Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Электронды орган
Electronic organ
Аккордты орган – бір қысқа пернетақтасы және аккорд түймелерінің жиынтығы бар үй органы. Ол музыкантқа бір қолмен әуенді немесе бас мелодияны ойнауға, ал екіншісімен аккордтарды қоса ойнауға мүмкіндік береді. Бұл аккордеон сияқты, аккорд түймелерінің жиынтығымен жабдықталған, ал аккордеон 1829 жылы Сирил Демианның патентімен пайда болған. (Акордеон#Тарих бөлімін қараңыз)
Chord organ is a kind of home organ that has a single short keyboard and a set of chord buttons, enabling the musician to play a melody or lead with one hand and accompanying chords with the other, like the accordion with a set of chord buttons which was originated from a patent by Cyrill Demian in 1829, etc. (See Accordion#History )
Аккордты орган бастапқыда 1950 жылы Лоренс Хаммонд тарапынан электронды үй органы ретінде ойлап табылды. Одан кейін қамысты аккордты орган (шамамен 1959 жыл) және Optigan (шамамен 1971 жыл) пайда болды. Қамысты аккордты органның дыбысы гармоникаға немесе аккордеонға едәуір ұқсас.
Initially, the chord organ was invented as a kind of electronic home organ by Laurens Hammond in 1950. This was followed by the reed chord organ (c. 1959) and Optigan (c. 1971). The sound of the reed chord organ is somewhat similar to the harmonium or the accordion.
Тарих
Аккордты органды алғаш рет 1950 жылы Hammond Organ Company ұсынды. Оны негізінен Джон М. Ханерт ойлап тапты, ол сол кезде Hammond-тың бас музыкалық инженеры болды. Ол бұрын Novachord және Solovox аспаптарын жасады, олар Hammond органындағыдай дыбыстарды шығару үшін дыбыс немесе фоникалық дөңгелектер емес, вакуумдық түтіктер схемасын қолданды. "Chord Organ" деп аталатын орган, аталатын болғанындай, гармонияны ойнау үшін сол жақ панельдегі түймелерді пайдаланды, бірақ Stradella типті аккордтар мен бас аспаптарының орнына мүлдем жаңа дизайн қолданылды. 96 жеке аккорд түймесі бар, олар барлық он екі музыкалық тональность үшін мажор, минор, 7-ші, кішірейтілген, үлкейтілген, мажор 6-шы, минор 7-ші және 9-шы аккордтарды қамтамасыз етті. Сол жақтағы екі бас педалі әр аккордтың "тамырын" және "бесіншісін" шығарды, ал ырғақ сол қолдың алақанымен немесе бас бармағымен соғылатын таяқша арқылы қосылды. Chord Organ, Novachord және Solovox элементтерін біріктірді, себебі оң қолдың 37 пернелі клавиатурасы аккордтар мен жеке ноталарды ойнатуға мүмкіндік берді. "Орган" бөлімі полифониялық Струна және Флейта дыбыстарын ұсынды, ал "Соло" бөлімі органистке полифониялық "Орган" бөліміне бір ноталық мелодияларды ойнауға мүмкіндік берді. "Соло" бөлімі негізінен Solovox-қа ұқсас жұмыс істеді – бір топ бақылау элементтері "Соло" бөлімінің регистрін немесе биіктігін анықтады, ал екінші топ бақылау элементтері ойнаушыға дыбысты әртүрлі жолдармен сүзгілеуге мүмкіндік берді ("тембр" бақылау элементтері). Негізгі Chord Organ-ның бес нұсқасы болды, олар "S" сериясы деп аталды. Бастапқы "S" үлгісі 12 дюймдік динамик пен окталды түтіктерді пайдаланды, ал "S 1" кішкентай түтіктер мен 12 дюймдік динамикті пайдаланды. "S 4" үшін 12 дюймдік динамик екі 10 дюймдік динамикке ауыстырылды және ағаш корпусы қайта жобаланды. Ең танымал модель болған "S 6", "Соло" бөліміне перкуссия қосу мүмкіндігін қосты, осылайша аспап Банжо, Гавай гитарасы және т.б. сияқты аспаптарды имитациялауға мүмкіндік берді. "S 100" – "S" сериясының соңғы нұсқасы, стереолық эффект қосылды, бұрынғы модельдерде қолданылған экспрессия рычагының орнына экспрессия педалі орнатылды, сондай-ақ қайта жасалған корпус дизайны және жеке ҚОСУ/ӨШІРУ қосқышы болды (бұрынғы модельдерде қуатты Solovox-қа ұқсас экспрессия рычагын төмен түсіру арқылы қосып бағдарлауға болады). 