Кіріспе
Шотланд физигі және математигі Джон Робисон FRSE (4 ақпан 1739 – 30 қаңтар 1805) – британдық физик және математик. Ол Эдинбург университетінде табиғаттану философиясының (табиғат ғылымының алғашқы түрі) профессоры болды. Эдинбург философиялық қоғамының мүшесі және оған корольдік құқық берілген кезде, ол Эдинбург корольдік қоғамының алғашқы бас хатшысы болып тағайындалды (1783–98). Робисон сиренаны ойлап тапты және Джеймс Уоттпен бірге алғашқы бу көлігін жасауға қатысты. Француз революциясынан кейін Робисон ағартушылықтың кейбір идеяларына көңілі тоймады. Ол 1797 жылы «Конспирацияның дәлелдері» атты мақала жазды, онда масондыққа Вайсхаупттың «Иллюминати» орденінің кіргенін айыптады. Оның ұлы – өнертапқыш сэр Джон Робисон (1778–1843).
John Robison FRSE (4 February 1739 – 30 January 1805) was a British physicist and mathematician. He was a professor of natural philosophy (the precursor of natural science) at the University of Edinburgh. A member of the Edinburgh Philosophical Society when it received its royal warrant, he was appointed as the first general secretary to the Royal Society of Edinburgh (1783–98). Robison invented the siren and also worked with James Watt on an early steam car. Following the French Revolution, Robison became disenchanted with elements of the Enlightenment. He authored Proofs of a Conspiracy in 1797—a polemic accusing Freemasonry of being infiltrated by Weishaupt's Order of the Illuminati. His son was the inventor Sir John Robison (1778–1843).
Өмірбаян
Глазголық саудагер Джон Робисонның ұлы, ол Богхолл, Балдернок, Стирлингширде (қазіргі Шығыс Данбартоншир) дүниеге келді және Глазго грамматикалық мектебінде және Глазго университетінде (MA 1756) білім алды. 1758 жылы Лондонда қысқа уақыт тұрғаннан кейін Робисон адмирал Ноулздың мичман ұлына ұстаздық жасады, генерал Вулфтың Квебек пен Португалияға жасаған экспедициясында Корольдік теңіз күштерімен бірге саяхаттады (1756–62). Оның математикалық дағдылары навигация және топографияда қолданылды. 1762 жылы Ұлыбританияға оралғаннан кейін ол Джон Харрисонның теңіз хронометрін сынаған ғалымдар тобына – Бойлық кеңесіне қосылды, олар Жамайкаға сапар жасады. Кейіннен ол Глазго қаласына қоныстанды, Джеймс Уатт пен Джозеф Блэктің тәжірибелік ғылымымен айналысты, Антуан Лавуазье және оның ізбасарлары, мысалы, Жозеф Пристлидің жүйелі еуропалық химиясына қарсы тұрды. 1766 жылы ол Глазго университетінде химия профессоры болды. 1770 жылы оның орнын Блэктің ассистенті Уильям Ирвин басты. 1769 жылы ол бірдей электр заряды бар шарлардың арақашықтығының квадратына кері пропорционалды күшпен бір-бірін тебілетінін жариялады, бұл Кулонның 1785 жылғы заңына дейін болжады. 1770 жылы ол адмирал Чарльз Ноулздың хатшысы ретінде Санкт-Петербургке сапар шекті, онда Кронштадт теңіз академиясының курсанттарына математикадан сабақ берді, екі есе жалақы алып, подполковник шеніне ие болды. 1773 жылы Робисон Шотландияға оралып, Эдинбург университетінде табиғаттану профессоры қызметін атқара бастады. Ол механика, гидростатика, астрономия, оптика, электр және магнетизм бойынша лекция оқыды. Оның «механикалық философия» тұжырымы 19 ғасырдағы британ физикасына зор әсер етті. Оның аты 1776 жылғы «Покер клубының хаттамалық кітабында» – шотланд ағартушылығының алқасында кездеседі. 1783 жылы ол Эдинбург Корольдік қоғамының Бас хатшысы болды, ал 1797 жылы «Британ энциклопедиясы» үшін жазған мақалалары сол кездегі ғылыми, математикалық және технологиялық білім туралы толық мәлімет берді. Сондай-ақ, ол 1799 жылы өзінің досы және ұстазы Джозеф Блэктің химиялық лекцияларын баспаға дайындады. Робисон Джеймс Уаттпен бірге ертедегі бу машинасының жобасымен жұмыс істеді. Бұл жоба сәтті болмады және Уаттың кейінірек Ньюкомен бу машинасының жетілдіруімен тікелей байланысы жоқ. Ол, Джозеф Блэк және басқалар Уаттың өнертапқыштығы және олардың оның негізгі идеясы – жеке конденсатормен байланысының болмауы туралы куәліктер берді. Алайда, Робисон сиренаны ойлап тапты, бірақ оны жетілдірілген үлгісін жасағаннан кейін Чарльз Каньяр де ла Тур атады.
