Кіріспе

Словениядағы Марибор қаласы (/UK/'/m//ær//ɪ//b//ɔːr/ MARRibor, /US/'/m//ɑːr// / MAR ,; басқа да тарихи аттарымен белгілі) – Словениядағы екінші ірі қала және Төменгі Штирияның дәстүрлі аймағындағы ең ірі қала. Бұл қала Марибор қалалық муниципалитетінің, Драва статистикалық аймағының және Шығыс Словения аймағының орталығы болып табылады. Марибор Шығыс Словенияның экономикалық, әкімшілік, білім беру және мәдени орталығы да есептеледі. Марибор алғаш рет 1164 жылы бекініс ретінде, 1209 жылы елді мекен ретінде, ал 1254 жылы қала ретінде тарихта қалдырылған. Көптеген словен этностық аймақтары сияқты, Марибор да 1918 жылға дейін Габсбургтердің билігінде болды. Осы кезде Рудольф Майстер және оның серіктері қаланы словендер, хорваттар және сербтер мемлекеті үшін сақтап қалды, кейіннен ол Сербия Корольдігіне қосылып, Югославия Корольдігін құрды. 1991 жылы Марибор тәуелсіз Словенияның құрамына кірді. Марибор, Португалияның Гимараес қаласымен бірге, 2012 жылға Еуропаның мәдени астанасы ретінде таңдалды.

Атауы

Марибор тарихи дереккөздерде 1145 жыл шамасында Марпурх (кейін Марчбурх, Марбурк және Марчпурх) деп тіркелген, және ол орта жоғарғы неміс тіліндегі "марш" ('шекаралық аймақ') + "бурк" ('бекініс') сөздерінің құрамынан пайда болған. Көне заманда қаланың неміс тіліндегі атауы Марбург-ан-дер-Драу (; әдеби аудармада, "Дравадағы Марбург") болған. Марибор деген словен тіліндегі атау – 1836 жылы Станко Враз жасаған жасанды, словен тіліне бейімделген жаңа сөз. Враз бұл атауды Иллириялық идеялар рухында, Бранденбург атауымен салыстыра отырып ойлап тапты (салыстырыңыз: төменгі сорб тіліндегі Брамборска). Жергілікті халық қаланы словен тілінде Марпрк немесе Марпрог деп атаған. Марибор атауы 1861 жылы словендер арасында қабылданды, осы кезде Ловро Томан "Mar i bor" атты ән жариялады, бұл атау словен тіліндегі "mar" ('қамқорлық') + "i" ('және') + "bor" ('күресу') сөздерінен құралған. Словен және неміс тілдеріндегі атауларынан басқа, қала латын тілінде Марбург, ал итальян тілінде Марбурго деп те аталады.

Тарихқа дейінгі дәуір

Марибор аймағындағы ең көне қоныстардың қалдықтары б.з.д. 5 мың жылдыққа дейін соқталады, бұл – мыс-тас дәуірінің кезеңі. Марибордың батыс айналма жолы салынып жатқанда б.з.д. 44-42 ғасырларға жататын ірі қоныстар табылды. Сол шақтардағы тағы бір қоныс Марибор қаласының жанындағы Сподние Хочеде, ал тағы бірі Малечник маңындағы Мелье төбесінің астында анықталды. Мелье төбесінің астында б.з.д. 4 мың жылдыққа жататын тағы бір қоныс та табылды. Марибор аймағында қоныстанудың белсенді кезеңі б.з.д. 3 мың жылдықта, қола дәуірінің басталуымен байланысты. Б.з.д. 13-12 ғасырларда, Урнфилд мәдениетінің дәуірінде Пекельде жаңа қоныстар табылған. Шамамен б.з.д. 1000 жылдары жаңа қоныс аударушылар Марибор аймағына көшіп келді. Сол кезеңге жататын урналы зират бүгінгі Младинска улицада, ал тағы бір некрополь Побрежеде табылды.

