Кіріспе
Қытай монархтары – ежелгі және императорлық дәуірлердегі Қытай билеушілері. Дәстүрлі қытай тарихнамасындағы ең алғашқы билеушілер мифологиялық текті, содан кейін Шиа әулетінің тарихилық дәрежесі өте күмәнді және даулы. Кейінгі Шан (б.з.д. 1600–1046 жж.) және Чжоу (б.з.д. 1046–256 жж.) әулеттерінде билеушілер Ван 王, яғни патша деп аталды. Қытайды алғаш рет императорлық династия құрған Цинь Ши Хуан (б.з.д. 259–210 жж.) толықтай біріктірді, ол 1912 жылы императорлық жүйенің құлдырауына дейін қолданыста болған император деген мағынаны білдіретін Хуанди (皇帝) атағын қабылдады. Ежелгі немесе Императорлық Қытай кезінде билеушілер арасында заңды мұрагерлікті берудің ресми құралы болған жоқ. Чжоу әулетінен бастап монархтар өз биліктерін Аспан мандатын (天命; Тяньмин) талап ету арқылы ақтады. Бұл мандат билеуші мен оның ізбасарларына аспаннан билік жүргізуге рұқсат берілгенін білдірді, егер олар оны тиімді жүзеге асырса. Сондай-ақ, ол билеушілерді "көк астындағы барлық нәрсеге" (天下; Tianxia) билік жүргізу құқығын бере отырып, оларды Көк ұлы (天子; Tianzi) деп жариялады. Мандаттың субъективті сипатын ескере отырып, билеушілер қолдауды сақтау және өздерінің билікке келуін ақтау үшін әртүрлі әдістерді қолданды. Бұл әскери күш қолданудан бастап, саяси демеу, бейбітшілік пен тұрақтылықты орнату, институционалдық реформалар және бұрынғы династиялардың таратылуын және олардың өздерінің мұрагерлігін заңды ету үшін тарихи ревизионизмге дейін созылды. Императорлық Қытайдың көпшілігі үшін уусин (五行; "Бес элемент") философиялық схемасы да династиялық мұрагерлікті ақтауға маңызды болды. Қытай монархтарының көпшілігінің бірнеше есімі болған. Оларға туған кезде жеке есім (名字; Минцзи) берілді, бірақ кейіннен мәдени табуға байланысты олардың жетістіктерін немесе мінез-құлқын еске түсіретін (謚號; Шихао) есімімен аталды. Императорлық кезеңдегі императорлардың көпшілігі ата-бабаларына табыну үшін ғибадатханалық атау (廟號; Miaohao) алды. Хан императоры Вудың (б.з.д. 141–87 жж.) билігінен бастап императорлар бір немесе бірнеше дәуір атауларын (年號; Nianhao) немесе "басқару ұраны" қабылдады. Мин (1368–1644) және Цин (1644–1912) билеушілері тек бір ғана дәуір атауымен танылды. Хан этносының билеушілерінен басқа, Қытайды түрлі этникалық емес монархтар басқарды, олардың ішінде журчендер, хитандар, маньчжулар, моңғолдар, тангуттар және тағы да басқалар бар. Өз билігін ақтау үшін этникалық емес билеушілер кейде Конфуцийдің даналарымен немесе қытай буддизмінің Чакравиртисімен байланыс жасады. Көптеген бәсекелес патшалықтардың таққа таласқан көптеген ұзақ кезеңдері болды, олардың көпшілігінің заңдылығы әлі күнге дейін ғалымдар тарапынан талқылануда.
