Шлезвиг-Гольштейн-Зондербург-Аугустенборг әулетінің тарихы

Кіріспе

Шлезвиг-Гольштейн-Зондербург-Аугустенбург үйі (Slesvig Holsten Sønderborg Augustenborg) – Олденбург әулетінің Шлезвиг-Гольштейн-Зондербург герцогтарының тармағы. Бұл әулет Шлезвиг-Гольштейн-Зондербург герцогы Александрдан тараған. Зондербург тармағының барлық екінші дәрежелі тармақтары сияқты, Шлезвиг-Гольштейн-Зондербург-Аугустенбург үйінің басшылары алғашқыда Шлезвиг-Гольштейн және Зондербург герцогтары деп белгілі болды. Әулет өзінің атын Даниядағы Аугустенборг сарайы – ата-бабаларының мекенінен алған.

Тарих

Бұл тармақ Шлезвиг-Гольштейн герцогтық үйінің (оның Зондерборг тармағы) мүшесі және Дания королдік үйінің кадеті Эрнест Гюнтерден бастау алды. Ол Александрдың үшінші ұлы, Зондерборгтың 2-герцогы (1573–1627), және сол себепті Дания королі Кристиан III-тің ұлы болған Джон Кішінің (1545–1622), тұңғыш герцогтың немересі. Эрнест Гюнтер 1651 жылдан кейін әйелі Аугустаның құрметіне Аугустенбург деген атау алған қамал салдырды. Ол сонымен қатар Глюксбург герцогы Филипптің (1584–1663) қызы ретінде Шлезвиг-Гольштейн герцогтарының тармағынан шыққан. Бұл қамал олардың негізгі ордасы болғандықтан, отбасы ақырында Аугустенборг атын өзінің тармақ атауы ретінде қолданды. Олар герцог үйінің агнаттары болғандықтан, герцог атағы олардың әрқайсысына тиесілі болды (германдық әдет-ғұрып бойынша). Аугустенбург герцогтары егемен билеушілер болған жоқ – олар өздерінің жерлерін династиялық жағынан аға туыстары, Шлезвиг пен Хольштейннің егемен герцогтарына, Данияның Ольденбург корольдеріне ие болды. Кейіннен Дания патшасы сол ұрпақтың басшысын Аугустенбург герцогы етіп тағайындады. 18 ғасырдың аяғында, 1764 жылдан бастап, Шлезвиг-Гольштейн Зондерборг Аугустенбург тармағы генеалогиялық тұрғыдан Дания патшаларының негізгі желісінен кейін келесі аға тармақ болды. Дания королі Фредерик VI (немесе, керісінше, оның бас кеңесшісі Андреас Петер Бернсторф) өзінің жалғыз қарындасы Дания ханшайымы Луиза Августаны сол кездегі Аугустенбург мұрагерлік князі Кристианға үйлендірді. 1764 жылы сол ескі Шлезвиг-Гольштейн бөлімшесінің ордасы болған Зондерборг қамалы өзінің иелерінің жойылуынан кейін Аугустенбург герцогының қолына өтті, бірақ күтуге қарамастан ол резиденция болмады (олар Аугустенборгта қалды). Оның орнына ол қойма ретінде жалға берілді. Аугустенбург герцогының соңғыдан кейінгі герцогы, сондай-ақ Эрнст Гюнтер, 1920 жылы Зондерборг округтік мұражайының сарайдың бір бөлігіне көшуіне рұқсат берді. Келесі жылы Дания мемлекеті қаланы герцогтан сатып алды. 1810 жылы отбасының жас ұрпағы, ханзада Кристиан Август, Швецияның Мұрагер ханзадасы болып сайланды және Швеция королі Карл XIII оны асырап алды. Алайда, корольдік тақтада Augustenburg әулеті болмады, өйткені ханзада Кристиан Август Швецияға келгеннен кейін бірнеше айдан кейін қайтыс болды. 19 ғасырдың басында Данияның патшалық әулеті құрып барады. Аугустенбург герцогы Дания мен Норвегияның Фредерик III-тен еркек сызықта келмесе де, патшалық үйдің келесі еркек ұрпағы болды. Бұл герцогты Шлезвиг-Гольштейн мәселесіне қатыстырушы және Дания мұрагерлігіне үміткер етті. Августенбургтың Фредерик Августы 1864 жылы Дания патшаларының аға тармағының түпкілікті жойылуынан кейін өзін Шлезвиг-Гольштейннің герцогы Фредерик VIII деп жариялауға тырысты. Оның қызы, Шлезвиг-Гольштейннің Аугуста Викториясы, Вильгельм II-нің жұбайы ретінде Германия императрицасы болды. Герцогтар әулеті 1931 жылы жойылды. 1920 жылдың қарашасында оның соңғыдан кейінгі басшысы Шлезвиг-Гольштейн Зондербург Глюксбургтың ханзадасы Иоганн Георг пен оның қарындасы Мария Луизаны, Шлезвиг-Гольштейн Зондербург Глюксбургтың ханзадасы Альбрехттің балаларын қабылдады. 1931 жылы Аугустенборгтың жойылуынан кейін ағалық Глюксбург герцогтарына, неміс тілінде Шлезвиг-Гольштейн Зондербург Глюксбург, ал дания тілінде Слезвиг-Гольстен Зондерборг Лыксборг деп аталатын Хольштейннің екінші желісінің басшылары болды.

