Кіріспе
Ағылшын актері және продюсері Эдвард Генри Эббот Андерсон (Edward Henry Abbot Anderson; 14 сәуір 1864, Sandhurst, Berkshire 22 тамыз 1959, Camberley, Surrey), кәсіби атымен Allan Aynesworth, ағылшын актері және продюсері. Оның мансабы 1887 жылдан 1949 жылға дейін алты онжылдыққа созылды, оның ішінде 1895 жылы Оскар Уайльдтың "Асық болудың маңызы" роліне Альджернон Монкриффтің рөлі кірді. Айнесворт әдетте қонақ бөлмесі комедиясында және қазіргі заманғы жоғары қоғам драмаларында пайда болды, әдетте ескі классика мен әлеуметтік проблемалар туралы заманауи пьесалардан аулақ болды. 1938 жылы сахнадан зейнеткерлікке шықты, ал 1949 жылы "Долвиннің соңғы күндері" фильмінде соңғы рет актерлік өнер көрсетті.
Edward Henry Abbot Anderson (14 April 1864, Sandhurst, Berkshire – 22 August 1959, Camberley, Surrey), known professionally as Allan Aynesworth, was an English actor and producer. His career spanned more than six decades, from 1887 to 1949, and included the role of Algernon Moncrieff in the 1895 premiere of Oscar Wilde's The Importance of Being Earnest. Aynesworth generally appeared in drawing room comedy and contemporary high society dramas, usually avoiding old classics and modern plays about social problems. He retired from the stage in 1938, and made his final acting appearance in the film The Last Days of Dolwyn in 1949.
Алғашқы жылдар
Айнесворт Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжде туылды. Ол генерал-майор Эдвард Эббот Андерсонның және оның бірінші әйелі Мартаның үшінші ұлы болды. Үлкен ұлы Джон Генри әкесінің соңынан еріп, армияға кірді және бригадир генерал болды; ортаңғы ұлы Уильям Морис медицина мамандығына кіріп, Корольдік ханшайымның дәрігері болды. Айнсворт Chatham House Grammar School-ге оқуға түсіп, содан кейін білімін аяқтау үшін Франция мен Германияға жіберілді. Англияға оралғаннан кейін, Айнсворт театрлық мансабын жалғастыруға бел буды. 1887 жылы сәуірде сахнаға алғаш рет Оутрам Тристрамның "Қызыл шам" ролімен шықты. Содан кейін ол Сара Торнның Маргейттегі театрына студент ретінде барып, 1887 жылдың қарашасында Лондонға қайтып оралғаннан кейін, ол Санкт-Джеймс театрында бос өлең трагедиясында кішкентай рөл ойнады. "Стандарт" газетінде: "Айнсворт мырза өзіне берілген бірнеше жолды ерекшелікпен айтты" деп жазылған. 1888 жылдың наурыз айында Айнесворт қысқа өмір сүрген "Өлімге" ролімен ойнады, оны Рутленд Баррингтон жазды және басты рөлді сомдады. Келесі айда Джон Хейр мен Уильям Кендалдың басқаруымен Сент-Джеймс театрына қайта оралғанға дейін; ол Артур Пинероның "Темір шебері" роліне генерал де Понтактың рөлін сомдады.
1890 жылдар
1890-1892 жылдары Айнесворт Корт театрында бірқатар рөлдерді ойнады: Джордж Липтотт "Зәбірсіз жыныста"; Лорд Сент Джон Бромптон "Джек әпкеде"; Брук Твомбли "Кабинет министрі"; Гилберт Стукли "Вулкан"; және Ричард Уэбб "Кесек қайғылы". 1883-1884 жылдары Avenue, Globe, Criterion, Daly's және Garrick театрларында өнер көрсеткеннен кейін, Айнесворт Джордж Александрдың компаниясына қосылды. Ол Уайльдтың тек бір репетицияға қатысқанын еске түсіріп, актерлерді шақырып, оларға "өзінің жазған пьесасын сәл есіне түсірген" пьесаны көргенін, бірақ ұқсастықтың осымен аяқталғанын айтты. Автордың оқтауына қарамастан, 1895 жылы 14 ақпанда басталғанда, бұл пьесаны құлшыныспен қабылдады. 1940 жылдары Айнесворт журналист және өмірбаяншы Хескет Пирсонға: "Менің актерлік өмірімнің 53 жылында мен бірінші түндегіден үлкен жеңісті ешқашан есімде сақтай алмаймын" деді. Алгернон рөлі оны бұрынғыдан да көпшілік назарына әкелді, "ол ауыр экстраваганцияның дұрыс тамырларын ұстады"; Кейін 1895 жылы Александр Сент-Джеймс компаниясын гастрольге шығарды, ал қыркүйекте олар Балморал замогында королева Виктория үшін Либерти-Холл комедиялық драмасының командалық қойылымын ойнады. 1903 жылдан 1907 жылға дейін ол Мари Темпестпен ұзақ уақыт бойы жүретін пьесалар сериясында жемісті сахналық серіктестік орнатты, көбінесе Комедия театрында, бірақ Нью-Йоркке бір сапармен "Эмпайр театрында" Сузанның бостандығы. 