Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Каролина штатындағы тарихи үй, АҚШ
Historic house in North Carolina, United States
Беннетт Плейс – Солтүстік Каролина штатының Дарем қаласындағы бұрынғы ферма және шаруашылық. Бұл Американдық Азамат соғысындағы маңызды конфедерация армиясының соңғы тоқтатылған орны болды, мұнда Джозеф Э. Джонстон Уильям Т. Шерманға бас берді. Бірінші кездесуде (17 сәуір 1865 ж.) Шерман конфедераттардың белгілі бір саяси талаптарына келісім білдірді, бірақ Вашингтондағы Одақ үкіметі оларды дереу қабылдамады. Әскери шарттар бойынша келісу үшін тағы бір кездесу (26 сәуір) өтті, бұл Роберт Э. Лидің Улисс С. Грантқа бас беруімен үйлесімді болды. Осылайша соғыс тиімді түрде аяқталды.
Bennett Place is a former farm and homestead in Durham, North Carolina, which was the site of the last surrender of a major Confederate army in the American Civil War, when Joseph E. Johnston surrendered to William T. Sherman. The first meeting (April 17, 1865) saw Sherman agreeing to certain political demands by the Confederates, which were promptly rejected by the Union cabinet in Washington. Another meeting had to be held (April 26) to agree on military terms only, in line with Robert E. Lee’s recent surrender to Ulysses S. Grant. This effectively ended the war.
Тарих
Майор-генерал Уильям Текумсе Шерманның теңізге жасаған жорығынан кейін, ол Каролина кампаниясы үшін Каролина арқылы солтүстікке бет бұрды. Конфедерация президенті Джефферсон Дэвис өзінің генералы Джозеф Э. Джонстонмен Солтүстік Каролина штатының Гринсборо қаласында кездесті, ал Шерман Ралиде тоқтады. Роберт Э. Лидің қиын жағдайдағы Солтүстік Вирджиния армиясы 1865 жылдың 9 сәуірінде Аппоматтокс сотында Улисс С. Грантқа бас иді. Дэвис соғысты жалғастыруға қатты ниеттенсе де, Джонстон Моррисвилл станциясында орналасқан Одақ әскерлеріне генерал Шерманға хабар жіберіп, бітім туралы сұрастыру үшін жеке кездесу ұсынды. Джонстонның әскері әлі де жауынгерлік қабілеті бар күш ретінде сақталды, және Дэвистің сөзіне сүйенсек, оларға "жеткілікті жабдықталған" кері шегіну жолы қарастырылған еді. Джонстонды 5-ші Оңтүстік Каролина кавалерия полкінің шамамен 60 әскері сүйемелдеп, Ориндж округіне қарасты Дурхам станциясына қарай Хиллсборо жолымен шығысқа қарай сапарлады. Шерман оны қарсы алу үшін батысқа қарай 9-шы және 13-шы Пенсильвания, 8-ші Индиана және 2-ші Кентукки кавалерия полктерінен 200 сарбазбен аттанды. Джеймс пен Нэнси Беннеттің Беннет орнындағы фермасы, кейде Беннет фермасы деп те аталатын, жеке кездесу үшін қолайлы орын болды. Бірінші күнгі (17 сәуір) талқылау президент Авраам Линкольннің қазасы туралы хабарламасымен күшейді, оны Шерман Джонстонға телеграмма арқылы жеткізді. Олар келесі күні, 18 сәуірде кездесіп, капитуляция шарттарына қол қойды. Бірақ 24 сәуірде Грант келді және Шерманға Вашингтондағы президенттік кабинет бұл шарттарды қабылдамағанын, себебі олар Грант Лиге ұсынған шарттардан асып, азаматтық мәселелерді де қамтыды деп хабарлады. Қарсы генералдар 1865 жылдың 26 сәуірінде тағы да кездесіп, генерал Джон М. Скофилдтің көмегімен даулы бөлімдерді алып тастаған жаңа шарттарға келісті. Бұл келісім Солтүстік Каролина, Оңтүстік Каролина, Джорджия және Флоридадағы барлық белсенді Конфедерация күштерін таратып, барлығы 89 270 сарбазды құрады, бұл Азамат соғысы кезінде бас берген ең ірі капитуляция болды.
