Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бельгиялық суретші (1823–1905)
Belgian painter (1823–1905)
Флорент Виллемс немесе Флорент Виллемс ван Эдегем (8 қаңтар 1823 – 23 қазан 1905) – бельгиялық суретші және өнерді қалпына келтіруші. Ол 17 ғасыр фламанд және голланд барокко стилінде орындалған, интерьердегі бірнеше адам бейнеленген жанрлық суреттерімен танымал болды. Ол кейіпкерлерінің киімдерінің материалдарын шынайы түрде бейнелеу қабілеті үшін ерекше мақтанысқа ие болды, соның арқасында оған "заманауи Тер Борх" деген лақап ат берілді.
Florent Willems or Florent Willems van Edeghem (8 January 1823 – 23 October 1905) was a Belgian painter and art restorer. He was successful with his genre scenes depicting a few figures in an interior executed in the style of the 17th century Flemish and Dutch Baroque. He was particularly praised for his ability to render realistically the materials of the clothes of his figures which earned him the nickname of the 'modern Ter Borch'.
Өмір
Виллемс Лиеж қаласында, сол қаладағы Императорлық лицейде мұғалім болған Мартин Адриен Виллемстің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол отбасымен бірге көшіп келген Мехелен қаласындағы академияда сурет өнерін оқыды. Содан кейін Брюссельге көшіп, қаржылық жағдайының қиындығынан өнер сатушы Херисқа суреттерді қалпына келтіруші ретінде жұмыс істеуге мәжбүр болды. Ол сурет сатушы үшін ескі суреттерді көшіріп, жаңартты. Шамамен 18 жасында Бельгия патшасының жанындағы ағылшын елшісі Хамильтон Сеймурдың назарына ілікті. Мистер Сеймур оған әйелі мен балаларының суретін салуды тапсырды. Ол 1842 жылы Брюссель салонында «Музыка сабағы» және «Қорғау бөлмесі» атты туындыларымен дебют жасады. Бельгия королі Леопольд I алғашқы суретті сатып алды. Одан кейін ол Париж және Брюссель салондарында үнемі көрмелерге қатысты. 1844 жылы Париж салонындағы жұмыстары үшін үшінші дәрежелі алтын медальдарға ие болды. Осы шамада ол Парижде қоныстанды, онда оның суреттері Екінші француз империясы тұсында зор танымалдыққа ие болды. Виллемстің интерьерде әйелдерді бейнелеуге деген қызығушылығы Стивенстің тақырып таңдауына айқын әсер етті. 1850 жылы Брюссель салонында ол «17 ғасырдағы Антверпенде суреттердің аукционы» атты тарихи туындысын көрсетті, осы еңбегі үшін Бельгияның Леопольд орденінің кавалері (Chevalier) кресімен марапатталды. 1853 жылы Париж салонында көрсетілген үш картинасы үшін француз Құрмет легионының кавалері атағын алды. 1855 жылы Париж халықаралық көрмесінде көрсетілген үш жұмыстың екеуін француз императоры Наполеон III және императрица сатып алды. Ол сол кезде Бельгияның Леопольд орденінің офицері атағына да ие болды. Ол Нойли-сюр-Сен қаласында қайтыс болды.
Willems was born in Liège as the son of Martin Adrien Willems, a teacher at the Lycée Imperial in that city. He studied art at the Academy of Mechelen, a city to which his family had moved. He then moved to Brussels where financial circumstances compelled him to work for the art dealer Héris as an art restorer. He copied and restored old pictures for the art dealer. At barely 18 years old he came to the attention of Hamilton Seymour, the English embassador to the Belgian king. Mr. Seymour gave him a commission to paint a portrait of himself with his wife and children. He made his debut at the Brussels Salon in 1842 with a Music Lesson and a Guard room scene. The king of Belgium Leopold I acquired the first painting. He subsequently exhibited regularly at the salons of Paris and Brussels. His submissions to the Paris salon of 1844 won him golden medals third class. Around this time he settled in Paris, where his pictures enjoyed considerable popularity under the Second French Empire. Willems' interest in depicting women in interiors clearly had an influence on Stevens' own choice of subject matter. At the 1850 Salon of Brussels he exhibited the historical work Public sale of paintings in 17th century Antwerp, for which he was granted the Chevalier cross in the Order of Leopold of Belgium. He was granted the rank of Chevalier of the French Legion of Honour for three paintings exhibited in the 1853 Paris Salon. Two of the three works that he exhibited at the Paris International Exhibition of 1855 were acquired by respectively French Emperor Napoleon III and the Empress. He was also awarded the rank of officer in the Order of Leopold of Belgium at that time. He died at Neuilly sur Seine.
Жұмыс
Виллемс көпшілік классицизм мен романтизм мектептеріне балама іздеп жүрген кезде жанрлық суреттер салуды бастады. Бұл Ян Вермеер сияқты голланд суретшілерінің қайта жаңғыру кезеңі еді. Сондықтан Виллемстің 17-ғасыр голланд барокко стилінде, интерьерде бір немесе бірнеше тұлғаны бейнелейтін жанрлық суреттері замандас сыншылар тарапынан жылы қабылдалды. Ол Бельгия патша сарайынан 17-ғасырға арналған костюмдік суреттер салуға тапсырыс алды. Ол кейіпкерлердің киімдерін, әсіресе жібек пен кружевоны шынайы түрде бейнелеу қабілеті үшін ерекше мақтан тұтты. Оның туындылары кейіпкерлерін тіршіліксіз, бозғылт және сезімсіз бейнелегені үшін сынға ұшырады, бұл Альфред Стивенстің заманауи париждік әйелдерін бейнелеуімен қарама-қайшы келеді, олар ет пен қаннан тұратын нағыз адамдар.
Willems started to paint genre paintings at a time when the public was looking for an alternative to the prevailing Classicist and Romanticist schools of painting. It was a time when Dutch masters such as Jan Vermeer were being rediscovered. Willems' genre scenes depicting one or more figures in an interior executed in the style of the 17th century Dutch Baroque were therefore warmly received by contemporary critics. He also received commissions from the Belgian court to paint costume paintings set in the 17th century. He was particularly praised for his ability to render realistically the materials worn by the figures, in particular silk and lace. His work has been criticized for depicting his figures in a lifeless manner, pale and emotionless, in contrast to Alfred Stevens' depictions of contemporary Parisian ladies, who are real people with flesh and blood.