Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Грек ақыны және дипломаты (1900–1971)
Greek poet and diplomat (1900–1971)
Йоргос немесе Жорж Сеферис (/s//ə/'/f//ɛr//ɪ//s/;), Георгий Сефериадис (Γεώργιος Σεφεριάδης; 13 наурыз 1900 [ескі стиль бойынша 29 ақпан 1900] – 20 қыркүйек 1971) – грек ақыны және дипломаты. Ол 20 ғасырдың ең маңызды грек ақындарының бірі және Нобель сыйлығының лауреаты. Грекия Сыртқы істер министрлігінде мансапты дипломат болып жұмыс істеген, оның мансабы Ұлыбританиядағы елші қызметімен аяқталды, ол 1957 жылдан 1962 жылға дейін осы лауазымды атқарды.
Giorgos or George Seferis (/s//ə/'/f//ɛr//ɪ//s/; ), the pen name of Georgios Seferiadis (Γεώργιος Σεφεριάδης; March 13 1900 [O. S. February 29 1900] – September 20, 1971), was a Greek poet and diplomat. He was one of the most important Greek poets of the 20th century, and a Nobel laureate. He was a career diplomat in the Greek Foreign Service, culminating in his appointment as Ambassador to the UK, a post which he held from 1957 to 1962.
Өмірбаян
Сеферис Кіші Азиядағы Смирнаға жақын Воурла қаласында дүниеге келді. Оның әкесі, Стелиос Сефериадис – заңгер, кейін Афина университетінің профессоры, сонымен қатар өзі де ақын және аудармашы болған. Ол сондай-ақ, бейтарапты жақтаған және ресми тілге (кафаревуса) қарағанда халықтық грек тілін қолдаған. Осы екі көзқарас ұлына да әсер етті. 1914 жылы отбасы Афинаға көшіп келді, онда Сеферис орта білімін аяқтады. 1918-1925 жылдары Парижде құқық білімін оқуын жалғастырды. 1922 жылдың қыркүйегінде ол Парижде болғанда, екі жылдық грек әскери науқанынан кейін Смирна/Измир түрік әскері тарапынан басып алынды. Көптеген гректер, Сеферис отбасы да Кіші Азиядан қашып кетті. Сеферис 1950 жылға дейін Смирнаға қайта бармады; балалық шағындағы үйінен айырылған сезімі Сеферис поэзиясының көп бөлігіне әсер етті, әсіресе Одиссей туралы әңгімеге қызығушылығын көрсетті. Сефериске Кавафис, Т.С. Элиот және Эзра Паунд та үлкен ықпал етті. 1925 жылы Афинаға оралып, келесі жылы Грекия Сыртқы істер министрлігіне қабылданды. Бұл оның ұзақ және сәтті дипломатиялық мансабының бастамасы болды, оның барысында ол Англияда (1931–1934) және Албанияда (1936–1938) қызмет атқарды. 1941 жылдың 10 сәуірінде, Германияның Грекияға басып кіруі алдында Мария Заннуға ("Маро") үйленді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Сеферис Грекияның бос үкіметімен бірге Критке, Египетке, Оңтүстік Африкаға және Италияға көшті, ал 1944 жылы босатылған Афинаға оралды. Ол Сыртқы істер министрлігінде қызметін жалғастырды және Анкарада (1948–1950) және Лондонда (1951–1953) дипломатиялық лауазымдарда болды. Ол Ливан, Сирия, Иордания және Ирак (1953–1956) елдеріндегі министр болып тағайындалды және 1957–1961 жылдары Ұлыбританиядағы Грекияның патшалық елшісі қызметін атқарды, бұл Афинада зейнетке шығар алдындағы соңғы лауазымы болды. Сеферис көптеген құрметтер мен сыйлықтарға ие болды, оның ішінде Кембридж (1960), Оксфорд (1964), Салоники (1964) және Принстон (1965) университеттерінің құрметті докторлық дипломдары бар.