After Maj. Gen. William Tecumseh Sherman's March to the Sea, he turned north through the Carolinas for the Carolinas Campaign. Confederate President Jefferson Davis met his General Joseph E. Johnston in Greensboro, North Carolina, while Sherman had stopped in Raleigh. Robert E. Lee's beleaguered Army of Northern Virginia surrendered to Ulysses S. Grant at Appomattox Court House on April 9, 1865. Though Davis wished strongly to continue the war, Johnston sent a courier to the Union troops encamped at Morrisville Station, with a message to General Sherman, offering a meeting between the lines to discuss a truce. Johnston's army was still an active fighting force with an available line of retreat along which, according to Davis, "ample supplies" had been placed. Johnston, escorted by a detachment of about 60 troopers of the 5th South Carolina Cavalry Regiment, traveled east along the Hillsborough Road toward Durham Station in Durham, Orange County. Sherman was riding west to meet him, with an escort of 200 men from the 9th and 13th Pennsylvania, 8th Indiana and 2nd Kentucky Cavalry. The farm of James and Nancy Bennett at Bennett Place, sometimes known as Bennett Farm, was a convenient place for privacy. The first day's discussion (April 17) was intensified by the telegram Sherman handed to Johnston, informing of the assassination of President Abraham Lincoln. They met the following day, April 18, and signed terms of surrender. However, on April 24, Grant arrived and informed Sherman that the terms had been rejected by the presidential cabinet in Washington because they exceeded the terms that Grant had given Lee and included civil matters. The opposing generals met again on April 26, 1865, and with the assistance of Gen. John M. Schofield, agreed to new terms omitting the controversial sections. The agreement disbanded all active Confederate forces in North Carolina, South Carolina, Georgia, and Florida, totaling 89,270 soldiers, which was the largest group to surrender during the Civil War.
АҚШ-тың Азамат соғысындағы ең үлкен берілу
Бас тарту туралы келісімге қол жеткізудің қиындықтары Джонстонның, президент Дэвис әсерімен, генерал-майор Шерман ұсынған таза әскери бас тартудан гөрі көп нәрсеге ұмтылуында жатты. Шерманның бастапқы талаптары генерал-лейтенант Улисс С. Гранттың Вирджиния штатының Аппоматтокс сотында генерал Роберт Э. Лиге ұсынған талаптармен сәйкес келді, бірақ Джонстон және генерал Джон К. Брекинридж, сонымен қатар Конфедерацияның соғыс хатшысы қызметін атқаратын, мемлекеттік үкіметтерді қайта құру, кейбір қаруларды мемлекеттік арсеналдарға қайтару және соғыстан кейінгі азаматтық құқықтар сияқты саяси мәселелерді шешуді талап етті. Шерман Линкольннің соғысты мейірімді және кешірімді аяқтау туралы жалпы ниетіне сәйкес, саяси мәселелерді де қамтитын шарттарға келісті. Шерман 3 наурызда Линкольннің Грантке Лимен тек әскери мәселелерді талқылауды тапсырғанын білмеді. Кейін Линкольн қаза тапты. Шерман мен Джонстон арасындағы бас тарту шарттарын оқығаннан кейін, АҚШ-тың соғыс министрі Эдвин М. Стэнтон, Линкольннің Грантке берген нұсқауларына сәйкес ұстаным алды және біріккен федералды кабинетті шарттарды қабылдамауға көндірді. Шерманға Джонстонды қайтадан келіссөздерге шақырып, оның әскерінің әскери бас тартуын талап етуге бұйрық берілді. Жауап ретінде Джефферсон Дэвис Джонстонға жаяу әскерін таратып, кавалериясымен қашуға бұйырды. Бірақ Джонстон бұйрыққа бағынбай, генерал-майор Шерманмен Беннетт фермасында қайта кездесуге келісті. Екінші келіссөз сессиясы 1865 жылдың 26 сәуірінде өтті. Қарсы тараптар генерал Гранттың Лиге берген шарттармен бірдей жаңа әскери бас тарту шарттарына келісті, оларға рациондар мен шартты түрде босатылған сарбаздардың үйлеріне оралуына қатысты Скофилд жазған қосымша ережелер қосылды. Бас тарту келісімі Солтүстік Каролина, Оңтүстік Каролина, Джорджия және Флоридадағы 89 270 сарбаз үшін соғысты аяқтады. Тағы үш негізгі бас тарту Алабама штатының Ситронелл, Техас штатының Галвестон және Оклахома штатының Доксвилл қалаларында өтті.
