Үлкен тұтқа (Epinephelus lanceolatus) – Үнді-Тынық мұхитында кездесетін, әлемдегі ең ірі сүйекті балық түрлерінің бірі. Сипаттамасы, морфологиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балық түрлері
Species of fish
Гигант аңқа (Epinephelus lanceolatus), сондай-ақ Квинсленд аңқасы, жолақты аңқа немесе дақты қоңыр теңіз басы деп те аталады, шашақ жұмсақ қанатты теңіз балықтарының бір түрі, Serranidae тұқымдасының Epinephelinae кіші тұқымдасына жататын аңқа. Бұл тұқымдасқа антиялар мен теңіз басы да кіреді. Ол кең ауқымды Үнді-Тынық мұхитында таралған және қазіргі кездегі сүйекті балықтардың ең ірі түрлерінің бірі болып табылады.
The giant grouper (Epinephelus lanceolatus), also known as the Queensland groper (grouper), brindle grouper or mottled brown sea bass, is a species of marine ray finned fish, a grouper from the subfamily Epinephelinae which is part of the family Serranidae, which also includes the anthias and sea basses. It has a wide Indo Pacific distribution and is one of the largest extant species of bony fish.
Сипаттама
Үлкен құсқұрттың денесі күшті, оның стандартты ұзындығы тереңдігінен 2,4-3,4 есе артық. Басының жоғары жағы мен көз аралық аймағы дөңгелек, жақ сүйегінің бұрышы дөңгелектелген және ұсақ тісті жиегі бар. Желбезек қақпағының жоғарғы жиегі дөңгелек. Арқа жанында 11 тікен және 14–16 жұмсақ сәуле, ал аналдық жанында 3 тікен және 8 жұмсақ сәуле бар. Үлкен құсқұрт өте үлкен өлшемге жете алады, ең үлкен тіркелген стандартты ұзындығы болса, олар көбінесе шамасында кездеседі, ал ең жоғары салмағы Қызыл теңізден бастап Африканың шығыс жағалауларында, Оңтүстік Африкадағы Алгоа шығанағына дейін, Үнді мұхиты арқылы Батыс Тынық мұхитына, Питкэрн және Гавайи аралдарына дейін таралған. Олар Жапонияның оңтүстігіне дейін солтүстікке, ал Австралияға дейін оңтүстікке қарай кездеседі. Коралды рифтерде және тасты жерлерде тіршілік ететін балықтар жем ретінде тікенді лобстерді ұнатады; Гавайидегі Мауиден алынған бір балықтың асқазанында екі тікенді лобстер мен бірнеше краб табылған. Оңтүстік Африкадағы эстуарлық ортада тіршілік ететін балықтар негізінен Scylla serrata крабымен қоректенетіні анықталды. Үлкен құсқұрттар – диандрлық протогиноздық гермафродиттер, яғни кейбір аталықтар репродуктивті қабілеті бар аналықтардан дамыса, ал басқа аталықтар репродуктивті аналық фазасынан өтпей-ақ сперма өндіре бастайды.
The giant grouper has a robust body which has a standard length equivalent to 2.4 to 3.4 times its depth. The dorsal profile of the head and the intraorbital area are convex, The propercle has a rounded corner and a finely serrated margin. The gill cover has a convex upper margin. There are 11 spines and 14–16 soft rays in the dorsal fin while the anal fin has 3 spines and 8 soft rays. The giant grouper can grow to huge size with the maximum recorded standard length being , although they are more common around , and a maximum published weight of It occurs from the Red Sea and the eastern coasts of Africa as far south as Algoa Bay in South Africa and across the Indian Ocean into the Western Pacific Ocean as far east as the Pitcairn Islands and Hawaii. They occur as far north as southern Japan and as far south as Australia. Fish which inhabit coral reefs and rocky areas favour spiny lobsters as prey; a specimen taken off Maui in Hawaii had a stomach content of two spiny lobsters and a number of crabs. Fish living in estuarine environments in South Africa were found to be feeding almost exclusively on the crab Scylla serrata. Giant groupers are diandric protogynous hermaphrodites, meaning that although some males develop from reproductively functional females other males start to produce sperm without ever having gone through a phase as a reproductive female.
Таксономия
1790 жылы неміс дәрігері және табиғат зерттеушісі Маркус Элизер Блох (1723–1799) алып шоқырды алғаш рет ресми түрде Holocentras lanceolatus деп сипаттады, ал түбіртек орны – Шығыс Индия деп көрсетілді. Фелипе Пой алып және галамат шоқырларды (Epinephelus itajara және E. quinquefasciatus, бұл түр E. itajara синонимі ретінде қарастырылған) Promicrops туысына жатқызды, бірақ 1972 жылы ол Epinephelus туысының кіші туысы деп белгіленді. Дегенмен, бұл түрлер әлі де бір-біріне ең жақын туыс болып табылады.
The giant grouper was first formally described as Holocentras lanceolatus in 1790 by the German medical doctor and naturalist Marcus Elieser Bloch (1723–1799) with the type locality given as the East Indies. Felipe Poey assigned the giant and goliath groupers (Epinephelus itajara and E. quinquefasciatus, which was then regarded as a synonym of E. itajara) to the genus Promicrops but in 1972 this was designated as a subgenus of Epinephelus. However, these species are still each other's closest relatives.