Мистер Хоббс демалысқа кетеді

Кіріспе

1962 жылы Генри Костердің түсірген фильмі

"Мистер Хоббс демалысқа шығады" – Генри Костердің режиссерлік жұмысымен, Джеймс Стюарт пен Морин О’Хараның басты рөлдерде ойнаған 1962 жылғы американдық комедиялық фильм. Фильм Эдвард Стритердің "Мистер Хоббс демалысы" романы негізінде түсірілген және сол кездегі танымал әнші, Фабиан да қатысқан.

Сюжет

Роджер Хоббс – шаршаған банкир, ол соңғы демалысы туралы ойға далады. Әуелде ол әйелі Пеггимен бірге шетелге екеуі ғана сапар шегуді жоспарлаған, бірақ Пегги оның орнына теңіз жағасындағы демалыс ұйымдастырады, онда екі ұлы қызы Сьюзан мен Джейн, жасөспірім қызы Кейти, жасөспірім ұлы Дэнни, отбасылық аспазшы Бренда, күйеу балалары Стэн Карвер мен Байрон Грант және үш немересі Питер, Пиви және Джуниор қатысады. Роджер мен Пегги демалыс орнына келгенде, шіріген баспалдақтары бар қираған жағажай үйін көреді. Ортақ телефон желісі мен нашар су құбыры фильмдегі қайта-қайталанатын әзілге айналады. Күрделі жағдайлар туындайды. Кіші ұлы, жалғыз ұлы Дэнни теледидар көруден басқа ештеңе қаламайды. Жаңа тіс тістеуінен ұялған Кейти жағажай үйінің ішінде де, сыртында да ешқандай іс-шараға қатысудан бас тартады. Ал немересі Роджермен араласуға мүдделі емес. Сонымен қатар, күйеу балаларының бірі Стэн жұмыссыз, бұл Сьюзанмен арақатынаста керісіншелік тудырады. Балалары тәртіпсіз, себебі Сюзан оларға «жоқ» деуге батыл болмайды. Джейн Байронға үйленген, ол психология саласында көп идеялары бар колледж профессоры. Пегги отбасының жағдайына қатты алаңдайды, ал Роджер балалар өзінің қиындықтарын шешуге үйренуі керек екенін және олардың Пеггимен бірге арақашықтықты сақтауы керек екенін айтады. Осыған қарамастан, Роджер әр мәселені бірінен соң бірін тығырықтан шығаруға тырысады. Ол Кейтиді жергілікті жастар биіне баруға көндіреді, онда ол аузын қысқа қалпында шетте отыруды талап етеді. Роджер оған назар аудару үшін Джо атты жас жігітке ақша береді; Джо Кейтиге шын жүректен ғашық болады және ақшаны қайтарады. Теледидар бұзылғаннан кейін Роджер Дэнниді қайықпен саяхатқа алып шығады, олар біршама уақыт тұманда жоғалып кетеді, бірақ әке мен бала ретінде жақындасады. Байрон тартымды көрші қызға қызығушылық танытады, бірақ Роджер оған ол параноидтық шизофрениямен ауыратынын айтады, осылайша оның онымен толыққанды қарым-қатынас жасауына жол бермейді. Күйеу баласы Стэн жақсы жұмысқа ие болу мүмкіндігіне қол жеткізеді, Сюзан Роджер мен Пеггиден жұмыс беруші мен оның әйеліне бірнеше күн қонақ болуды сұрайды. Жұбайлар тыйымталған, әдепті және салмақты көрінеді; ер адамның жалғыз қызығушылығы құстарды бақылау, ал Роджер онымен бірге жалықтыратын саяхатқа шығады, бірақ олар көрінетіндей емес. Ыстық су және бұзылған есік құлпына байланысты хаос туындайды. Соңында, барлық осы қарым-қатынастағы дағдарыстар шешіледі және отбасы кетуге өкінеді. Тіпті, ренжіген немере де әкесінен кетіп қалуға қынжылды. Олар келесі жазға жағажай үйін қайтадан жалдайды.

