Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1974 жылы түсірілген Х. Б. Халицкинің фильмі
1974 film by H. B. Halicki
"Gone in 60 Seconds" – 1974 жылы түсірілген америкалық тәуелсіз экшн фильмі. Фильмді Х. Б. Халицки жазып, режиссерлік етіп, продюсерлік жасап, сонымен қатар басты рөлде ойнаған. Фильмде бірнеше күн ішінде 50 көлікті ұрлап кетуі керек болған автокөлік ұрлары тобының оқиғасы баяндалады. Фильм кино тарихындағы ең ұзақ саналатын 40 минуттық автомобиль қууында 93 көлікті қиратып, жойғанымен әйгілі. Фильмнің түсірілімі кезінде барлығы 127 көлік жойылған немесе зақымдалған. Патрульдік машиналар оны Агаджанианға қарай бағыттап жіберген, ол шапшаң қимылдары мен сәттілігінің арқасында соқтығыстан құтылған. Бұл жақындағы апат кадрға түсіріліп, фильмде қалдырылған және жақсы көрінеді. "Элеонор" көлігінің Карсон көшесіндегі шығуға жақын, солтүстік бағыттағы Харбор автожолында (бұрын Калифорния штатының 11-ші тас жолы және кейін 110-шы мемлекетаралық тас жолы ретінде белгіленген) Cadillac Eldorado машинасымен соқтығысып, 100 миль/сағат жылдамдықпен жарық бағанасына шағылысқан оқиға нағыз апат болды. Халицки ауыр жарақат алған, ол жазылғанша түсіру тоқтатылды. Съемочная топтағы адамдардың айтуынша, Халицки есін жиғаннан кейін бірінші сұрағы: "Түсірілімді жүзеге асырдық па?" болған. Сонымен қатар, фильмнің басындағы сахнада түсірілім сценарийіне енбеген нағыз өмірдегі пойыздың жолдан шығуының салдары көрсетілген; Халицки бұл оқиғаны естігеннен кейін фильмге қосуды шешкен. "Элеонор" жарық бағанасына соқтығысып тоқтағаннан кейін, келесі сахнада іздеудегі детектив жолаушы терезесінен басын шығарып: "Ол жарық бағанасына тиді ғой!" дейді. Бұл сахнадан кейінгісі үш аптадан кейін түсірілді. Халицки фильмнің қалған бөлігін толық аяқ-қолтық гипсте және бірнеше қабырғасы сынған күйде аяқтады.
Gone in 60 Seconds is a 1974 American independent action film written, directed, produced by, and starring H. B. Halicki. The film centers on a group of car thieves and the 50 cars they must steal in a matter of days. It is known for having wrecked and destroyed 93 cars in a 40 minute car chase scene, one of the longest in film history. A total of 127 cars were either destroyed or damaged throughout the entirety of the film. patrol cars, sending it careening towards Agajanian, who missed it by quick reflexes and luck. The near collision was left in the film and is very apparent. The scene where "Eleanor" is rear ended by a Cadillac Eldorado on the northbound Harbor Freeway (then signed as California State Highway 11 and later as Interstate 110) at the Carson Street exit, and spins into a light pole at 100 mph was a real accident. Halicki was badly hurt, and filming was stopped while he recovered. According to people on the set, the first thing Halicki said when he regained consciousness was, "Did we get coverage?" Likewise, the film's opening scene captures the aftermath of a real life train derailment that was not part of the original shooting script; when Halicki heard about this, he wanted to incorporate it into the film. From the part in the scene when "Eleanor" comes to a stop after hitting the light pole, the cut scene edit when the detective in chase sticks his head out of the passenger window and says, "He just hit a damned light pole", the scene after the one immediately following was 3 weeks later. Halicki finished the rest of the film in a full leg cast and several broken ribs.
