Кіріспе
Американың 19 ғасырдың аяғындағы сиқыршылары Ира Эрастус Давенпорт (17 қыркүйек 1839 - 8 шілде 1911) және Уильям Генри Давенпорт (1 ақпан 1841 - 1 шілде 1877) олардың әкесі ұлдарын басқаруды қолға алды және топқа Буффало тұрғыны Уильям Фэй қосылды. Давенпорттар дүние жүзінде вадевильдік қойылымымен сенсация тудырды. "Адамдық рухтар" клубының тергеу нәтижелері ешқашан жария етілмеген. 1868 жылы командаға Гарри Келлар қосылды. Кейін Кельяр мен Фэй өздерінің жеке мансабын ашу үшін топтан кетеді. Уильям Давенпорт 1877 жылы 1 шілдеде Сиднейдің Кинг-стриттегі Оксфорд қонақ үйінде 36 жасында Австралия мен Жаңа Зеландияда болған кезінде қайтыс болды. Оның өлімі " өкпе ауруынан " болған. Бауырластар Жаңа Зеландиядан үш апта бұрын келген еді; сол жердегі қойылым кезінде Уильям "қан тамырлары сынған, және дәрігерлердің кеңесі бойынша Сиднейге келген". 1895 жылы Айра мен Фэй бұл актіні қайта жаңғыртты, бірақ көрермендерді тарта алмады. Джон Генри Андерсон мен Жан Эжен Роберт Ходин сияқты сиқыршылар Дэвенпорт ағайындыларын ашу үшін жұмыс істеді, экспозицияларды жазып, қайталама эффекттерді орындады. 1864 жылы сеансқа қатысқан Эдвард Диси аталмыш сеанстың айлакерлікпен жасалғанын көрсететін көптеген жағдайлар бар екенін байқады және Дейвенпорттың өнерін "өте жоғары емес сиқырлы трюк" деп сипаттады. Ол "егер Дейвенпорт ағайындыларының қолдарынан қайыс құлағанын дәлелдеуге болады, онда көрменің табиғаттан тыс, тіпті ерекше ештеңе жоқ екенін мойындайды" деген қорытындыға келді. Диси Дейвенпорт ағайындыларының сеанстар кезінде үш серікті пайдаланғанын атап өтті, бұл күдікті болды. Айра олардың сахналық менеджері Дж. Б. Фергюсон түйінді пышақпен кесіп, қол жарақат алды. Халық ашуланып, тәртіпсіздікке ұшырап, кабинет бұзылып кетті. 1865 жылы 25 ақпанда Генри Ирвинг және оның әріптестері Филип Дэй мен Фредерик Маккабе Ливерпуль экспозициясы туралы оқыған, Манчестер Афинеумының кітапхана залында Давенпорт ағайындыларының сеанс құбылыстарын әуен арқылы қайта шығарды. Ирвинг доктор Фергюсонның кейіпкері болды, ол нағыз Дэвенпорттарды таныстырды. Давенпорттың сеансын еліктеу сәтті өтті және аудитория құлақтады. Британдық газеттер Ирвингтің шығармашылығын мақтап, актерлік шеберлігіне таң қалды. Ирвинг және оның актерлік достары Дэвенпорттардың барлық трюктерін қайталай алды және олар Манчестердегі ықпалды адамдардың үлкен қалың көпшілігіне еркін сауда залында спектакльді қайталады. 1864-1869 жылдары Паскаль Беверли Рэндольф Дэвенпорт ағайындыларының өмірбаянын "The Davenport Brothers: The World Renowned Spiritual Mediums" деп атады, оны ағайындылар жасырын түрде жариялады. Рэндольф 1850-ші жылдардың ортасынан бері бауырластармен дос болып келген. Алайда ол бұл еңбегін ешқашан жариялаған жоқ, өйткені кейіннен бауырластардың "қасақана алдап жүргендері" туралы қорытындыға келді. Рэндольфті Дэйвенпорттардың алаяғына спиритуалист М. Б. Дьотт сендірді, ол 1866 жылы 20 қазанда "Religio Philosophical Journal" журналында Дэйвенпорттардың абыройын жазды. Сиқыршы Чунг Линг Су 1898 жылы "Давенпорт байлам" деп аталатын ағайындылардың трюгін ашты.
