Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Афонсо I мен Савойяның Мафальдасының (Португалия королевасы) қызы, Португалия инфантасы Мафальда (О. Cist., шамамен 1195 – 1 мамыр 1256, Рио-Тинто, Гондомар; mɐˈfaldɐ) – португал принцессасы, кейіннен қысқа мерзімге Кастилия королевасы болған. Ол Португалия королі Санчо I мен Арагондық Дульсенің екінші кіші қызы. Он жастағы Генрих I Кастилияға тұрмысқа шығып, біраз уақыт Кастилия королевасы атағын алған. Тұрмыс бұзылғаннан кейін Мафальда туған жеріне қайтып келді. Ол цистерциандық монах болды және өмірінің қасиеттілігімен танылды. Католик шіркеуі оны қайтыс болғаннан кейін бес ғасырдан соң жарылқаған деп жариялады.
the daughter of Afonso I and Mafalda of Savoy (Queen of Portugal)
Infanta Mafalda of Portugal (also known as Blessed Mafalda, O. Cist. (c. 1195 – 1 May 1256 in Rio Tinto, Gondomar; mɐˈfaldɐ) was a Portuguese infanta (princess), later Queen consort of Castile for a brief period. She was the second youngest daughter of King Sancho I of Portugal and Dulce of Aragon. Married briefly to the ten year old Henry I of Castile, she held for a time the title Queen of Castile. Upon the dissolution of the marriage, Mafalda returned to her homeland. She chose to become a Cistercian nun, and became noted for the holiness of her life. She was declared Blessed by the Catholic Church five centuries after her death.
Ерте өмір
Мафальда Португалия 1195 жылы Португалия королі Санчо I мен оның королевасы Арагондық Дульседен дүниеге келді. Әкесі қайтыс болған соң, Мафальда оның өсиеті бойынша Сея қамалын және муниципалитеттің қалған бөлігін, сондай-ақ ондағы барлық кірісті алуға тиіс болды. Оған қоса, патшайым атағын пайдалану құқығы да берілді. Бұл оның ағасы Афонсо II О Гордомен қақтығыс тудырды, ол билікті орталықтандыруды қалағандықтан, әпкесіне атақтар мен оларға байланысты құқықтарды алуға бөгет қойды. Афонсо екі әпкесі, Тереза мен Санча, және олардың болашақ ұрпақтарымен де осындай жағдай орын алып, елді бөліп тастайтын тәуелсіздік мәселесі тууы мүмкін деп қорқыды. Португалия ақсүйектерінің көп бөлігі Мафальда мен оның әпкелерін қолдады, бірақ олар жеңіліске ұшырады. Афонсо II қайтыс болғаннан кейін, оның ұлы Санчо II әйелдеріне бірнеше жерлер мен қамалдар сыйлады, бірақ олар патшайым титулынан бас тартуға мәжбүр болды. 1223 жылы толық бейбітшілік орнады.
Mafalda of Portugal was born around 1195, the daughter of King Sancho I of Portugal and his queen, Dulce of Aragon. On the death of her father, Mafalda, under the provisions of his will, was to receive the Seia Castle and the remaining portion of the municipality as well as all income produced there. Furthermore, she was granted the right to use the title of queen. This created a conflict with her brother Afonso II O Gordo, who, wanting a centralized power, hindered his sister from receiving the titles and the corresponding rights. Afonso feared that something similar could happen with his two sisters, Teresa and Sancha, and their eventual heirs, creating a problem of sovereignty that could come to divide the country. Much of the Portuguese nobles sided with Mafalda and her sisters, but they were defeated. On the death of Afonso II, his son Sancho II granted some lands and castles to his aunts but he made them renounce the title of princess queen. The final peace came in 1223.
Неке
1215 жылы Мафалда мен оның жас туысы Кастилияның Генрих I арасында саяси мақсатта неке қиылды. Ол шамамен он жаста болғандықтан, неке толыққанды болған жоқ және келесі жылы туыстық байланыс себептерімен бұзылды. Одан кейін ол Португалияға қайтып келді.
In 1215, a political marriage was arranged between Mafalda and her young cousin Henry I of Castile. As he was about ten years old, the marriage was never consummated, and it was dissolved the following year on grounds of consanguinity. She then returned to Portugal.
Монастырь өмірі
1220 жылы Мафальда қайтадан үйленбеуді шешіп, Арука аббаттығында монах болды, бірақ оған мұрасын басқаруға ерекше рұқсат берілді. Ол қауымның әйгілі анасы, содан кейін бенедиктин монахтарының бірі болды, ал 1226 жылы аббаттықты цистерциандықтар орденіне беру туралы өтініші Папаның келісімін алды. Ол Сильвадағы Әйел Анаға (Our Lady of Silva) шын ниетпен құлшылық ететін және қасиетті орынға көптеп садақа берді. Ол сонымен қатар саяхатшылар үшін арнайы үй (хоспис) салдырды, сондай-ақ бірнеше көпірлер, шіркеулер, монастырлар және ауруханалар салғызды. Ол өзінің аббаттығын аймақтағы маңызды діни орталық ретінде ғасырлар бойы орнатуға көмектесті. Сильвадағы Әйел Ананың қасиетті орынына сапардан оралғанда, ол Гондомардағы Рио-Тинтода ауырып, 1256 жылдың 1 мамырында цистерциандық монахтардың монастырында қайтыс болды. 1616 жылы оның денесін қасиетті деп жариялау процесінің бір бөлігі ретінде Арукаға қайтаруды қалағанда, оның бүлінгенбегені анықталды, бұл португал ханшайымына деген терең құлшыныс тудырды. 1792 жылы Папа Пий VI оны мақұлданды (beatified). Оның мерекесі 20 маусымда екі қарындасымен бірге тойланады.
In 1220, Mafalda chose not to marry again and became a nun at the Abbey of Arouca, though she was granted a special dispensation to retain control of her inheritance. She became abbess of the community, then one of Benedictine nuns, and in 1226 had her request to transfer the abbey to the Cistercian Order granted by the pope. She had a great devotion to Our Lady of Silva and made substantial donations to the shrine. She also had a hospice for travelers built as well as a number of bridges, churches, monasteries, and hospitals. She helped to establish her own abbey as a major religious center in the region for centuries. Returning from a pilgrimage to the shrine of Our Lady of Silva, she fell ill at Rio Tinto, Gondomar, and died at the monastery of Cistercians monks there on 1 May 1256. In 1616, wanting to return her body to Arouca as part of the process of her possible canonization, it was found not to have deteriorated, which generated a strong devotion to the Portuguese princess. She was beatified in 1792 by Pope Pius VI. Her feast day is celebrated on 20 June, together with her two sisters.