Ортағасырлық тарих

Рим империясы құлағаннан кейін Марибор аймағын славяндар қоныстандырды. Радванжеде 10 ғасырға жататын славян зираты табылды. Франк империясында бұл аймақ тағы да шекарада орналасты, бұл жолы Франк империясы мен Венгрия княздығы арасында. Франк империясын венгр шабуылынан қорғау үшін Пирамида төбесінде қамал салынды. Қамал алғаш рет 20 қазан 1164 жылы Castrum Marchburch деп есімделді. Ұзақ өтпей қамалдың төменгі жағында елді мекен өсе бастады. Марибор 1204 жылы қамал маңындағы базар ретінде алғашқы рет айтылды және 1254 жылы қала құқығын алды. Қала 1278 жылы Габсбург әулетінің Рудольф I-інің Богемия королі Отакар II-ге қарсы жеңісінен кейін қарқынды дамуға көшті. Қала бекіністер салып, сауда, жүзім шарабын өндіру және қолөнер дами бастады. Қала бүкіл аймаққа монополиялық құқыққа ие болды және Каринтиямен жүзім шарабы саудасын бақылады. Алғашқы шіркеулер салынды, сондай-ақ осы кезеңде алғашқы еврейлер келді. Еврейлер қаланың оңтүстік-шығыс бөлігінде өз геттосын құрды, онда Марибор синагогасын да салды. Көптеген словендер қаланың солтүстік-батыс бөлігінде, қазіргі Словен көшесінде (Slovenska ulica) тұрды. 1478 жылы қаланың солтүстік-шығыс жағында екінші қамал салынды, ол бүгінде Марибор қамалы деп белгілі. 1480 және 1481 жылдары Матиас Корвин қаланы қоршауға алды, бірақ екі рет те басып алуға қол жеткізе алмады. 1515 жылы Марибор қала әкімдігі салынды, ал бірнеше жылдан кейін, 1532 жылы Марибор тағы да қоршауға алынды, бұл жолы Осман империясы тарапынан. Мариборды қоршау деп аталған шайқаста Сүлеймен Шайқақтың басшылығымен 100 000 сарбазды Осман әскері қалаға шабуыл жасады, оны жергілікті гарнизон мен тұрғындары ғана қорғады. Барлық қиындықтарға қарамастан, Марибор қорғалды және мұздық шлюздерін көтеріп, Осман әскерін суға батырған Марибор аяқкиімшісі туралы аңыз әлі де кең таралған.

