Кіріспе
Құстың кіші түрі Солтүстік Америкада «қоғамдық шымтезек», ал басқа жерлерде «бенгал шымтезегі» немесе «бенгалдық шымтезек» деп аталады. Lonchura striata domestica – табиғатта кездеспейтін үйретілген шымтезек. Ол 1860 жылдары Еуропа зообақтарында пайда болғаннан кейін, Жапониядан әкелінгеннен соң, кең таралған қос және сауда нысанына айналды. Бенгал шымтезегін үйретудің пайда болуына қатысты көптеген теориялар болды, бірақ қазір оның негізінен Жапонияда болғанын білеміз. Түсі мен мінез-құлқы Азияда, содан кейін Еуропа мен Солтүстік Америкада ғасырлар бойы селекция арқылы өзгертілді. Бенгал шымтезегінің ғасырлар бойы дамыған тағы бір ерекшелігі – ән шығару қабілеті. Бенгал шымтезегінің әндерінің қалай жасалатыны, мида қалай өңделетіні, әндердің қандай ерекшеліктері аналықтарға ұнайтыны және олардың әндері зерттелген «зебра шымтезегімен» қалай салыстырылады деген мәселелер бойынша кең ауқымды зерттеулер жүргізілді және олар жалғасуда.
Known as the Society finch in North America and the Bengali finch or Bengalese finch elsewhere, Lonchura striata domestica is a domesticated finch not found in nature. It became a popular cage and trade bird after appearing in European zoos in the 1860s where it was imported from Japan. There have been many theories of the origin of domestication for the Bengalese finch, and we now know it took place primarily in Japan. Coloration and behavior were modified through centuries of selection in Asia, then later in Europe and North America. Another aspect of the Bengali finch that evolved throughout the centuries is song production. Extensive research has been done and continues to be done on the different ways Bengali finch songs are produced, how they are processed in the brain, what characteristics of the songs are preferred by females, and how their songs compare to the also commonly studied zebra finch.
Эволюция және шығу тегі
Ағылшын тіліндегі құс шаруашылығы әдебиетінде бұл құстарды бенгалия финчі деп аталғанмен, неміс құс шаруашылығы маманы Карл Рус 1871 жылы оларды жапондық деп атады (немесе "меу", бұл қанаттыларға арналған ескі сөз, мүмкін, қытай көгершінімен байланысты, ол Францияда аталған және сол кезде олардың қанаттыларға ұқсастығы үшін Германияға әкелінген). Бұл құстар эстрильдидтер тұқымдасына жатады және көптеген мамандар оларды аққұбалы мунияның (құс шаруашылығында жолақты финч деп белгілі) үйретілген түрі деп санайды, олар, ең болмаса, Lonchura striata swinhoei түршесінен шыққан болуы мүмкін, бірақ кейбіреулері гибридтік тегін айтады.
Мінез-құлық
Бенгал шымтезектері тұтқындыққа және адамдармен бірге өмір сүруге жақсы бейімделген. Олар жақсы көбейеді және басқа шымтезектер сияқты құстар үшін жақсы асыраушы ата-аналар болып табылады. Екі аталық еркек басқа құстардың қосылмауы жағдайында араласпайды, бірақ асырау үшін ең жақсы "жұп" екі аталық еркектер екені анықталды, бұл екі аналықтан немесе аталық және аналық жұптан жақсы нәтиже береді. Екеуі де жұмыртқаларды немесе жартылай өскен балаларды еш қылықсыз қабылдайды. Бұл құстар бір-біріне жақын болуды ұнатады және топта ұсталса, көбінесе бір ұяда жиналады. Авиарийде олар жұмыртқа салады және бір ұяға тығылып, инкубацияға (оны аналық жасап, 16 күнге созады) кедергі келтіреді немесе жұмыртқаларды зақымдайды. Сондықтан оларды жеке қораларда, жұптап ұстағанда көбейту оңайырақ. Осы әлеуметтік қасиеттерінен туындаған "қоғамдық шымтезек" деген американдық атауы да осыдан шыққан. Бенгал шымтезектерін күту өте оңай. Оларды дұрыс жынысты анықтаса, көбейту де оңай. Еркек және аналық жұпты табу қиын болуы мүмкін, себебі екі жыныстың да сыртқы түрі ұқсас. Дегенмен, мінез-құлқы арқылы жынысын анықтауға болады, өйткені еркектер аналықтарға көрініс береді. Бенгал шымтезегінің жынысын анықтаудың бір тәсілі – бір құсты кішкентай торға орналастырып, оны өз түрінен (көру және есту арқылы) толығымен оқшаулап, бірнеше сағаттан кейін торға тағы бір Бенгал шымтезегін енгізу. Егер бірінші құс еркек болса, ол бірден жаңа келгенге көрініс береді. Өкінішке орай, бұл енгізілген құстың аналық екенін міндетті түрде білдірмейді. Бірақ егер бірінші құс көрінбесе, онда ол әйел екеніне көз жеткізеді. Сонымен қатар, Бенгал шымтезектерін басқа шымтезектермен бірге ұстауға болады, оның ішінде басқа Бенгал шымтезектері, зебра шымтезектері, Гулдиан шымтезектері және тәтті шымтезектер де бар.