1912 жылы ақпанда Айнесворт "Дюк оф Йорк" театрында Пинероның "Маңдай бояу" қызында капитан Николас Джейес рөлінде ойнады, содан кейін ол алғаш рет менеджерлікке кірісті, жаңа театрда "Дайын ақша" қойылымын ұсынды және басты рөлді сонда ойнады, ол 200-ден астам спектакльге созылды. А. Милн "қатаң бас қызметші, Доминик - керемет тұлға" рөлін ойнады. "Play Pictorial" журналы "күлкілі экспозицияны шеберлікпен зерттегенін және әрбір әсерді көрнекті күш-жігерсіз алғандығын" мақтады. 1930 жылдары Айнесворт Вест-Энд спектакльдерінде ойнауын жалғастырды. 1931 жылы "The Circle" қайта жарық көрген кезде, оның Лорды Портиус қызу сынға ие болды. Айнсворттың соңғы сахналық рөлі Лорд Конингхэм болды Лоренс Хаусманның Виктория Регина. "Таймс" газетінде "Бұл жерде барлық басқа нәрселерді әуесқойлық секілді етіп көрсететін Алан Айнесворттың Конингемінің ақыл-ойы мен авторитеті" деп жазылған. "Таймс" газетінде оның мансабы туралы былай деп жазылған: Ол Лондонның 25 театрында, көбінесе Хеймаркет пен Сент-Джеймсте өнер көрсетті; және 50-ден астам қазіргі драматургтер жазған пьесаларға қатысты. Ол Шоудың ешнәрсесінде де (біраз уақыт бойы ол "Сіз ешқашан айта алмайсыз" роліне репетиция жасады) немесе Гранвилл Баркерде ешқашан пайда болған жоқ, өйткені оның қызығушылығы кейіпкердің комедиясына бағытталған және ол идеялардың драмасына жанашырлық танытпады. Оның сүйікті бөлігі Чарльз Surface болды, оның жалпы көзқарасын жақсы көрсетеді. Ол өз заманының барлық көрнекті актерлерімен және актрисаларымен жұмыс істеді, сондай-ақ Виктория патшайым, Едуард VII және Ескендра патшайым, Георг V және королева Мэри, Георг VI және королева Елизаветаның алдында болды. Айнсворт 95 жасында Камберлидегі үйінде қайтыс болды.
Later in 1895 Alexander led the St James's company on tour, and in September they played a command performance of the comedy drama Liberty Hall for Queen Victoria at Balmoral Castle. From 1903 to 1907 he established a fruitful stage partnership with Marie Tempest in a series of long running plays, mostly at the Comedy Theatre, but with one excursion to New York to play The Freedom of Suzanne at the Empire Theatre. At the Duke of York's Theatre in February 1912 Aynesworth appeared as Captain Nicholas Jeyes in Pinero's The "Mind the Paint" Girl, after which he went into management for the first time, presenting and starring in Ready Money at the New Theatre, which ran for more than 200 performances.|
The following year Aynesworth had another characteristic success in The Dover Road by A. A. Milne, playing "the tremendous butler, Dominic an unbelievably grand creature". The Play Pictorial praised "a masterly study of humorous exposition, and every effect is obtained without apparent effort". In the 1930s Aynesworth continued to appear in West End plays. His Lord Porteus attracted enthusiastic reviews when The Circle was revived in 1931. Aynesworth's last stage role was Lord Conyngham in Laurence Housman's Victoria Regina. The Times commented "it is the wit and authority of Mr Allan Aynesworth's Conyngham that here makes all else seem a trifle amateurish", The play ran for 337 performances, after which Aynesworth retired from theatre performance. The Times summed up his career:
He acted in 25 London theatres, most frequently at the Haymarket and the St. James's; and he took part in plays written by over 50 contemporary dramatists. He never appeared in anything by Shaw (though for a while he rehearsed a part in You Never Can Tell) or Granville Barker, for his interest was centred in the comedy of character and he was not sympathetic to the drama of ideas. His favourite part was Charles Surface, which gives a nice indication of his general outlook. He had worked with almost every eminent actor and actress of his day, and appeared before Queen Victoria, King Edward VII and Queen Alexandra, King George V and Queen Mary, and King George VI and Queen Elizabeth. Aynesworth died at his home in Camberley at the age of 95.