Құрлық туралы дәлелдер, қайта басып шығарулар және осыған байланысты құжаттар
Еуропаның барлық діндері мен үкіметтеріне қарсы жасалған қастандықтың дәлелдері, еркін масондықтардың, иллюминаттардың және оқу қоғамдарының құпия жиналыстарында жиналған, сенімді дереккөздерден алынған, Эдинбург, 1797; 2-басылым. Лондон, Т. Каделл және В. Дэвис, 1797, постскрипт қосымшасымен; 3-басылым, постскрипт, Филадельфия, Т. Добсон және В. Коббет, 1798; 4-басылым, Г. Форман, Нью-Йорк, 1798; Дублин, 1798; Қастандықтың дәлелдері, Батыс аралдары, 1900; Иллюминаттар, Элизабет Кнаусс [1930], "Әлемдік қастандықтың дәлелдерінен" алынған; Қастандық дәлелдері [sic!], Рам қайта басылымы, 1964; Қастандық дәлелдері, Бостон, Батыс аралдары, "Америкалық классикасы", [1967]; Қастандық дәлелдері, Аралдар баспасы, 1978; C P a Book Pub, 2002; Kessinger Publishing, 2003; 5-басылым, Алекс Куртагичтің алдын ала сөзімен, Қастандық дәлелдері, Палингенез жобасы (Вермод және Вермод баспа тобы), 2014; 6-басылым, "Қастандық дәлелдері", Спрадабах баспасы, 2022. Ueber geheime Gesellschaften und deren Gefährlichkeit für Staat und Religion – неміс тіліне аударма, Кенигслуттер, 1800. [Анти-Якобин], Якобиндік идеяларға жаңа көзқарас, профессор Робисонның "Еркін масондық тарихынан" алынған, Вольтердің өлім төсегіндегі мінез-құлқы туралы қосымша және доктор Пристлиге жазылған Джей Х. Стоунның хаты, Якобиндік принциптерді ашады. "Якобиндік көріністер" авторы, Бирмингем, Э. Пирси, Бирмингем, 1798. Уильям Бентли және Джон Бэкон, профессор Робисонның "Қастандықтың дәлелдері" және т.б. үзінділері, оның айыптаулары, ұсынған дәлелдері және жұмысының сапасы туралы қысқаша ойлар, Бостон, Мэннинг және Лоринг, Бостон, 1799. Абрахам Бишоп, АҚШ үкіметі мен христиан дініне қарсы жасалған қастандықтың дәлелдері, Дж. Бэбкок, 1802. Сет Пейсон, Иллюминатизмнің нақты болуының және қауіпті тенденциясының дәлелдері, доктор Робинсон мен Аббат Барруэльдің осы тақырыпта жариялағандарының шолуы; қосымша дәлелдер мен жалпы байқаулармен, Чарльзтаун, 1802 [Invisible College Press, LLC, 2003 жылы қайта басылды]. Генри Дана Уорд, Еркін масондық. Оның талаптары стандартты авторлардың адал үзінділерінде ашылған; Таунның болжамды масондығына шолумен; Оның аян етілген діннің ілімдерін бұрмалауға бейімділігі, оның ілімдерінің рухында және оның символдарының қолданылуында ашылған: оның қауіпті тенденциясы Аббат Барруэль мен профессор Робисонның үзінділерінде көрсетілген және одан әрі Иллюминаттарға көрсеткен қызметінде айқындалған, Нью-Йорк, 1828.