Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық теолог (1929–2019)
Australian theologian (1929–2019)
Десмонд Форд (2 ақпан 1929 – 11 наурыз 2019) – евангелизмді зерттеген австралиялық теолог. Ол жетінші күндік адвентистер шіркеуінде даулы тұлға болды. 1980 жылы шіркеудің тергеу сот ілімін сынағаннан кейін адвентистік шіркеудегі қызметінен босатылды. Осыдан кейін ол Good News Unlimited атты конфессиялық емес евангелистік миссия арқылы жұмыс істеді. Форд адвентистердің дәстүрлі соңғы уақытқа қатысты нанымдарының кейбір аспектілерімен келіспеді. Дегенмен, ол Киелі кітапқа консервативті көзқарас, жетінші күндік сенбі және вегетариандық өмір салтын қолдады. Ол Элен Г. Уайттың еңбектерін рухани жағынан пайдалы деп санады, бірақ шіркеу ұстанып тұрған билік деңгейінде емес. Форд Брисбен қаласының Мильтон ауданында сенбі күндері жиналатын Good News Unlimited қауымында және Австралияның шығыс жағалауында мерзімік семинарларда уағыз айту уақытын бөлісті.
Desmond Ford (2 February 1929 – 11 March 2019) was an Australian theologian who studied evangelicalism. Within the Seventh day Adventist Church he was a controversial figure. He was dismissed from ministry in the Adventist church in 1980, following his critique of the church's investigative judgment teaching. He had since worked through the non denominational evangelical ministry Good News Unlimited. Ford disagreed with some aspects of traditional Adventist end time beliefs. However, he still defended a conservative view of scripture, the Seventh day Sabbath, and a vegetarian lifestyle. He viewed the writings of Ellen G. White as useful devotionally, but not at the level of authority held by the Church. Ford shared the sermon time at the Good News Unlimited congregation, which meets on Saturdays in the Brisbane suburb of Milton, and in periodic seminars on the eastern seaboard of Australia.
Семинар
Форд Авондейлдегі уақытын ақыл-ой және рухани даму үшін қызықты деп санады. Ол сабақтардағы талқылауларға белсенді қатысып, лекторлардың орнын толтыру үшін кейде өзі сабақтар өткізді. Ол әсіресе доктор Уильям Мердоктан шабыттанды және оның зерттеулеріне көмектесті. Форд жақын жердегі шіркеулерде сөз сөйледі және осы кезеңде шіркеу журналдарында онға жуық мақала жариялады. Ол сондай-ақ студенттермен Библияны зерттеуге жетекшілік етті. Ол қаржылық қиындықтарға тап болды, Авондейлдің шаруашылығында және басқа жерлерде жұмыс істеді, сонымен қатар адвентист кітаптарын сатты. 1950 жылы Форд Авондейлдегі Пасторлық курсты үздік бағамен аяқтады.
Ford found his time at Avondale exciting for mental and spiritual growth. He was an active participant in class discussions, and occasionally taught classes to fill in for the lecturers. He was particularly inspired by Dr. William Murdoch, and carried out research for him. Ford gave talks in nearby churches, and published around a dozen articles for church magazines during this time. He also led students in Bible study. He struggled financially, and worked on Avondale's farm and elsewhere, and also selling Adventist books. He graduated from the Ministerial Course in Avondale in 1950, with high marks.
