Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лагер Силт нацистік концлагері - Британдық Корольдік тәуелділіктегі Канал аралдарындағы Альдернидегі нацистік концлагерь. Ұлыбритания әскері азат етті.
Nazi concentration camp
Lager Sylt was a Nazi concentration camp on Alderney in the British Crown Dependency in the Channel Islands. | liberated by = British Army
| notable inmates =
| notable books =
| website =
Алдерни лагерлері
Әр Альдерни лагері Фризия аралдарының бірінің атымен аталды: Саедегі Лагер Нордерни, Платте Салиндегі Лагер Хельголанд, Лагер Силт Ла Фулердегі ескі телеграф мұнарасының жанында және Импот маңындағы Лагер Боркум. Осы лагерьлердің екеуі Ұлыбритания жеріндегі нацистік концлагерьлер болды. Боркум және Хельголанд лагерлері "ерікті" (Хилфсвильгиге) еңбек лагерлері болды және бұл лагерьлердегі жұмысшылар Силт пен Нордерни лагерьлеріндегі тұтқындарға қарағанда қатал, бірақ жақсырақ қаралды және атқарылған жұмыс үшін ақы төленді. Лагерь Боркум Германияның әртүрлі елдерінен келген техникалық қызметкерлері мен еріктілерді қабылдады. Лагерь Хельголанд толғанған еді ресейлік Тодт ұйымының жұмысшылары. (Альдернидегі лагерьлер туралы қосымша мәліметтерді қараңыз: F қосымша: Концентрациялық лагерьлер: Endlösung The Final Solution; Альдерни, англо-норманд аралында орналасқан нацистік концлагерь.)
Each Alderney camp was named after one of the Frisian Islands: Lager Norderney located at Saye, Lager Helgoland at Platte Saline, Lager Sylt near the old telegraph tower at La Foulère and Lager Borkum, situated near the Impot. Two of these camps were the only Nazi concentration camps on British soil. The Borkum and Helgoland camps were "volunteer" (Hilfswillige) labour camps and the labourers in those camps were treated harshly but better than the inmates at the Sylt and Norderney camps and were paid for work done. Lager Borkum was used for German technicians and volunteers from different countries of Europe. Lager Helgoland was filled with Russian Organisation Todt workers. (For further information on Alderney camps, see Appendix F: Concentration Camps: Endlösung – The Final Solution; Alderney, a Nazi concentration camp on an island Anglo Norman.)
Лагер Силт
Бүгінде лагерден аз-кем нәрсе қалды. Аэропорттың арғы жағында орналасқан үш қақпалық бағана кіреберісін белгілейді; біреуі естелік тақтамен бекітілді. Кейбір қираған жерлер, соның ішінде бірнеше күзет орындары, кейбір іргетастар және лагерь комендантының үйінен лагерьдің ішіне апарып баратын кішкентай туннель қалды. Кейін командирдің үйі аралдың басқа бір жеріне көшірілді. Оны 1942 жылдың қаңтарында Organisation Todt (OT) құрған, олардың мәжбүрлі жұмысшылары және олардың күшімен қорғаныстарды, соның ішінде бункерлерді, қару-жарақтарды, әуе шабуылынан қорғаныш және туннельдерді салуға жұмылдырылған. Лагерь Силт пен Лагерь Нордернидегі тұтқындар Алдернидегі көптеген әскери бекіністер мен қондырғыларды салуға мәжбүр болған құлдар болды. Нордерни лагерінде еуропалық (әдетте шығыс, бірақ республикалық испандықтар) және орыс мәжбүрлі жұмысшылары болды. Лагерь Силтінің коменданты Карл Тицтің қара түсті француз колониалды офицері болды. Неміс әскери-теңіз офицері лагерьдегі қара нәсілді адамның ақ нәсілді адамды ұрып-соғуын көріп, қатты таңғалды. 1943 жылы сәуірде Тиц әскери соттың алдына әкелінді және ол голландиялық OT жұмысшыларынан қара базарда сатып алған темекі, сағаттар және басқа құнды заттарды сату қылмысы үшін 18 айға бас бостандығынан айырылды. Оны Ла Фулердегі ескі телеграф мұнарасының жанында орналасқан СС Баубригадасы I Штутштаффель иеленді. Оны Тодт ұйымы, мәжбүрлі еңбек бағдарламасы, бункерлер, қару-жарақ орналасулары, әуе шабуылынан баспаналар және бетон қорғанулар салу үшін қолданды.
