Кіріспе

Боливиядағы саяси партия. Революциялық солшыл қозғалысы – Жаңа көпшілік (lang es; MIR–NM) Боливиядағы әлеуметтік-демократиялық саяси партия. Ресми тіркелуін сақтау үшін қажетті сайлау нәтижелеріне қол жеткізе алмағандықтан 2006 жылы тіркелуі жойылды. 2009 жылғы сайлауда партия кандидаттарды тікелей ұсынбады. Бұл партия Социалистік Интернационалдың мүшесі болған.

Тарих

МИР 1971 жылы Боливияның Христиан-демократиялық партиясының солшыл фракциясы мен Революциялық ұлтшыл қозғалысының (РҰХ) радикалдық студенттік қанатының бірігуімен құрылды. Оны бастапқыда Хайме Паз Замора басқарды. МИР 1970-ші жылдардың басында еңбек қозғалысы мен саясатта ықпалды бола бастады, бірақ 1970-ші жылдардың соңында Уго Банцер үкіметі тарапынан қуғынға ұшырады. 1978 жылы МИР бұрынғы президент Эрнан Силес Зуасоның орталық-солшыл UDP одағына қосылды. Бірнеше жылдық тұрақсыз әскери биліктен кейін, Силес Зуасо 1982 жылы конституциялық президент деп жарияланды, бұл 1980 жылғы сайлау қорытындысы негізінде болды, оны генерал Луис Гарсия Меза күшін жойды. МИР-дің Хайме Паз Заморасы доктор Силеспен бірге вице-президент болып қызмет етті. УДП билікке келген кезде туындаған ауыр экономикалық дағдарыс Силестің халыққа беделін төмендетті. Осы тұста (1984 жылы) вице-президент Паз Замора басқаратын МИР үкіметтік одақтан шығып, оппозицияға өтті. 1985 жылғы сайлауға дейін Антонио Аранибар басқаратын партияның бір тобы идеологиялық келіспеушіліктерге байланысты партиядан шығып, қарсылас «Боливияны босату қозғалысын» құрды. Паз Замораға адал қалған МИР фракциясы өзін «МИР Жаңа көпшілігі» деп атады және бұрынғыдан гөрі әлдеқайда қоңыржай бағдарламаны қабылдады, марксистік догмалардан және сыныптық күрес идеясынан бас тартты.

Төрағалық

МИР қайта жанданды, президент болғаннан кейін Силес, МНР-дан Виктор Паз Эстенссороның үнемдеу және неолибералдық шараларын ең қатты сынағандардың біріне айналды. 1989 жылғы сайлаулардан кейін, халықтың дауыс беруде үшінші орынға ие болғанына қарамастан, МИР Боливия президенттігіне, соңғы рет жетті. Ешбір партия тікелей сайлау үшін қажетті 50% көпшілікті алған жоқ болғандықтан, кімнің басшы болуы керек деген шешімді қабылдау үшін Конгресске жүктеме берілді. Пас Замора бұрынғы жауы, оңшыл кандидат генерал Уго Банзермен күтпеген одақ құрғандықтан осы лауазымға ие болды. Бұл Банзермен бірлесіп үкімет құру шартымен (Патриоттық келісім деп аталады) шектелгендіктен, президент Хайме Пас Замора МНР-дің бағытын көп бөлігімен ұстанды, бұл көптеген бұрынғы қолдаушыларын көңілін қалдырды.