Критиктік есептік саясаттар және қаржылық есептіліктің ашықтығы
Critical accounting policy
Корпоративтік қаржыдағы маңызды есеп саясаты – қаржылық есептіліктің маңызды әсерін тигізетін, субъективті бағалауды қажет ететін саясат. Анықтамалар, тәуекелдер туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мемлекеттік корпоративтік қаржы саласында "критически есеп саясаты" – бұл фирманың немесе саланың айқын субъективті элементтері жоғары және ұйымның қаржылық есептілігіне маңызды әсер ететін саясаты. Мұндай саясаттар компанияның жылдық немесе тоқсандық есептерінің белгілі бір бөлімдерінде егжей-тегжейлі сипатталуы тиіс. Ұйымдардың қаржылық есептілікте тиісті бақылау мен ашықтықты қамтамасыз ету және алаяқтық тәуекелін азайту үшін қолданатын әдістердің бірі – нақты есеп саясаты мен процедураларды (мысалы, Sarbanes Oxley) қабылдау. Көптеген есеп саясаты бақылаушыларға компанияның қаржысын бір баланс немесе кіріс-шығыс есебі арқылы мүмкіндігінше жақсы "көрсету" үшін әртүрлі активтерді субъективті бағалауды талап етеді. Мысалы, көптеген жаңа несиелер берген банк бір есепте жақсы көрінеді, бірақ егер көптеген қарыз алушылар кейін қайтара алмаса, келесі есепте жағдай нашар болады. Жалпы қабылданған есептік принциптерге (GAAP) сәйкес, банк басшылығы (есепшілер емес) қанша қарыз алушының қарызын қайтара алмайтынын бағалауы және осы шығындарды жаңа несиелермен бірге есепке алуы керек. Көптеген компаниялар үшін басқарудың субъективті есептік жазбалар жасауы қажет болатын ортақ жағдайлар бар, бірақ критически есеп саясаты көбінесе салаға немесе компанияға тән және одан да субъективті болып саналады. Көптеген инвесторлар мен сарапшылардың критически есеп саясатына назар аударуының басты себебі – олардың субъективті табиғаты креативті есеп арқылы, әсіресе, "қаржылық резервтер" арқылы теріс пайдалануға бейімділігі. "Қаржылық резервтер" есебінде жақсы тоқсан немесе жылдың артық табысы критически есеп саясатының субъективті элементін өзгерту арқылы жасырылады. "Жасырылған қаражатты" нашар тоқсанның есептелген пайдасына қайтаруға болады. Компаниялар мұны табыстың үнемі және тегіс өсуін қамтамасыз ететін компанияның идеалды екеніне байланысты жасайды. Мысалы, киім дүкені ағымдағы тоқсанда жасаған барлық сатудан түскен пайданы көрсетпейді, себебі кейбір киімдер кейін қайтарылатынын және ақшаны қайтаруға тура келетінін біледі. Табысты тегістеу үшін, жақсы тоқсанда менеджерлер қайтарымның көлемі жоғары болады деп мәлімдей алады. Содан кейін, егер жағдай нашар болса, қайтарымның құнын асыра бағалап, артық соманы сол тоқсанның пайдасына қоса алады.
In public corporate finance, a "critical accounting policy" is a policy of a firm or industry that is considered to have a notably high subjective element and that has a material impact on the organization's financial statements. Such policies are often mandated to be described in detail in specific sections of a company's annual or quarterly reports. Adopting specific accounting policies and procedures (such as Sarbanes Oxley) is one method organizations use to ensure adequate controls and transparency in financial reporting and minimize the risk of fraud. Many accounting policies necessarily involve the subjective valuation of different items in order to give observers the best possible "snapshot" of a company's finances by looking at a single balance sheet or profit and loss statement. For example, a bank that has just made a lot of new loans would look good on one report, but if many of those borrowers later failed to repay, then a subsequent report would look very bad. So generally accepted accounting principles (GAAP) would require the bank management (and not the accountants) to estimate how many borrowers would fail to repay and to include those losses alongside the new loans. While there are many situations common to almost all companies where management must make subjective accounting entries, critical accounting policies are often those particular to an industry or company and are judged to be even more subjective than normal. One of the key reasons many investors and analysts pay attention to critical accounting policies is that their subjective nature is believed to be ripe for abuse through creative accounting, especially slush fund accounting. In slush fund accounting, excess earnings from a good quarter or year are hidden by changing the subjective element of a critical accounting policy. The "hidden funds" can then be put back into the reported profit in a bad quarter. Companies do this because of the general belief that the ideal company is one that consistently and smoothly increases earnings. For example, a clothing store does not show the profit on all the sales it made in the current quarter because it knows that some of those clothes will be returned later and it will have to give back the money. To smooth earnings, in a good quarter, managers can say that they believe that the amount of return will be high. Then, when they have a bad quarter, they can say that they overestimated the value of returns and add the surplus back into that quarter's profit.