Уэльстің Аңгласи аймағындағы Үш Аралшағын (Ynys Feurig)
Ynys Feurig
Уэльстің Аңглси аймағындағы үш шағын арал – Ynys Feurig (Starvation Island). Құстарға, әсіресе шағатай қанатының мекені. Табиғат сүйгіштерге арналған арал!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Уэльстің Англси аймағының жанындағы үш аралдың жиынтығы. Ynys Feurig (сонымен қатар Ynys Feirig деп те жазылады) – бұл үш кішкентай, бірімен-бірі байланысты, жағалауға жақын, тасқын суға толатын тас аралдардың (жалпы ауданы 3,1 га) жиынтығы. Олар Солтүстік Уэльстің Англси аймағының батыс жағалауында, Роснейгр ауылының солтүстігінде және RAF Valley әуежайының оңтүстігінде орналасқан. Бұл аралдар ағылшын тілінде "Аштық аралы" деп те аталады. Аралдарға материктен таяп келгенде, жарық толыну мен төмендеу кезеңінде жетуге болады. "Norman Court" атты клипер кемесі жақын маңдағы Цимиран шығанағында қағылып қалған.
Set of three islets near Anglesey, Wales
Ynys Feurig (also spelt Ynys Feirig) is the name for a set of three small inter connected low lying inshore tidal rocky islets (3.1 ha in extent), lying off from the west coast of Anglesey, North Wales, just north of the village of Rhosneigr and south of RAF Valley airfield. They are also known by the English name Starvation Island. The islets are accessible from the mainland at mid to low tide. The clipper Norman Court ran aground nearby, in Cymyran Bay.
Теңіз құстары
Аралдар терн колониясы үшін маңызды, әсіресе қызғылт терн үшін, бұл Англсидегі ең тұрақты көбейетін орын, бірақ көбейетін жұптардың саны қазіргі уақытта (2005) бұрынғыға қарағанда азайған. Осы себепті арал Енис-Феуриг, Джемлин шығанағы және Скерристің арнайы қорғалатын аймағының құрамына енді, сондай-ақ тағы екі жақын орналасқан – Джемлин шығанағы және Скерри кірді. Үшеуі де BirdLife International ұйымы тарапынан Маңызды құс аймағы ретінде танылған. Ынс-Феуриг сонымен қатар Ерекше ғылыми қызығушылық тудыратын жер. Құстар үшеуінің арасында үнемі алмасып тұрады және Роккабилл аралы сияқты Ирландиядағы құстармен бірге Ирландия теңізінің ірі терн популяциясының бөлігін құрайды. Бұл жердегі терндерге ең үлкен қауіп – егеуқұйрықтардың шабуылы. 1978 жылы егеуқұйрықтар 17 ересекті тернді, оның ішінде 14 қызғылт тернді өлтірді, сонымен қатар сол жылғы барлық жұмыртқаларын және жас құстарын жеп қойды. RSPB терндерді қорғау үшін осы жерді күзетуде. Розалы терн популяциясын арттыруға бағытталған басқару шараларының ішінде өсімдіктерді шағын көлемде бақылау және ұя салуға арналған қораптарды орнату бар, бірақ бұл жердегі көбейетін жұптардың саны негізінен Ирландия теңізіндегі популяцияның жалпы жағдайына байланысты деп саналады. Бұл орын 2005 жылдың шілдесінде алғаш рет құс бақылаушыларының назарына түсті, ол кезде қара терн қысқа ғана тоқтағаннан кейін Скерри мен Джемлинге көшіп кетті.
The islands are important for their tern colony, in particular for roseate tern, for which this is the most regular breeding site on Anglesey, although numbers of breeding pairs are low currently (2005) compared with the past. Because of this the island has been designated as part of the Ynys Feurig, Cemlyn Bay and The Skerries Special Protection Area along with two other nearby sites, Cemlyn Bay and The Skerries, and all three are also classed by BirdLife International as an Important Bird Area. Ynys Feurig is also a Site of Special Scientific Interest. Birds interchange regularly between all three sites, and form part of a larger Irish Sea tern population together with birds at sites in Ireland such as Rockabill Island. The major threat to the terns here is predation by rats; in 1978 rats killed 17 adult terns including 14 roseate terns, as well as taking all the eggs and young of that year. The RSPB warden the site to protect the terns; management measures they have undertaken here to help increase the roseate tern population include small scale control of vegetation and provision of nestboxes, although it is thought that the number of breeding pairs at this site is primarily dependent on the overall health of the Irish Sea population. The site first came to national attention among birders in July 2005 when a sooty tern paid a very brief visit, before relocating to The Skerries and Cemlyn.