The difficulty in reaching a surrender agreement lay in part in Johnston's desire, influenced by President Davis, for more than the purely military surrender that Major General Sherman offered. Sherman's original terms matched those offered by Lt. General Ulysses S. Grant to General Robert E. Lee at Appomattox Court House, Virginia, but Johnston along with General John C. Breckinridge, also serving as Secretary of War for the Confederacy, insisted on resolutions of political issues, including the reestablishment of state governments, return of some weapons to state arsenals and civil rights after the war. Sherman, in accordance with Lincoln's stated overall wishes for a compassionate and forgiving end to the war, agreed on terms that included the political issues. Sherman was unaware that on March 3, Lincoln had given Grant orders to discuss only military matters with Lee. Lincoln was later assassinated. After reading the original Sherman–Johnston terms of surrender, United States Secretary of War Edwin M. Stanton, taking a position in accordance with Lincoln's instructions to Grant, persuaded a unanimous Federal cabinet to reject the terms. Sherman was instructed to call Johnston back to the table and request the military surrender of Johnston's army. In response, Jefferson Davis ordered Johnston to disband his infantry and escape with his mounted troops. However, Johnston disobeyed his orders and agreed to meet again with Major General Sherman at Bennett Farm. The second negotiation session took place on April 26, 1865. The opposing generals agreed to new military surrender terms that were substantially identical to the ones Grant had given to Lee, supplemented with corollary implementation terms written by Schofield pertaining to rations and return of the paroled soldiers to their homes. The surrender agreement ended the war for the 89,270 soldiers in North Carolina, South Carolina, Georgia, and Florida. Three more primary surrenders would follow in Citronelle, Alabama; Galveston, Texas; and Doaksville, Oklahoma.