Қызметінің алғашқы жылдары
Форд анасымен бірге трейлерде (керосинде) өмір сүрді, ол онымен бірге жүруге талап етті, ол христиандық кітаптарды сататын. Фордты Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Коффс-Харбор қаласында жаңа шіркеу құрылысына көмектесуге жіберді. 1951 жылы, пасторлық қызметінің алғашқы жылында, ол Ньюкасл қаласына (Жаңа Оңтүстік Уэльс штаты), сол кездегі өнеркәсіптік қалаға евангелист Джордж Бернсайдқа көмектесуге жіберілді. Бернсайд керемет сөйлейтін болса, Фордтың өмірбаяуын жазған Милтон Хук оны фундаменталист деп сипаттайды (қараңыз: тарихи адвентизм) және оны Джон Уэйн кейіпкері сияқты, қатал, жанкешті ковбоймен салыстырады. Форд одан соңғы уақыттарға қатысты кейбір түсіндірмелер бойынша сұрақтар қойды, нәтижесінде олардың арасында жанжал туды – болашақта болатын оқиғалардың белгісі. Кейін ол Маккуари көлі және жақын орналасқан Жоғарғы Хантер аймақтарында кітап сатумен айналысты, бұл оған қиын жұмыс болды. Ол Австралияның ауылдық қалаларындағы әртүрлі шіркеулерде пастор және шамамен 7 жыл евангелист болып жұмыс істеді. 1952 жылы Форд Коффс-Харбор аймағын бақылаушының жетекшілігімен басқарды. Оның анасы Квинслендке қайтып келді. Желтоқсанда ол Гвен Бутқа үйленді, олар Авондейлде танысқаннан бері достық және романтикалық қарым-қатынаста болды, ол онда мұғалімдікке оқыған. Гвен Ясста қарапайым отбасында өскен, ол басқаларға қамқорлық жасайтын, тыныш және Исаға терең сенетін адам еді. Келесі жылы олар Квиринди қаласына көшіп, Форд шіркеудің пасторы болды. 1954 жылдан 1955 жылдың ортасына дейін Форд Гуннеда аймағында пасторлық қызмет атқарды, содан кейін солтүстікке Инвереллге көшіп барды. Ол жерде Форд Христиандық шіркеудің пасторы және адвентистердің "құрметті қарсыласы" Бургинмен ашық пікірсайыс жүргізді. Пікірсайыстың тақырыбы: «Сенбі күні ме, әлде жексенбі күні ме – христиандар үшін міндетті ме?» Пікірсайыста Форд жеңіске жеткені айқын. Кейін ол Бургиннің шіркеу мүшелерінің бір бөлігін крещение рәсімінен өткізді.
Ford lived in a caravan (trailer) with his mother, who insisted on accompanying him, while canvassing (selling Christian books). Ford was sent to help build a new church in the coastal town of Coffs Harbour, NSW. In 1951, still in his first year of service as a pastor, he was sent to Newcastle, NSW, then an industrial city, to assist evangelist George Burnside. While Burnside was a dynamic presenter, Ford's biographer Milton Hook describes him as a fundamentalist (see: historic Adventism), and draws an analogy with a rugged, gung ho cowboy, like a John Wayne character. Ford questioned him on some end times interpretations, resulting in conflict between the pair – a sign of further things to come. Later he sold books in the Lake Macquarie and nearby Upper Hunter regions, which he found challenging work. He worked as a pastor in various churches and as an evangelist for about 7 years in NSW, in Australian rural towns. In 1952 Ford pastored the Coffs Harbour area, under a supervisor. His mother returned to Queensland. In December he married Gwen Booth, with whom he had shared a budding friendship and romance since their meeting at Avondale, where she studied teaching. Gwen had been raised in humble circumstances in Yass, and was a quiet achiever who cared about others, and had a deep faith in Jesus. The following year they moved to the country town of Quirindi, where Ford pastored the church. From 1954 to mid 1955, Ford pastored in the Gunnedah area, then moved north to Inverell. There a public debate with Burgin, a Church of Christ minister and a "formidable opponent" of Adventists, brought Ford respect. The topic was the Sabbath, with the specific title "Is the Seventh Day or the First Day Binding on Christians?" Arguably Ford won the debate. He later baptised some of Burgin's church members.
Түпкі күнә
Англикан Джеффри Пакстонның айтуынша, 1960 жылдары Форд және Эдвард Хеппенсталл сияқты ғалымдар SDA шіркеуі ішінде түпкі күнә тұжырымдамасындағы өзгеріске назар аударуға тырысты, жетінші күнгі адвентистер түпкі күнәға сенбейді деген негізгі нанымынан қашықтау. Жетінші күнгі адвентистер тарихи түрде мұрагерлік әлсіздік туралы доктринаны уағыздады, бірақ мұрагерлік кінә туралы доктринаны уағыздамады. Элен Уайт және Джордж Сторрз, Урия Смит сияқтылар Адамнан мұра болған бұзылған табиғатқа мән берудің орнына, жеке адамның жасаған нақты, жеке күнәларының маңыздылығын баса көрсетті. Адвентистер дәстүрлі түрде күнә жасауды Құдайдың заңын қасақана немесе білмей жасалған бұзушылық деп түсінеді. Олар өз нанымын "Күнә жасаған әркім заңды бұзады, себебі күнә – заңды бұзу" (1 Жохан 3:4) сияқты мәтіндерге негіздейді. Прогрессивті адвентистер бұған түпкі күнәнің кейбір формаларын қосады.