Анекдоттар
Торренстегі түнгі қуғын кезінде аударылған Форд Кантри Сквайр универсалын бір жағынан көтерген алты адам аударған. Кейіннен фильмді қажетті әсерді жасау үшін кадрларды өткізіп жіберді. Құлаған қоқыс тасымалдау машинасы екі сүйрегішке байланған арқандармен тартылды. Көліктің үстіне бекітілген арқандар оның құлауын анық көрсетеді. Моран Кадиллакта көліктердің бірін-біріне соғылып түсуін көрсету үшін, бірінші машинаның дөңгелектерінің астына майлы беттік қабат жайылды, ол сығуға көмектесті. DVD-дегі түсіндірмеге сәйкес, фильм компаниясы қатардағы алғашқы екі Кадиллакқа ие болды, ал қалғаны дилерге тиесілі болды. Бірақ, бұл трюкқа келгенде, майлы амал тым жақсы жұмыс істеді – агенттіктің көптеген Кадиллактары зардап шекті. Халики олардың барлығын сатып алуға мәжбүр болды. Қуғынның соңындағы секіру көрінісі ерекше және көптеген келесі фильмдер үшін стандартты белгіледі. Ұзақ қуғын-сүргін сахнасының кульминациясы болған "Элеонора" секіруі 128 метр қашықтыққа 30 метрлік биіктікке жетті, бұл қазіргі таңда CGI немесе газбен жұмыс істейтін катапультасыз сирек орындалады (2005 жылғы "Хаззард герцогтері" фильмінің қайта түсірілімінде генерал Лиді секіру үшін қолданылғандай). Халики осы секіруді орындағанда он омыртқасын сығып алды. Жарақат ауыр болған жоқ, бірақ оператор Джек Вачек Халикидің енді бұрынғыдай жүре алмағанын айтты.
The Ford Country Squire station wagon that flips during the earlier night time chase in Torrance was overturned by six men lifting it up from one side. The film was later skip framed to create the desired effect. The garbage truck that overturns was pulled by cables attached to two tow trucks. The cables attached to the top of the truck are clearly visible as it topples. To achieve the effect of cars sliding into each other at Moran Cadillac, an oil slick was placed under the tires of the first car to assist it in sliding. According to the commentary track on the DVD, the film company owned the first two Cadillacs in the row; the remainder belonged to the dealer. When it came time to do the stunt, the oil trick worked too well—many of the agency's own Cadillacs were badly damaged. Halicki had to purchase all of them. The jump scene at the end of the chase is notable and set the standards for a number of subsequent pictures. Acting as the climax to the lengthy chase sequence, the "Eleanor" jump managed to achieve a height of 30' over a 128' distance, a feat rarely attempted today without CGI or a gas driven catapult (as was used to jump the General Lee in the 2005 film remake of "The Dukes of Hazzard"). Halicki compacted ten vertebrae performing this jump. The injury was not serious, although director of photography Jack Vacek said that Halicki never walked the same again.
Жалпы жұртшылық қосымша ретінде
Бірнеше актерлық рольдегілерді есептемегенде, фильмдегі көрермендердің көп бөлігі күнделікті өмірімен айналысып жүрген қарапайым адамдар еді. Бұл оқиғаларға себеп болды, олардың ішінде адамдар нақты полиция қуып жететінін ойлап, көптеген адамдар апатқа ұшыраған "құрбандарға" көмектесуге тырысты. Мысалы, Карсон көшесінен түсетін жердегі сахнада, Maindrian қарсы бағытта жүргеннен кейін екі көлік соқтығысқанда, фондық суретте жаяу жүргіншінің өтіп бара жатқан полиция машиналарына тоқтамай, көліктегілерге көмектеспегені үшін ашуланып айқайлағанын көруге болады. Газ стансасындағы көпшіліктің көп бөлігі, түнгі Торранс қуылынан кейін Харольд Смит тоқтатылған жерде, нағыз мотоциклшілер тобының құрамына кірді, олар актерді "қамауға" алған полиция қызметкерлерін сөзбен шағып, оны жалғыз қалдыруды талап етті. Режиссердің нағыз ағасы, фильмде Корлис Пейс рөлін ойнаған Рональд Халицки, "Джилл" аталған қызыл "Челленджерді" қоқысқа жинау орындағы машиналарды қиратуға жеткізген кранды басқарды.