Қазіргі заман

XVII ғасырда қалаға көптеген өрттер шабуыл жасады. Ең ірілері 1601, 1645, 1648 және 1700 жылдары болды. Осының салдарынан қала бірнеше рет қайта жараңдалды. Өрттерден бөлек, оба ауруы қала халқын қырып салған еді. Ең үлкен оба эпидемиялары 1646, 1664 және 1680 жылдары тіркелді. Обадан қала халқының 35 пайызы көз жұмды. Оба апатының аяқталуына алғыс айту үшін 1681 жылы оба жотасы орнатылды, ал 1743 жылы ол жаңасына алмастырылды. 1846 жылы қала арқылы Оңтүстік темір жолы салынды, бұл үлкен экономикалық өсім мен аумақтық кеңеюге алып келді. 1859 жылы Лавант диоцезінің епископы Антон Мартин Сломшек диоцездің орталығын Мариборға көшірді және словен тілін қолдануды ынталандырды. Орталық көшкенмен бірге Марибор алғашқы жоғары мектебін де алды. Төрт жыл өткен соң Марибор Превальеге дейінгі темір жол құрылысы арқылы Каринтиямен байланысты. 1883 жылдың 4 сәуірінде Словения аумағындағы алғашқы электр шамдары Қала алаңында (Grajski trg) орнатылды. 1878-1879 жылдары Мариборда тұрған белгілі инженер Никола Тесла алғашқы жұмысын осы қалада тапқан. Марибор ұлттық залы 1899 жылы салынды, ол барлық стириялық словендердің саяси, мәдени және экономикалық орталығына айналды. Қаланың астанасы мен қоғамдық өмірінің көп бөлігі австриялық немістердің бақылауында болды. Дегенмен, қаладан басқа округте бар болғаны 10 199 австриялық неміс және 78 888 словен тұрғыны болды, яғни қала толығымен словен этникалық аумағымен қоршалған еді. Бірінші дүниежүзілік соғыста 47-ші жаяу әскер полкі Австро-Венгрия армиясының штабы қалада орналасқан және Изонцо майданында да шайқасқан. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Каринтия мен Штириядағы көптеген словендер Австрия империясының жауы деп күдіктеніп тұтқындалды. Бұл австриялық немістер мен словендер арасында сенімсіздік тудырды. 1918 жылы Австро-Венгрия империясы құлағаннан кейін Марибор Словения, хорваттар мен сербтер мемлекетінің де, Германия Австриясының да назарында болды. 1918 жылдың 1 қарашасында полковник Антон Холик Мелье казармасында өткізген жиналыста қаланың неміс Австриясының құрамына кіретіні шешілді. Кездесуге қатысқан словен майоры Рудольф Майстер бұл шешімге қарсылық білдіріп, қаланы бақылауға алу үшін словендік әскери бөлімдерді ұйымдастырды. Барлық австриялық офицерлер мен сарбаздар қарусызданып, жаңа неміс Австриясына демобилизацияланды. Содан кейін неміс қалалық кеңесі құпия жиналыс өткізді, онда Мариборды неміс Австриясына қайтару үшін барлық мүмкіндіктерді пайдалануға шешім қабылданды. Олар "Жасыл гвардия" (Schutzwehr) деп аталатын әскери бөлім құрды, оның шамамен 400 жақсы қаруланған сарбазы словендік және югославтық майор Майстерге қарсы шықты. Словения әскерлері 23 қарашаның таңында Жасыл гвардияны тосып алып, қаруын тартып алды. Осыдан кейін қала словендердің бақылауында қалды. 1919 жылдың 27 қаңтарында АҚШ-тың бейбітшілік делегациясын күтіп тұрған австриялық немістер қала алаңында словен әскерлері тарапынан атысқа түсті. Нәтижесінде тоғыз азамат қаза тауып, он сегіз адам ауыр жарақат алды. Атысқа кімнің бұйрық бергені әлі күнге дейін нақты белгілі емес. Неміс деректері Майстердің әскерлерін себепсіз атып тастағанын айыптады. Ал Макс Похар сияқты словен куәгерлері австриялық немістердің қалалық әкімдікті күзетіп тұрған словен сарбаздарына шабуыл жасағанын, тіпті олардың бірі револьвер атып, бір словен сарбазын штыкпен жарақаттағанын мәлімдеді. 1918 жылдан кейін Марибордың көптеген австриялық немістері Серб, хорват және словендер патшалығынан Австрияға қайтып кетті. Югославияда австриялық неміс азшылығына қарсы мәдени ассимиляция саясаты жүргізілді, бұл Австрияның Каринтиядағы словен азшылығына қарсы жүргізген германизация саясатына ұқсас еді. 1922 жылдан 1929 жылға дейін Марибор Югославияның құрамындағы Марибор облысының орталығы болды, кейіннен Драва Бановинаның бөлігіне кірді. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Марибор елдегі ең қарқынды дамып жатқан қала саналды.

Екінші дүниежүзілік соғыс және оның салдары

1941 жылы Нижняя Штирия, көбінесе словендер тұратын Штирияның бөлігі, нацистік Германияға қосылды. Неміс әскерлері 8 сәуірде сағат 21:00-де қалаға кірді. 26 сәуірде «осы жерді қайтадан неміс мекеніне айналдыруға» шақырған Адольф Гитлер Мариборға келді, ал жергілікті немістер қалалық сарайда оған зор той ұйымдастырды. Оккупациядан кейін нацистік Германия словендерді Хорватияның тәуелсіз мемлекетіне, Сербияға, содан кейін Германиядағы концлагерьлер мен еңбек лагерьлеріне жаппай депортациялауды бастады. Нацистердің мақсаты соғыс аяқталғаннан кейін Нижняя Штирия халқын германизациялау болды. Словениялық патриоттар тұтқынға алынып, көптегендері кейін Марибор мен Грац түрмелерінде атылды. Бұл словен партизандарының ұйымдасқан қарсылығына әкелді. Мариборда және оккупацияланған Словениядағы қарсылықтың алғашқы әрекеті Гитлер келгеннен үш күн өткен соң болды, онда словен коммунистері мен SKOJ мүшелері екі неміс автокөлігін өртеп жіберді. Марибор 1941 жылдан 1945 жылға дейін 1941 жылы Критіде тұтқынға алынған көптеген британдық, австралиялық және жаңа зеландиялық әскерлер үшін неміс әскери тұтқындарының лагеріне айналды. 1944 жылы Еуропадағы соғыстағы тұтқындарды құтқарудың ең ірі жаппай акциясы орын алды, Ожбальт шабуылы кезінде словен партизандары лагерьден 105 одақтас тұтқынын босатып алды. Қала, дамыған қару-жарақ өнеркәсібімен ірі өнеркәсіптік орталық болатын, Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы жылдарында одақтастар тарапынан жүйелі түрде бомбаланды. Барлығы 29 бомбалау шабуылы қала аумағының 47%-ын қиратты, 483 бейбіт тұрғын қаза тауып, 4200-ден астам адамды баспанасыз қалдырды. Соғыс кезінде Мариборда 2600-ден астам адам қайтыс болды. Соғыс аяқталған кезде Марибор Югославияның соғыстан ең көп зардап шеккен ірі қалаларының бірі болды. Соғыс кезінде қарсылық қозғалысын белсенді түрде қолдағандарды қоспағанда, қалған неміс тілді халық 1945 жылдың мамыр айында соғыс аяқталғаннан кейін бірден депортацияланды. Сонымен қатар, Хорватияның үй күзетінің мүшелері мен олардың туыстары, Югославиядан қашуға тырысқандар, Югославия армиясы тарапынан жазаланды. Словения тәуелсіздік алғаннан кейін Мариборда және оның маңында тоғыз жаппай қабірдің бар екені анықталды.

