Кіріспе

Географиялық ерекшелік

Хораций. Ода 3.13
O fons Bandusiae splendidior vitro
dulci digne mero non sine floribus,
cras donaberis haedo,
cui frons turgida cornibus
primis et venerem et proelia destinat;
frustra: nam gelidos inficiet tibi
rubro sanguine rivos
lascivi suboles gregis. te flagrantis atrox hora Caniculae
nescit tangere, tu frigus amabile
fessis vomere tauris
praebes et pecori vago. fies nobilium tu quoque fontium
me dicente cavis impositam ilicem
saxis, unde loquaces
lymphae desiliunt tuae. Бандузий бұлағы (fons Bandusiae) – Италияның ауылдық аймағындағы табиғи су көзі, римдік ақын Гораций оған танымал одасын (Ода 3.13) арнаған. Бұл жердің қазіргі Лиценца коммунасындағы ақынның сүйікті Сабин шаруашылығының орны деп есептеледі. Өлеңде Гораций бұлаққа жас ешкіні құрбандыққа шалуға уәде береді және жаздың ең ыстық күндерінде бұлақтың тұрақтылығын мақтайды. Өлең Горацийдің өзінің өлеңі арқылы бұлақты мәңгілікке сақтауға уәде беруімен аяқталады.

Орналасқан жері

Жақындағы зерттеулер Хораций өзінің туған жері Венецияның жанындағы ұқсас бұлақтың құрметіне өзінің Сабин шаруашылығына жақын жатқан көктемге ат қойған болуы мүмкін екенін көрсетеді. Алғашқы "Фонс Бандузия" бұлағының Апулияда, Хорацийдің бала кезінен таныс жерге жақын орналасқан болуы мүмкін деген дәлел 1103 жылғы Паскаль II-нің пап бұйрығында келтірілген. Бұл бұйрықта "Венусиядағы Бандузин бұлағындағы қасиетті шейіттер Гервасий мен Протасийдің шіркеуі" (ecclesia sanctorum martyrum Gervasii et Protasii in Bandusino fonte apud Venusiam) деп көрсетілген. Саяхатшылар шіркеудің болуы мүмкін орны ретінде Венециядан шығысқа қарай 13 шақырым жердегі Палаццо Сан Гервасио ауылын ұсынған, бірақ жақын маңдағы бұлақтардың ешқайсысы Хораций сипаттағандай болған жоқ.