Seferis was born in Vourla near Smyrna in Asia Minor, in the Aidin Vilayet of the Ottoman Empire (now İzmir, Turkey). His father, Stelios Seferiadis, was a lawyer, and later a professor at the University of Athens, as well as a poet and translator in his own right. He was also a staunch Venizelist and a supporter of the demotic Greek language over the formal, official language (katharevousa). Both of these attitudes influenced his son. In 1914 the family moved to Athens, where Seferis completed his secondary school education. He continued his studies in Paris from 1918 to 1925, studying law at the Sorbonne. While he was there, in September 1922, Smyrna/Izmir was taken by the Turkish Army after a two year Greek military campaign on Anatolian soil. Many Greeks, including Seferis's family, fled from Asia Minor. Seferis would not visit Smyrna again until 1950; the sense of being an exile from his childhood home would inform much of Seferis's poetry, showing itself particularly in his interest in the story of Odysseus. Seferis was also greatly influenced by Kavafis, T. S. Eliot and Ezra Pound. He returned to Athens in 1925 and was admitted to the Royal Greek Ministry of Foreign Affairs in the following year. This was the beginning of a long and successful diplomatic career, during which he held posts in England (1931–1934) and Albania (1936–1938). He married Maria Zannou ('Maro') on April 10, 1941 on the eve of the German invasion of Greece. During the Second World War, Seferis accompanied the Free Greek Government in exile to Crete, Egypt, South Africa, and Italy, and returned to liberated Athens in 1944. He continued to serve in the Ministry of Foreign Affairs and held diplomatic posts in Ankara, Turkey (1948–1950) and London (1951–1953). He was appointed minister to Lebanon, Syria, Jordan, and Iraq (1953–1956), and was Royal Greek Ambassador to the United Kingdom from 1957 to 1961, the last post before his retirement in Athens. Seferis received many honours and prizes, among them honorary doctoral degrees from the universities of Cambridge (1960), Oxford (1964), Thessaloniki (1964), and Princeton (1965).
Кипр
Сеферис Кипрге алғаш рет 1953 жылдың қараша айында сапар шекті. Ол бірден аралға ғашық болды, себебі оның ландшафты, халықтардың құрамы және дәстүр-салты балалық шағындағы Скаладағы (Урла) жазғы үйіне еске салды. Оның «Imerologio Katastromatos III» атты өлеңдер жинағы осы аралдан шабыттанды және көбінесе сонда жазылды – бұл Сеферис поэзия жазбай келген алты немесе жеті жылдық үзіліске нүкте қойды. Оның бастапқы атауы «Кипр, маған тағайындалған жер» (Еврипидтің «Хеленасынан» алынған цитата, онда Тевкр Аполлонның Кипрді оның үйі етіп белгілегенін айтады) – Сеферис аралды ашқанда сезінген оралудың қуанышын көрсетеді. Сеферис 1959 жылғы өлеңдер жинағының басылымында атауын өзгертті. Саяси жағдай бойынша, Кипр Ұлыбритания, Грекия және Түркия арасындағы халықаралық мәртебесіне байланысты дауға тартылған еді. Келесі бірнеше жыл бойы Сеферис дипломатиялық қызметтегі лауазымын пайдаланып, Кипр дауын шешуге тырысты, көптеген жеке күш-жігер мен эмоцияларын жұмсады. Бұл оның өмірінде жеке және саяси мәселелердің араласуына рұқсат еткен сирек жағдайлардың бірі болды. Сеферис өзінің саяси ұстанымдарын «либералдық және демократиялық [немесе республикалық]» деп сипаттады.
Seferis first visited Cyprus in November 1953. He immediately fell in love with the island, partly because of its resemblance, in its landscape, the mixture of populations, and in its traditions, to his childhood summer home in Skala (Urla). His book of poems Imerologio Katastromatos III was inspired by the island, and mostly written there–bringing to an end a period of six or seven years in which Seferis had not produced any poetry. Its original title Cyprus, where it was ordained for me (a quotation from Euripides' Helen in which Teucer states that Apollo has decreed that Cyprus shall be his home) made clear the optimistic sense of homecoming Seferis felt on discovering the island. Seferis changed the title in the 1959 edition of his poems. Politically, Cyprus was entangled in the dispute between the UK, Greece and Turkey over its international status. Over the next few years, Seferis made use of his position in the diplomatic service to strive towards a resolution of the Cyprus dispute, investing a great deal of personal effort and emotion. This was one of the few areas in his life in which he allowed the personal and the political to mix. Seferis described his political principles as "liberal and democratic [or republican]."
Нобель сыйлығы
1963 жылы Сеферис "Грекия мәдениетінің әлеміне деген терең сезімнен шабыттанған көрнекті лирикалық шығармалары үшін" әдебиет саласы бойынша Нобель сыйлығын алды. Сеферис Нобель сыйлығына барлығы төрт рет ұсынылды. Ромилли Дженкинс оны 1955 жылы, Т. С. Элиот 1961 жылы, Эйвинд Джонсон және Афанасиус Трипанис екеуі де 1962 жылы ұсынды, ал 1963 жылы Эйвинд Джонсоннің ұсынысы оған сыйлық әкелді. Сеферис бұл сыйлықты алған алғашқы грек болды (кейін 1979 жылы Нобель сыйлығының лауреаты болған Одиссей Элитис одан кейін осы құрметке ие болды). Бірақ қабылдау сөзінде Сеферис өзінің гуманистік философиясын баса көрсетуді жөн көрді, соңында: "Тебаға жол тартқан Эдип Сфинкспен кездескенде, оның жұмбағына: "Адам" деп жауап берді. Осы қарапайым сөз құбыжықты жойды. Бізге жоятын құбыжықтар көп. Эдиптің жауабын ойлайық" деді. Сеферис кейде ұлтшыл ақын ретінде қарастырылса да, оның "еллинизмі" грек мәдениеті мен әдебиетінің сабақтастығындағы гуманизмнің біріктіруші арқауына байланысты болды. Сол жылы сыйлыққа үміткер болған басқа бес финалист – В. Х. Ауден, Пабло Неруда (1971 ж. жеңімпазы), Самуэль Беккет (1969 ж. жеңімпазы), Юкио Мисима және Аксель Сандемозе болды.