Диета
Олар көбінесе шұбар, канар тұқымы сияқты тұқымдармен және жасыл шөптермен қоректенеді. Олар әдетте тірі қорек қабылдамайды, бірақ үй шыбықтарының қуыршақтарын тұқымдарды сындырғандай жейтіні анықталды. Бұл, егер олар жоғары протеин қажеттілігі бар түрлерді сәтті өсіру үшін қолданылса, ерекше пайдалы.
Сырша
Құстардың дыбыстары басқа жануарлармен салыстырғанда ең күрделі болып келеді. Ән салу – адам сөйлеуіне ұқсас, үйрену арқылы қалыптасатын мінез-құлық. Құстар ауады жұтқыншақтан өткізіп, трахеяға жеткізеді, онда ауа бронх түтікшелерінің біріне бөлініп, өкпеге барады. Трахеяның екіге бөлінетін жерінде дауыс шығару органы – сиринкс орналасқан. Бұл құстың ән шығару органы екі каналды, әрқайсысы бір жақты, ipsilateral жүйкелік бақылауда болады. Әнші құстардың түрлері жақты ән шығаруымен және сол және оң жақты ән шығару моторын басқару арасында жылдам ауысуымен ерекшеленеді. Құстар сиринкстің сол және оң жақтары арасында жылдам ауысқанда немесе бір жақты ән салғанда да, екі жақтағы тыныс алу бұлшықтары бірдей жұмыс істейді, сондықтан ән салу үшін симметриялық тыныс алу моторикасын және асимметриялық сиринкс моторикасын басқару қажет. Тыныс алу қысымын әндердің буындарын анықтау және ауа ағыны мен моторын басқарудың сиринкстік қақпасы бұзылған кезде акустикалық фонологияны басқару үшін пайдалануға болады. Бенгалиялық финк құлаққа естіртетін және эксперименттік модуляцияларға жауап ретінде әндерінің акустикалық құрылымын жылдам өзгерте алу қабілеті болғандықтан, олардың сиринксінің жұмыс істеуіне ерекше назар аударылды. Зерттеу Бенгалиялық финк сиринксінің екі жағының ән шығару үшін қалай жұмыс істейтінін сипаттауға бағытталды. Үлкен сынақ тобында сиринксті денервациялау және кіші сынақ тобында бір жақты жүйке резекциясынан бұрын және кейін ауа қысымын тіркеу арқылы, осы зерттеудің деректері Бенгалиялық финк әнін шығару кезінде акустикалық басқарудың сиринкстік мамандануын және моторын басқарудың жылдам ауысуын растады. Бұл түрдің сиринксінің сол жағы 2,2 кГц-тен жоғары жиілікті, күшті дыбыстарды шығаратыны, ал оң жағы 2,2 кГц-тен төмен жиілікті, әлсіз дыбыстарды шығаратыны анықталды. Сондай-ақ, жоғары жиілікті буындар сол жақтың белсенді моторын басқару арқылы жасалатыны және олар сиринкстің оң жағының белсенді моторын басқаруын қажет етпейтіні анықталды. Осылайша, Бенгалиялық финк сиринксінің сол және оң жақ көздері арасындағы ән шығарудағы ерекше рөлдер анықталды.
