Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландияның әуе вице-маршалы (1891–1976)
методист пастыры және саясаткер
New Zealand air vice marshal (1891–1976)
the Methodist minister and politician
Әуе вице-маршалы сэр Леонард Монк Иситт (27 шілде 1891 – 21 қаңтар 1976) – Жаңа Зеландияның әскери авиаторы және жоғары әскери әуе күштерінің қолбасшысы. 1943 жылы ол Корольдік Жаңа Зеландия Әуе күштерінің Әуе штабының бастығы қызметін атқарган алғашқы жаңазеландиялық болды, ол 1946 жылға дейін осы лауазымда қалды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанда Иситт Жапонияның капитуляция құжатына Жаңа Зеландия атынан қол қойды. Соғыстан кейін, Әуе күштерінен зейнетке шыққаннан кейін, Tasman Empire Airways компаниясының төрағасы болып жұмыс істеді.
Air Vice Marshal Sir Leonard Monk Isitt (27 July 1891 – 21 January 1976) was a New Zealand military aviator and senior air force commander. In 1943 he became the first New Zealander to serve as the Chief of the Air Staff of the Royal New Zealand Air Force, a post he held until 1946. At the close of World War II, Isitt was the New Zealand signatory to the Japanese Instrument of Surrender. After the war, following retirement from the Air Force, he worked as chairman of Tasman Empire Airways.
Ерте өмір
Леонард Монк Иситт 1891 жылғы 27 шілдеде Жаңа Зеландияның Крайстчерч қаласында дүниеге келді. Ол методист пасторы, парламент мүшесі және тыйым салушы Леонард Монк Иситт пен Агнес Марта Кэверхиллдің ұлы болды. Леонард Монк Иситт кіші Англияның Чешир графтығындағы Мостин Хаусы мектебінде және Крайстчерч ұлдар гимназиясында білім алды. Оның Уиллард Уитмор Иситт (1894–1916) деген бір інісі болды, ол Бірінші дүниежүзілік соғыста Жаңа Зеландия атқыштар бригадасында атқыш болып қызмет етті және 1916 жылғы 31 қазанда Францияда қаза тапты.
Leonard Monk Isitt was born on 27 July 1891 in Christchurch, New Zealand, the son of the Methodist minister, member of parliament and prohibitionist Leonard Monk Isitt and Agnes Martha Caverhill. Leonard Monk Isitt junior was educated at Mostyn House, Cheshire, England and Christchurch Boys' High School. He had one brother, Willard Whitmore Isitt (1894–1916), who was a Rifleman in the New Zealand Rifle Brigade in World War I and was killed in France on 31 October 1916.
Бірінші дүниежүзілік соғыс және әуе күштері қызметі
Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін ол 1915 жылы сәуірде Жаңа Зеландия армиясына қабылданып, Жаңа Зеландияның атқыштар бригадасына тағайындалды. Мысырда қызметтен кейін ол Батыс майданға көшті, онда Жаңа Зеландия дивизиясының Флерс-Курселет шайқасына қатысу кезінде басына жара алды. Бас жарақаты салдарынан Англияға емделуге жіберілді, ол 1917 жылы наурыз айында NZEF-тен босатылды. 1917 жылы 10 мамырда Корольдік ұшу корпусына екінші лейтенант лауазымына сынақтан өткізіліп, бір айдан кейін бұл лауазымы расталды. Ол барлау эскадрильясына ұшқыш болып тағайындалды, оның қызметінің басым бөлігі артиллериямен өзара іс-қимылға қатысты. Осы кезеңде ол бір жау ұшағын атып түсірді, содан кейін Англияға ұшқыштарды оқытуға жіберілді. 1917 жылы қазан айында 98-ші эскадрильяға тағайындалды. 9 қазанда ол алғашқы миссиясын орындады, онда 10 ұшақ Монс теміржол станциясына шабуыл жасады. Шабуыл кезінде оларға 15 Фолкер және Пфальц ұшақтары шабуыл жасады. 14 және 23 қазанда тағы екі ірі шабуыл жасалды. Кейінгі шабуыл Хирсон теміржол станциясына жасалды, нәтижесінде эскадрильяның екі ұшағы атып түсірілді. Бұл бомбалау миссияларынан өзге, ол әуеде барлау жұмыстарын да жүргізді. 1918 жылы ол Корольдік әуе күштеріне ауыстырылды.
