Кіріспе

Сальвадор президенті (1944–1945)

Осмин Агирре и Салинас (25 желтоқсан 1889 – 17 шілде 1977) – сальвадорлық әскери шенеунік және саясаткер, 1944 жылдың 21 қазанынан 1945 жылдың 1 наурызына дейін Сальвадордың уақытша президенті болды. Сальвадор армиясының полковнигі Агирре и Салинас Сальвадор үкіметіне қарсы екі сәтті төңкеріс жасады: 1931 жылы (генерал Максимилиано Эрнандес Мартинесті билікке орналастырды) және тағы 1944 жылы (өзі билікке орналастырды). Ол 1945 жылы келесі сайлауда Сальвадор Кастанеда Кастро оның орнын басатынына сеніммен қызметтен кетті. Агирре и Салинас 87 жасында Сан-Сальвадордағы үйінің жанында солшыл партизандар тарапынан өлтірілді. Жоғарғы Сот оның мерзімін конституцияға қайшы деп жариялады, ал АҚШ оның билікке келуін мойындамады, оның режимін фашистік деп санады. Сальвадор Ұлттық полициясының бастығы ретінде Агирре и Салинас Ла-Матансаның негізгі кінәлілерінің бірі болды.

Жеке өмір

Осмин Агирре и Салинас 1889 жылдың 24 желтоқсанында Сан-Мигельде дүниеге келді. Ол Роза Кардона ханымға үйленді және төрт баласы болды.

Эрнандес Мартинес үкіметі

1931 жылдың 2 желтоқсанында президент Артуро Араухо армия офицерлері тарапынан жалақы төленбегендігіне байланысты наразылық тудырып, биліктен құлатылды. Полковник Осмин Агирре и Салинас төңкеріске қатысып, Азаматтық директория құруға көмектесті. Азаматтық директория 4 желтоқсанда Сальвадор президенттігін сол кездегі вице-президент, генерал Максимилиано Эрнандес Мартинеске тапсырды. Агирре и Салинас 1931 жылдан 1944 жылға дейін Эрнандес Мартинес президенттігі кезеңінде Ұлттық полиция директоры қызметін атқарды. 1932 жылдың қаңтар айында президент Эрнандес Мартинес заң шығарушы сайлауды жойғаннан кейін, Сальвадордың батыс айманындағы шаруалар үкіметке қарсы қару қолға алды. 25 000-ден 40 000-ға дейін жергілікті шаруалар мен коммунистерді қырғынға ұшыратқан оқиғада, Агирре и Салинасқа көтерілістің коммунистік көшбасшыларының бірі Фарабундо Мартиді ұстау жұмысы тапсырылды.

Төрағалық

1944 жылдың 9 мамырында Максимилиано Эрнандес Мартинес төңкеріс талпынысы, үкіметіне қарсы өткен ереуілдер және АҚШ-тың қысымы салдарынан отставкаға кетті. Эрнандес Мартинес отставкаға кеткеннен кейін Андрес Игнасио Менендес Сальвадордың Уақытша президенті болды. 1944 жылдың 21 қазанында Агирре и Салинас және бұрын Эрнандес Мартинесті қолдаған басқа да әскери шенеуніктер Андрес Игнасио Менендестің үкіметін құлатып, өзін Сальвадордың Уақытша президенті деп жариялады. Ол саяси оппозицияны қатаң басып-жапты, нәтижесінде 8 желтоқсанда Сан-Сальвадорда студенттер қарулы көтеріліс ұйымдастырды, ал төрт күннен кейін Гватемаладан шабуыл жасалды, онда диктатор Хорхе Убико шілде айында құлатылған болатын. Екі қозғалыстың да Агирре и Салинас үкіметі тарапынан басылып, биліктегі орны бекітілді. 1945 жылдың қаңтар айында Агирре и Салинас президенттік сайлауды қадағалап, өзі де екінші мерзімге сайлану үшін қатысты. Сайлауға бес кандидат қатысудан бас тартты, олар Осмин Агирре и Салинасты өзінің сүйікті үміткерінің жеңісін қамтамасыз ету үшін әділ емес сайлау әдістерін қолданды деп айыптады. Сайлау Социал-демократиялық Біріктіру партиясының өкілі Сальвадор Кастанеда Кастроның 312 754 дауыспен және 99,70 пайыздық үлесімен жеңісімен аяқталды. Агирре и Салинас өзі тек 690 дауыс жинады, бұл 0,22 пайызды құрады, сайлаудың ауқымды бұрмалануы болды. Агирре и Салинастың өкілеттігі 1945 жылдың 1 наурызында аяқталды және Кастанеда Кастро президенттік міндеттерді қабылдады.