Кортикостерон
Бенгалия финкі – табиғи іріктеу қысымына ұшырамаған және қатал ортаға бейімделмеген, жабайы ақ арқалы мунияның үйретілген түрі. Бұл құс қауіпсіз, адам бақылауындағы орта жағдайында, азық-түлік пен су жетіспеушілігі болмай, жыртқыштардан қорғалған және паразиттік инфекциялардың аз болуын сезінеді. Ақ арқалы муниялар жоғары стресс жағдайында өмір сүреді және тірі қалу үшін жоғары шығындарға ұшырайды, нәтижесінде олардың әндері қарапайым болады, ал бенгал финктің әндері өте күрделі. Кортикостерон – құстардағы негізгі глюкокортикоид гормоны, ол гипоталамус-гипофиз-бүйрекүсті безі осі стресс тітіркендіргіштеріне жауап ретінде бөлінеді. Жастарда ол азық қабылдауды, азық іздеуді, жалбарынуды және агрессияны жақсартады, осылайша табиғатта тірі қалу мүмкіндігін арттырады. Сондай-ақ, ол әннің күрделілігін азайтады, күрделі әндерді шығару үшін кортикостерон деңгейінің төмен болуын ұсынады. Зерттеушілер бенгал финкіндегі және оның жабайы атасы – ақ арқалы муниядағы кортикостерон деңгейін салыстырды. Фекальді кортикостерон деңгейі бенгал финігінде ақ арқалы мунияға қарағанда әлдеқайда төмен екені анықталды, бұл үйрету кезінде стресс гормоны деңгейі төмендейді дегенді көрсетеді. Ән ядроларының көлемі мен даму стресс жағдайлары арасында байланыс бар, сондай-ақ үлкен ән ядроларына ие еркектерде әндер күрделірек болады. Осы зерттеудің нәтижелері бенгал финкті үйрету кортикостерон деңгейінің төмендеуіне әкелетінін, бұл ән ядроларының дамуын жақсартады және күрделі әндерді шығаруға мүмкіндік беретінін көрсетеді. Осылайша, стресс гормоны деңгейі – бенгал финктің және басқа құстардың эволюциялық бейімделуін түсіну үшін маңызды ән дамуының күшті механизмі болып табылады.
Жасы
Құстардың ән шығаруы жасы ұлғайған сайын өзгеріске ұшырайды, адам сөйлеуінің моторлық қабілетіне қартайғанда болатын әсерлерге ұқсас. Бенгалдық финктер стереотипті емес әндерді орындайды және құлағы бітетілігінен бір апта өткен соң, ән синтаксисі мен акустикалық құрылымында жылдам нашарлау байқалады. Зерттеуде "орта жастағы" және "қарлы" деп белгіленген топтардағы қартайып бара жатқан құстардың дыбыстық жазбалары үш жыл бойы салыстырылды, ән буындарының ұзақтығы, тоны және жиілігі өлшенді. Нәтижелер көрсеткендей, бенгалдық финктердің жасы ұлғайған сайын ән буындарының тоны мен жиілігі төмендеді. Қарлы құстарда үн аралықтарының ұзаруынан туындаған темп баяулау байқалды, бұл шеткі моторлық басқарудағы өзгерістердің салдары болуы мүмкін. Дегенмен, зерттеу деректері бұлшық ет талшықтарындағы өзгерістердің жасқа байланысты ән өзгерістерінің басты себебі екенін көрсетпеді. Сондықтан, бұл зерттеу орталық нерв жүйесінің басқаруымен байланысты бенгалдық финктердің жасқа байланысты ән өзгерістерін зерттеуге бастау беруге көмектеседі.
