Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапонияны моңғол шапқыншылығынан құтқарған жел дауылдары (1274, 1281)
Windstorms said to have saved Japan from Mongol invasions (1274, 1281)
Камиказе (神風, ) – Кубилай ханның екі моңғол флотынан Жапонияны құтқарған деген екі жел немесе дауыл. Бұл флоттар 1274 және 1281 жылдары Жапонияға шабуыл жасады. Сол кезде самурайлар арасында Дзен буддизмінің кеңеюіне байланысты, осы тайфундар уақытымен де, күшімен де "құдайдың желі" деп сипатталған алғашқы оқиғалар болды. «Маниошу» поэзия жинағынан бастап, камикадзе сөзі Исе Ұлы киелі орындары туралы вака өлеңдерінде макуракотоба ретінде қолданылды. «Камикадзе» термині – бұл таңбалардың баламалы оқуы, ал тарих бойы олардың негізгі оқуы «шинпу» болып келді.
The kamikaze (神風, ) were two winds or storms that are said to have saved Japan from two Mongol fleets under Kublai Khan. These fleets attacked Japan in 1274 and again in 1281. Due to the growth of Zen Buddhism among Samurai at the time, these were the first events where the typhoons were described as "divine wind" as much by their timing as by their force. Since Man'yōshū, the word kamikaze has been used as a Makurakotoba of waka introducing Ise Grand Shrine. The term "kamikaze" is an alternate reading of the characters, and the main reading of them that was used more throughout history was "shinpu".
Тарих
Соңғы флот, құрамында "төрт мыңнан астам кеме және шамамен 140 000 адам" болған, тарихтағы ең ірі теңізден жасалған шабуыл деп есептеледі. Оның масштабы тек қазіргі заманда, 1944 жылы одақтас күштердің Нормандияға түскен D күнімен ғана шаң жұпар. Дегенмен, қазіргі тарихшылар осы флоттың мөлшері туралы пікірде келіспейді.
The latter fleet, composed of "more than four thousand ships bearing nearly 140,000 men", is said to have been the largest attempted naval invasion in history whose scale was only recently eclipsed in modern times by the D Day invasion of allied forces into Normandy in 1944. The size of the fleet is often disputed by modern historians, however.
Оқиғалар
Бірінші шабуыл кезінде моңғолдар Цусима мен Ики аралдарындағы жапондық елді мекендерді табысты басып алды. Бірақ Хаката шығанағына қонғанда, олар самурайлар әскерінің күшті қарсылығына тап болып, Қытайдағы өздерінің базаларына қайта шегінуге мәжбүр болды. Шегініп келе жатқанда, оларды тайфун қамтыды. Кемелерінің көп бөлігі батып, көптеген сарбаздар мерт болды. Бірінші оқиға 1274 жылдың күзінде болды, онда 500-ден 900-ға дейін кемеде 30 000-дан 40 000-ға дейін сарбаз тасыған моңғол флоты Жапонияға шабуыл жасады. Кюсю аймағындағы Хаката шығанағында бола тұрып, флота тайфунға тап болды. Шамамен 13 000 адам суға батып, кемелердің үштен бірі батып, қалғандары зардап шекті. Бірінші және екінші шабуылдар арасындағы кезеңде жапондықтар болашақ шабуылдардан қорғану үшін екі метрлік қабырғалар салды. Жеті жыл өткен соң моңғолдар қайта оралды. Қабырғалардың кедергісінен қонуға қолайлы жағажай таба алмаған флот бірнеше ай бойы суда қалды және қону орны іздеу кезінде жабдықталуын толығымен сарқып жіберді. Айлар бойы ауа-райының ықпалына тап болғаннан кейін, флотты жапондықтар "камиказе" (құдайдың жел) деп атаған үлкен тайфун қиратты. Моңғолдар енді Жапонияға шабуыл жасамады, ал 70 000-нан астам адам тұтқынға алынған деп хабарланды. Екінші флот ірілеу болды, оған екі күш кірді, олардың жалпы саны шамамен 4400 кеме мен 140 000 адамды құрады, бұл 40 000 самурай және басқа да жауынгерлері болған жапондық әскерлерден әлдеқайда көп болды. Тайфун кем дегенде жартылай сарбаздардың өліміне себеп болды, ал небары бірнеше жүз кеме ғана аман қалды. Дауылдан кейін аман қалғандардың көп бөлігі жапондықтар тарапынан қаза тапты. Бұл оқиға "тарихтағы ең ірі және ең апатты теңіз шабуылының бірі" деп есептеледі.
In the first invasion, the Mongols successfully conquered the Japanese settlements on Tsushima and Iki islands. When they landed on Hakata Bay, however, they met fierce resistance by the armies of samurai clans and were forced to withdraw to their bases in China. In the midst of the withdrawal, they were hit by a typhoon. Most of their ships sank and many soldiers drowned. The first incident took place in autumn 1274 when a Mongol fleet of 500 to 900 ships carrying 30,000 to 40,000 men attacked Japan. While in Hakata Bay, Kyushu, a typhoon hit the fleet. An estimated 13,000 men drowned, around one third of the ships sank, and the rest were damaged. During the time period between the first and second invasion, the Japanese prudently built two meter high walls to protect themselves from future assaults. Seven years later, the Mongols returned. Unable to find any suitable landing beaches due to the walls, the fleet stayed afloat for months and depleted their supplies as they searched for an area to land. After months of being exposed to the elements, the fleet was destroyed by a great typhoon, which the Japanese called "kamikaze" (divine wind). The Mongols never attacked Japan again, and more than 70,000 men were said to have been captured. The second fleet was larger, comprising two forces with an estimated total of 4,400 ships and 140,000 men, greatly outnumbering the Japanese soldiers, who had an estimated 40,000 samurai and other fighting men. The typhoon led to the death of at least half the men, and only a few hundred vessels survived. Following the storm, most survivors were killed by the Japanese. This event is considered "one of the largest and most disastrous attempts at a naval invasion in history."
Мифте
Жапон мифологиясында Райдзин құдайы монғолдарға қарсы дауылдарды жіберген. Басқа нұсқаларда Фудзин, Рюдзин немесе Хачиман құдайлары күшті қамикадзеге себеп болды деп айтылады.
In popular Japanese myths at the time, the god Raijin was the god who turned the storms against the Mongols. Other variations say that the gods Fūjin, Ryūjin or Hachiman caused the destructive kamikaze.
Метафора ретінде
Дауылға "камиказе" деген ат қойылғаннан кейін, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жапон ұшқыштарының қанатын қиюға бару шабуылдары үшін ұлтшылдық насият құралы ретінде пайдаланылды. Бұл метафора ұшқыштардың жауды теңізден қайтадан қуатын "Құдайдың желі" болуы керек екенін білдірді. "Камиказе" сөзінің осы қолданылуы ағылшын тіліндегі сөздіктегі ең көп таралған мағынаға айналды.
The name given to the storm, kamikaze, was later used during World War II as nationalist propaganda for suicide attacks by Japanese pilots. The metaphor meant that the pilots were to be the "Divine Wind" that would again sweep the enemy from the seas. This use of kamikaze has come to be the common meaning of the word in the English lexicon.