The Chinese monarchs were the rulers of China during its Ancient and Imperial periods. The earliest rulers in traditional Chinese historiography are of mythological origin, and followed by the Xia dynasty of highly uncertain and contested historicity. During the subsequent Shang (c. 1600–1046 BCE) and Zhou (1046–256 BCE) dynasties, rulers were referred to as Wang 王, meaning king. China was fully united for the first time by Qin Shi Huang (259–210 BCE), who established the first Imperial dynasty, adopting the title Huangdi (皇帝), meaning Emperor, which remained in use until the Imperial system's fall in 1912. At no point during Ancient or Imperial China was there a formalized means to confer legitimate succession between rulers. From the Zhou dynasty onwards, monarchs justified their reigns by claiming the Mandate of Heaven (天命; Tianming). The mandate held that a ruler and their successors had permission from the heavens to rule as long as they did so effectively. It also declared a ruler the Son of Heaven (天子; Tianzi), giving them the right to rule "all under heaven" (天下; Tianxia). Given the Mandate's subjective nature, rulers also utilized a variety of methods to retain support and justify their accession. This ranged from military enforcement, political patronage, establishing peace and solidity, institutional reform, and historical revisionism to legitimize the dissolution previous dynasties and their own succession. For most of Imperial China, the wuxing (五行; "Five Elements") philosophical scheme was also central to justify dynastic succession. Most Chinese monarchs had many names. They were given a personal name (名字; Mingzi) at birth, but later referred to by a posthumous name (謚號; Shihao)—which memorialized their accomplishments or character—due to a cultural naming taboo. Most emperors of the Imperial period also received a temple name (廟號; Miaohao), used to venerate them in ancestor worship. From the rule of Emperor Wu of Han (141–87 BCE) onwards, emperors also adopted one or several era names (年號; Nianhao), or "reign mottos", to divide their rule by important events or accomplishments. Ming (1368–1644) and Qing (1644–1912) rulers are referred to solely by their era names, of which they only had one. Apart from ethnic Han rulers, China was also ruled by various non Han monarchs, including Jurchen, Khitan, Manchu, Mongol and Tangut and many others. To justify their reign, non Han rulers sometimes aligned themselves with the Confucian sages or the Chakravarti of Chinese Buddhism. There are numerous lengthy periods where many competing kingdoms claimed the throne, many of whose legitimacy is still debated by scholars.
Мифологиялық билеушілер
Дәстүрлі қытай тарихнамасында мифологиялық негізін қалаушы билеушілердің әртүрлі үлгілері кездеседі. Бұл тұлғалардың ең алғашқы қытай халқына қатысы белгісіз, себебі олардың көпшілігі Соғысқан мемлекеттер кезеңінен (б.з.д. 475–221) бастап жазылған. Синолог Кванг-чи Чанг типтік кезеңдерді былай жалпылады: «бірінші кезеңде құдайлар, екіншісінде жартылай құдайлар/мәдениет қаһармандары, ал үшіншісінде аңыздағы патшалар мекендеген». Көптеген мәтіндердегі ең алғашқы тұлға ретінде алғашқы құдай Пангу көрсетілген және ол аспан мен жерді бөліп, әлемді құрған деп есептеледі. Басқа құдайлар: көкті қалпына келтірген Нюва, мифтік садақшы Ху И және жылан тәрізді су құдайы Гонггонг. Қытай мифтерінің ең ірі тобы – батырлар мифтерінен шыққан жартылай құдайлар мен батыр билеушілерге белгілі бір заттардың, тәжірибелердің немесе дәстүрлердің ойлап табылуы жатқызылады. Олардың ішіндегі ең маңыздылары – аң аулауды ойлап тапқан Фукси, отты ойлап тапқан Суйрен және ауыл шаруашылығы мен медицинаны ойлап тапқан Шэньнонг. Ал кейінгі аңыз патшалар Қытай өркениетінің маңызды мәдениет қаһарманы, үлгілі билеуші деп саналған Хуанди, яғни Сары императордан басталады. Одан кейінгі билеушілерге Шаохао, Чжуансу, император Ку, император Яо және император Шунь кіреді. Соғысқан мемлекеттердің соңғы кезеңінен бастап, ертедегі қытай монархтары дәстүрлі түрде Үш егемен мен Бес император тұжырымына енгізілді; алайда, осы топтастырудың таңдалған тұлғалары көздерге байланысты айтарлықтай өзгереді. Жалпы, көптеген деректерде Үш егеменнің қатарында кем дегенде Фукси мен Шэньнонг, ал Бес императордың қатарында Сары император, Яо және Шунь болады.
