Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Fra' Annibale Caro, K. M., (6 маусым 1507 – 17 қараша 1566) – итальяндық ақын және Мальта орденінің рыцарі.
Italian poet and Knight of Malta
Fra' Annibale Caro, K. M., (6 June 150717 November 1566) was an Italian writer and poet.
Өмірбаян
Цивитанова Маркеде, содан кейін Анкона Маркесінде туған Каро Флоренцияда Лодовико Гаддидің бай отбасының тәрбиешісі, кейін Лодовиконың ағасы Джованнидің хатшысы болды. Гадди қайтыс болғаннан кейін ол Фарнезе әулетінің қызметіне кіріп, Парма герцогы Пьер Луиджи Фарнезе және оның ұлдары – герцог Оттавио мен кардиналдар Рануччо мен Александрдың жеке хатшысы болды. Кароның ең маңызды еңбегі – оның аудармалары (төменде қараңыз). Ол сонымен қатар өлеңдердің, сонеттердің және “Gli Straccioni” атты комедияның авторы. Оның туындыларына екі тапқыр ойын-сауық: інжірді мадақтаған “La Ficheide” және жергілікті тұлға Леони Анконаның үлкен мұрнына арналған мақтау сөздері кіреді. Оның поэзиясы стильдеуінің еркіндігімен және әдемілігімен ерекшеленеді, сондықтан көптеген адамдар оның Италиядағы “verso sciolto” өнерін ең жоғары деңгейге көтергенін айтады. Оның өз атынан және Фарнезе кардиналдарының атынан жазған хаттары, олардың көрсететін қатыгездігі және эвфемизмдерге толы әдемілігімен ерекшеленеді. Кароның даңқы, оның бір әнінде Лодовико Кастельветроға жасаған шабуылының қатыгездігі және Мартин Лютердің әріптесі Филипп Меланхтонның еңбектерінің аудармасы үшін оны шіркеуге шағымдағаны үшін төмендеді. 1555 жылы Каро кардинал Алессандро Фарнезе тарапынан Мальта орденінің “иса шапағатының рыцары” (дінге ант бермейтін мүше) дәрежесіне ие болды. Каро 1566 жылы Фраскатиде қайтыс болды және Римдегі Сан-Лоренцо-ин-Дамасо шіркеуіне жерленді. Оның прозалық шығармаларына Аристотель, Киприан және Григорий Назианздің аудармалары кіреді.
Born in Civitanova Marche, then in the March of Ancona, Caro became tutor to the wealthy family of Lodovico Gaddi in Florence, and then secretary to Lodovico's brother Giovanni. At Gaddi's death, he entered the service of the Farnese family, and became confidential secretary to Pier Luigi Farnese, Duke of Parma, and to his sons, Duke Ottavio and Cardinals Ranuccio and Alexander. Caro's most important work were his translations (see below). He is also the author of poems, sonnets, and a comedy called Gli Straccioni. His work additionally includes two clever jeux d'esprit: La Ficheide, in praise of figs, and a eulogy of the big nose of Leoni Ancona, a local figure. His poetry is noted for the freedom and grace of its versification, so that many claim that he brought verso sciolto to its highest form in Italy. Letters he wrote, both in his own name and on behalf of the Cardinals Farnese, are considered remarkable for both the baseness they display and for their euphemistic polish and elegance. Caro's fame was diminished because of the virulence with which he attacked Lodovico Castelvetro in one of his canzoni, and by his meanness for denouncing him to the Church for translating some of the writings of Philipp Melanchthon, an associate of Martin Luther. In 1555 Caro was installed as a "knight of grace" (a member not taking religious vows) of the Order of Malta by Cardinal Alessandro Farnese. Caro died in Frascati in 1566 and was buried in the Church of San Lorenzo in Damaso in Rome. His prose includes translations of Aristotle, Cyprian, and Gregory Nazianzen.
Аудармалар
Аннибал Каро Вергилийдің «Энеида» эпосын аударды, ол замандастарымен жоғары бағаланды және итальян тілін жақсы көретіндер оны әлі де ләззатпен оқиды. Бірнеше ғасыр бойы стандартты болып сақталған тағы бір аударма – Лонгтың ежелгі грек романы «Дафнис пен Хлоя».
Annibal Caro published a translation of the Aeneid of Vergil, which was much admired by contemporaries, and still is read with pleasure by the lovers of the Italian language. Another translation, which remained the standard one for several centuries, is that of Daphnis and Chloe, the ancient Greek novel by Longus.