Қазіргі заманғы тарих

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Марибор Югославия СФР құрамындағы Словения СР-ның бөлігіне айналды. Қалада жаңару мен қайта құрудың ірі процесі басталды. Словенияның тәуелсіздік үшін күресінде Югослав халық армиясы мен Словения аумақтық қорғанысы арасындағы алғашқы қақтығыс жақын орналасқан Пекреде және Марибор көшелерінде болды, бұл қақтығыстың алғашқы құрбанына әкелді. 1991 жылы Словения Югославиядан бөлінгеннен кейін, югослав нарығын жоғалту қала экономикасына, оның ішінде ауыр өнеркәсіпке күшті соққы берді. Қалада жұмыссыздық 25 пайызға жуық деңгейге жетті. 1990-жылдардың ортасындағы дағдарыстан кейін Марибордың экономикалық жағдайы жаһандық экономикалық дағдарыс пен Еуропаның мемлекеттік қарыз дағдарысының күшеюімен нашарлап, 2012-2013 жылдардағы Марибордағы наразылықтардың басталуына себеп болды, ол 2012-2013 жылдардағы Словениядағы наразылықтарға тарады. 2012 жылы Марибор екі Еуропа мәдени астанасының бірі болды, ал келесі жылы – Еуропа жастар астанасы атанды.

Топография

Драва өзені бойында Марибор аралы (Мариборский оток) орналасқан. Марибордың ең көне қоғамдық моншасы, қазірге дейін маңызды және танымал орын, осы аралда орналасқан. Мариборда екі төбе бар: Кальварий төбесі және Пирамида төбесі, екеуі де жүзімдіктермен қоршалған. Екіншісі қаланың солтүстік шебін биіктеп тұр. Сол жерде 11 ғасырға жататын алғашқы Марибор қамалының қираған қалдықтары мен 19 ғасырдан қалған шағын шіркеу де бар. Бұл төбеден Марибор қаласының және Драва өзенінен оңтүстікке қарай жатқан аймақтың әдемі панорамалық көрінісін оңай көруге болады.

Климат

Марибордың ылғалды континенттік климаты бар (Кёппен климаттық жіктелуі: Dfb), мұхиттық климатқа жақын (Кёппен: Cfb). Қыс айларында орташа температура шамамен ноль градусқа жуық. Жаздар көбінесе жылы болады. Қаланың ең жылы айы (шілде) кезіндегі орташа температура 20 градустан асып, Марибор шарапшылығының қалыптасуына ықпал етеді. Қалада жылдық жауын-шашын мөлшері шамамен орташа болып келеді және ол Словенияның ең күнды қалаларының бірі, жыл бойына орташа есеппен 266 күн күндіздік болады. 2013 жылдың 8 тамызында Словенияның қоршаған орта агенттігі (ARSO) Марибор-Табор метеостанциясында өлшеген тамыз айындағы ең соңғы температуралық рекорд – 40,6 °C.