According to Anglican Geoffrey Paxton, during the 1960s scholars such as Ford and Edward Heppenstall began to try to highlight a shift in the concept of original sin within the SDA church, away from its foundational belief that Seventh day Adventists do not believe in original sin. Seventh day Adventists have historically preached a doctrine of inherited weakness, but not a doctrine of inherited guilt. Ellen White and others such as George Storrs, and Uriah Smith were disposed to de emphasise the corrupt nature inherited from Adam, instead stressing the importance of actual, personal sins committed by the individual. Adventists traditionally understand sins of commission as the transgression of God's law, either wilfully or in ignorance. They base their belief on texts such as "Whosoever committeth sin transgresseth also the law: for sin is the transgression of the law." (1 John 3:4) Progressive Adventists add to this with some form of original sin.
Роберт Бринсмид және талқылау
Форд Бринсмидті күнәсіз кемелділікке сенуінен қайтару үшін, оған реформаторларды зерттеуді ұсынды. Нәтижесінде Бринсмид кемелділік идеясын қабылдаудан бас тартты. 1970 жылдардың басында Австралия адвентистері арасында "иман арқылы дұрыстану" ақталу мен қасиеттенуді қамти ма деген үлкен пікір қақтығысы болды. Бұл пікір қақтығысын Бринсмид қозғады, ал Форд оған тартылды. Форд және Авондейлдегі теологиялық оқытуға байланысты туған шиеленістер 3-4 ақпан күндері Австралия шіркеуінің басшыларының кездесуіне әкелді, онда "Уайымдаған бауырлар" тобы айыптауларын білдірді. Фордтың иман арқылы дұрыстану туралы түсінігі басты мәселе болды, ал есепте "ғибадат орыны, Жердің жасы және Уахи" туралы мәліметтер келтірілді. Сәуір айында Фордты қоса алған шіркеу басшылары мен теологтар тобы Калифорния штатындағы Палмдейл қаласында жиналып, иман арқылы дұрыстанудың мағынасын талқылады. Форд "барлығының назарында" болды. Соның нәтижесінде "Палмдейл мәлімдемесі" атты құжат жарық көрді.
Ford in turning Brinsmead from his belief in sinless perfection, urged Brinsmead to study the Reformers. As a result, Brinsmead ultimately rejected perfectionism. Around 1970, there was a major controversy amongst Australian Adventists over whether "righteousness by faith" included both justification and sanctification. This had been sparked by Brinsmead, and Ford became caught up in it. Tensions over Ford and the theology teaching at Avondale more generally, led to a meeting of Australian church leaders on 3–4 February 1976 to hear accusations by a group of "Concerned Brethren". Ford's understanding of righteousness by faith was the main issue, while the report mentions "the Sanctuary, the Age of the Earth and Inspiration." In April a group of church leaders and theologians, including Ford met in Palmdale, California, to discuss the meaning of righteousness by faith. Ford was the "center of attention". The resulting document was titled the "Palmdale Statement".
АҚШ-қа көшіп бару
Оның теологиясын сынағандықтан, 1977 жылы шіркеу оны АҚШ-қа көшірді, онда ол үш жыл бойы Pacific Union College-те дінтану сабақтарын оқытты. Оның оқытқан сабақтарына Мәсіхтің өмірі мен үйретулері, Пауылдың хаттары, христиан апологетикасы, Даниял мен Аян кітабы, Ескі өсиеттің үлкен және кіші пайғамбарлары, теологияға кіріспе және библиялық теология кірді. Фордтың сөздері көптеген адамдарға шіркеудің негізгі сенімдеріне жасалған шабуыл ретінде көрінді. Фордты Вашингтондағы Бас конференция кеңсесіне шақырып алды.
