Мария Полидури: Грек ақынының өмірі мен шығармашылығы
Maria Polydouri
Мария Полидури – грек ақыны, неоромантизм мектебінің өкілі. Өмірі, туған жері, әкесі, феминист анасы және Костас Кариотакиспен болған махаббаты туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мария Полидури (Μαρία Πολυδούρη; 1 сәуір 1902 – 29 сәуір 1930) – грек ақыны, неоромантизм мектебіне жататын өкіл.
Greek poet
Maria Polydouri (Μαρία Πολυδούρη; 1 April 1902 – 29 April 1930) was a Greek poet who belonged to the school of Neo romanticism.
Өмір
Полидури Каламата қаласында дүниеге келді. Ол филолог Эвген Полидурис пен ерте феминистік көзқарастары бар Кириаки Маркатудың қызы еді. Каламатадағы орта мектепті бітірген, сондай-ақ Гитео, Филиатра қалаларында және Афинадағы Арсакеода екі жыл оқыған. Ол Костас Кариотакистің құрдасы болды, олармен арасындағы махаббат үмітсіз болғанымен, толыққанды болмады. Өлеңдерді жас кезінен бастап жазса да, өмірінің соңғы төрт жылында, туберкулезбен ауырып, Афинадағы санаторияда жасырынғанда жазған өлеңдері ең маңыздысы болды. Ол 1930 жылы сол жерде қайтыс болды. Әдебиет әлемінде алғаш рет 14 жасында "Ананың қайғысы" атты прозалық өлеңімен көзге түсті. Бұл өлең Филиатра жағажайында жағаға шыққан теңізшінің өлімі туралы айтады және Мани түбегінде естілген аза тұту әуендерінен әсер алған. 16 жасында ол Мессения облысына тағайындалды және әйелдер мәселесіне қызығушылық танытты. 1920 жылы оның ата-анасы қырық күннің ішінде қатар қайтыс болды. 1921 жылы Афина ұлттық және Каподистрия университетінің заң факультетіне оқуға түскен кезде Афина облысына ауыстырылды. Сол кездегі ақын Костас Кариотакис та сол саланың қызметкері болды. Олардың кездесуінен кейін қызғын махаббат пайда болды, ол ұзаққа созылмады, бірақ оның өмірі мен шығармашылығына зор әсер етті. Олар алғаш рет 1922 жылдың қаңтарында кездесті. Полидури сол кезде 20 жаста, ал Кариотакис 26 жаста болды. Ол бірнеше жасөспірім өлеңдерін жариялаған, ал ол екі өлең жинағын шығарған – "Адамдар мен заттардың күйреуі" (1919) және "Непенте" (1921) – және кейбір сыншылар мен әріптестерінің құрметіне ие болған. 1922 жылдың жазында Кариотакис өзінің сифилиспен ауырғанын білді, бұл ауруның емделуі мүмкін емес және қоғамда жағымсыз пікір тудыратын. Ол Полидуриге дереу хабарлап, қарым-қатынастарын аяқтауын өтінді. Ол баласыз үйленуді ұсынды, бірақ ол осы құрбандылықты қабылдауға тым мақтанды болды. Мария оның шындығына күмәнданып, оның ауруы оны тастап кету үшін ғана сылтау деп ойлады. 1924 жылы ол Парижден жаңа оралған Аристотель Георгиу атты заңгермен танысты. 1925 жылдың басында Полидури онымен никелесті. Құдайына адал болғанына қарамастан, Полидури ешқандай іске толыққанды назар аудара алмады. Ол жұмыстан жиі қалып қойғандықтан мемлекеттік қызметтегі жұмысынан айырылды және заң факультетінен шығып кетті. Ол Куналлаки драма мектебінде оқыды және тіпті "Кішкентай жамылғы" атты пьесада актриса ретінде өнер көрсетті, онда ол басты рөлді сомдады. 1926 жылдың жазында ол никесін бұзып, Парижге кетті. Ол киім тігуді үйренген, бірақ туберкулезбен ауырғандықтан жұмыс істей алмады. 1928 жылы Афинаға оралып, Сотирия ауруханасына жатты. Сол жерде ол бұрынғы сүйіктісі Костас Кариотакистің өзін-өзі өлтіргенін білді. Сол жылы ол өзінің "Сөнген шырықтар" атты алғашқы өлеңдер жинағын шығарды, ал 1929 жылы "Хаос үстіндегі эхо" атты екінші жинағын шығарды. Полидури екі прозалық туынды қалдырды – оның күнделігі және атағы жоқ романы, онда ол сол кездегі консерватизм мен екіжүзділікке шабуыл жасады. 1930 жылдың 29 сәуірінде таңертең, Кристиано клиникасындағы досы берген морфин инъекцияларынан кейін туберкулезден қайтыс болды.
Polydouri was born in Kalamata. She was the daughter of the philologist Eugene Polydouris and Kyriaki Markatou, a woman with early feminist beliefs. She completed her high school studies in Kalamata, and had also gone to school in Gytheio and Filiatra, as well as in Arsakeio in Athens for two years. She was a contemporary of Kostas Karyotakis, with whom she had a desperate but incomplete love affair. Although she wrote poetry from an early age, her most important poems were written during the last four years of her life, when, suffering from tuberculosis, she was secluded in an Athens Sanatorium, where she died in 1930. She first appeared in the Literary world at age 14 with the prose poem “The Pain of the Mother”, which refers to the death of a sailor who was washed up on the shores of Filiatra and is influenced by the lamentations heard in Mani Peninsula. At sixteen, she was appointed to the Prefecture of Messenia and also expressed keen interest in The woman question. In 1920, during the time period of forty days, both her parents died. In 1921, she was transferred to the Prefecture of Athens while enrolled at the Law School of the National and Kapodistrian University of Athens. Kostas Karyotakis, a fellow poet of the time, was working at the same service sector. After their encounter, a fierce love developed, which did not last long but decisively influenced her life and work. They first met in January 1922. Polydouri was then 20 years old, while Karyotakis was 26. She had published some juvenilia poems while he had published two poetry collections – "The pain of Men and things" (1919) and "Nepenthe" (1921) – and had already won the respect of some critics and fellow craftsmen. In the summer of 1922, Karyotakis discovered that he suffered from syphilis, a disease that was incurable and bore social stigma. He immediately informed Polydouri about this and asked her to end their relationship. She proposed to marry without having children, but he was too proud to accept the sacrifice. Maria doubted his sincerity and felt that his illness was a pretext to leave her. In 1924, she met Aristotelis Georgiou, a lawyer who had just returned from Paris. Polydouri got engaged to him in early 1925. Despite the dedication to her fiancé, Polydouri could not concentrate seriously in any activity. She lost her job in the public sector after repeated absences and dropped out of Law School. She studied at the Kounallaki Drama School and even managed to appear as an actress in a play, "The Little Rag", for which she had the lead role. In the summer of 1926, she broke off her engagement and left for Paris. She studied dressmaking but could not work because she contracted tuberculosis. She returned to Athens in 1928 and was hospitalized at Sotiria Hospital, where she learned about the suicide of her former lover, Kostas Karyotakis. In the same year, she released her first poetry collection "The Chirps that faint" and in 1929 the second, "Echo over chaos". Polydouri left two prose works, her diary and an untitled novel in which she attacked the conservatism and hypocrisy of the time. She died of tuberculosis on the morning of 29 April 1930, after a series of morphine injections that were given to her by a friend in Christomanos Clinic.