Сәулет

Мариборда көптеген тарихи құрылыстар бар. Ескі қаланың орталығын қоршаған қала қабырғаларының қалдықтарынан ең танымалдары – Сот мұнарасы, Су мұнарасы және Яһуди мұнарасы. Марибор соборы 13 ғасырда готика стилінде салынған. Марибор синагогасы 14 ғасырда салынған және Еуропадағы екінші ең көне синагога болып табылады. Бүгінде ол мәдени шаралар орталығы ретінде қызмет етеді. Орта ғасырға тән басқа да маңызды ғимараттар – Марибор қамалы, Бетнава қамалы және Пирамида төбесіндегі Жоғарғы Марибор қамалының қираған қалдықтары. Қала әкімшілігі Ренессанс стилінде, ал Оба бағанасы Барокко стилінде салынған. 21 ғасырдың басында «Драва қақпасы» (Dravska vrata) деп аталатын және «Марибор Манхэттені» деген лақап атымен танылатын жаңа заманауи бизнес, тұрғын үй және ойын-сауық ауданы үшін жоспарлар жасалды. Жобаға көптеген жаңа эксклюзивті пәтерлер, кеңселер мен конференц-залдар, жасыл және демалыс аймағы және басқа да құрылыстар кіреді. Сондай-ақ, жобада Словениядағы ең биік ғимарат болуы тиіс биік небоскреб те қарастырылған. Қаржы жетіспеуіне байланысты жоба кейінге шегерілді. 2008 жылы «Студенцкі көпір» (Studenška brv) Ponting компаниясының жобасы бойынша қайта жаңартылды. Бұл жоба сол жылы Портода өткен 3-ші Халықаралық жаяу көпірлер конференциясында марапатталды. 2010 жылы Марибор «ECC Maribor 2012 – Drava 2012» халықаралық сәулет конкурсын ұйымдастырды, мақсаты – Драва жағалауын жобалау және қайта құру, жаңа өнер галереясын салу және жаңа жаяу көпір үшін ұсыныстар жинау. Конкурсқа қазылар алқасы үш жоба бойынша 400-ге жуық ұсыныс алды. Жаяу көпір мен өзен жағалауларын салу жоспарлануда, бірақ өнер галереясының орнына қазір салынып жатқан МАКС мәдени орталығы салынды. 2011 жылы Драва өзенінің жанында жаңа заманауи Медицина факультетінің құрылысы басталды. Оны сәулетші Борис Подрекка жобалаған және 2013 жылы аяқталды. Марибор қалалық кітапханасын және Ратуша алаңын (Rotovški trg) жаңарту жоспарлануда. Сонымен қатар, Драва өзеніндегі Марибор аралын (Mariborski otok) жаңарту жоспары бар.

Парктер және басқа да жасыл кеңістіктер

Қаланың басты саябағы – Марибор қалалық саябағы, онда қалалық аквариум және террариум орналасқан, сондай-ақ Үш тоғанға (Трие рибники) дейін созылатын кең жаяу жол бар. Саябақта 100-ден астам жергілікті және шетелдік жапырақты және қылқан жапырақты ағаш түрлері өседі.

Католик шіркеуі

Марибор, бұрын Грац-Секкау католик діоцезінің құрамында болған, 1859 жылдың 1 маусымында Лавант діоцезінің бөлігіне айналды және оның князь-епископының резиденциясы болды. Діoцездің атауы (Каринтиядағы өзеннің атымен) кейін 1962 жылдың 5 наурызында Марибор діоцезі болып өзгертілді. 2006 жылдың 7 сәуірінде Папа Бенедикт XVI оны архидиоцез деңгейіне көтерді.

Яһуди қауымы

Мариборда тұратын яһудилер туралы алғашқы мәліметтер 1277 жылға қатысты. Сол кезде қалада яһудилердің тұратын жеке ауданы болған деген болжам бар. Яһудилер геттосы қаланың оңтүстік-шығыс бөлігінде орналасқан еді және өркендеген кезеңінде қала орталығындағы бірнеше маңызды көшелерді, соның ішінде қаланың басты алаңының бір бөлігін қамтыды. Геттода синагога, яһуди зираты және Талмуд мектебі болған. Марибор яһуди қауымы шамамен 1410 жылы ең көп санды деңгейге жеткен. 1450 жылдан кейін жағдай күрт өзгерді: экономикалық дағдарыспен бірге күшейген бәсекелестік олардың экономикалық жетістіктеріне маңызды болған экономикалық белсенділікке ауыр соққы берді. 1496 жылы император Максимилиан I-нің жарлығымен яһудилер Марибор қаласын тастап кетуге мәжбүр болды. Яһудилердің қоныстануы мен кәсіпкерлік қызметіне қойылған шектеулер 1861 жылға дейін күшінде болды. 1941 жылдың көктемінде, Төменгі Штирия үшінші рейхке қосылғаннан кейін, Марибор яһудилері концлагерлерге жер аударылды.

