Кіріспе

931-951 жылдар аралығында Леон королі

Рамиро II (шамамен 900 – 1 қаңтар 951), Ордоньо II мен Эльвира Менендестің ұлы, 931 жылдан өліміне дейін Леон королі болды. Бастапқыда корольдіктің кіші бөлігінің титулды патшасы ғана болған ол 931 жылы ағасы Альфонсо IV және туысы Альфонсо Фроиласты ығыстырғаннан кейін Леон (сонымен бірге Галисия) тәжін иеленді. Оның билеуінің негізгі дереккөзі – аз санды Anales castellanos primeros. Ол қатыгездігі мен соғыстағы ынтасы үшін оны "Ібіліс" деп атаған маврларға қарсы белсенді шабуылдар жасады. 939 жылғы Симанкас шайқасында Үмейяд халифасы Абд әл-Рахман III әскерін жеңді.

Мұрагерлік

910 жылы өліміне аз уақыт қалғанда Астурияның Альфонс III-ін ұлдары тақтан бас тартуға мәжбүрлеген кезде, Астурия Корольдігі король отбасы мен аймақтық маркер аристократиясының қолдаушылары арасында мұрагерлік дағдарыс кезеңіне ұшырады. Корольдік бастапқыда бөлінді: Гарсия I Леонды, Ордоньо II Галисияны, ал Фруэла II Астурияның орталық аймағын алды. Гарсия I (914) және Ордоньо (924) қайтыс болғаннан кейін, олар қайта біріктірілді, Фруэла одан әрі Леон Корольдігі деп аталатын барлық аймақты басқарды. Оның келесі жылы, 925 жылы қайтыс болуы тағы да даулы мұрагерлікке және бөліске әкелді. Рамиро, кіші інісі, Фруэланың жесірін алып, патшалық атағын қабылдады, бірақ ол қолдау таппады. Оның орнына, алдыңғы қатарға келесі буын шықты. Бұрынғы патшаның үлкен ұлы ретінде Альфонсо Фроилас таққа отырды, бірақ бүкіл корольдікке билігін жеткізе алмады және Памплона Корольдігінің қолдауымен Ордоньо II-нің үш ұлы оны ысырып тастады. Бұл бауырлар өздері басқарған корольдіктің бөлігін қайта бөлісті: үлкені Санчо Ордонес Галисияда, Альфонсо IV Леонда, ал Рамиро II оңтүстіктегі жаңадан бағындырылған жерлерде билік етті (Андалус жылнамашысы Ибн Хайян оның сарайын Коимбрада орналастырды). Санчо 929 жылы қайтыс болғанда, оның корольдігі Альфонсо IV-ке қосылды, бірақ Леон мен Заморада орын алған оқиғалардың нәтижесінде Рамиро Альфонсо IV-ті тақтан түсірді және оны, сондай-ақ Фруэла II-нің үш ұлын билей алмайтындай етіп, соқыр қылды.

Билік

Рамиро керемет әскери қолбасшы ретінде көзге түсті және өзінің аумақтарын оңтүстікке қарай едәуір кеңейтті (мысалы, Саламанка және Ледесмаға дейін), сондай-ақ шекаралық бекіністерді (мысалы, Осма, Клуния) құрды немесе жаңадан қоныстандырды. Рамиро Памплона/Леон коалициясын ұйымдастырып, Симанкас шайқасында (939) Андалусияның біріккен қарсы шабуылын жеңді. Осы жеңіс Леон шекарасының Дуэродан Тормес өзеніне дейін жылжуына жағдай жасады. Өкімшілігінің соңғы жылдарында ол Памплонаның күйеу ағасы/күйеу баласы Гарсия Санчес I-нің қолдауын жоғалтты, ол кейін тағы бір күйеу ағасы, Кастилия графы Фернан Гонсалеске қысқа мерзімге де-факто тәуелсіздік алуға көмектесті. 950 жылы Рамиро Едж аңғарына жорық ұйымдастырып, Талавера шайқасында Кордовалық Омейядтарды жеңді.

Отбасы

Рамиро II екі рет үйленді. Оның алғашқы әйелі Галисия ақсүйектерінің мүшесі және бірінші туысы Адосинда Гутьеррес, Гутьер Осориз бен Ильдонзия Менендестің қызы (Рамироның анасы, королева Эльвира Менендестің қарындасы және Сан-Розендоның әпкесі) болды. Рамироның екінші некесі Памплонаның Санчо I мен Тоданың қызы Уррака Санческе үйленуіне әкелді, бұл оған Памплонамен одақтастық әкелді. Адосиндадан Рамироның кем дегенде екі ұлы болды: нашар құжатталған және әкесінің өмірінде қайтыс болған Бермудо және Рамироның мұрагері Ордоно III, сондай-ақ, болжам бойынша, Тереза ​​есімді қызы да болды, ол Памплонаның Гарсия Санчес I-нің екінші әйелі болды. Урракадан Рамироның екі баласы болды: Санчо I Леон және Эльвира Рамирес. Бұл некелер болашақ мұрагерлік дау-дамайлардың негізін қалады, онда Ордоно мен оның ұлы Вермудо II Галисия ақсүйектерімен қолдау алды, ал Эльвира, Санчо және оның ұлы Рамиро III Урраканың Памплона мен Кордобадағы туыстарының қолдауын алды. Рамиро романтикалық поэма «Мирагая» да маңызды орын алады, онда Рамироның жергілікті араб әміршінің қызы Ортегамен қарым-қатынас жасауы туралы аңыз айтылады. Одан оған ұл туады, Абоазар, Галисиялық/Португалиялық Майя әулетінің атасы. Бұл Майя дәстүрі кейіннен тағы бір аңызбен байланысты болды, ол «Cantar de los Siete Infantes de Lara» да Рамиро мен Ортегаға қыз Ортега Рамирестің туғанын айтады, ол аңыз Infantes және сол ертегінің батыры Мударра Гонсалестің атасы Густиос Гонсалесқа үйлендіріледі. Бұл аңыздың кейінгі кеңейтілуі Лара әулетінің одан әрі ұрпақтарын көрсетті, бірақ қазіргі ғалымдар Ларамен байланысты бұл мәлімдемелерді жоққа шығарады.