Following the outbreak of World War I he enlisted in April 1915 in the New Zealand Army and was assigned to the New Zealand Rifle Brigade. After service in Egypt he then moved to the Western Front where he was wounded in the head during the New Zealand Division's participation in the Battle of Flers–Courcelette. The scalp wound resulted in him being sent to England to recover, where he was discharged from the NZEF in March 1917. On 10 May 1917 he was granted a probationary commission in the Royal Flying Corps as a second lieutenant, which was confirmed a month later. He was assigned as a pilot to a reconnaissance squadron with most of his duties involving artillery cooperation. During his period he shot down a single enemy aircraft, before being transferred back to England to serve as a flying instructor. After volunteering for frontline service he was assigned to 98 squadron in October 1917, flying the DH.9 on bombing missions. Based at Abscon airfield he flew his first mission on 9 October when 10 aircraft attacked Mons railway station. During the raid they were attacked by 15 Fokkers and Pfalzes. Two other major raids followed on 14 and 23 October. The later raid, was on the Hirson railway station, which saw two aircraft of the squadron shot down. In addition to these bombing flights he was also undertaking aerial reconnaissance. In 1918 he was transferred to the Royal Air Force.
Соғыс аралығы
Бірінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуымен Жаңа Зеландияда ешқандай әскери авиациялық ұйым болған жоқ. Жаңа Зеландия үкіметінің сұрауымен британдық Әуе министрлігі полковник (кейіннен топ капитаны) А. В. Беттингтонды әуе қызметін құру жөнінде кеңес беру үшін Жаңа Зеландияға жіберді. Беттингтон өзімен бірге төрт ұшақ алып келді, олар Сокберн әуежайында (кейіннен RNZAF Wigram станциясы) орналасты. Иситт осы дамудың бастапқы кезеңіне оралып келді. 1919 жылы Иситт, сол кезде капитан, Жаңа Зеландияға қайта тағайындалды, онда ол Сокберн әуежайына төрт ұшақты күтуге және командир ретінде қызмет етуге жіберілді. Бұдан өзге, Иситт үкімет атынан Кентербери авиациялық компаниясымен байланыс жұмыстарын жүргізді. Соғыс аралық кезеңде Иситттің міндеттерінің бірі – ұшқыштарды даярлау болды, сондай-ақ ол Әуе министрлігінде, Жаңа Зеландияның тұрақты әуе күштерінде (NZPAF) және RNZAF-та қызмет етті.
At the close of World War I, New Zealand had no military air organisation of any sort. On the request of the New Zealand government, the British Air Ministry sent Colonel (later Group Captain) A. V. Bettington to New Zealand to advise on the establishment of an air service. Bettington brought four aircraft with him and they were based at Sockburn airfield (later to become RNZAF Station Wigram). It was to this embryonic state of affairs that Isitt was to return. In 1919 Isitt, then a captain, was posted back to New Zealand where he was sent to Sockburn airfield to take care of the four aircraft and serve as commanding officer. Additionally Isitt served as the liaison officer to the Canterbury Aviation Company on behalf of the government. Between the wars, one of Isitt's responsibilities was pilot flight training and he served in the Air Ministry, the New Zealand Permanent Air Force (NZPAF) and the RNZAF.
Соғыстан кейінгі кезең
1946 жылы Әуе күштері штабының бастығы лауазымынан зейнеткерлікке шыққан Иситт 1947 жылы Tasman Empire Airways (TEAL) компаниясының төрағасы болды. Ол 1963 жылға дейін TEAL төрағасы қызметін атқарды, содан кейін оның орнына сэр Эндрю Макки келді. NAC және TEAL төрағасы қызметтерін аяқтағаннан кейін, ол 1966 жылы толық зейнеткерлікке шыққанға дейін Standard–Triumph New Zealand, Motor Assemblies Limited және содан кейін Leyland Motors of New Zealand компанияларының төрағасы болды.
Isitt retired in 1946 as Chief of the Air Staff and he became chairman of Tasman Empire Airways (TEAL) in 1947. He continued as TEAL chairman until 1963 when he was succeeded by Sir Andrew McKee. Following his retirement as chairman of NAC and TEAL he served as chairman of Standard–Triumph New Zealand, Motor Assemblies Limited and then Leyland Motors of New Zealand until his final retirement in 1966.
Жеке өмір
Иситт 1920 жылы 26 сәуірде Веллингтонда Элси Гладис Кэверхиллге (1896–1970) үйленді. Ол 1940 жылы Корольдің туған күніне орай Британ империясы орденінің командирі, ал 1946 жылы Жаңа жылдық құрмет көрсетулерде Британ империясы орденінің кавалер-командирі болып тағайындалды. Оның медальдары Жаңа Зеландия Әуе күштері мұражайында сақтаулы.
Isitt married Elsie Gladys Caverhill (1896–1970) at Wellington on 26 April 1920. He was appointed a Commander of the Order of the British Empire in the 1940 King's Birthday Honours, and a Knight Commander of the Order of the British Empire in the 1946 New Year Honours. His medals are held at the Air Force Museum of New Zealand.