Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Loch Ard – темір қабықтан жасалған клипер кеме. Ол 1873 жылы Шотландияда салынды және 1878 жылы Австралияның Виктория штатындағы кеме қақтығысы жағалауында қирады.
Loch Ard was an iron hulled clipper ship that was built in Scotland in 1873 and wrecked on the Shipwreck Coast of Victoria, Australia in 1878.
Ғимарат
Чарльз Коннелл және Скоттстон компаниясы Глазгода Лох Ардты Ұлыбритания мен Австралия арасында жүк тасымалдайтын Глазгоудың Лох желісіне кіретін Жалпы Кеме қатынасы компаниясы үшін салды. Оның құрылыс нөмірі 57 болды және ол 1873 жылдың 8 қарашасында суға түсірілді. Кеменің тіркелген ұзындығы 80,07 метр, ені 11,67 метр, ал тереңдігі 7,01 метр болды. Оның сыйымдылығы ... болды. Ол үш мачтадан тұратын және толыққанды желкенді кеме болды. Кеменің иелері Лох Ардты Глазгода тіркеді. Оның ресми нөмірі 68061, ал кодты әріптері WSGD болды. Кеме Шотландиядағы Лох Ард көлінің атымен аталды, ол Аберфойлдан батысқа және Лох Ломондтан шығысқа қарай орналасқан. Шотланд гаэл тілінде бұл "биік көл" деген мағынаны білдіреді. Ол кеме қазасы болған жағалаудағы Лох Ард шатқалына есімін берді.
Charles Connell and Company of Scotstoun, Glasgow built Loch Ard for the General Shipping Company, part of the Loch Line of Glasgow that operated between Great Britain and Australia. Her yard number was 57 and she was launched on 8 November 1873. Her registered length was 80.07 m, her beam was 11.67 m and her depth was 7.01 m. Her tonnages were and She had three masts and was a full rigged ship. Her owners registered Loch Ard in Glasgow. Her official number was 68061 and her code letters were WSGD. The ship was named after Loch Ard in Scotland, a loch west of Aberfoyle and east of Loch Lomond. It means "high lake" in Scottish Gaelic. She gave her name to Loch Ard Gorge on the Shipwreck Coast.
Қыздық сапары
Лох-Ард Гласгоудан Мельбурнға дейінгі алғашқы сапарында екі рет мачтасы сынды. Бірінші рет 1873 жылғы желтоқсанда, Глазгодан шыққаннан кейін бірнеше күн өткен соң болды. Ол кері оралып, жөнделді. 1874 жылғы 26 қаңтарда ол екінші рет Глазгодан шықты. 2 сәуірде Оңтүстік мұхитындағы дауыл оның үш мачтасын да сындырып жіберді. Апаттан кейін төртінші күні экипажы кемені құтқарып, уақытша мачталар жасады. 24 мамырда Мельбурнға жетті.
Loch Ard was twice dismasted on her maiden voyage from Glasgow to Melbourne. The first dismasting was in December 1873, only days after leaving Glasgow. She was able to turn back and be repaired. On 26 January 1874 she left Glasgow for the second time. On 2 April a gale in the Southern Ocean broke all three of her masts. On the fourth day after the accident, her crew managed to bale her out and make jury masts. She reached Melbourne on 24 May.
Соңғы сапар
Лох Ард 1878 жылдың 1 наурызында Грейвсендтен (Кент) Мельбурнге қарай, капитан Джордж Гиббс басқаруымен, 37 адамнан тұратын экипаж және 17 жолаушы, барлығы 54 адаммен аттанды. Кеме жалпы аралас жүкпен жүктелген болатын. 1 маусымда ол Мельбурнге жақындады. Экипаж құрлық көрінеді деп күткен, бірақ қатты тұманға тап болды. Тергеу барысында Гиббс Кеп Отуэй маягын көре алмағаны, кемеде бұрыс хронометрлер болғаны және соңғы бірнеше күндегі нашар ауа райы салдарынан нақты орнын анықтай алмағаны үшін, жағалауға қаншалықты жақын келе жатқанын білмегені анықталды. Таңғы сағат 4-ке таман тұман мүлдем сейілді, алдынан сынықтар мен жартастар көрінді. Гиббс дереу желкендерді көтеріп, жағалаудан алыстауға бұйрық берді, бірақ олар қажетті уақытта оны іске асыра алмады және кеме рифке тіреліп қалды. Мачталар мен такелаж құлап, палубадағы бірнеше адам қаза тапты, ал құтқару шлюпкаларын тиімді түрде іске қосу мүмкін болмады. Кеме рифке соқтығысқаннан кейін 10-15 минут ішінде суға батып кетті. Гиббс жақын жердегі Лох-Ард шатқалының ашылуын Порт-Филлипс басымен шатастырды деген кең таралған пікірдің нақты негізі немесе ықтималдығы жоқ. Физикалық немесе картографиялық ешқандай ұқсастық жоқ, кемелер пилотты алу үшін бас айналымынан тыс жерде тоқтауға міндетті, ал Лох Ард ешқашан шатқалға кірген емес. Апаттан аман қалған екі адам болды: бес сағат бойы ағашқа жабысып аман қалған Ева Кармайкл және тірі қайықтың төңкерілген корпусына жабысып қалған шәкірт Томас Пирс. Пирс бірінші болып жағаға шықты, содан кейін Кармайклдың дауысын естіп, оны құтқару үшін қайтадан теңізге жүзді. Олар қазір Лох-Ард шатқалы деп аталатын жерге шықты және көмек сұрамас бұрын, сол жерде паналады. Пирс 1875 жылы Квинсленд жағалауында сүңгіп кеткен «РГА Пирс» кемесінің капитанының өгей ұлы болды.
Loch Ard left Gravesend, Kent on 1 March 1878, bound for Melbourne, commanded by Captain George Gibbs and with a crew of 37 men and 17 passengers, a total of 54 people. She was loaded with a general mixed cargo. On 1 June she was approaching Melbourne. The crew expected to sight land but encountered heavy fog. The inquest determined that, unable to see the Cape Otway lighthouse; having faulty chronometers on board; and not having been able to take a reading to establish his exact position due to bad weather conditions over the previous few days, Gibbs was unaware how close he was running to the coast. The fog lifted around 4am, revealing breakers and cliff faces. Gibbs quickly ordered sail to be set to come about and get clear of the coast, but they were unable to do so in time, and ran aground on a reef. The masts and rigging came down, killing some people on deck and preventing the lifeboats from being launched effectively. The ship sank within 10 or 15 minutes of striking the reef. The widespread popular belief that Gibbs mistook the opening of the nearby Loch Ard Gorge for Port Phillip Heads has no basis in fact or probability. There is no physical or cartographic resemblance whatever, ships are obliged to stop outside the Heads to take on a pilot, and Loch Ard never entered the Gorge. The only two survivors of the wreck were Eva Carmichael, who survived by clinging to a spar for five hours, and Thomas Pearce, an apprentice who clung to the upturned hull of a lifeboat. Pearce came ashore first, then heard Carmichael's shouts and went back into the ocean to rescue her. They came ashore at what is now known as Loch Ard Gorge and sheltered there before seeking help. Pearce was the stepson of Captain RGA Pearce, Master of , which had been wrecked off Queensland in 1875.