Roger Hobbs is an overworked banker who reflects on his recent vacation. Originally, he and his wife Peggy were to travel overseas alone together, but Peggy instead arranges a seaside holiday, which includes their two grown daughters Susan and Janie, teenage daughter Katey, teenage son Danny, family cook Brenda, sons in law Stan Carver and Byron Grant, and young three grandchildren Peter, Peewee and Junior. When Roger and Peggy reach their vacation destination, they find a dilapidated beach house with rotting steps. The shared telephone line and unreliable plumbing are running gags throughout the film. Complications mount. Their youngest child and only son Danny only wants to watch television. Katey, embarrassed by a new set of dental braces, refuses to engage in any activities inside or outside the beach house. Meanwhile, their grandson wants nothing to do with Roger. Furthermore, one of his sons in law, Stan, is unemployed, which is causing tension in his marriage to Susan. Their children are undisciplined, as Susan does not believe in saying no to them. Janie is married to Byron, a windbag college professor who has a lot of ideas on psychology. While Peggy is quite worried about the state of the family, Roger argues that the children must learn to handle problems themselves, and that he and Peggy need to stay at arm's length. Despite this, Roger quietly goes about trying to solve each problem, one by one. He manages to convince Katey to go to a local teen dance, where she insists on sitting on the sidelines with her mouth clenched shut. Roger bribes a handsome young man named Joe to pay attention to her; Joe genuinely falls for Katey and returns the money. After the television breaks, Roger agrees to take Danny on a boating trip, where they get lost in fog for a while but bond as father and son. Byron shows interest in an attractive neighbor, but Roger tells him that she is a paranoid schizophrenic, effectively keeping him from a full fledged affair with her. Son in law Stan has a shot at a good job, and Susan asks Roger and Peggy to entertain the potential employer and his wife for a few days. The couple present as prim, proper, and sober; the only interest the man has is bird watching, and Roger endures a boring jaunt with him, but they are not what they seem to be. Chaos ensues in a madcap scene involving a hot shower and a broken door lock. In the end, all these interpersonal crises are resolved and the family is sad to leave. Even the grumpy grandson is upset to leave his grandfather. They book the beach house for the next summer.

Өндіріс

Наннали Джонсон Эдвард Стритердің «Мистер Хоббс демалыста» романы негізінде «Мистер Хоббс демалысқа шығады» фильмінің сценарийін жазды. Стритер бұрын 1950 жылы түсірілген және 1991 жылы қайта түсірілген «Келіншіктің әкесі» романын жазған. Джонсон бірқатар фильмдерді режиссерлік етіп, енді жазуға назар аударғысы келді. Ол Хоббс туралы фильмге келісті, себебі оған оқиға ұнады және «мен оның мәнісін білемін» деді. «Мистер Хоббс демалысқа шығады» фильмі Калифорниядағы Лагуна Бич және Дана Пойнтта түсірілді. Фильм CinemaScope кең экранды форматта, DeLuxe түсімен түсірілді. Бұл Джеймс Стюарт пен Морин О’Хараның бірге түскен алғашқы фильмі болды. Олар 1966 жылы «The Rare Breed» вестернінде қайта бірге ойнады. Мистер Хоббс қызы Кейтіні яхта клубындағы биге қатыстырып бара жатқан сахнада Герб Альперт оркестрде трубашы болып ойнады. Бұл фильм Джеймс Стюарттың Фабианмен түсірген екі фильмнің біріншісі болды, екіншісі – «Қымбатты Брижитта» (1965). «Егер біреуге бақыт бұйырса, ол Джимми Стюартпен жұмыс істеуі керек», – деп еске алады Фабиан. «Ол менен жұмыс істеген ең жақсы және көмекшіл адам болды». Бұл Джон Саксон үшін сирек кездесетін комедиялық рөл еді.