60-жылдардың ортасында қысқа мерзімге қосымша Chord Organ (2000 сериясы) өндірілді, онда жеңілдетілген аккорд панелі (тек мажор, минор, 7-ші және кішірейтілген аккордтар) және оң қол клавиатурасы үшін дәстүрлі орган дыбыстары болды. Бұл модельде де жартылай өткізгіш схемалар қолданылды. Hammond-тан басқа, Wurlitzer, Farfisa және Estey Organ электронды аккордты органдар жасады. 1958 жылы Magnus Organ Corporation электрмен жұмыс істейтін, электрмен үрленетін шағын үйлік сабанды органдарға ұқсас электрлі аккордты органдарын ұсынды. Содан бері аккордты органдар көбінесе бастаушыларға арналған аспаптар ретінде жасалып, үйдегі электронды органдардың бағытынан бөлінді. Magnus-тан басқа, Emenee, Bontempi және Belcanto электрлі аккордты органдар жасады.
The Chord Organ was first introduced by the Hammond Organ Company in 1950. It was invented primarily by John M. Hanert, who was Hammond's primary musical engineer at the time. He had previously developed the Novachord and Solovox, two instruments which used vacuum tube circuitry rather than tone or phonic wheels to generate the tones as in a Hammond Organ. The Chord Organ, as the name implies, used a left hand panel with buttons to play harmony; however, instead of a Stradella type chord and bass arrangement, a completely new design was implemented. 96 separate chord buttons provided Major, Minor, 7th, Diminished, Augmented, Major 6th, Minor 7th and 9th chords for all twelve musical keys. Two bass pedals, played by the left foot, sounded the "root" and "fifth" of each chord, and rhythm was added by means of a bar struck by either the palm or the thumb of the left hand. The Chord Organ incorporated elements of both the Novachord and the Solovox in that the right hand 37 note keyboard could play both chords and single notes. An "Organ" section provided String and Flute sounds which were polyphonic, while a "Solo" division permitted the organist to play single note melodies superimposed over the polyphonic "Organ" division. The Solo division operated essentially identically to the Solovox one group of controls determined the register or pitch in which the Solo division would sound while another group of controls allowed the player to filter the sound in various ways ("timbre" controls). There were five different versions of the basic Chord Organ, which was called the "S" series. The original model "S" used octal tubes and one 12" speaker while the "S 1" used miniature tubes and one 12" speaker. For the "S 4," two 10" speakers were substituted for the single 12" speaker and the wood cabinet was re designed. The "S 6," the most popular model, added the ability to add Percussion to the Solo division, thereby allowing the instrument to imitate instruments such as Banjo, Hawaiian Guitar, etc. The "S 100," the last revision of the "S" series, added built in Stereo Reverberation, substituted an Expression Pedal for the expression lever used on previous models, and featured a re styled cabinet design as well as a separate ON/OFF Power Switch (on previous models, power was turned on by swinging the expression lever down similar to the Solovox). An additional Chord Organ was manufactured for a brief time in the mid '60s (the 2000 series), which had a simplified chord panel (Major, Minor, 7th and Diminished chords only) and traditional organ type voices for the right hand keyboard. This model also used solid state circuitry. In addition to Hammond, Wurlitzer, Farfisa and Estey Organ made electronic chord organs. In 1958, Magnus Organ Corporation introduced its electric chord organs, similar to electrically blown small home reed organs. Since then, chord organs were generally designed as instruments for beginners, and separated from the mainstream of home electronic organs. In addition to Magnus, Emenee, Bontempi and Belcanto made electric chord organs.