In response to criticisms of his theology, in 1977 the church moved him to the United States, where he taught religion at Pacific Union College for three years. The classes he taught included the life and teachings of Christ, the Pauline epistles, Christian apologetics, Daniel and Revelation, the major and minor prophets of the Old Testament, introduction to theology, and biblical theology. Already a controversial figure, Ford's talk appeared to many to be an attack upon fundamental church beliefs. Ford was summoned to the General Conference headquarters in Washington, D. C.
Форд, күнәнің құны үшін төленген құрбандыққа қатысты Адвентистер шіркеуінің және христиан әлемінің көпшілігінің ұстанымымен келісе отырып, Мәсіхтің "адам үшін жасаған құрбандығы толық болды" және "адамның күнәсі үшін жаза айқышқа толық төленді" деген мәлімдемелермен келісті, сондай-ақ Мәсіхтің көктегі киелі жердегі жұмысын айқышқа ілінген жұмысының нәтижесін іске асыру ретінде қарастырды. Алайда, Форд пайғамбарлықты түсіндіру және Мәсіхтің Күнәнің құны үшін төленген күнінің орындалуын қарастыру тұрғысынан дәстүрлі адвентистік көзқарастарға тікелей қарсы шықты, бұл шіркеудің тарихи мақсатына нұқсан келтіргендей болды. Дегенмен, Форд өзінің қолжазбасының басында: "Бұл жазушының ниеті – шіркеуді қорғау" деп мәлімдеді.
While Ford was in basic agreement with the position of the Adventist Church and the majority of Christendom on the atonement, which declares Christ's "sacrifice in behalf of man was full and complete" and "On the cross the penalty for human sin was fully paid" and with other Adventists as seeing Christ's work in the heavenly sanctuary as the application of the benefits of His already completed work on the cross, Ford directly challenged traditional Adventist views of how to interpret prophecy and how to view the fulfillment of the Day of Atonement by Christ in a way that appeared to completely undermine the denomination's historical reason for existence. Nevertheless, Ford insisted at the start of his manuscript "The present writer has as his intent the defense of the church."
Оқыту мен қызметтен шығару
1980 жылдың тамызында адвентистердің теологтары мен әкімшілерінің тобы Колорадодағы Глейшер Вью ранчосында Фордтың көзқарастарын қарастыру үшін жиналды. "Time" журналының хабарлауынша, ол "Уайттың 1844 жылғы "ғибадатхана" түсіндірмесінің енді қолдау таппайтынын және "тергеу сот үкімінің" Құдайдың рақымымен, ізгі амалдарға тәуелсіз құтқарылу сенімін жойатынын дәлелдеді". Бұл оқиғаның нәтижесінде Фордтың жұмысы ұйымнан алынып тасталды.
In August 1980, a group of Adventist theologians and administrators convened at Glacier View Ranch in Colorado to examine Ford's views. According to Time magazine, he "made the case that White's 'sanctuary' explication of 1844 no longer stood up, and that 'investigative judgment' undercut the belief in salvation by God's grace apart from good works." The culmination of this event was Ford losing his employment with the denomination
Фордтың ұстазы Эдвард Хеппенсталл оның кейбір теологиялық мәселелерде өзгеше бағытқа бет бұрғанын байқады, бұл оның өзіне қабылдауға қиын болды. Хеппенсталл Фордты Глейшер-Вьюдегі ұстанымынан бас тартуға көндіре алмағанына көңілі қалды, кейін оған "бібілдік және доктриналық тұрғыдан қаншалықты солға қарай бұрылғаныңа таң қалдым" деп жазды. Глейшер-Вьюдің 30 жылдығын мерекелеу үшін Сидней адвентистік форумы Фордтың консенсус құжатымен келісетіні туралы мәлімдемесінің дұрыстығын бағалау үшін имитациялық сот отырысын өткізді. Олар "Фордтың 114 мүшелі ғибадатхананы тексеру комитетінің (SRC) консенсус құжаты оның он екі ұсынысымен келіседі деген талабы негізінен дұрыс деп танылды, ал "Министрлік" өз позициясын шамадан тыс көтеріп көрсеткені анықталды". Олар былай деп қорытындылады: "Кері перспективада қарағанда, SRC бес күн ішінде осы библиялық доктринаны түсінуде шіркеу тарихындағы кез келген 50 жылдықтан да көп прогресс жасағаны анық".