Қабылдау

Фильм 1962 жылғы 15 маусымда АҚШ пен Канадада шыққанда белгілі бір деңгейде сәтті болды, 2 миллион долларлық бюджетпен 4 миллион долларлық табыс әкелді, бірақ шетелде одан да үлкен жетістікке ие болды. Джеймс Стюарт өзінің ойыны үшін 12-ші Берлин халықаралық кинофестивалінде «Үздік актер» номинациясында күміс аю сыйлығын жеңіп алды, ал режиссер Генри Костер «Үздік режиссер» номинациясына ұсынылды. Стюарт «Музыкалық немесе комедия жанрындағы үздік актер» номинациясында «Алтын глобус» сыйлығына ие болды. Наннали Джонсонның сценарийі Америка жазушылар гильдиясының «Үздік комедия» номинациясына ұсынылды. Стюарт пен Морин О’Хара да өздерінің актерлік шеберлігі үшін Лаурел сыйлығына ұсынылды. «Мистер Хоббс демалысқа шығады» фильмінің сәттілігі Джонсон жазған жеңіл жанрлы отбасылық комедиялар сериясын шабыттандырды. Олардың екеуінде де Стюарт түсті және Костер режиссерлік етті: «Take Her, She's Mine» (1963) және «Dear Brigitte» (1965). Бұл актриса Мари Уилсонның соңғы толық метражды фильмі болды.

Сыншыл реакция

Фильм шығар алдында бағаншы Хедда Хоппер оқырмандарына осы фильм туралы былай деп жазды: Фильм шыққаннан кейін көбінесе жағымды пікірлер алды, бірақ көптеген сыншылар Хоппердей ынталы болған жоқ.