With the exception of a few cast extras, the bulk of the bystanders in the film are the general public going about their business. This caused several incidents wherein people assumed a real police pursuit was in progress, with many trying to help the accident "victims". For example, in the scene at the Carson Street off ramp, where the two cars collide after Maindrian drives against traffic, a pedestrian can be seen in the background shouting angrily at the passing police cars for not stopping to help the occupants. Much of the crowd at the gas station, where Harold Smith is pulled over after the nighttime Torrance chase, were part of a real biker gang who verbally abused the police officers "arresting" the actor and demanded they leave him alone. Ronald Halicki, the director's real life brother who played Corlis Pace in the film, operated the crane that lifted "Jill", the red Challenger, to its fate in the car crusher at the junkyard.
Ішкі әзіл-қалжыңдар
Мэндриан Атлиге жаңа келісімшарт туралы алғаш айтқанда, олардың артындағы тақтада: "Сержант Хокинс Вачек ісі бойынша қоңырау шалды" деп жазылған – бұл суретші-қоюшы Джек Вачекке сілтеме. Аэропорттың сыртындағы Rolls Royce көлігінің нөмірлік тақтасында "HBH" деп жазылған, бұл фильмнің жұлдызы, режиссері және сценарийшісі Х. Б. Халицкинің әріптері. Pumpkin Maindrian-ға "Элеонорды" қайтару керек екенін айтады, себебі көлік сақтандырылмаған. Maindrian газеттен иесінің мекенжайын оқиды: 18511 S. Mariposa Ave, Gardena. Бұл сол кезде Халицкинің нақты үй мекенжайы еді. Фильмнің басында жігіттер Challenger көлігін бөліп жатқанда, Атлидің қалай "кәсіби" болғаны туралы әңгімелеседі. Атли: "Бутч Стоктон кәсіби болған, бірақ оны ұстап алды". Фильмде Бутч Стоктон 1 Baker 11 көлігінің жүргізушісі.
When Maindrian is first telling Atlee about the new contract, a message on the blackboard behind them says, "Sgt. Hawkins called about Vacek case"—a reference to director of photography Jack Vacek. The license plate of the Rolls Royce outside the airport reads, "HBH", the initials of the film's star/director/writer, H. B. Halicki. When Pumpkin tells Maindrian that they have to give "Eleanor" back because the car is not insured, Maindrian reads the owner's address from a newspaper: 18511 S. Mariposa Ave, Gardena. This was, in fact, Halicki's home address at the time. Early in the film, when the boys are stripping down the Challenger, they are conversing about how Atlee became a "professional". Atlee says: "Butch Stockton was a professional and he got caught". Butch Stockton is the driver of 1 Baker 11 in the film.
Үй медиасы
Фильмнің түпнұсқа нұсқасы 1980 жылдардың басында екі рет видеода шығарылды: Full Throttle Video және Media Home Entertainment арқылы. 1989 жылы Media Home Entertainment тағы да бірнеше нұсқа шығарды, бірақ ең маңыздысы – бұл нұсқада Hi Fi дыбысы болды. 1990 жылы Video Treasures түпнұсқа саундтрегі бар соңғы VHS нұсқасын шығарды. Бұл нұсқа LP таспасына көшірілген, және Hi Fi дыбысын қамтымады. Басқа барлық нұсқалар SP режимінде шығарылды, кейбір қаптамалардың алдыңғы жағында SP режимі туралы жапсырма болды. 2000 жылы Денис Шакариан Халицки және оның серігі Майкл Леоне, Halicki Films туымен, 25 жылдық мерекелік қайта жаңартылған нұсқаны DVD және VHS форматында американдық көрермендерге ұсынды. Бұл арнайы қайта жаңартылған нұсқада фильмнің түпнұсқа 35 мм таспасынан қалпына келтірілген цифрлық көшірмесі болды, алайда құқықтық мәселелерге байланысты барлық түпнұсқа музыка, дыбыс эффектілері және тіпті кейбір диалогтар да өзгертілді. 2005 жылдың мамыр айында Еуропада 2-ші аймаққа арналған DVD шығарылды. Фильмнің шығарылғанға дейінгі нұсқасын (әлі де кадрлар түрінде болса да) 25 жылдық мерекелік DVD-де көруге болады. Жасырын "Easter Egg-ті" іске қосу арқылы фильмнің ескі нұсқасын тамашалауға болады, онда фильмнің бірінші жартысында көптеген жойылған көріністер бар. Қазіргі уақытта бұл нұсқаның толыққанды түрде көпшілікке таратылатыны белгісіз. Speed Channel арнасында көрсетілген фильмнің басында 2002 жылғы Денис Халицки жүргізген деректі фильм көрсетілді. Бұл деректі фильмде Х. Б. Халицкинің өмірі мен оның түсірген фильмдерінің өндіріс процесі туралы айтылды. 2012 жылдың қазан айында Денис Халицки мен Леоне, Halicki Films туымен, "Gone in 60 seconds" DVD/Blu-ray жиынтығын шығарды. Оған Ли Якоккамен сирек кездесетін сұхбат кіреді.