In 1963, Seferis was awarded the Nobel Prize for Literature "for his eminent lyrical writing, inspired by a deep feeling for the Hellenic world of culture." Seferis was nominated in total four times for the Nobel Prize. Romilly Jenkins nominated him in 1955, T. S. Eliot nominated him in 1961, Eyvind Johnson and Athanasius Trypanis Trypanis both nominated in 1962 and it was the 1963 nomination again by Eyvind Johnson that won him the prize. Seferis was the first Greek to receive the prize (followed later by Odysseas Elytis, who became a Nobel laureate in 1979). But in his acceptance speech, Seferis chose rather to emphasise his own humanist philosophy, concluding: "When on his way to Thebes Oedipus encountered the Sphinx, his answer to its riddle was: 'Man'. That simple word destroyed the monster. We have many monsters to destroy. Let us think of the answer of Oedipus." While Seferis has sometimes been considered a nationalist poet, his 'Hellenism' had more to do with his identifying a unifying strand of humanism in the continuity of Greek culture and literature. The other five finalists for the prize that year were W. H. Auden, Pablo Neruda (1971 winner), Samuel Beckett (1969 winner), Yukio Mishima and Aksel Sandemose.
Кейінгі өмірі
1967 жылы Грекияда төңкерістен кейін репрессивті ұлтшыл, оңшыл полковниктер режимі билікті басып алды. Көптеген цензура, саяси тұтқындаулар мен азаптаулармен өткен екі жылдан кейін Сеферис осы режимге қарсы шықты. 1969 жылдың 28 наурызында ол BBC World Service арнасында мәлімдеме жасады, сонымен бірге оның көшірмелері Афинадағы барлық газеттерге таратылды. Ол "Бұл бұрмашылық тоқтауы керек" деді, бұл өте қатаң және нақты айтылған мәлімдеме болды. Сеферис 1974 жылы Түркияның Кипрге басып кіруі салдарынан құлаған хунтаны көре алмады, ал бұл хунтаның Кипр президенті, архиепископ Макариосты құлатуға жасаған әрекетінен туындаған еді. Ол 1971 жылдың 20 қыркүйегінде Афинада қайтыс болды. Қайтыс болу себебі екі ай бұрын қан кетуінен жасалған операциядан кейін алған инсульті күшейткен пневмония екені хабарланды. Оның қоштасу рәсімінде Афина көшелерінде көптеген адамдар оның табынынан өтіп, Микис Теодоракистің Сеферистің "Жалғау" (содан кейін тыйым салынған) өлеңіне қосылып ән салды; ол режимге қарсы күресі үшін халықтың батыры болды. Ол Афинаның Бірінші зиратына жерленген.
In 1967 the repressive nationalist, right wing Regime of the Colonels took power in Greece after a coup d'état. After two years marked by widespread censorship, political detentions and torture, Seferis took a stand against the regime. On March 28, 1969, he made a statement on the BBC World Service, with copies simultaneously distributed to every newspaper in Athens. In authoritative and absolute terms, he stated "This anomaly must end". Seferis did not live to see the end of the junta in 1974 as a direct result of Turkey's invasion of Cyprus, which had itself been prompted by the junta's attempt to overthrow Cyprus's president, Archbishop Makarios. He died in Athens, on September 20, 1971. The cause of death was reported to be pneumonia, aggravated by a stroke he had suffered after undergoing surgery for a bleeding ulcer about two months earlier. At his funeral, huge crowds followed his coffin through the streets of Athens, singing Mikis Theodorakis' setting of Seferis's poem 'Denial' (then banned); he had become a popular hero for his resistance to the regime. He is buried at First Cemetery of Athens.
Пікірлер
Black, David, (1983), Эдмунд Кили және Филип Шеррард құрастырған «Жиналған өлеңдер» жинағына шолу, Хирн, Шила Г. (ред.), Cencrastus № 12, 1983 жылғы көктем, 47-48 беттер.
Black, David, (1983), review of Collected Poems edited by Edmund Keeley and Phillip Sherrard, in Hearn, Sheila G. (ed. ), Cencrastus No. 12, Spring 1983, pp. 47 & 48,