Ішкі тексерулер

Босли Кроутер, "The New York Times" газетінің шолуында былай деп жазды: "Осы үйдегі комедияда бірлестік тек құстарға арналған және ақылды ата-аналар, әсіресе ересектер, оны өз кітаптарынан шығарып тастауы керек. Фильмдегі Мистер Хоббс, Джеймс Стюарт ойнаған рөлде, өзінің отбасына қатысты осы пікірді ұстанады". Ванда Хейл, "New York Daily News" газеті фильмге толық төрт жұлдыз берді, оны "керемет комедия" деп атады. "Парамаунт театрына асығыңыз, жағажайдағы отбасылық демалыстың осы комедиясынан күліп, шаршаңыз. Бұл рөлде Джеймс Стюарт өзінің ең күлкілі рөлдерінің бірін сомдайды. Джерри Уолдтың "20th Century Fox" компаниясы үшін түсірген комедиясы диалогтарының арқасында "Мистер Уолоттың демалысынан" әлдеқайда қызықтырақ, өйткені диалогтар өткір, ақылды және жаңа, фильмдегі ең тапқыр сценаристтердің бірі Наннали Джонсонның туындысы. "Мистер Хоббс" - біз сирек кездесетін адамдар туралы комедия емес. Бұл - өзімізге жақын кейіпкерлер туралы комедия". Филип К. Шеуэр "Los Angeles Times" газетінде жазды: Майлз Стандиш "St. Louis Post Dispatch" газетінде жазды: "Қазіргі американдықтардың бірлестікке құштарлығына әзілмен қарау уақыты келді деп ойласаңыз, онда "МИСТЕР ХОББС ДЕМАЛЫСҚА КЕТЕДІ" фильмі сізге осыны ұсынады. Бұл көңілді отбасылық комедия. "Fox Theatre (St. Louis)" және "St. Louis Globe Democrat" оны "жақсы комедия" деп атады. "Chicago Tribune" газетінде Мэй Тини псевдонимімен жазған автор: "кейбір туындаған мәселелер шынымен күлкілі, ал кейбіреулері тым шиеленісті. Кейіпкерлердің бірі кассалық табыс үшін тартылған сияқты, бірақ тіс тірегі бар және бір уақытта әлеуметтік оқиғадағы гүлге айналған Лаури Петерс тартымды. Джеймс Стюарт басты рөлде жақсы, бірақ Морин О'Хара үлкен балалы және көптеген мәселелері бар әйелге қарағанда модельге көбірек ұқсайтын тым тәтті ана. Сценарийі жақсырақ және режиссурасы шынайырақ болғанда, фильм әлдеқайда жақсы болар еді. Қазіргі күйінде фильм өте сенімді емес, бірақ кейде қызықты". Стенли Эйхелбаум "San Francisco Examiner" газетінде: "Джеймс Стюартқа түсірілген комедиялық жағдайларды болжау үшін көп ақыл керек емес" деді, бірақ "бұл Уолдтың жақсы, таза, отбасылық көңіл көтеру туралы идеясы және менің ойымша, ол солай. Үй шаруасына қызығушылық танытқандарға осы фильмді көруді ұсынамын". Эдвин Говард "Memphis Press Scimitar" газетінде: "сантехника әрқашан ыстық болса, фильмдегі әзілдер көбінесе суық және мен оларды бұрын көргендей сезімдемін, бірақ мүмкін бір фильмде емес". Генри Т. Мёрдок "The Philadelphia Inquirer" газетінде бұл фильмді сол кездегі және ұқсас "Bon Voyage!" комедиясымен бірге қарап шығып, "бұл екі фильм бір тақырыптың вариациялары, бірақ жазу, актерлік шеберлік және режиссура олардың әзілдеріне сергітетін сапа береді" деп атап өтті. Бойд Мартин "The