The original version of the film was released on video in the early 1980s twice: by Full Throttle Video and again by Media Home Entertainment. Other releases followed in 1989 again by Media Home Entertainment but the significance was that it had Hi Fi audio. In 1990, Video Treasures released the last VHS version to include the original soundtrack. This release was on LP duplicated tape and did not include HI FI audio. All other releases were released as SP mode tape as some sleeves had a SP mode sticker on the front of the jacket. In 2000, Denice Shakarian Halicki and her business partner Michael Leone, under the banner Halicki Films, released the 25th anniversary remastered edition on DVD and VHS to American viewers. This special remastered edition contained a restored digital print of the film from the original 35mm masters, however all of the original music was replaced, due to rights issues, as were the sound effects and some dialog was even modified. In May 2005, a Region 2 DVD was released in Europe. The pre release version of the film can be seen (albeit in still frame form) on the 25th Anniversary DVD. By accessing the hidden "Easter Egg", one can watch an older version of the film, which contains many deleted scenes in the film's first half. At this time it is unknown whether this version will ever be released to the public in full form. In the Speed Channel broadcast of the film, a 2002 documentary, hosted by Denice Halicki, is shown before the beginning of the film. The documentary described the production processes of the films produced by H. B. Halicki as well as his life. In October 2012, Denice Halicki and Leone, under the banner Halicki Films, released the Gone in 60 seconds DVD/Blu ray combo pack. It includes a rare interview with Lee Iacocca.
Қадағалау
1977 жылы "Дабл Никельс" атты фильм шықты, онда "60 секундта жоғалған" фильмінің актерлері мен түсірілім тобының көп бөлігі, соның ішінде Джек Вачек, Эд Абрамс, Джордж Коул және Мик Бреннан қатысты. Олар келесі екі фильмінде – "Жарамсыз заттар" және "Авто ұрлығының мерзімі" – Халицкимен жұмыс істеді. Тони Сисло да сол фильмдерде оператор болып жұмыс істеді. Халицки фильмнің титрлерінде арнайы алғыс ретінде көрсетілді.
In 1977, a follow up of sorts, titled Double Nickels, was released featuring most of the cast and crew from Gone in 60 Seconds including Jack Vacek, Ed Abrams, George Cole, and Mick Brennan, who would work for Halicki in his next two films, The Junkman and Deadline Auto Theft. Tony Syslo was the same cinematographer who later worked on those films, as well. Halicki received a special thanks credit in the film.
Ұсынылған жалғасы
1989 жылғы 9 маусымда Тоби мен Денис Халицки екеуі де түсетін "60 секундта жоғалған 2" фильмінің жалғасын түсіре бастады. Жалғастырылатын фильм 1974 жылғы фильмнің сюжетінен өзгеше болар еді; Тоби Халицки кәсіби халықаралық ұры туралы ауқымды оқиға жасауды қалаған. Ол фильм үшін 400-ден астам көлікті қиратуға сатып алды. 20 тамызда Нью-Йорк штатының Дюнкерк және Буффало қалаларында түсірілім кезінде Халицки фильмдегі бір драмалық трюк сахнасына дайындалып жатқанда, 160 фут (49 метр) биіктіктегі су мұнарасы құлауы тиіс болды. Бірақ мұнараға бекітілген кабель күтпеген жерден жыртылып, телефон бағанасын қиып тастады, ол бағана Халицкиге тиіп, оны сол жерде қаза тапты. Халицкидің мұрагерлері фильмнің авторлық құқығына қатысты бірнеше заңдық мәселелермен бетпе-бет келді. Жеті сот отырысынан кейін 1994 жылы сот Халицкидің фильмдері мен авторлық құқықтарын Денис Шакариан Халицкиге тапсырды, бірақ ол заңдық шығындарды төлеу үшін күйеуінің көліктері мен ойыншықтар коллекциясын сатуға мәжбүр болды. Халицки қайтыс болған күйеуінің арманын орындап, аяқталмаған фильмге негізделген жаңа "60 секундта жоғалған" фильмін жасауды жоспарлады.