Ся әулеті
Үш патша мен бес император дәуірінен кейін дәстүрлі тарихнамада Ся әулеті келеді. Ұлы Ю негізін қалаған бұл әулет пен оның билеушілерінің тарихилығы өте күмәнді және даулы. + Ся әулеті (夏朝) Атауы Билік ету ұзақтығы Дәстүрлі мұрагерлік Елордасы Өмір туралы мәліметтері ZTW (Zizhi Tongjian Waiji ұзақтығы) Дәстүрлі (Дәстүрлі билік ету ұзақтығы) Ю 45 7 Мифтік император Шунь Цзи таңдады. Тақ оның су тасқынын бақылау институтын құрғаннан кейін берілді. Ол көбінесе «Ұлы Ю» деп аталады және оның ұлына тақ өткені Қытайдың мұрагерлік жүйесінің басталуын белгіледі. Ци 啟 10 8 Ю Сияйдың ұлы. Өзінің ұлы Угуан бастаған бүліктерді болдырды. Кан 康 29 28 Ци Чжэньшуньның ұлы. Тирандыққа немесе тиімсіздікке байланысты, тиімсіз патша саналды. Мифтік батыр Хан Чжуо оны қысқа уақытқа тақтан түсірген болуы мүмкін, кейін Ханның ұлы Ао (Чжун) өлтірді. Кан 康 13 13 Ци Чжэньшуньның ұлы. Оның билік еткені күмәнді, өйткені оның аты кейде Ся патшаларының тізімінен кездеспейді. Шиан 相 28 28 (Чжун) Канның ұлы, Шан, содан кейін Чжэньшунь. Хан Чжуоның ұлы өлтірді. Аралық билік, Хан Чжуо (Шао) Кан биледі. Кан 康 21 21 Сиан Юаньның ұлы. Хан Чжуо мен оның ұлдарын өлтіргеннен кейін әулетті қалпына келтірді. Чжу 杼 17 16 (Шао) Юаньның ұлы, содан кейін Лао Цзю. Оның билігі туралы аз мәлімет бар. Хуаи 槐 26 25 Чжудың ұлы. Оның билігі туралы көп мәлімет жоқ; 40 жылға дейін билік еткен болуы мүмкін. Манг 芒 18 17 Хуаидың ұлы. Оның билігі туралы аз мәлімет бар. Xie 泄 16 15 Мангтың ұлы. Оның билігі туралы аз мәлімет бар. Jiang 降 59 58 Xieдің ұлы. Оның билігі туралы көп мәлімет жоқ; солтүстік-батыс Цзююань тайпаларына қарсы жорықтар жасады. Jiong 扃 21 20 Xieдің ұлы. Оның билігі туралы аз мәлімет бар. Jin 廑 21 20 Jiongдың ұлы. Оның билігі туралы аз мәлімет бар. Kong Jia 孔甲 31 30 (Bu) Jiangдың ұлы. Оның билігі Ся әулетінің құлдырауын бастады. Gao 皋 11 10 Kong Jiaның ұлы. Оның билігі туралы аз мәлімет бар. Fa 發 11 20? Gaoдың ұлы. 7 жыл ғана билік еткен болуы мүмкін. Оның тұсында тіркелген ең алғашқы жер сілкінісі болды, ол Тай тауы жер сілкінісімен байланысты. Jie 桀 52 52 Fa Чжэньшуньның ұлы, содан кейін Хэнань. Дәстүрлі түрде қатыгез және зұлым билеуші саналды. Минцзяо шайқасында Шан мемлекетінен жеңілгеннен кейін империядан қашып кетті.
Чжоу әулеті (1046-256 б.з.д.)