Мәдениет

Қалада 1975 жылы құрылған Марибор университеті, Alma Mater Europaea және басқа да бірнеше жоғары оқу орындары орналасқан. Орта мектептерге Марибор орта мектебі №1 (Prva gimnazija Maribor) және Марибор орта мектебі №2 (II. gimnazija Maribor) кіреді. Әр маусымда екі апталық Лент фестивалі (Лент деп аталатын жағалау айманының атымен аталған) өтіледі, онда жүздеген музыкалық, театрлық және басқа да шаралар ұйымдастырылады. Фестиваль жыл сайын әлемнің түкпір-түкпірінен театр, опера, балет артистері, классикалық, заманауи және джаз музыканттары мен бишілерді тартады. Марибор шарап және халықаралық және словен тағамдарының тағамдық ерекшеліктерімен танымал (грильденген саңырауқұлақ сорпасы, қышқыл сорпа, қымызбен шұжықтар, ірімшік пельмендері, алма штрудель, гибаница деп аталатын ерекше ірімшік торт). Сондай-ақ, серб тағамдарын ұсынатын көптеген танымал мейрамханалар бар. Vinag шарап погребі (Vinagova vinska klet) 5,5 миллион литр шарап сақтайды. Ленттегі әлемдегі ең көне жүзім ағашының үйі (Hiša stare trte) әлемдегі ең көне жүзім ағашын өсіреді, ол 2004 жылы Гиннес рекордтар кітабына енгізілген. Жаметовка жүзім ағашының жасы 400 жылдан астам. Марибордан хабар тарататын ең көп тыңдалатын радиостанция – Radio City коммерциялық радиостанциясы. Марибордан хабар тарататын басқа радиостанциялар: Radio NET FM, Radio Maribor, Rock Maribor, Radio Brezje және Maribor Študent Radio (MARŠ). Марибордың альтернативті мәдени өмірі Магдалена ауданындағы бұрынғы әскери нан пісіру орнында орналасқан Пекарна мәдени орталығында шоғырланған.

Қысқы спорт түрлері

Похорье тау тізбегінің етегінде, қала сыртында орналасқан Марибор Похорье тау шаңғы курорты тау шаңғысы әлем кубогінің әйелдер арасындағы слалом және гигант слалом жарыстарын қабылдады. "Алтын түлкі" деп аталатын бұл жарыс алғаш рет 1964 жылы өткізілді және соңғы рет 2019 жылы Мариборда ұйымдастырылды. Одан бері, қалада қардың жетіспеуіне байланысты шара Кранска Гораға көшірілді.

Іс-шараны өткізу

2012 жылдың қарашасында Марибор қаласы жастар арасындағы шахматтан әлем чемпионатының өткезілуіне табанды болды, ал құрметті қонақ – Гарри Каспаров болды. Марибор 2013 жылғы қысқы Универсиаданы да қабылдайды деп күтілген, бірақ Словения үкіметі жобаға қаржылық қолдау көрсетуден бас тартты. Осының салдарынан 2012 жылдың наурызында Халықаралық студенттер спорты федерациясы Универсиаданы басқа қалада өткізуге шешім қабылдады. Сол жылы Марибор қаржы тапшылығына байланысты 2013 жылғы Еуробаскет турнирінің қабылдаушы қалаларының бірі болудан бас тартты. Марибордың «Людский Врт» стадионы 2012 жылғы 17 жасқа дейінгі Еуропа чемпионаты мен 2021 жылғы 21 жасқа дейінгі Еуропа чемпионатының ойындарын қабылдады. 2023 жылдың шілдесінде Марибор Еуропалық жастар олимпиадалық фестивалінің XVII шығарылымын қабылдады.

Спорт парктері

Марибордың спорт парктеріне Похорье адреналиндік паркі (Адреналинский парк Похорье), Похорье велосипед паркі және Бетнава оқиғалар паркі (Пустоловский парк Бетнава) – арқандармен жүру жолдары, сырғанау жолдары және тіреулер кіреді.