Қазақстандағы әуе тасымалы туралы келісімдер: халықаралық рейстер, ережелер, тарих (1913 жылдан бастап). Чикаго конвенциясы және авиациялық қауіпсіздік.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Әуе көлігі туралы келісім (кейде әуе қызметтері туралы келісім немесе ATA немесе ASA деп те аталады) – қол қоюшы тараптар арасында халықаралық коммерциялық әуе көлігі қызметтерін жүзеге асыруға мүмкіндік беретін екіжақты келісім. Екіжақты жүйе Чикаго конвенциясы мен оған байланысты көпжақты шарттар негізінде құрылған. Чикаго конвенциясы 1944 жылдың желтоқсан айында қол қойылды және содан бері халықаралық әуе қызметтерін реттеп келеді. Конвенция сонымен қатар авиациялық қауіпсіздік, қауіпсіздікті бақылау, ұшуға жарамдылық, навигация, қоршаған ортаны қорғау және қызмет көрсетуді жеңілдету (әуежайларда тездету және шығу) сияқты мәселелерді қамтитын қосымшаларды да қамтиды. 1913 жылы Германия мен Франция арасында әуе кемелері қызметін қамтамасыз ету мақсатында екіжақты ноталар алмасу туралы келісімге қол қойылды – бұл, мүмкін, осындай келісімдердің ең ерте мысалы болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін жасалған алғашқы ATA-лардың бірі 1946 жылы Ұлыбритания мен АҚШ арасында қол қойылған Бермуд келісімі болды. Осы келісімнің ерекшеліктері келесі мыңдаған осындай келісімдерге үлгі болды, алайда соңғы онжылдықтарда кейбір үкіметтер қабылдаған «ашық аспан» саясатына сәйкес мұндай келісімдердегі дәстүрлі тармақтардың кейбіреулері өзгертілді (немесе «либерализацияланды»). Принцип бойынша, барлық ATA-лар Халықаралық азаматтық авиация ұйымында (ICAO) DAGMAR – ICAO-ның әуе келісімдері мен шарттарының дерекқорында тіркелуі керек, бірақ бұл дереккөз толыққанды емес. Әуе қызметтері туралы келісімдер (ASA) – елдер арасындағы ресми шарттар, оларға өзара түсіністік туралы меморандумдар (MoU) мен ресми дипломатиялық ноталар алмасуы қоса тіркеседі. Халықаралық қызметтерді жүзеге асыру үшін міндетті түрде ASA болуы қажет емес, бірақ келісімшартсыз қызметтердің болуы сирек кездеседі. ASA әуе компанияларына екі ел арасында ұшуға екіжақты экономикалық құқықтарды беретін негізгі құрылымды қамтиды. Рейстердің жиілігі, екі елдің тағайындаған әуе компаниялары, бастапқы және транзиттік нүктелер, әуе қатынасы құқықтары, ұшақтың түрі және салық мәселелері әдеттегідей MoU-да қарастырылады.
An air transport agreement (also sometimes called an air service agreement or ATA or ASA) is a bilateral agreement to allow international commercial air transport services between signatories. The bilateral system has its basis under the Chicago Convention and associated multilateral treaties. The Chicago Convention was signed in December 1944 and has governed international air services since then. the convention also has a range of annexes covering issues such as aviation security, safety oversight, airworthiness, navigation, environmental protection and facilitation (expediting and departure at airports). In 1913, in what was probably the earliest such agreement, a bilateral exchange of notes was signed between Germany and France to provide for airship services. One of the first ATAs following World War II was the Bermuda Agreement, which was signed in 1946 by the United Kingdom and the United States. Features of this agreement became models for the thousands of such agreements that were to follow, although in recent decades some of the traditional clauses in such agreements have been modified (or "liberalized") in accordance with "open skies" policies adopted by some governments, notably the United States. In principle all ATAs should be registered by the International Civil Aviation Organization in DAGMAR, the ICAO's Database of Aeronautical Agreements and Arrangements, but this source is not absolutely comprehensive. Air service agreements (ASA) are formal treaties between countries – accompanying memoranda of understanding (MoU) and exchanges of formal diplomatic notes. It is not mandatory to have an ASA in place for international services to operate, but the cases where services exist without treaty are rare. ASAs cover the basic framework under which airlines are granted economic bilateral rights to fly two countries. The frequency, the designated airlines of the two signing countries, origin and intermediate points, traffic rights, type of aircraft and tax issues are normally covered by MoUs.