The branch originated from Ernest Günther, a member of the ducal house of Schleswig Holstein (its branch of Sønderborg) and a cadet of the royal house of Denmark. He was the third son of Alexander, 2nd Duke of Sonderborg (1573–1627), and thus a grandson of John the Younger (1545–1622), the first duke, who was a son of King Christian III of Denmark. Ernest Günther had a castle built in the years after 1651, which received the name of Augustenburg in honor of his wife, Auguste. She was also from a branch of the Dukes of Schleswig Holstein as a daughter of Philip (1584–1663), Duke of Glücksburg. As that castle became the chief seat of their line, the family eventually used the name of Augustenborg as its branch name. As they were agnates of the ducal house, the title of duke belonged to every one of them (as is the Germanic custom). The Dukes of Augustenburg were not sovereign rulers—they held their lands in fief to their dynastically senior kinsmen, the sovereign Dukes of Schleswig and Holstein—who were the Oldenburg Kings of Denmark. Later, a Danish king made the head of that line specifically Duke of Augustenburg. In the late 18th century, since 1764, the branch of Schleswig Holsten Sønderborg Augustenburg was genealogically the next senior branch immediately after the main line of Danish kings. King Frederick VI of Denmark (or, rather, his chief adviser Andreas Peter Bernstorff), made his only sister Louise Auguste of Denmark marry the then Hereditary Prince Christian of Augustenburg. In 1764, Sønderborg castle, the seat of that elder Schleswig Holstein branch, passed upon its owners' extinction into the hands of the Duke of Augustenburg, but against expectations it did not become a residence (they remained at Augustenborg). Instead it was rented out as a warehouse. The penultimate Duke of Augustenburg, also named Ernst Günther, allowed Sønderborg County Museum to move into a part of the castle in 1920. The next year the Danish state bought the castle from the Duke. In 1810, a younger scion of the family, Prince Christian August, was chosen as the Crown Prince of Sweden, and adopted by king Charles XIII of Sweden. An Augustenburg dynasty on a royal throne was however not to be, as Prince Christian August died a couple of months after his arrival in Sweden. In the early 19th century, the Danish royal line started to go extinct. The Duke of Augustenburg was the next male line heir to the royal house, though not descended in male line from Frederick III of Denmark and Norway. This made the duke a player in the convoluted Schleswig Holstein Question, as well as a candidate in the Danish succession. Frederik August of Augustenburg attempted to proclaim himself reigning Duke Frederick VIII of Schleswig Holstein in 1864, upon the final extinction of the senior branch of the Danish kings. His daughter, Augusta Victoria of Schleswig Holstein, became German Empress as consort of Wilhelm II. The ducal line died out in 1931. In November 1920, its penultimate head had adopted Prince Johann Georg of Schleswig Holstein Sonderburg Glücksburg and his sister Princess Marie Luise, children of Prince Albrecht of Schleswig Holstein Sonderburg Glücksburg. After Augustenborg's extinction in 1931, seniority fell to the line of the Dukes of Glücksburg, heads of the second line of Holstein, known in German as Schleswig Holstein Sonderburg Glücksburg and in Danish as Slesvig Holsten Sønderborg Lyksborg.