Ira Erastus Davenport (September 17, 1839 – July 8, 1911) and William Henry Davenport (February 1, 1841 – July 1, 1877), Their father took up managing his sons and the group was joined by William Fay, a Buffalo resident with an interest in conjuring. The Davenports caused a sensation around the world with their vaudeville act. The result of the Ghost Club's investigation was never made public. In 1868 the team was joined by Harry Kellar. Kellar and Fay eventually would leave the group to pursue their own career as a magician team. William Davenport died on 1 July 1877 at the Oxford Hotel in King street, Sydney, aged 36 years, during a tour of Australia and New Zealand. His death was attributed to "pulmonary consumption". The brothers had arrived from New Zealand three weeks previously; during the performances there William had "broke a blood vessel, and came to Sydney under the advice of his medical attendants". In 1895, Ira and Fay revived the act, but failed to attract an audience. Magicians including John Henry Anderson and Jean Eugène Robert Houdin worked to expose the Davenport Brothers, writing exposés and performing duplicate effects. Edward Dicey who attended a séance in 1864 observed that there were a host of circumstances which suggested purposely designed trickery and described the Davenports performance as a "mere conjuring trick of no very high order". He concluded that "all but the most confirmed believers will admit that, if it can be shown the Davenport Brothers can slip their hands out of the ropes, there is nothing supernatural, or even extraordinary, to explain in the exhibition." Dicey noted that the Davenport brothers employed three companions during their séances which was suspicious. Ira had begged their stage manager J. B. Ferguson to cut the knot with a knife and had received a hand wound in the process. The crowd was angry and a riot erupted with the cabinet being smashed. On 25 February 1865, Henry Irving and his fellow actors Philip Day and Frederick Maccabe who had read about the Liverpool exposure reproduced the Davenport brothers séance phenomena through trickery at the Library Hall of the Manchester Athenaeum. Irving impersonated Dr Ferguson who had introduced the real Davenports. The imitation of the Davenports séance was successful and the audience cheered. The British newspapers praised Irving's expose and admired his acting skill. Irving and his actor friends were able to reproduce all the tricks of the Davenports and they repeated the performance at the Free Trade Hall to large crowds of influential people from Manchester.</blockquote>
Some from the spiritualist community also accepted that the Davenport brothers were fraudulent. From 1864–1869, Paschal Beverly Randolph worked on a biography of the Davenport brothers known as The Davenport Brothers: The World Renowned Spiritual Mediums, which was published by the brothers anonymously. Randolph had been a friend of the brothers since the mid 1850s. However, he never published the work because he later came to the conclusion that the brothers were "deliberate impostors". Randolph became convinced of the fraud of the Davenports by the spiritualist M. B. Dyott who wrote an expose of the Davenports in the Religio Philosophical Journal in October 20, 1866. Magician Chung Ling Soo revealed the brothers trick known as the "Davenport Tie" in 1898.
Өкініш
Сиқыршы Гарри Гудинидің айтуынша, Айра оған өзінің және ағасының "рух" құбылыстарын жасампаздықпен жасағанын мойындаған. Гудини өзінің "Жандар арасындағы сиқыршы" (1924) атты кітабында Ираның "біз ешқашан спиритизмге деген сенімімізді жұрт алдында растаған жоқпыз" деген хатын қайта жазды. Автор және спиритист Артур Конан Дойл алаяқтықтың ашылуын қабылдамауға қарсы болды және жеке Ираның спиритизмді практикалық түрде жүзеге асырғанын айтты. 1998 жылы скептик зерттеуші Джо Никель Лили Дейл спиритуалистік ассамблеясының мұражайындағы Дэвенпорттардың кескінін тапты. Никелл газет үзінділерін, жеке жазбаларды және фотосуреттерді зерттеді. Ол Дойлдың Ираның жеке өмірінде спиритизмді қолдағаны туралы дұрыс екенін және Гудинидің олардың қоғамдық "рух" құбылыстары қулықтың нәтижесі екендігі туралы дұрыс екенін айтты. Никельдің айтуынша, "бұрынғы жазбалардың дәлелдері Айра Давенпорттың спиритизммен айналысқанын немесе кем дегенде, онымен айналысып жүргенін көрсетеді, бірақ ол мен оның ағасы рухтарға тиесілі әсерлерді жасау үшін айла-шарғы қолданған".