Құстардың есту қабілеті
Өз түрінің бір мүшесінен келген әнді өңдеу үшін, құс ең алдымен оны есту арқылы қабылдауы керек. Құстардың құлақ анатомиясы басқа құрлықтағы жануарлардың құлақтарынан өзгеше. Есту кохлеяда жүзеге асады, ол құс түріне байланысты ұзындығы әртүрлі болатын түзу немесе сәл қисайған түтік. Кохлеяның ұзындығы, әртүрлі құс түрлері ести алатын жиіліктердің айырмашылығына жауапты болуы мүмкін. Сенсорлық рецептор жасушалары – бұл шашты жасушалар, олар кохлеядағы дірілдермен стимулданатын нақты жиіліктерге бейімделген. Құс ән айтқаннан кейін, бұл сигнал ауа арқылы төңіректегі құстарға беріледі, онда естілген сигнал кохлеяда ұсталып, сигналды қабылдаған құстың жауабын жеңілдету үшін жиілікпен кодталған ақпарат миға жіберіледі. Алдыңғы зерттеулер көрсеткендей, құстардың көпшілігі 1 мен 5 кГц аралығында ең жақсы естиді.
Ән сигналдары
Құс өзінің түрінің әнін естіп, ән сигналы кохлея арқылы миға сәтті жеткеннен кейін, ми жауап беру үшін сигналды өңдеуі керек. Құстар әннің уақыт және жиілік құрылымына сезімтал болғандықтан, олар әндерді ажырата алады, ал ми оларды түріне қарай жіктейді. Құс жас кезінде ата-анасынан немесе ұстазынан өз түрінің ән үлгісін үйренуі керек. Сенсорлы-моторлық кезеңде жас құстар ән айтуды үйренгенде, олар бұл үлгіні мидың нейрондық схемасында сақталған әндерімен салыстыру үшін пайдаланады, содан кейін әндерін түзету және жетілдіру үшін қолданады. Құстың ән салуы мен үйренуіне жауап беретін мидың аймақтары – қозғалыс жолы және алдыңғы мидың алдыңғы бөлігі. Қозғалыс жолы жоғары дауыстық ортадан (ЖВО) басталады және аркопаллийдің (РА) мықты ядросы арқылы өтеді, содан кейін гипоглоссальды ядроның трахеосирингеалдық бөлігіне жетеді. Алдыңғы ми жолы да HVC-де басталады, содан кейін ол X аймағы деп аталатын аймақ арқылы өтеді, ол РА-ға жетуден бұрын дорсолатеральді таламустың (DLM) медиалдық ядросы және алдыңғы нидопаллиумның бүйірлік магноклеткалық ядросы арқылы өтеді. Ән элементтерінің, мотивтің, дыбыстың және нотаның уақытша кодталуы HVC-де орналасқан, ал RA HVC-нің оқшаулау командаларын дауысты шығаруды басқаратын бұлшық еттерге кодтайды. Кез келген өмір кезеңінде қалыпты ән шығару үшін қозғалыс жолы сақталуы керек, алайда алдыңғы ми жолы құстың өмірінің ән үйрену кезеңінде ғана сақталуы керек. Құстардың ән үйренуі кеңінен зерттелген, бірақ бұл мінез-құлықтың нейрондық негізі толыққанды түсініксіз. Бұл құбылысты түсіну үшін бенгал шымшықтарын зерттеу жүргізілді, онда кейбір жеке тұлғалардың есту қабілетін жойып, басқаларын оқытудан алды, содан кейін алынған әндерді қалыпты есту қабілеті бар жеке тұлғалардың әндерімен салыстырды. Зерттеушілер ән басқару ядроларының мөлшерін салыстырып, оқытылмаған және саңырау адамдар мен қалыпты есту қабілеті бар адамдар арасында ерекше айырмашылық жоқ екенін анықтады, бірақ олардың әндері естіледі. Сонымен қатар, синаптық тығыздық және сигналдардың спонтанды ату жылдамдығы сияқты құрылымдар қалыпты есту қабілеті бар және есту қабілеті өзгерген адамдар арасында әртүрлі екені анықталды. Әнді өңдеудегі тағы бір даулы мәселе – әнші құстың миында ән элементтерінің тізбегі қалай бейнеленеді. Бенгал шымшықтары әнші құстың миында нейрондық бейнелеудің қайсысы бар екенін анықтау мақсатында жүргізілген зерттеулерде негізгі зерттеу түрі ретінде пайдаланылды. Седацияланған бенгал шымшықтарындағы барлық мүмкін элементтік жұптық стимулдарға жауап беретін HVC нейрондарының бірлік белсенділігі дыбыстық стимулдардың бес түрі арқылы тіркелді. Зерттеушілер HVC нейрондарының әр нейронның реттілікпен жауап беру арқылы тапқан ән элементтерінің тізбегіне кең және дифференциалдық жауаптары бар екенін көрсетті. Бұл зерттеу ән элементтерінің тізбектері HVC нейрондық популяциясында кодталғандығын көрсетті, бұл бұл түрдің нейробиологиясын сипаттауға көмектеседі және әндердің мида қалай қабылданатынын түсіндіруге көмектеседі.
