Кіріспе

Көбелек түрі

Мелланаргия галатэа, немесе мраморлы ақ көбелек, Nymphalidae тұқымдасына жататын орташа өлшемді көбелек. Атауы мен сыртқы түріне қарамастан, бұл көбелек Satyrinae кіші тұқымдасына жататын "қоңыр" көбелектердің бірі. Бұл түр Еуропаның көп бөлігінде, Оңтүстік Ресейде, Кіші Азияда және Иранда таралған. Оны орман аралықтарында, шалғындарда және далаларда, теңіз деңгейінен жоғары биіктікте кездестіруге болады. Гусеницалар әртүрлі шөптермен қоректенеді.

Тарату

Бұл түрді Еуропаның көп бөлігінде, Оңтүстік Ресейде, Кіші Азияда және Иранда кездестіруге болады. Жапонияда оқшауланған популяция бар. Ол Ирландияда, Солтүстік Ұлыбританияда, Скандинавияда (Даниядан басқа) және Португалия мен Испанияда табылмайды. ХХ ғасырдың соңында Ұлыбританияда оның ареалы кеңейді. Бұл орташа өлшемді көбелектердің қанаттарының үстіңгі жағы ақ және сұр-қара немесе қоңыр түсті белгілермен әшекейленген, бірақ базальдық және дистальдық аймақтарында әрқашан сұр-қара немесе қоңыр-төменгі бояулы. Қанаттарының астыңғы жағы үстіңгі жағына ұқсас, бірақ суреті ақшыл сұр немесе ақшыл қоңыр. Артқы қанаттарының астыңғы жағында сұр көзшелер қатары орналасқан. Еркектер мен ұрғашылардың арасында айқын айырмашылық жоқ, бірақ кейбір ұрғашыларда қанаттарының астыңғы жағында сарғыш реңк болуы мүмкін. Зейтс M. galathea. Екі қанаттың қара жасушасында көлденең сызықпен бөлінбеген сопақ ақ дақ бар. Артқы қанаттағы көзшелер жоғарыдан мүлдем көрінбейді немесе төменгі жағынан өте әлсіз жарқырайды. Бұл түр Испания мен Оңтүстік Францияда M. galathea-ны алмастыратын Иберияның мәрмәрленген ақ көбелегіне (Melanargia lachesis) өте ұқсас. Гусеницаның ұзындығы шамамен 28 миллиметр. Олар жасыл немесе сары түсті, бойында ақшыл және қоңырлау жіңішке бойлық жолақтары бар. Басы әрқашан ақшыл қоңыр.

Өмірлік цикл

Оның басқа туысқандары сияқты, личинкалар әртүрлі шөптермен қоректенеді. Оларға Флеум (P. pratense), Поа (P. annua, P. trivalis), Festuca rubra, Bromus erectus, Dactylis, Brachypodium pinnatum, Agrostis capillaris, Elytrigia, Holcus, Dactylis, Triticum және Agropyron түрлері жатады. Жұмыртқалар ұшып бара жатқанда немесе шөп сабақтарына қысқа уақытқа қонғанда салынады және шөп сабақтары арасына шашырап түседі. Жұмыртқадан шыққаннан кейін личинкалар бірден қыстап, келесі көктемде жаңа өсімдіктер пайда болғанда ғана тамақтанады. Олардың денесі ақшыл-жасыл түсті, ал арқасының ортасынан қара жасыл жолақ өтеді. Қорықша құру жерде, бос кокон ішінде жүреді. Ересек жәндіздер маусымның басынан қыркүйектің басына дейін кездеседі. Қолайлы жағдайда, жылы, күннөлді ауа-райында мыңдаған жәндіздерді шөп бастарының арасында жеңіл қозғалыста көруге болады.

Жалпы таралған атаулардың баламасы

Мәрмәрленген ақ көбелек Джеймс Петивер (1717 ж.) "Біздің жартылай жоқтауымыз", Бенджамин Уилкс "Марморис" және Мозес Харрис "Марморесс" деп атаған.