Жоу әулеті (周; б.з.д. 1046–256) Өлгеннен кейін аты Жеке аты Сынақ билік ету (б.з.д.) Дәстүрлі мұрагерлік Өмір туралы мәліметтері XSZ Жоба CHAC (Ежелгі Қытайдың Кембридж тарихы) Батыс Жоу Ву Ву Джи Фа 1046–1043 жылдар) 1049–1043 жылдар) Патша Вэньнің ұлы Муйе шайқасында Шанның зұлым патшасы Чжоуды жеңді Чэн Чэн Джи Сун 1042–1021 жылдар) 1042–1006 жылдар) Вудың ұлы Оның билігінің көп бөлігін Чжоу герцогы басқарды, ол Үш гвардияның көтерілісін басты Кан Кан Джи Чжао 1020–996 жылдар) 1005–978 жылдар) Чэннің ұлы Чжоу әулетінің ағалық құқығын орнатты. Көп жағдайда бейбіт билік Чжао Чжао Джи Сяо 995–977 жылдар) 977–957 жылдар) Канның ұлы Чжоу-Чу соғысында жеңіліп, сол соғыста қайтыс болды. Оның билігі Чжоудың біртіндеп құлдырауымен белгіленді Му Му Джи Ман 976–922 жылдар) 956–918 жылдар) Чжаоның ұлы Көптеген тұрақсыздаған аумақ қақтығыстарына қатысты Гон Гон Джи Иху 922–900 жылдар) 917–900 жылдар) Мудың ұлы Оның билігі туралы аз мәлім Чжоу Ии Джи Цзянь 899–892 жылдар) 899–873 жылдар) Гонның ұлы Оның билігі туралы аз мәлім; Сяо Сяо Джи Пифан 891–886 жылдар) 872–866 жылдар) Мудың ұлы Оның билігі туралы аз мәлім Патша Ии Ии Джи Сие 885–878 жылдар) 865–858 жылдар) Иидің ұлы Чжоудың құлдырауы жалғасты Ху Ху Джи Ху 877–841 жылдар) 857–842 жылдар) Лидің ұлы Дәстүр бойынша зұлым және қатыгез билеуші деп есептелді. Шарвалардың көтерілісі кезінде жер аударылды Гонгхэ регенттігі (共和; 841–828) Сюань Сюань Джи Цзин 827–782 Лидің ұлы Әскери табыстарға жетті, Чжоу билігін қайта орнатуға тырысты Юй Юй Джи Гунне 781–771 жылдар) 782–771 жылдар) Сюаньнің ұлы Көптеген табиғи апаттар болды, содан кейін Куанрон оны басып алып, астананы басып алды Шығыс Жоу Көктем және күз маусымы (春秋時代; 770–476 б.з.д.) Пин Пин Джи Ицзю 770–720 жылдар) Юйдің ұлы Астананы Луоянға көшірді Хуань Хуань Джи Линь 719–697 жылдар) Пиннің немересі Чжэн герцогымен Xuge шайқасында жеңіліп, Жоу әулетінің билігінің төмендеуін үдетті Чжуан Чжуан Джи Туо 696–682 жылдар) Хуаньның ұлы Корольдік сарайдың билігі төмендеді Си Си Джи Хуци 681–677 жылдар) Чжуанның ұлы Ғылымды билеуші ретінде қысқа ғана билік етті Хуэй Хуэй Джи Лан 676–652 жылдар) Сидің ұлы Чу мемлекетінің өркендеуін баяулатты Сян Сян Джи Чжэн 651–619 жылдар) Хуэйдің ұлы Ағасымен қысқа уақытқа қуылды, бірақ Вэнь герцогымен қайта орнатылды Цин Цин Джи Жэньчэнь 618–613 жылдар) Сянның ұлы Ғылымды билеуші ретінде қысқа ғана билік етті Куан Куан Джи Бан 612–607 жылдар) Циннің ұлы Қоршаудағы патшалықтар арасындағы күрес күшейді Дин Дин Джи Юй 606–586 жылдар) Циннің ұлы Қоршаудағы патшалықтар