Мәскеу метросының «Парк Культуры» станциясы: тарихы, құрылысы, орналасқан жері. 1935 ж. ашылған, «Сокольническая» желісінде. Мәскеудің орталық аймағында.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мәскеу метро станциясы
Moscow Metro station
Парк Культуры (Парк Культу́ры) – Мәскеудің Орталық әкімшілік округінің Хамовники ауданындағы Мәскеу метро станциясы. Ол Фрунзенская және Кропоткинская станцияларының арасында Сокольническая желісінде орналасқан. Станция аты жақын жердегі Мәдениет және демалыс паркіне, Максим Горький атындағы парке берілген, ол Мәскеу өзенінен өтеді. Станцияны Николай Колли жобалаған және Мәскеу метросының бірінші кезеңімен бірге 1935 жылдың 15 мамырында ашылған.
Park Kultury (Парк Культу́ры, ) is a Moscow Metro station in the Khamovniki District, Central Administrative Okrug, Moscow. It is on the Sokolnicheskaya line, between Frunzenskaya and Kropotkinskaya stations. Named after the nearby Maxim Gorky Park of Culture and Leisure located across the Moskva River. The station was designed by Nikolai Kolli and opened on 15 May 1935, along with the first phase of the Moscow Metro.
Тарих
Станцияның құрылысы 1933 жылдың көктемінде басталды. Бастапқыда осы соңғы станцияны салу оңай шаруа емес екені анық болды. Мәскеу өзенінің жағалауынан бірнеше жүз метр қашықтықта орналасқан топырақ ерекше ылғалды, жер асты суларының деңгейі станцияның болашақ төбесінен жоғары болды. Одан да маңыздысы, станция Бақ шаңырағының оңтүстік-батыстағы Остоженка көшесі / Комсомольский даңғылымен қиылысында орналасқан Қырым алаңының (Крымская площадь) астында жатыр, сондықтан маңызды көлік торабы болып табылады. Станцияның шұңқырын қазғанға дейін, оның болашақ периметрі бойынша қазылғанда, араларында тығыздалған тікшелер бар берік бөліктермен нығайтылған металл құймалар жерге қадалып, шұңқырдың тереңдігіне жеткенше жер асты суларын төмендету жұмыстары жүргізілді. Мұның бәрі шұңқырдың су басуын болдырмау үшін қажет болды, әйтпесе жақын жердегі үйлердің шөгуіне, тіпті қирауына себеп болуы мүмкін еді. Бұл жұмыс аяқталғаннан кейін, көлік кедергісін болдырмау үшін көше деңгейінде ағаштан көпір салынды. Құрылыс жұмыстарының көп бөлігі түнгі уақытта жүргізілді. Станция он бір айда аяқталды, осы уақыт ішінде 100 000 текше метр топырақ шұңқырдан шығарылып, оның орнына 25 000 текше метр бетон құйылды. Станция екі деңгейлі тіректі триспанды құрылым, платформалардың үстінде төрт жаяу жүргіншілер көпірі орналасқан. Архитекторлар Крутиков пен Попов ежелгі грек элементтерінен шабыттанған безендіруді таңдады. Платформа бойымен 22 бағанадан тұратын екі қатар қырымдық мәрмәр Кадыковкамен қапталған, үстіне оюлы капительдер орнатылған. Қабырғалар бойымен қара қызғылт түсті мозаикалық пилястрлар тіректердің арақашықтығын қайталайды (әр жеті метр сайын), бұл қабырғаның қалған бөлігін жабатын фарфор плиткалармен үйлеседі. Сонымен қатар, екі қабырғаның бойымен платформа деңгейінен төмен қара қоңыр мозаикалық тұғыр жүреді. Безендіруге барлығы 1500 шаршы метр мәрмәр және 200 шаршы метр фарфор плитка қолданылды. Вестибюльге апаратын жаяу жүргіншілер көпірлері қызыл металлопластикалық плиткалармен және мүсінделген ақ балюстрадалармен, мраморлы қоршаулармен әсемделген. Вестибюльге апаратын дәліздердің қабырғалары ақ Ұрал коелга мәрмәрімен қапталған. Бастапқыда стансада екі вестибюль болған, олардың бірі, ерекше ротонда ғимараты, әлі күнге дейін Остоженка көшесі мен Новокримский көшесінің бұрышында тұр. Екінші вестибюль бұрын Комсомолский даңғылы мен Садовое Кольцо көшесінің бұрышында орналасқан. Билет залы қоңыр Ұрал уфалей мәрмәрімен қапталған және ақ коелга мәрмәрімен қапталған төрт дәнекерленген сегізбұрышты бағанасы бар. Билет кассалары жылтыратылған еменнен жасалған. Бұл вестибюль 1949 жылы бұзылып, оның орнына үлкен вестибюль салынды, ал ескі дәліздер оған біріктірілді. Вестибюльде 1950 жылы ашылған Кольцевая желісіне ауысу мүмкіндігі де бар. Бұл станция алғашқы кезеңнен сақталған, ашылғаннан бері (Лубянка немесе Чистие Прудимен салыстырғанда) көп өзгермеген стансалардың бірі, платформаны гранитпен қайта жабудан (алғашқы асфальт орнына) және жаңа жарықтандыру орнатудан басқа. Жаңа жарықтандыру орталық аралықтағы әдемі шамшатырлардан және бүйірлік кемелерде сүт ақ шыныдан жасалған жартылай дөңгелек шамдардан тұрды. Алайда люминесцентті шамдар пайда болғаннан кейін шамшатырлар мен шамдар толығымен алынып тасталды. Осыған қарамастан, жаңа жарықтандыру архитектуралық композицияға сәйкес келеді және Киевскаядағыдай орынсыз көрінбейді, ол ұқсас қайта құруға ұшырады. 1935 жылы станция ашылған кезде ол бірінші кезеңнің (және 1938 жылдан бастап Кировско-Фрунзенская желісінің) Фрунзе тармағының соңғы станциясы болды. Станцияда төрт рельстік кері бұруы бар жоспарлар 1937 жылға дейін аяқталмады, ал платформаның алдында пойыздарды кері бұруға мүмкіндік беретін уақытша поршеньді тұйықтама орнатылды. Станция 1957 жылы Фрунзенский радиусының оңтүстік-батысқа қарай Спортивнаяға дейін кеңейтілуімен соңғы станция болмай қалды. Станция ашылған кезде оның аты өте ұзын болды: Tsentralnyi Park Kultury i Otdykha imeni Gorkogo (Максим Горький атындағы Орталық мәдениет және демалыс паркі). Алайда, тіпті жоспарларда ол TsPKiO деп қысқартылды және тек дауыстық хабарландырулар толық атауды қолданды. 1980 жылы Мәскеуде Олимпиада ойындары өткен кезде, үш тілдегі ұзақ хабарландырулардан аулақ болу үшін атау қысқартылды, бірақ кейбір белгілер әлі де атаудың бастапқы ұзын нұсқасын сақтайды. Станцияны күн сайын 107 700 адам пайдаланады, негізінен Circle желісі бойынша Park Kultury-ге және одан ауысатын жолаушылар, ал станцияда метро жүйесіне кіретін және шығатын жолаушылардың саны 9650 адамды құрайды. 2010 жылдың 29 наурызында станция, Лубянкамен бірге, террористік шабуылға ұшырады, нәтижесінде 40 адам қаза тапты.
