста болды және оған көптеген ұзақ сериялық туындылардан басқа, қосымша ретінде жарық көрген 42 қысқа әңгіме жазды. 1881 жылы «Кавалерия өмірі» – полк эскиздерінің жинағы, ал 1883 жылы «Регимент аңыздары» жарық көрді. Екеуі де бұрынғы томдағы әңгімелердің кейіпкерінің есімімен, «Джон Стрэндж Уинтер» деп аталды. Баспагер кітаптарды әйелдік псевдониммен шығарудан бас тартты. Көпшілік авторды кавалерия офицері деп ойлады. Ол өмір бойы бұл есімді әдеби және кәсіби мақсаттар үшін сақтап қалды. Генриетта Палмер 1884 жылдың 26 ақпанында Йорк қаласының Фулфорд аймағында Артур Станардқа үйленді. Олар ұл, сценарист Элиот Станард, және үш қызды тәрбиеледі. Ол Лондонда қоныстанды және әдеби еңбегін жалғастырды. 1885 жылы «Booties' Baby: a story of the Scarlet Lancers» әңгімесі «Graphic» журналында жарық көрді, осы туындысы оның танымалдығын арттырды. Оның екі миллион данасы алғашқы басылымынан кейін он жыл ішінде сатылды. Оның өліміне дейін, әскери өмірді бейнелейтін ұқсас сипаттағы әңгімелер тез жарық көрді. Британ мұражайының каталогында оның аты 112 рет тіркелген. Ол өзінің туындыларына ең беделді өнер сыншысы Джон Раскиннің жоғары бағасын алды және 1888 жылы оның Сэндгейттегі үйіне қонаққа барды. Раскин «Джон Стрэндж Уинтер» туралы: «Біз британдық сарбаздың мінезін ең толық және шынайы бейнелеген автор» деп жазды. Раскин мен Джон Стрэндж Уинтер біраз уақыт бойы үнемі хат алмасып тұрды. 1891 жылы ол «Алтын қақпалар» атты апталық журналды іске қосты, 1892 жылы атауы «Winter's Weekly» деп өзгертілді, ал алғашқы санында Нора Винннің мансабын бастады. Журнал 1895 жылға дейін жарық көрді, бірақ 1896 жылы күйеуі мен кіші қызының денсаулығына байланысты теңіз жағасында тұру қажет болды, сол кезде Дипп 1901 жылға дейін оның үйіне айналды. Лондонға оралғаннан кейін, ол 1909 жылға дейін Дипптегі үйін жазғы демалыс орны ретінде сақтап қалды. Ол Дипп туралы құлшыныспен мақалалар жазды, бұл қаланың танымалдығын арттырды. Оның қалаға қосқан үлесі үшін муниципалитет оған алмаз жүзік сыйлады. Журналистік ортада белгілі болған ол, 1892 жылы Жазушылар клубының алғашқы президенті, ал 1901-1903 жылдары Әйел журналистер қоғамының президенті болды. Миссис Станард 1911 жылдың 13 желтоқсанында Хёрлингэм, Путнидегі Йорк-хауста апаттан кейін асқынулар салдарынан қайтыс болды. Ол кремацияланып, күлі Уокинг крематорийіне жерленді. Көптеген іс-әрекеттеріне қарамастан, ол бар болғаны 547 фунт стерлинг қалдырды. Оның өмірі мен шығармашылығына арналған «Джон Стрэндж Уинтер: жеке жазбалар жинағы» (1916) атты өмірбаяндық еңбегі Оливер Бэйнбридж жазды, ал алғы сөзін генерал сэр Альфред Тернер жазды.
In 1874, she began her career as a novelist by writing under the pseudonym of 'Violet Whyte' for the Family Herald. Her connection with that journal lasted for ten years, and she contributed to it 42 short stories issued as supplements, besides many long serials. In 1881, appeared Cavalry Life, a collection of regimental sketches, and in 1883 Regimental Legends. Both bore the name of 'John Strange Winter,' a character in one of the tales in the former volume. The publisher refused to bring out the books under a feminine pseudonym. The public assumed the author to be a cavalry officer. She retained the name for literary and business purposes through life. Henrietta Palmer married at Fulford, York, on 26 February 1884, Arthur Stannard and they had a son, scriptwriter Eliot Stannard, and three daughters. She settled in London and continued her literary endeavours. In 1885, Booties' Baby: a story of the Scarlet Lancers, the tale that assured her popularity, appeared in the Graphic. Two million copies were sold within ten years of its first publication. Tales of a similar character, with military life for their setting, followed in rapid succession until her death. There are 112 entries to her name in the British Museum Catalogue. She found an admirer of her work in leading art critic John Ruskin and in 1888 visited at his home in Sandgate. Ruskin wrote of 'John Strange Winter' as "the author to whom we owe the most finished and faithful rendering ever yet given of the character of the British soldier". For some time Ruskin and John Strange Winter constantly corresponded. In 1891, she started a penny weekly magazine, Golden Gates; in 1892 the title was altered to Winter's Weekly, and in its first issues it launched the career of Nora Vynne. The magazine continued until 1895, but in 1896, the health of her husband and of her youngest daughter made residence at the seaside imperative, and Dieppe became her home until 1901, when she returned to London, retaining a house at Dieppe for summer residence until 1909. She wrote enthusiastic articles about Dieppe which greatly increased its popularity. The municipality presented her with a diamond ring in recognition of her services to the town. Well known in journalistic circles, she was first president of the Writers' Club (1892), and was president of the Society of Women Journalists (1901–03). Mrs. Stannard died, from complications following an accident, on 13 December 1911 at York House, Hurlingham, Putney. She was cremated and the ashes interred at Woking Crematorium. Notwithstanding her many activities, she left only £547. She was the subject of a biography, John Strange Winter: a volume of personal record (1916) by Oliver Bainbridge, with a foreword by General Sir Alfred Turner.