Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Матай 5:10 – Жаңа өсиеттегі Матай Ізгі хабарының бесінші тарауындағы он бірінші аят. Бұл Таудағы уағыздың сегізінші аяты, сонымен қатар, "Бақыттылар" деп аталатын нәрсенің сегізінші және кейбір түсініктемелер бойынша соңғы аяты.
Matthew 5:10 is the tenth verse of the fifth chapter of the Gospel of Matthew in the New Testament. It is the eighth verse of the Sermon on the Mount, and also eighth, and to some the last, of what are known as the Beatitudes.
Талдау
Қасиетті Августин жеті Бәпағат болуы керек деп сенді, өйткені жеті қасиетті сан саналды. Сондықтан ол бұл сөзді жеке Бәпағат деп емес, Матай 5:3-тегі бірінші Бәпағатты қайта формулировкалаған нұсқа деп есептеді. Августин үшін бұл сегізінші Бәпағат Мәсіхтің сегізінші күні, яғни бірінші күні қайта тірілуін символдайды. 5:3-тегідей, бұл тармақта да сыйлық Көктегі Патшалық ретінде берілген, және бірінші тармақ сияқты, сыйлық қазіргі уақытта айтылған, ал қалған алтысы болашақ уақытта. Коджак бұл параллелизмнің мақсаты – бұл Бәпағаттардың қорытындысы екенін көрсету және 5:11-12-ні осы топтың бөлігі деп қарастырмау керек екенін атап өтеді. Девис пен Эллисон да осы тармақтың "басқа Бәпағаттардан жинақталғандай көрінетініне" келіседі. Гандри пікірінше, "қуғынға салыну" деген сөзді "қудалау" деп аудару дұрыс болар. Хиллдің сөзіне қарағанда, "қуғынға салыну" – бұл Исаның ізбасарларының әділдік үшін бұрыннан қуғынға ұшырағанын көрсететін етіс формасы. Бұл тармақ христиандық төзімділік пен қабылдауды қолдау үшін жиі келтіріледі. Джон Локк өзінің "Төзімділік туралы хат" еңбегінде оны ерекше атап көрсеткен. Алайда, инквизиторлар және басқалар бұл аргументке қарсы шығып, тек "әділдік үшін" қуғынға ұшырағандар ғана құтқарылатынын, ал шіркеудің жауларына бұл қатысты емес екенін айтты.
St. Augustine was convinced that there should actually be seven Beatitudes, as seven was considered the holy number. He thus felt that this one was not actually a separate one, but rather a rephrasing of the first Beatitude at Matthew 5:3. To Augustine this eighth Beatitude symbolized Christ rising on the eighth day, which was also the first day. As with 5:3 this verse cites the Kingdom of Heaven as the reward, also like that first verse the reward is in the present tense, the other six have it in the future. Kodjak believes that this parallelism with the first verse is to emphasize that this one is the conclusion of the Beatitudes and 5:11 12 should not be considered part of the group. Davies and Allison also agree that the verse "looks like it has been pieced together from other Beatitudes." Gundry feels the word translated as persecuted should perhaps best be read as hounded. Hill notes that persecuted is a participle in the perfect tense which indicates that Jesus' followers had already been persecuted for their righteousness. This verse has often been cited as an argument for Christian toleration and acceptance. John Locke prominently cited it in his A Letter Concerning Toleration. This argument was rebutted by inquisitors and others who pointed out that only those persecuted for "righteousness' sake" were to be blessed, something they did not think applied to the enemies of the church.
Чиркесі аталарының түсініктемелері
Chrysostom: Әділдік үшін қудаланғандар бақытты, яғни мінезділік үшін, басқаларды қорғау үшін, құдайшылдық үшін, себебі осылардың бәрі әділдік деген атпен аталады. Бұл бейбітшілік тілеушілердің бақытты болуына келіп қосылады, осылайша біз бейбітшілікті әрқашан іздеудің жақсы екенін ойламауымыз керек.
Chrysostom: Blessed are they who suffer persecution for righteousness’ sake, that is for virtue, for defending others, for piety, for all these things are spoken of under the title of righteousness. This follows the beatitude upon the peacemakers, that we may not be led to suppose that it is good to seek peace at all times.