арасындағы күрес жалғасты Жань Жань Джи И 585–572 жылдар) Диннің ұлы Қоршаудағы патшалықтар арасындағы күрес жалғасты Лин Лин Джи Сиесин 571–545 жылдар) Жаньнің ұлы Қоршаудағы патшалықтармен қарым-қатынас әлсіреген Жин Жин Джи Гуй 544–521 жылдар) Линнің ұлы Мұрагерсіз қайтыс болды, билік үшін күрес пен көтеріліс туды Дао Дао Джи Мэн 520 (бір жылдан кем) Жиннің ұлы (544–521) Ағасымен өлтірілгенге дейін қысқа уақыт билік етті Цзин Цзин Джи Гай 519–476 жылдар) Жиннің ұлы (544–521) Көтеріліс кезінде қысқа уақыт жер аударылды. Конфуцийдің өмір бойы билік еткен кезеңде билік етті Соғысқан мемлекеттер кезеңі (戰國時代; 475–221 б.з.д.) Юань Юань Джи Жэнь 475–469 жылдар) Цзиннің ұлы (519–476) Жоу билігінің құлдырауы Чжэндин Чжэндин Джи Цзе 468–442 жылдар) Юаньның ұлы Жоудың одан әрі құлдырауы Ай Ай Джи Цюцзи 441 (бір жылдан кем) Чжэндиннің ұлы Жоудың одан әрі құлдырауы. Си Си Джи Шу 441 (бір жылдан кем) Чжэндиннің ұлы Жоудың құлдырауы жалғасты. Као Као Джи Вэй 440–426 жылдар) Чжэндиннің ұлы – Вэйли Вэйли Джи У 425–402 жылдар) Каоның ұлы Ань Ань Джи Цзяо 401–376 жылдар) Вэйлидің ұлы Вэй күшейді Ли Ли Джи Си 375–369 жылдар) Аньның ұлы – Сянь Сянь Джи Бянь 368–321 жылдар) Аньның ұлы Цинь күшейе бастады Шэньцзин Шэньцзин Джи Дин 320–315 жылдар) Сяньнің ұлы Оның билігі кезінде Циньнің билігі күрт өсті Нань Нань Джи Янь 314–256 жылдар) Шэньцзиннің ұлы Ұзақ билік еткен Жоу билеушісі, бірақ бөлінген мемлекет арасында аз билікке ие болды. Цинь патшасы Чжаосянмен басып алынып, биліктен қуылды.
Цинь әулеті (221-207 ж.б.)
Цинь әулеті (秦朝; 221–207 б.з.д.) Әулет аты Жеке аты Билік ету кезеңі Өмір туралы мәліметтер Цинь Ши Хуан 秦始皇 Инь Женж 嬴政 Жао Женж 趙政 221 – 210 шілде б.з.д. (11 жыл) Цинь патшасы Чжэн ретінде ол Соғысқан мемлекеттер кезеңіндегі басқа алты мемлекетті жаулап алып, өзін Император (皇帝; Хуанди) деп жариялады. 259 – 210 шілде б.з.д. (жылдары) Заңгерлік философияны қабылдады, бұрыннан бар қабырғаларды Қытайдың Ұлы қабырғасына біріктірді, Лингку каналын және Терракота армиясын салдырды. Кенеттен аурудан қайтыс болды, мүмкін алхимиялық эликсирден уланған. Цинь Ер Ши 秦二世 Инь Хухай 嬴胡亥 210 – 207 қазан б.з.д. (3 жыл) Цинь Ши Хуанның екінші ұлы. Ли Си мен Чжао Гао таққа отырғызды, олар тағайындалған мұрагер Фусуды өзіне қол жұмсауға мәжбүр етті. 231/222 – 207 қазан б.з.д. (жылдары) Оның билігі Чжао Гаоның толық бақылауында болды. Чжаоның мәжбүрлеуімен өзіне қол жұмсады. Цинь әулетінің билігі әлсірегендіктен, 206 жылы Чу-Хань қақтығысы басталды және 202 жылы Лю Банның Хан әулетін құруымен аяқталды.