Courier Journal" газетінде: "тақырыбы жаңа емес және оқиғалар болжауға болатын болса да, қызығушылықты ояту үшін жеткілікті ерекше сәттері бар" деді. Луис Кук "Detroit Free Press" газетінде: "бұл көбінесе отбасылық жақындық емес, алыстық туралы зерттеу, бірақ ескі үлгідегі отбасылық демалысқа тырысқандар үшін көптеген күлкілі сәттері бар, кім тырыспаған?" деді. Джей Кармоди, "The Evening Star" газетінің драма сыншысы: "фильм отбасының жазғы демалысы туралы жасалған фарс жанрындағы мүмкіндіктерді көрсетуге тырысады. Бұл Джеймс Стюарт пен Морин О'Хара бастаған ескі кәсіпқойлар тобының батыл қадамы. Олар оны күткеннен жақсырақ орындайды, бірақ тақырыптың көп уақытқа және ауа райына ұшырағанын жасыра алмайды. Бұл Джерри Уолдтың соңғы туындыларының біріндегі ең үлкен көңіл көтерудің себебі сценарист Наннали Джонсонға байланысты деп айтуға болады". Хоуп Пэнтелл "Baltimore's Evening Sun" газетінде: "егер бүкіл фильм өзінің ең жақсы сәттері сияқты жақсы болса, бұл бірлестіктің пародиясының нағыз асыл тасы болар еді. Алайда, оқиға жиі тоқырап қалады, бірақ мұндай нәрселердің жетіспеушілігін ескере отырып, тақырыптық, күлкілі жолдар мен жағдайларға риза болуы керек". Марджори Адамс "The Boston Globe" газетінде: Денман Каунтце, "Omaha World Herald" газетінде: "фильм және актер, Мемлекеттік департамент осы жазғы Берлин кинофестивалінде АҚШ-ты бейнелеу үшін таңдаған, керемет сценариймен және тамаша актерлік құраммен бірігіп, ешқашан тоқтамайтын жарық, жарқын көңіл-күйді тудырады". Венди Миченер "Toronto Daily Star" газетінде: "сценарист Наннали Джонсон отбасына тым көп қайғы-қасірет сыйлаған" және "шамамен 10 минут - таңертеңгі құс аулаудың ұзақтығы - комедия жерден көтеріледі. Ардагер режиссер Генри Костер өзінің шеберлігін жоғалтқан болуы керек. Көңіл-күйі мен стилінде кемшіліктері бар "Мистер Хоббс демалысқа кетеді" - тоқтап тұрған "Мистер Уолоттың демалысы". Морин О'Хара өзінің сөздерін нашар телефон байланысы арқылы түсінуге тырысқандай айтады, ал Валери Варда (бұрынғы Торонтолық Сьюзан Вайда) сүйкімді стереотипті сәтті сомдайды. Джеймс Стюарт жиі жақсы сәттерді тудырады, бірақ олар күнді сақтап қалуға жеткіліксіз". Майкл П. Фейнер "Montreal Star" газетінде: "фильм Хоббстерді әдеттегі Солтүстік Америкалық отбасының карикатурасы ретінде бейнелегенде өте жақсы. Фильмнің алғашқы жарты сағаты отбасылық қиындықтарға және әсіресе коммуникация мәселелеріне жұмсақ, бірақ зиялы сатиралық әзілдер айтады. "Мистер Хоббс" Хоббстер отбасының нақты мәселелеріне қатысқанда нашарлайды. Егжей-тегжейлі жағдайлар туғанда фильм әлсіз "Әке әрқашан дұрыс" эпизодтарына айналады, олар прогрессивті түрде жалықтырады және қиялдауға толы болады. Фильмнің соңғы жартысы редактордың кеңшілігін қажет ететін еді". Гарольд Уайтхед "Montreal's Gazette" газетінде:

Bosley Crowther of The New York Times wrote in his review: "Right off the bat, it is suggested in this wacky domestic report that togetherness is strictly for the birds and that sensible parents, especially elders, should write it out of their books. The Mr. Hobbs of the title, played beguilingly by James Stewart, is very much of this opinion as far as his own brood is concerned." Wanda Hale of the New York Daily News gave the film a full four star rating, calling it "a crackerjack comedy. By all means hurry to the Paramount Theatre and laugh yourself weak at this take off on family togetherness on a holiday at the seashore that stars James Stewart in one of his funniest roles. Jerry Wald's comedy for 20th Century Fox is more amusing than 'Mr. Hulot's Holiday' because of the dialogue—droll, clever, fresh lines written by one of the keenest wits in films, Nunnally Johnson. 'Mr. Hobbs' is not one of those slick comedies about people we seldom meet. It's a comedy of identity, the characters are those we know intimately, even ourselves." Philip K. Scheuer wrote in the Los Angeles Times: Myles Standish wrote in the St. Louis Post Dispatch: ONE WOULD SUPPOSE it is about time the modern American fetish of togetherness gets a gentle ribbing, and just that is given it in "MR. HOBBS TAKES A VACATION," an amusing domestic comedy at the [[Fox Theatre (St. Louis) The St. Louis Globe Democrat called it "a bright little comedy". A user of the Mae Tinee pseudonym in the Chicago Tribune said that "some of the resulting problems are genuinely funny, others rather strained. Some of the characters are obviously dragged in for box office appeal, but Lauri Peters, who is afflicted with braces and the horrors of being a wall flower at the same time, is appealing. James Stewart is likable in the lead, but Maureen O'Hara is a fairly sugary mama who looks more like a model than a woman with a large brood and a lot of problems. With a more selective script and more realistic direction, this item could have been a lot better. As is, it's never very convincing but occasionally rather amusing." Stanley Eichelbaum said in the San Francisco Examiner that "it doesn't take much ingenuity to predict almost all of the situation comedy that rains down on James Stewart in" the film, but added that "this is Wald's idea of good, clean, family fun and I suppose it is. For those who still find domestic imbroglios diverting, 1 heartily recommend this movie." Edwin Howard said in the Memphis Press Scimitar that "unlike the plumbing, which always runs hot, the gags run mostly cold and gave me the feeling I had seen them all before, tho perhaps not all in the same movie." Henry T. Murdock of The Philadelphia Inquirer was among those who reviewed this film alongside the concurrent and similar Walt Disney comedy Bon Voyage!, remarking that "these two movies are variations on a theme, but the writing, acting and direction bring a refreshing quality to their gags." Boyd Martin of The Courier Journal remarked that "despite the fact that its theme is hardly original and its situations predictable, it has enough unique moments to keep one's interest alive." Louis Cook of the Detroit Free Press said it "is more often a study in family farapartness than togetherness, but it still has a lot of yuks for anybody who has attempted an old fashioned family vacation, as who hasn't." Jay Carmody, a drama critic for The Evening Star of Washington, D. C., said that it "undertakes to prove that there still is mileage in the domestic farce built' around a family’s summer holiday. This is a daring adventure on the part of an old pro pack led by James Stewart and Maureen O’Hara. They bring it off rather better than might be expected but not to the extent of concealing that the theme has been exposed to a lot of time and weather. One is inclined to attribute the major merriment of this Jerry Wald production, one of his last, to one of the non visible old pros associated with the film. This would be Scriptist Nunnally Johnson." Hope Pantell of Baltimore's Evening Sun wrote that "if the whole film were as good as its best moments, this would be a veritable gem of a spoof of togetherness. However, the proceedings do sag rather often, but considering the dearth of this sort of thing, one must be grateful for what topical, funny lines and situations are available." Marjory Adams wrote in The Boston Globe: Denman Kountze, Jr. of the Omaha World Herald said that "the film and the actor, chosen by the State Department to represent the United Slates at this summer's Berlin Film Festival, united with a splendid script and admirable cast to evoke a light, bright mood that never flagged." Wendy Michener of the Toronto Daily Star said that "screenwriter Nunnally Johnson has allotted the family too many miseries for comfort", and that "for about 10 minutes—the length of an early morning bird hunt—the comedy gets off the ground. Veteran director Henry Koster must have lost his touch. Deficient in mood inchoate in style, 'Mr. Hobbs Takes a Vacation' is a sort of stagnant 'Mr. Hulot’s Holiday'. Maureen O'Hara delivers her lines as though trying to be understood over a bad long distance telephone connection while Valeric Varda (once Susan Vajda of Toronto) successfully recreates the siren stereotype. James Stewart frequently has good moments, but these are not enough to save the day." Michael P. Feiner of the Montreal Star wrote that "the picture is excellent when it treats the Hobbses as a caricature of a representative North American family. The first half hour of the movie takes some gentle but Intelligent satirical pokes at intra family difficulties in general and communication troubles in particular. 'Mr. Hobbs' dips badly, however, when it gets caught up in the specific affairs of the Hobbs family. As detailed situations arise, the film deteriorates into a series of weak 'Father Knows Best' episodes which progressively become more tedious and more far fetched. The last half of the picture could have done well with a less lenient editor." Harold Whitehead of Montreal's Gazette wrote:

Халықаралық шолулар

Лондонның Daily Mirror газетіндегі сыншы Дик Ричардс: «Бұл көңілді фильмнің Джимми Стюартқа арналған мереке сияқты көрерменге ауыр тимеуі, оның шеберлікпен жасалған комедиялық дағдысына байланысты. Ол ұзақ созылған, толыққанды емес комедиялық жағдайлардан барлық қызықты жақтарын шығарады. Диалог көбінесе шапшаң және жарқын, ал оның оңай, лаконикалық, сәл таңғажайып сүйкімділігімен Стюарт барлық нәрсені көңілді күйде ұстайды. Лаури Петерс тістеріндегі жаңа тіректерге байланысты жігіттерден ұялатын жасөспірім ретінде жақсы дебют жасады. Джон МакГуйер мен Мари Уилсон үйге келгенде, қажетті сәтте жаңа көтеріңкілік сыйлайды». The Sunday Mirror оны «жоғары сапалы отбасылық ойын-сауық» деп атады. Daily Herald газетінен Пол Дэн фильмді «Мырза Стюарттың тапқыр ойынымен қабылданған дәстүрлі ақымақтық, Джон Макгивердің табанды құс бақылаушы ретінде шағын, бірақ керемет өнері және Мисс Петерстің жасөспірім талантының әдемі көрсетілісі» деп сипаттады. «Оған бір-екі жыл берсе, ол Ширли Маклейннің ең жарқын жұлдызы болатын комик галактикасында жарқырайтын болады». The Sunday People газетінің редакторы Эрнест Беттс: «Осы жасыл жанрдың ең жақсы мерекелік отбасылық ойын-сауығымен америкалық кинода жаңа үрдіс бастады». The Sun Herald газетінен Джозефин О'Нилл: «Фокс студиясының қалалық банкир мен оның отбасы жағажайдағы үйде өткізген қорқынышты демалыс туралы тәтті комедиясы отбасылық сезімдерінен гөрі ақымақтығымен көңілді. Құс бақылау сахнасы және Тернерлердің келуі ерекше және күлкілі. Алайда, сантехника, жағажайдағы сары шашты қыз, теледидарға құмар ұл және багаж туралы әңгімелер көңіл көтеруін жойғанша қайталанады». The Age газетінен Колин Беннетт: «Генри Костердің режиссерлік комедиясы, бүгінгі таңдағы көптеген Cinemascope комедиялары сияқты, жарты сағатқа артық және сәл әлсіз. Гоббс отбасының демалысында күтілетін оқиғалар орын алады, ал Гоббс отбасының өзі ескі Голливудтың ессіз отбасының нағыз ақымақтығына ие емес. Алайда, Наннали Джонсонның шеберлікпен жазылған диалогы оны құтқарады. Ол орташадан гөрі көп ақылға толы, сондықтан фильмнің көп бөлігі жақсы, жарқын ойын-сауық береді».

In his review for London's Daily Mirror, critic Dick Richards wrote that the fact "that this lighthearted film does not become as laborious to the audience as the holiday itself does to Jimmy Stewart is almost entirely due to his deft comic skill. He wheedles every shred of fun out of some prolonged, under nourished comedy situations. The dialogue is mostly brisk and bright and with his easy, laconic, slightly bemused charm, Stewart keeps the whole thing on a cheerful note. Lauri Peters makes a neat debut as a teenager who is shy of boys because of the new braces on her teeth. As the awkward house guests John McGuier and Marie Wilson arrive just in time to pump some fresh gaiety into the proceedings when it is very much needed." The Sunday Mirror called it "first rate family entertainment." Paul Dehn of the Daily Herald called the film "conventional foolery—made acceptable by a witty performance from Mr. Stewart, a too brief bit of deadpan brilliance from John McGiver as a relentless birdwatcher, and an enchanting display of teenage talent from Miss Peters—with whom I could never be fed up to the teeth while she was so touchingly fed up with hers. Give her a year or two, and she will be glittering in the comic galaxy whose brightest star is Shirley MacLaine." Ernest Betts of The Sunday People said "that long. lanky Yank, Jimmie Stewart, starts a new trend in American pictures with this cheerful chunk of top grade holiday family entertainment." Josephine O'Neill of The Sun Herald said that "Fox's candy coloured comedy about a night mare holiday, spent at a beach house by a city banker and his family, is happier in its foolery than in its family sentiments. The bird watching sequence, and the visitation by the Turner couple are both inventive and funny. The situation gags about the plumbing and the beach blonde, about the TV dedicated young son and luggage are, however, repeated until their amusement drains off." Colin Bennett of The Age wrote that "this Henry Koster directed comedy, like nearly every Cinemascope comedy these days, is about half an hour too long and too slack. The expected things happen on the Hobbs's holiday, and the Hobbs's themselves, lack the true lunacy of the old Hollywood screwball family. However, Nunnally Johnson's skillful dialogue sees it through. Containing far more than the average ration of wit, it insures that most of the picture makes good, bright pleasant entertainment."