Кіріспе

Қытайдағы "әдебиетшілер" немесе "жер иелері" императорлық емтихандарды тапсыру арқылы ерекше мәртебеге ие болған элита болды, бұл оларды мемлекеттік қызметке тағайындалуға мүмкіндік берді. Бұл сауатты адамдар немесе ғалым-әкімшілер (shenshi 紳士 немесе jinshen 縉紳), сондай-ақ 士紳 shishen "ғалымдар ақсүйектері" немесе 鄉紳 xiangshen "жергілікті ақсүйектер" деп аталды, мемлекеттік лауазымдарды дерлік монополиялап алып, байлардың бейресми элитасымен байланысты болды. Тан және Сун дәуірлерінде мұрагерлік және көбінесе әскери аристократияға басымдық берген тоғыз дәрежелі жүйені алмастыру мақсатында мемлекеттік қызмет емтиханы кеңейтілді. Әлеуметтік топ ретінде олар зейнеткер мандариндерді немесе олардың отбасыларын, ұрпақтарын қамтыды. Жерді иелену олардың байлықты сақтаудың бір жолы болды.

Конфуцийлік сабақтар

Конфуцийдің төрт кәсіп туралы идеалы бойынша, ғалым-әкімдер шаруалар, қолөнершілер және саудагерлерден жоғары тұрды, бірақ бұл идеал қоғамды толық сипаттай алмады. Кастадан өзгеше, бұл мәртебе мұраға берілмейтін еді. Теория бойынша, кез келген ер бала оқып, емтиханды тапсырып, лауазымға ие бола алатын. Бірақ іс жүзінде, әулеттің балалары өз ұлдарын оқытуға мүмкіндік алатын және өз мүдделерін қорғау үшін жергілікті шенеуніктермен байланыстарын пайдаланды. Әулет өкілдері конфуцийлік адамы ретінде қоғамға үлгі болуға тиіс болды. Олар көбінесе жер иеліктеріне зейнетке шығып, шаруалардан алынатын жалдамақыға өмір сүрді. Әулеттің ұлдары императорлық емтиханды тапсырып, отбасы дәстүрін жалғастыруға ұмтылды. Кейінгі империялық Қытайда саудагерлер өз байлықтарын ұлдарын мемлекеттік қызметке қабылдану үмітімен оқытуға жұмсады. Қаржылық қиындыққа тап болған әулеттер саудагер отбасыларына үйленді, бұл ескі таптық құрылымның бұзылуына әкелді. Емтихан жүйесінің жойылуы және Цинь әулетінің құлауымен заңды топ ретінде ғалым-әкімдердің мәртебесі аяқталды.

20 ғасырдағы жер иелеріне шабуылдар

Императорлық үкімет пен ғалым-әкімдер жүйесі аяқталды, бірақ жер иелері мен жалға алушылар жүйесі жойылмады. Жаңа мәдениет өкілдері мен 1920-ші жылдардағы радикалдар жер иелерін «феодалдық» деп сынау үшін «әлеуметтік топ» терминін қолданды. Мао Цзэдун Республикалық кезеңде жоғары жалдақы алу және жалға алушыларды қанау үшін «жаман әлеуметтік топ өкілдері мен жергілікті зорлық-зомбылық жасаушыларға» қарсы күресті бастады. Көптеген жер иелері өз билігін сақтау үшін қарақшылар жасақтарын құрды. Коммунистік ұйымдастырушылар аграрлық реформа мен жерді қайта бөлуді уәде етті. Қытай Халық Республикасы құрылғаннан кейін көптеген жер иелері сыныптық күрес соттарында жазаланды және бұл сыныптың толықтай таратылуына әкелді. Бұрынғы мүшелері айыпталып, қуғын-сүргінге ұшырады, бұл қуғын-сүргін Мәдени революция кезінде өте күшті болды. Бұл қуғын-сүргін Дэн Сяопин басқаруымен жүргізілген Қытайдың экономикалық реформасымен аяқталды.