Today, little remains of the camp. Three gateposts to the rear of the island's airport mark the entrance; one has had a commemorative plaque attached. Some ruins remain, including a number of sentry posts, some foundations and a small tunnel, which led from the camp commandant's house to the inside of the camp. The commandant's house was later moved to another part of the island. It was built by the Organisation Todt (OT) in January 1942 by and for their forced labourers who would be employed in building fortifications including bunkers, gun emplacements, air raid shelters and tunnels. The prisoners in Lager Sylt and Lager Norderney were slave labourers forced to build the many military fortifications and installations throughout Alderney. Norderney camp housed European (usually Eastern but including Republican Spaniard) and Russian enforced labourers. The Lager Sylt commandant, Karl Tietz, had a black French colonial as an under officer. Shocked to see a black man beating up white men from the camp, a German naval officer threatened to shoot him if he saw him doing it again. Tietz was brought before a court martial in April 1943 and sentenced to 18 months penal servitude for the crime of selling cigarettes, watches and other valuables he had bought from Dutch OT workers on the black market. It was taken over by the Schutzstaffel – SS Baubrigade I, located near the old telegraph tower at La Foulère. It was used by the Organisation Todt, a forced labour programme, to build bunkers, gun emplacements, air raid shelters, and concrete fortifications on the island.
Соғыстан кейінгі
Олдерни "сұмдық аралы" деген лақап атпен белгілі, өйткені ол жерде оккупация кезінде не болғаны туралы көп нәрсе белгілі емес. Неміс офицері, комендант-оберст Швалм, лагерьлерді өртеп жіберді және олардың қолданылуына байланысты барлық жазбаларды жойды. Олдернидегі неміс гарнизоны басқа Ла-Манш аралдарынан бір аптадан кейін берілді және Еуропадағы ең соңғы гарнизонның бірі болды. Халыққа 1945 жылдың желтоқсанына дейін оралуға рұқсат етілмеген. ОТ-ның 700-ден астам жұмысшысы Альдерниде немесе кемеде батып кеткенде өмірлерін жоғалтты деп айтылады; қалған тұтқындар 1944 жылы Францияға көшірілді. Штаттар (Алдернидің басқарушы органы) төрт еңбек лагерінің жерлерін еске алудан бас тартады. Жергілікті тарихшы Колин Партридж бұл жергілікті тұрғындардың өздерін ынтымақтастық туралы айыптаудан аулақ болуға деген ықыласына байланысты болуы мүмкін деп санайды. Аралдың шіркеуінің артында орналасқан, көмескіленген ескерткіш тақтада 1940-1945 жылдары Альдерниде қайтыс болған 45 совет азаматының есімі белгісіз, олардың қалай және не үшін қайтыс болғаны айтылмаған. 1963 жылы маусымда Лагер-Силт лагерінің бірінші коменданты Роланд Пур Шығыс Германияда Заксенхаузен концентрациялық лагерінде жасалған қатыгездіктер үшін тұтқындалды. Ол өлім жазасына кесіліп, 1964 жылы атылды.
Alderney has been nicknamed "the island of silence", because not much is known about what occurred there during the occupation. The German officer left in charge of the facilities, Commandant Oberst Schwalm, burned the camps to the ground and destroyed all records connected with their use before the island was liberated by British forces on 16 May 1945. The German garrison on Alderney surrendered a week after the other Channel Islands, and was one of the last garrisons to surrender in Europe. The population were not allowed to start returning until December 1945. Over 700 of the OT workers are said to have lost their lives in Alderney, or in shipping that was sunk; the remaining inmates transferred to France in 1944. The States (Alderney's governing body) decline to commemorate the sites of the four labour camps. Local historian Colin Partridge feels this may be due to the locals' desire to dissociate themselves from the accusations of collaboration. A faded memorial plate, tucked away behind the island's parish church, vaguely mentions 45 Soviet citizens who died on Alderney in 1940–1945, without saying how they died and why. In June 1963, Roland Puhr, the first commandant of the Lager Sylt camp, was arrested in East Germany for unrelated atrocities committed in Sachsenhausen concentration camp. He was sentenced to death, and executed in 1964.