Кіріспе

Жапондық күріш кеспесі – жапондық күріш кеспесінің бір түрі. Олар әртүрлі пішінде, өлшемде және дәмде болады, көбінесе тұзды, бірақ кейде тәтті де болуы мүмкін. Сенбейді көбінесе жасыл шаймен бірге жеп, келген қонақтарға құрмет көрсету үшін ұсынады. Жапон сенбейінің бірнеше түрі бар. Оларды пеште пісіруге немесе майда қуыруға болады, кейде тәттілендіріледі. Күріштен басқа, бидай ұны немесе крахмал да қолданылуы мүмкін. Кейбір түрлерінде дәннен басқа да өнімдер қолданылады, мысалы, сакана сенбей (балық сенбейі), ренкон сенбей (лотос тамыры сенбейі) және хоне сенбей (сүйек сенбейі). Сенбейдің түрлері көп, олардың ішінде нориге оралған, араре, Олив но Хана, соя жаңғағы және ылғал түрлері бар. Жұқа күріш кеспесі (薄焼きせんべい usuyaki senbei) Австралияда және басқа елдерде танымал. Қытайда сенбей сөзін жазу үшін қолданылатын таңбалар jiānbǐng деп оқылады; бұл термин кретке сілтеме жасайды және жапон тағамдарының арасында окономиякиге ұқсас. Жапонияда сенбей қатты әрі хрустящий, көше тағамы емес, шағын тістеуге арналған дәмдік тағам. Дегенмен, жапон сенбейіне ұқсас кеспелерді бүгінде Қытайда да табуға болады, олардың қазіргі қытайша атауы – , ол жапон тіліндегі "сенбей" (煎餅) сөзінің айтылуын көрсетеді.

Дайындық

Сенбейлер 15-20 минут бойы буланған, содан кейін қамырға айналдырылған жабысқақ күріштен жасалады. Бірнеше күн суытқаннан кейін қамырдан түрлі пішіндес кесіледі. Сенбейлер көбінесе пешке пісіріледі немесе грильде қақталады, дәстүрлі түрде көмір үстінде. Дайындау кезінде оларға дәмдеуіш соусы жағылуы мүмкін, көбінесе соя соусы мен мирин қосылған соус. Содан кейін олар нори қабатымен оралуы мүмкін. Басқа нұсқа бойынша, олар тұзбен немесе «салат» дәмдеуішімен дәмделуі мүмкін.

Тарих

Татты сенбей (甘味煎餅) Қытайдың Тан әулеті кезінде Жапонияға келді, алғаш рет 737 жылы қолданылған және қазірге дейін Тан дәстүріндегі стильдерге өте ұқсас. Бастапқыда көбінесе Кансай аймағында пісірілген, оның ішінде дәстүрлі "шатыр плиткасы" сенбей де бар. Олардың құрамына картоп, бидай ұны немесе желімдік күріш кіреді, ал дәмдік қасиеттері кастелла торттарына ұқсас, көптеген адамдардың сенбей деп білетін нәрседен ерекшеленеді. Дегенмен, дәстүрлі сенбейді әлі де кездестіруге болады, мысалы, Ига қаласындағы Ига меибуцу катаяки. Қазіргі жапондықтар сенбей деп атайтын нәрсені Эдо дәуірінде Сока қаласындағы шайхана танымал етті, ол бүкіл Жапонияға тұзды соя соусымен дәмделген сенбейді таратты. Қазіргі заманғы сенбейдің түрлері өте әртүрлі, олардың құрамына кимчиден бастап васабиге, карриден шоколадқа дейін алуан түрлі дәмқосымшалар қосылуы мүмкін. Кансай сенбейі көбінесе желімдік күріштен жасалады, аздап дәмделген және нәзік текстуралы (саку саку). Канто сенбейі бастапқыда желімсіз күріш – уручимайға негізделген, олар көбірек хрустты (кари кари) және бай дәмді болып келеді.