Беннет Плейс мемлекеттік тарихи орны
Джеймс пен Нэнси Беннетт, кездесу орнының иелері, төрт жылдық соғыс кезінде ауыр күйреуге ұшыраған қарапайым шаруалар еді. Олар ұлдары мен күйеу балаларынан айырылды: Солтүстік Каролинаның 27-ші полкінде қызмет еткен Лоренцо Виргиния штатының Винчестер қаласында жерленді; ал олардың қызы Элизаның күйеуі Роберт Дьюк Конфедерация армиясының госпиталінде қайтыс болып, Виргиния штатының Линчбург қаласында жерленді. Олардың үшінші баласы Альфонсо соғыста болған жоқ, бірақ Азамат соғысы жылдарында (1864) көз жұмды. Беннеттер соғыстан толыққанды жазыла алмады, ал 1878 жылы Джеймс Беннетт қайтыс болды, содан кейін отбасы Дурхэмның жаңа қауымына көшіп, одан безген өмір бастады. Ферма тасталып, уақыт өте келе құлдырады, ал 1921 жылы өрт салдарынан шаруа үйі толығымен қирады. 1923 жылы осы орында «Бірлік» монументі ашылды. Бұл тарихи ескерткішті сақтауға Дьюк, Эверетт және Морган отбасылары сияқты көптеген адамдар үлес қосты. 1960 жылы жергілікті тарихты сақтаушылар бұл жерді толыққанды қайта жаңартып, қалпына келтірді. Ол екі қабатты ағаш үй болып қайта жаратылды, сыртында жәңілік тақтайшалар жабылып, шатыры екі еңісті болды және қосымша үй-жай салынды. Мүлікте ағаштан жасалған асхана мен түтін үйі де бар. Кейін ол Солтүстік Каролина штатына тапсырылып, мемлекеттік тарихи орын мәртебесіне ие болды. Беннет Плейс мемлекеттік тарихи орны қазір Солтүстік Каролинаның табиғи және мәдени ресурстар департаментінің меншігінде және Дурхэм қаласының батыс жағында, Дьюк университетіне жақын орналасқан. Орын жұртшылыққа сейсенбіден сенбіге дейін, сағат 9:00-дан 17:00-ге дейін ашық, онда келушілерді қарсы алу орталығы, мұражай, театрлық қойылымдар, «Бейбітшілік таңы» атты көрсетілім, зерттеу кітапханасы, сыйлық дүкені және Беннет фермасының макеті орналасқан. Жыл бойында тарихи оқиғаларды жаңғырту және капитуляция мерекесі тойланады. 1970 жылы ол Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. 2010 жылдың 15 сәуірінде Беннет Плейс тарихи орны Азамат соғысы суретшісі Дэн Нэнстің «Бірінші кездесу» атты жаңа суретін таныстырды. Сол күні орын алғашқы Уильям Ватавук стипендиясын табыстады, ол тарих мамандығын таңдаған студенттерге жыл сайын берілетін стипендия. Бұл стипендия тарихи орынға арналған алғашқы нұсқаулық «Бейбітшілік таңы» кітабының авторы, қадірлі Уильям Ватавукқа арналған.
James and Nancy Bennett, owners of the meeting place, were simple yeoman farmers who had suffered tremendously during the four years of war. They lost a son and son in law: Lorenzo, who served in the 27th North Carolina, buried in Winchester, Virginia; and their daughter Eliza's husband, Robert Duke, who died in a Confederate Army hospital and is buried in Lynchburg, Virginia. Their 3rd child, Alfonzo, was not in the war but died during the Civil War years (1864). The Bennetts never fully recovered from the war, and in 1878, James Bennett died and the family moved to the new community of Durham to begin a life without him. The farm was abandoned and fell into ruin; a fire finally destroying the farmhouse in 1921. In 1923 the Unity monument was dedicated on the site. Among the many contributors to the preservation of this historic landmark were the Duke, Everett, and Morgan families. In 1960 the site was fully reclaimed and restored by local preservationists. It was reconstructed as a two story log structure covered by weatherboards with a gable roof and a shed addition. Also on the property are a log kitchen and smokehouse. It was then turned over to the State of North Carolina and made a state historic site. The Bennett Place State Historic Site now belongs to the North Carolina Department of Natural and Cultural Resources and is located in the west end of Durham, near Duke University. The site is open to the public, Tuesday Saturday, 9am 5pm, with a visitor center, museum, theater presentation, "Dawn of Peace", research library, gift shop, and the reconstruction of the Bennett farm. Living history programs and the commemoration of the surrender take place throughout the year. It was listed on the National Register of Historic Places in 1970. On April 15, 2010, the Bennett Place Historic Site unveiled a new painting by Civil War artist Dan Nance, entitled "The First Meeting". On the same day, the site gave its first William Vatavuk Scholarship, a yearly scholarship for students who wish to major in history in college. The scholarship honors the late William Vatavuk, who wrote Dawn of Peace, the first guidebook for the historic site.