Ән шығару мида қалай жүреді
Ән шығаруды қалай жүзеге асыратынына келсек, бенгалдық финктер шприцтік мамандануды көрсетеді. Дауыстық бұлшық еттің әр жағы әртүрлі жиіліктерді тудыруына себеп болатын бір мүмкін түсінік – бұл нейрондық шектеулер. Ми жарты шарлары арасында латерализация болуы мүмкін, бұл есту сезімталдығына немесе моторлық бақылауға әкелуі мүмкін. Мидың сол жарты шары жоғары жиіліктегі дыбыстарды өңдеуге оң жарты шарынан гөрі жақсы бейімделген болуы мүмкін, ал оң жарты шар төменгі жиіліктегі дыбыстарға мамандануы мүмкін. Бір жақ екіншісіне қарағанда белгілі бір жиіліктер жиынтығы үшін жауапты болса да, ән шығару үшін мидың екі жарты шары да бір уақытта жұмыс істеуі керек. Бенгалдық финктер дауыс шығару кезінде шприцтің екі жағын әртүрлі пайдаланатыны дәлелденгендіктен, осы қарама-қайшы шприцтік әрекеттерді үйлестіру және реттеу үшін екі жақты жарты шарлық бақылау қажеттігі анықталды. Мұндай жоғары латерализацияланған ән шығаруда нейрондық ми белсенділігі асимметриялық болуы керек, сонда ғана мінез-құлықтың әртүрлі аспектілері дұрыс орындалады. Бір жарты шар шприцтің бір жағын басқарса, екінші жарты шар дыбыс шығаруды тоқтатуы керек. Зебра финктерінде жарты шарлар арасындағы ауысу байқалды, бірақ бенгалдық финктер жоғары және төменгі жиілік диапазондарын анық және жылдам ауыстыру қабілетіне ие болғандықтан, зерттеу үшін жақсы модельдік организм ретінде ұсынылды, бұл ән ішіндегі әртүрлі ноталардың құрылымын басқаруға мүмкіндік береді. Бұл саладағы қосымша зерттеулер бенгалдық финктердегі шприцтік бақылау мен жарты шарлардың жылдам ауысу үлгілері арқылы әнші құстардың миы әндерді қалай басқаратынын жақсырақ түсінуге көмектеседі. Ән шығарудың нейрондық механизмдері түрлерге қарай өзгереді. Бенгалдық финктер ересек болған кезде де қалыпты ән шығару үшін нақты уақыт есту кері байланысы қажеттігі анықталды. 1997 жылы Оканоя мен Ямагучи жүргізген зерттеулер осыны көрсетті және мидың қалыпты ән шығаруы үшін есту кері байланысы мен әнді тану үшін мидың моторлық жолы арасындағы үздіксіз өзара әрекеттесу қажет болуы мүмкін екенін ұсынды. Бенгалдық финк миында есту кері байланысы мен моторлық жолдың өзара әрекеттесетін орны әлі белгісіз, оны анықтау есту кері байланысының жеке тұлғалар мен түрлер арасындағы моторлық жолдармен қалай өзара әрекеттесетінін түсінуге көмектеседі. Бенгалдық финктер ән үйрену және өңдеу зерттеулерінде кеңінен қолданылады, өйткені олар өзгермелі әндер жасайтын жабық оқушылар болып табылады, бұл зерттеушілерге әнші құстардың ән шығаруын жан-жақты түсінуге және адамның дауыстық оқу мен түсінуін түсінуге көмектеседі.