The construction of the station began in the spring of 1933. From the start it was clear that construction of this final station would not be an easy task. Being only several hundred metres from the bank of the Moskva River, the soil was particularly damp, with the level of subterranean waters being higher than the future ceiling of the station. Even more important was that the station is situated under the Crimean Square (Krymskaya Ploshchad) of the Garden Ring's intersection with the southwestern Ostozhenka Street/Komsomolsky Avenue and thus being an important traffic hub. Before the pit of the station was excavated along its future perimeter, metallic casts reinforced by solid logs with caulked slits between them were forced into the ground, and abyssal water lowering was employed as the pit was slowly excavated to its required depth. All of this was necessary to prevent the flooding of the pit, which was likely to have caused subsidence and even destruction of nearby houses. As soon as that work was completed, a wooden bridge was erected at street level to prevent traffic disruption. Most of the construction was carried out at night. The station was completed in eleven months during which time 100,000 cubic metres of soil was removed from the pit and replaced with 25,000 cubic metres of concrete. The station is a bi level pillar trispan with four footbridges above the platforms. Architects Krutikov and Popov chose a decoration inspired by ancient Greek elements. Along the platform, two rows of 22 pillars are faced with Crimean marble Kadykovka and topped with moulded сapitals. Along the walls a set of dark rose coloured mosaic pilasters repeat the step of the pillars (every seven metres), blending very well with the porcelain tiles that face the rest of the wall area. Also, a dark brown mosaic socle runs below the platform level along both walls. A total of 1500 square meters of marble, and 200 square metres of porcelain tiles, were used in the decorations. The footbridges which lead to the vestibules are separately decorated with red metalloplastic tiles and moulded white balustrades with marbled railings. The walls of the corridors leading to the vestibules are revetted with white uralian koelga marble. The station originally had two vestibules, one of which, a distinctive rotunda building, still stands on the corner between Ostozhenka street and Novokrymskiy side street. The second vestibule used to stand on the corner of Komsmolskiy Avenue and Sadovoye Koltso. The ticket hall was faced with brown Ural ufaley marble and had four welded octagonal columns faced with white koelga marble. The ticket offices themselves were built out of polished oak. This vestibule was pulled down in 1949 when a larger vestibule was erected in its place, and the old corridors were integrated into it. The vestibule also offers a transfer to the Koltsevaya line, which was opened in 1950. This station is one of the few surviving from the first stage that have remained more or less unchanged since their opening (compared with Lubyanka or Chistiye Prudy), except for the resurfacing the platform with granite (instead of original asphalt) and the installation of new lighting. The latter consisted of beautiful chandeliers in the central span and semi circular lamps made of milk white glass in side naves. However, with the introduction of luminescent lamps, the chandeliers and the lamps in the naves were completely removed. Despite that, the new lighting installations managed to fit in with the architectural composition and do not appear out of place, like on Kiyevskaya which had an analogous makeover. When the station opened in 1935, it was also the terminus of the Frunze Branch of the first stage (and from 1938, of Kirovsko–Frunzenskaya line). Although the plans called for the station to have a four track reversal siding, that was not finished until 1937, and a temporary piston junction was instead installed before the platform to allow reversal of the trains. The station ceased to be the terminus in 1957, with the extension of the Frunzenskiy radius southwestward to Sportivnaya. When the station was opened, it had quite a long name: Tsentralnyi Park Kultury i Otdykha imeni Gorkogo (The Maxim Gorky Central Park of Culture and Leisure). However, even on the plans it was abbreviated as TsPKiO and only voice announcements used the full name. In 1980, with the holding of the Olympic Games in Moscow, the name was shortened to avoid lengthy trilingual station announcements, although some signs still bear the original long version of the name. The station is used by 107,700 people daily, mainly passengers changing to and from Park Kultury on the Circle line, with only 9,650 passengers entering and leaving the Metro system at the station. On March 29, 2010, the station, along with Lubyanka, was subject to a terrorist attack, resulting in 40 casualties.