On June 9, 1989, Toby and Denice Halicki began to shoot the sequel Gone in 60 Seconds 2, which would star them both. The sequel would not have the same storyline of 1974 film; Toby Halicki wanted a bigger story about a professional international thief. He bought over 400 cars to destroy for the film. On August 20, while filming in Dunkirk and Buffalo, New York, Halicki was preparing for a dramatic stunt sequence in the film, during which a 160 ft. (49m) tall water tower was supposed to topple to the ground. When a cable attached to the tower snapped unexpectedly, it sheared off a telephone pole, which fell on Halicki, killing him instantly. Halicki's estate faced a number of legal challenges regarding the film's intellectual property. After seven trials, in 1994 the court released Halicki's films and the associated copyrights to Denice Shakarian Halicki, but she was forced to sell her husband's car and toy collection to pay the legal fees. Halicki planned to finish her late husband's dream and make a new Gone in 60 Seconds film based on the unfinished film.
Мұра және қайта жасау
1995 жылы Денис Шакариан Халицки Диснеймен (олардың Touchstone Pictures туындысымен) және Джерри Брукхаймермен бірге «60 секундта жоғалған» (2000) фильмі түрінде қайта жасалған мүлікті лицензиялады. «Элеонора» сұр түсті 1967 жылғы Ford Mustang ретінде қайтадан рөлін сомдады. Дегенмен, сюжеті түпнұсқадан күрт өзгеше, онда Николас Кейдж Рэндалл «Мемфис» Рейнс рөлінде ойнайды, ол бауырының қауіпсіздігі үшін гангстерге 50 автомобиль ұрлауға міндетті. Ремейк танымал болғандықтан, көптеген автокөлік дүкендері «Элеонораның» көшірмелерін жасауды бастады. Денис Халицки автомобильдің «кейіпкер» ретінде авторлық құқығына ие екенін, соның ішінде оның әртүрлі дизайндары мен келбетін, және 1967 жылғы Ford Mustang fastback-тің рұхсатсыз көшірмелерін жасауға тыйым салу үшін сотқа жүгінді, тіпті 2008 жылы Кэрролл Шелбиге қарсы сот ісін жеңіп алды. Бұл сот процестері автомобиль қауымдастығы арасында көптеген пікір талас тудырды, бірақ 2022 жылы Шелби қоры ұсынған сот ісі бойынша Калифорнияның Орталық округінің АҚШ округтік соты бұл талаптарды мойынбұрмады, «Элеонораның ерекше кейіпкер екендігі туралы пікір – шамадан тыс құлшыныспен жасалған ойдан туған нәрсе» және автомобиль «заң бойынша жеке авторлық құқықпен қорғалуға құқығы жоқ» деп шешті.
In 1995, Denice Shakarian Halicki licensed the property which was remade as Gone in 60 Seconds (2000) with Disney (under their Touchstone Pictures banner) and Jerry Bruckheimer. "Eleanor" reprised her role as a grey customized 1967 Ford Mustang. The plot, however, differs greatly from the original, starring Nicolas Cage as Randall "Memphis" Raines, a veteran car thief who must steal 50 cars for a gangster to ensure his brother is not killed. Thanks to the popularity of the remake, a number of car shops started to produce "Eleanor" reproductions. Denice Halicki claimed to own the copyrights to the car as a "character", including its various body styles and likenesses, and filed lawsuits preventing unlicensed look a likes or copies of the 1967 Ford Mustang fastback, including one 2008 suit against Carroll Shelby, which she won. These lawsuits sparked controversy among many in the car community, but in a 2022 follow up suit filed by the Shelby Trust, the United States District Court for the Central District of California invalidated these claims, ruling that the assertion that Eleanor was a distinctive character was "an invention of overzealous advocacy", and that the car was "not entitled to standalone copyright protection as a matter of law".