Әйелдердің таңдауы
Ерлер әнші құстар әндерін үйрену арқылы жасайды, сондықтан әрқайсысының өзіне тән ерекшелігі бар, ол құдалық кезінде әйелдерге ерлердің сапасының айырмашылықтарын көрсетеді. Ерлердің құдалық әндерінің бірнеше компоненттері бар, олардың арасында үнсіздік кезеңдері болады. Компоненттер белгілі бір ретпен орындалады, бұл "блок" деп аталады, ал әндер бірнеше блоктан құралады. Әннің күрделілігі реттілік үлгілерінің немесе компоненттерінің санымен анықталады, бір ретпен орындалатын ән "қарапайым", ал компоненттерінің реті кездейсоқ ән "күрделі" болады. Фонетикалық компоненттер мен блоктардың күрделілігі еркектер арасында әртүрлі болады, өйткені олар ерте даму жылдары өз әкелерінің әнін үйренеді. Сондықтан әндер әйелдерге көбею үшін жақсы серік таңдауға көмектеседі. Бір зерттеу әйелдердің таңдауын тексеру үшін әйелдердің әкелерінің әндерін және бейтаныс әндерді пайдаланды. Әйелдер бейтаныс әндерге қарағанда өз әкелерінің таныс әнін артық көретіні анық болды, бұл ән компоненттерін ажырата білу қабілетін көрсетеді. Бұл нәтиже өз түрлерінің әнін маңызды кезеңдерде шектеулі үйренетінін көрсетеді, бірақ үйретілген бенгал финкінің табиғи маңызды кезеңнен өтуіне ешқандай қажеттілік болған емес. Сонымен қатар, зерттеу нәтижелері әндер тізбектерінде қарапайымдылыққа қарағанда күрделілікті артық көретін әйелдер туралы идеяны қолдамады. Бұл тұжырымдар бұрынғы зерттеулерден өзгеше, мысалы, бенгалдық аналық финктердің күрделі әндерді қарапайым әндерге қарағанда артық көретінін көрсеткен зерттеу. Бенгал финктеріндегі әйелдердің таңдауына байланысты күрделі ән шығарудың эволюциялық бейімделуі тағы да зерттеуге лайық тақырып болып табылады.
Зебралы қайыңмен салыстыру
Бенгал және зебра тұқымдастары эстрильдия тұқымдасына жатады және ән үйренуге келетінде, олар жасқа байланысты шектеулі үйренушілер болып табылады, сондай-ақ олардың әндерінің акустикалық ерекшеліктері де жасқа байланысты өзгереді. Бұл екі түр де ән үйренуге негізделген жануарлардың мінез-құлқын зерттеуде кеңінен қолданылған, және көптеген ортақ белгілері болса да, зерттеушілер олардың арасындағы айқын айырмашылықтарды анықтауға қол жеткізді. 1987 жылға дейінгі зерттеулерге дейін бенгал тұқымдастарының ән үйренуі зебра тұқымдастарына ұқсас деп есептелген, бірақ бұл пікірді қолдайтын зерттеулер болған жоқ. Екі түр де түрге тән және жыныстық диморфизмді әндерді үйрену үшін сезімтал жас кезеңінде ересектерден үйренуді қажет етеді. Бұл ұстаз жас немесе жасөспірімнің жанында жүрген басқа ересек еркек болуы мүмкін. Зерттеудің мақсаты – екі түрдің ән үйрену қабілетін тікелей салыстыру, олардың әрқайсысының жеке үйрену мінез-құлқы бар-жоғын анықтау. Бенгал тұқымдастарының жиырма тобы төрт жағдайда өсірілді, үйренуге қол жеткізе алатын еркекті өзгерту арқылы үйрену қалай жүзеге асатынын және бенгал тұқымдастарының жас ұрпақтары ата-аналық еркегінен гөрі ұстаздармен өсірілген кезде түрге тән әндерді шығара алатынын анықтауға болады. Екі түрдің де жас еркектері өз әндерін 35-70 күн аралығында араласқан ұстаз еркегіне негізделген, ал әдетте өсірілген еркектер осы уақытқа дейін немесе одан кейін естіген ән элементтерін қайта шығара алмады. Зерттеу нәтижелері