Кіріспе

Славондық әскери шекара (немесе Slavonska vojna granica; Slawonische Militärgrenze; ; Szlavón határőrvidék) - әскери шекараның ауданы, Габсбург монархиясының аумағы, алдымен Австрия империясы кезеңінде, содан кейін Австро-Венгрия монархиясы кезінде. Ол Габсбургтер Осман империясынан басып алған аумақтардан құрылды және Славония мен Сирмияның оңтүстік бөліктерін қамтыды; бүгінгі таңда оның аумағы негізінен Шығыс Хорватияда, оның ең шығыс бөліктері Солтүстік Сербияда (негізінен 1945 жылға дейін Хорватияның бөлігі болған Воеводина аймағында) орналасқан.

Бөлімдер

Славян әскери шекарасы үш полкке бөлінді: NoVII полк, Винковциде орналасқан; NoVIII полк, Нова Градишкада орналасқан және NoIX полк, Петроварадинде орналасқан. Бұл аймақтағы басқа маңызды қалалар: Сремски Карловчи, Стара Пазова, Земун және Сремска Митровица.

Тарих

Тарих барысында Славян әскери шекарасы атаулары әр түрлі аумақтарға қатысты. Ол ең алдымен қазіргі Орталық Хорватияда орналасқан және Вараждин генералаты деп аталды. Ол ортағасырлық Славония Бановинасының құрамына кірген аумақтардан құрылған. 16 ғасырда құрылғаннан кейін көп ұзамай, бастапқы славян әскери шекарасы шығыста Осман империясымен, батыста Хабсбургтер монархиясының бөлігі Хорватия корольдігімен, оңтүстік-батыста Хорватия әскери шекарасымен және солтүстікте Хабсбургтер империясының бөлігі болып табылатын Венгрия корольдігімен шектеседі. Карловиц келісімінен кейін (1699 ж.) Габсбург монархиясы өз аумағын шығысқа қарай кеңейтті және Сава, Дунай, Тиса және Муреш өзендері бойында Әскери шекараның жаңа бөліктері құрылды. Шекараның жаңа бөліктері екі генераллатқа бөлінді: біріншісі Градишкадан Тиса өзеніне дейінгі аумақты, ал екіншісі Тиса мен Муреш өзендері бойындағы аумақтарды қамтыды. XVIII ғасырдың ортасына дейін бүкіл Славония аймағы әскери басқару астында болды. 1745 жылы Славонияның солтүстік бөліктері азаматтық басқаруға берілді және Габсбургтер патшалығы деп аталатын жаңадан құрылған корольдік аймаққа біріктірілді. Славонияның әскери басқаруға алынған оңтүстік бөліктері Славон әскери шекарасына ұйымдастырылды, ал бұрынғы бастапқы Славон әскери шекарасы Хорват әскери шекарасының Вараждин бөлімі ретінде ұйымдастырылды. XVIII ғасырдың екінші жартысында Славян әскери шекарасы батыста Хабсбургтер Хорватиясы Корольдігімен және Хорватиялық әскери шекарамен, солтүстікте Хабсбургтер Славониясы Корольдігімен және Венгрияның Хабсбургтер Корольдігімен, шығыста Банат әскери шекарасымен және оңтүстікте Осман империясының Босния мен Смедерево провинциясымен шектеседі. 1783 жылы ол Загребте орналасқан Хорват бас қолбасшылығының (Kroatisches General Commando) біріктірілген бақылауына берілді. 1881 жылы Хорватия Корольдігі Славонияға қосылғанға дейін осы провинцияның шекаралары мен көршілігінің жалғыз өзгерістері 1848-1849 жылдары болды, онда автономды Сербия Воеводинасы Славон Әскери Шекарасының шығыс бөліктерін және 1849 және 1860 жылдар аралығында Сербия Воеводинасы мен Темешвар Банатының, бөлек Габсбургтер патшалығы болған кезде болды. 1815 жылы Сербия княздігі құрылғаннан кейін бұл олардың оңтүстік-шығыс көршісі болды.

1776 жыл

1776 жылы Славян әскери шекарасының ауылдық тұрғындары 177 212 адам болды. Рим-католик еркектерінің саны 43635 болса, православие еркектерінің саны 33970 болды. Қала тұрғындарының саны 11 353 адам, бұл жалпы саны 188 565 адамды құрайды. Брод пен Градишка полктерінде католиктер азшылықтағы православиеліктерді, ал Петроварадин полкінде православиеліктердің саны көп болды.

1820 жыл

1820 жылы Славян әскери шекарасының тұрғындарына 117,933 католик және 117,274 православиелік мәсіхшілер кірді.

1870 жыл

1870 жылы Славян әскери шекарасында ресми санақ бойынша 246 901 тұрғын болды. Олардың 143873 - ы - рим-католик, ал 92991 - ы - православиелік (негізінен шығыс Сирмияда өмір сүрген). Брод полкінде 82 540 адам тұрды, олардың 73 892-сі - католик, 6886 - православие дінін ұстады. Градишка полкінде 61 596 адам болды, олардың 45 601-і - рим-католик, ал 15 933 - православиелік. Петроварадин полкінде 102 765 адам тұрды, олардың 70 172 - православиелік, 24 380 - рим-католик.