Ford's mentor, Edward Heppenstall, saw him as moving in some theological areas that his mentor could not agree with. Heppenstall was disappointed when he failed to dissuade Ford from his position at Glacier View, subsequently writing to him that he "was shocked at how far" he "had swung to the left Biblically and doctrinally". To commemorate the 30th anniversary of Glacier View, the Sydney Adventist Forum held a pretend courtroom trial to assess the accuracy of Ford's claim that the Consensus Document has been largely in agreement with him. They concluded, "Ford was found to be substantially correct in claiming that the 114 member Sanctuary Review Committee (SRC) Consensus Document was in agreement with his twelve propositions—while Ministry was judged to have considerably over stated its case." It concluded, "In retrospect, it is clear that the SRC made—in five days—more progress in understanding this biblical doctrine than the church has typically made in any fifty years of its history."
Жұмыстан босату туралы шешім
1980 жылы Форд адвентистік қызметтен және профессорлық қызметтен босатылғаннан кейін, Pacific Union College студенттерінің тобы және Эндрюс университетінің басқа студенттері 1980 жылы «Evangelica» деп аталатын жанашыр бейресми журнал құрды. Колледждің профессорларының бір тобы Бас конференцияға және оның сол кездегі президенті Нил К. Уилсонға наразылықтарын білдіріп, белгілі бір адвентистік әндердің пародияларын жазды, бұл оқиға консервативті адвентистер арасында «ән айту оқиғасы» ретінде белгілі болды. «Evangelica» бейресми журналының барлық қатысушылары жұмыстан босатылды. Қызметтен босатылғаннан кейін Десмонд Форд жетінші күндік адвентистер шіркеуінің мүшесі болып қалуды жөн көрді. Ол «Good News Unlimited» деп аталатын конфессияаралық христиандық миссионерлік қызметін құрды, ол оған уағыз айтуды жалғастыруға мүмкіндік берді. 2000 жылы ол зейнеткерлікке шығып, Америкадан Австралияға қайтып келді; зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол «Good News Unlimited» және жетінші күндік адвентистер шіркеуімен байланысын жалғастырды.
In 1980, following Ford's dismissal from the Adventist ministry and professorship, a group of Pacific Union College students along with others at Andrews University founded a sympathetic unofficial journal, entitled Evangelica, in 1980. A group of professors at the college also expressed their displeasure with the General Conference and its then president, Neal C. Wilson, by writing parodies of certain Adventist hymns, an event which became notorious in conservative Adventist circles as the "singing incident". All participants in the unofficial journal Evangelica were fired. After being dismissed from the ministry, Desmond Ford chose to remain a member of the Seventh day Adventist church. He founded an interdenominational Christian ministry named Good News Unlimited, which gave him a platform to continue preaching. In 2000, he retired and moved back to Australia from America; in retirement, he continued his association with both Good News Unlimited and the Seventh day Adventist Church.
Жеке өмір
Форд Гвен Бутпен үйленді, одан үш баласы болды – Эленн Гвен Форд (1955 жылдың 29 қазанында туған), Пол Уэсли Форд (1957 жылдың 20 желтоқсанында туған) және Люк Кэри Форд (1966 жылдың 28 мамырында туған). Гвен 1970 жылдың сәуір айында емделемеуші кеуде қатерлі ісігінен қайтыс болды. Форд сол жылдың қараша айында Джиллиан ("Джилл") Уэстеллге үйленді. Десмонд Форд 2019 жылдың 11 наурызында Квинсленд штатының Саншайн-Кост қаласында дүние салды.
Ford married Gwen Booth, with whom he had three children – Elènne Gwen Ford (born 29 October 1955), Paul Wesley Ford (born 20 December 1957), and Luke Carey Ford (born 28 May 1966). Gwen died of breast cancer in April 1970. Ford married Gillian ("Gill") Wastell in November of that year. Desmond Ford died on 11 March 2019 in Sunshine Coast, Queensland.