көрсеткендей, бенгал тұқымдастарының ән үйренуі зебра тұқымдастарының ән үйренуіне өте ұқсас. Бұл зерттеуде анықталған түрлердің арасындағы айырмашылық – зебра тұқымдастарынан айырмашылығы, бенгал тұқымдастары еркексіз өскенде анасының дауысының ноталарын қоспады. Көптеген зерттеу әдістеріне бенгал және зебра тұқымдастарын саңырау күйге түсіру, шақырудың төмендеу деңгейін анықтау, сондай-ақ сезімтал оқу кезеңінде саңырау күйге түскендер түрге тән әндерді шығару үшін білімді қалай алатынын түсіну кірді. Бенгал тұқымдастарында есту қабілетінен айырылғаннан кейін әннің бұзылуы бір апта ішінде жүреді, ал зебра тұқымдастарында есту қабілетінен айырылғаннан кейін төрт-алты аптадан кейін басталады. Зебра және бенгал тұқымдастарын ұзақ мерзімді тікелей салыстыру кеңінен зерттелмеген, алайда, жүргізілген зерттеулер есту фидбэгі және әнді сақтау туралы маңызды ақпаратты көрсетті. Зерттеу нәтижелері көрсеткендей, зебра тұқымдастарын саңырау күйге түсіру жоғары жиілікті дыбыстардың бірте-бірте және айтарлықтай төмендеуіне әкелді, ал төмен жиілікті дыбыстардың артуы бенгал тұқымдастарын саңырау күйге түсірудің нәтижелерімен сәйкес келеді. Бұл өзгерістер зебра тұқымдастарында ұзаққа созылды, бірақ есту қабілетінен айырылғаннан кейін екі түрдің ересектеріндегі әндері ұқсас екені анықталды, бұл екі түрде де нейрондық механизмдер болуы мүмкін екенін көрсетеді. Бұл екі түрдің арасындағы айырмашылықты тереңдетіп, бенгал тұқымдастарының әннің қалыпты синтаксисі үшін нақты уақыт есту фидбэгін қажет етуіне байланысты фактор болып табылады. Зебра тұқымдастары үйренген әндерін сақтау үшін дереу фидбэк қажет етпейді және олардың әндері өте стереотипті, қысқа және дискретті, ал бенгал тұқымдастарының әндері өте өзгермелі. Сіринкстік мамандану туралы алынған ақпарат зебра тұқымдастарының ән шығаруы туралы белгілі ақпаратқа мүлдем қарама-қайшы болды. Бенгал тұқымдастарын зерттеуде сіринкстің сол жағында қаттырақ және жоғары жиілікті дыбыстар шығарылатыны, ал оң жағында жұмсақ және төмен жиілікті дыбыстар шығарылатыны анықталды. Бұл үлгі жақын туысы зебра тұқымдасының белгілі үлгісіне мүлдем қарама-қарсы. Зебра тұқымдастарында сіринкстің оң жағы 3 кГц-ден жоғары жиілікті ән дыбыстарын шығарады. Сонымен қатар, зебра тұқымдастарының әнінің көп бөлігі екі жақты түрде шығарылады, тек бірнеше жоғары жиілікті ноталар бір жақты түрде шығарылады. Бенгал тұқымдастарындағы бұл құбылысты түсіндіру үшін интергемисфералық ауысудың нәтижелері зебра тұқымдастарында белгілі бір дәрежеде көрінеді, алайда олар бенгал тұқымдастарында бұл әлдеқайда айқын болуы мүмкін деп болжайды. Бенгал және зебра тұқымдастары – ән үйрену, сақтау және есте сақтауды зерттеуде маңызды рөл атқарған жақын туысқан осцин әнші құстар. Осы түрлер бойынша жүргізілген зерттеулер балалардың сөйлеу қабілетін меңгеруін және жасына байланысты қозғалыс қабілетінің өзгеруін толық түсінуге мүмкіндік берді. Осы құстар түрлерінің ән үйренуін зерттеуден алынған ақпарат болмаса, адам баласының дамуы туралы білім әлдеқайда аз түсінік болар еді. Бенгал және зебра тұқымдастарының ұқсастықтары мен айырмашылықтары көптеген түрлерде үйренудің нейрондық негіздерін салыстыруға мүмкіндік береді.