Сао Вэй (220266)
+ Цао Вэй (曹魏; 220–266) Жеке аты Посмерт аты Билік ету кезеңі Өмірге келген күні және қайтыс болған күні Цао Пи 曹丕 Император Вэнь 文帝 11 желтоқсан 220 – 29 маусым 226 Цао Цаоның үлкен ұлы. Шығыс Хань әулетінің билігінде қалған жерлерді мұра етіп, Цао Вэй мемлекетін құрды. 187 – 29 маусым 226 (38–39 жас) Табиғи себептерден қайтыс болды. Cao Rui 曹叡 Император Мин 明帝 29 маусым 226 – 22 қаңтар 239 Cao Pi-дің ұлы және Cao Cao-ның немересі. шамамен 206 – 22 қаңтар 239 (34–35 жас) Табиғи себептерден қайтыс болды. Cao Fang 曹芳 Император Шао 少帝, Император Фей 廢帝 22 қаңтар 239 – 16 қазан 254 Cao Rui-дің ұлы болмағандықтан асырап алған мұрагері. Императорлық отбасымен туыс болған болуы мүмкін. 231–274 (42–43 жас) Оның билігін Цао Шуан, Сима И және Сима Ши толыққанды басқарды, соңғысы Цао Фанды тақтан түсірді. Табиғи себептерден қайтыс болды. Cao Mao 曹髦 Гаогуй округінің герцогы 高貴鄉公 2 қараша 254 – 2 маусым 260 Цао Фанның туысы және Cao Pi-дің немересі. шамамен 241 – 9 шілде 260 (18–19 жас) Сима Ши мен Сима Чжао оның билігін толыққанды басқарды. Сима Чжаодан билікті қайтаруға жасаған сәтсіз төңкеріс кезінде қайтыс болды. Cao Huan 曹奐 Император Юань 元皇帝 27 шілде 260 – 4 ақпан 266 Cao Cao-ның немересі және Cao Mao-ның бірінші туысы. 245–302 (56–57 жас) Оның билігін Сима Чжао мен Сима Ян толыққанды басқарды. Табиғи себептерден қайтыс болды.
Died of natural causes Cao Rui曹叡 Emperor Ming明帝 29 June 226 – 22 January 239 Son of Cao Pi and grandson of Cao Cao c. 206 – 22 January 239(aged 34–35)
Died of natural causes Cao Fang曹芳 Emperor Shao少帝Emperor Fei廢帝 22 January 239 – 16 October 254 Adopted heir by Cao Rui, who had no sons of his own. He was presumably related to the imperial family in some way 231–274(aged 42–43)
His reign was completely dominated by Cao Shuang, Sima Yi and Sima Shi, the latter of which eventually deposed Cao Fang. Died of natural causes Cao Mao曹髦 Duke of Gaogui District高貴鄉公 2 November 254 – 2 June 260 The cousin of Cao Fang and grandson of Cao Pi. Put on the throne by Sima Shi c. 241 – 9 July 260(aged 18–19)
His reign was completely dominated by Sima Shi and Sima Zhao. Died in a failed coup to regain power from Sima Zhao Cao Huan曹奐 Emperor Yuan元皇帝 27 July 260 – 4 February 266 Grandson of Cao Cao and the first cousin once removed of Cao Mao 245–302(aged 56–57)
His reign was completely dominated by Sima Zhao and Sima Yan. Died of natural causes
Суй әулеті (581619)
Суй әулеті (隋朝; 581–619) Портрет Өлімнен кейін берілген есім Жеке аты Билік ету кезеңі Өмірге қатысты мәліметтер Вэнь 文 Ян Цзянь 楊堅 4 наурыз 581 – 13 тамыз 604 Суй герцогы Ян Чжунның ұлы. Солтүстік Чжоуді құлатып, басқа қытай мемлекеттерін бағындырды. 21 шілде 541 – 13 тамыз 604 (63 жас) Бірнеше институционалдық реформалар жүргізіп, буддизмді қолдады. Ұлы Ян Гуан қолмен өлтірілді. Ян Гуан 楊廣 21 тамыз 604 – 11 сәуір 618 Вэньнің ұлы 569 – 11 сәуір 618 (51 жас) Көптеген құрылыс жобаларын және әскери науқандарды жетекшілік етті. Көтеріліс салдарынан тақтан түсіріліп, қол астындағылармен өлтірілді. Гун 恭 Ян Юй 楊侑 18 желтоқсан 617 – 12 маусым 618 Вэньнің немересі 605 – 619 (14 жас) Ли Юаньның құрылығы болды. Тақтан алынып, кейіннен жазаланды.
Instituted several institutional reforms and promoted Buddhism. Murdered by his son Yang煬 Yang Guang楊廣 21 August 604 – 11 April 618 Son of Wen 569 – 11 April 618(aged 51)
Led several construction projects and military campaigns. Overthrown in a rebellion and killed by his underlings Gong恭 Yang You楊侑 18 December 617 – 12 June 618 Grandson of Wen 605 – 619(aged 14)
A puppet of Li Yuan. Deposed and later executed