Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Франсиско Артуро Мишелена Кастильо (aɾˈtuɾo mitʃeˈlena; 16 маусым 1863 – 29 шілде 1898) – тарихи және жанрлық сахналармен, сондай-ақ портреттерімен танымал венесуэлалық суретші.
Francisco Arturo Michelena Castillo (aɾˈtuɾo mitʃeˈlena; 16 June 1863 – 29 July 1898) was a Venezuelan painter known for his historical and genre scenes and portraits.
Өмірбаян
Оның әкесі Хуан Антонио Михелена (1832-1918) де суретші болған. Оның анасы Сокорро Кастильо (1839-1909) – мурал суретшісі Педро Кастильоның қызы. Ол сурет салуды әкесінен сабақ алып, өте ерте жасында бастаған. 1874 жылы, он бір жасында, ол журналист Франсиско де Салес Перес (1836-1926) жазған «Венесуэланың әдет-ғұрыптары» (Costumbres Venezolanas) американдық басылымының суреттерін салған. Франсиско де Салес Перес оның демеушісі болды және оны мемлекет қайраткері Антонио Гусман Бланконың ықпалды айналымымен таныстырды, оған стипендия алуға көмектесуді үміттенеді. Кейіннен ол Эжен Деверияның шәкірті болған француз иммигранты суретші Констанса де Саваждан сабақ алды. 1879 жылдан 1882 жылға дейін ол әкесімен бірге Валенсияда жеке сурет салу академиясын ашты; портреттерге, қабырға суреттеріне және ескі шеберлердің көшірмелеріне тапсырыстарды орындады. 1883 жылы оның жұмыстарының нәтижесінде ол «Эль Либертадордың (Симон Боливар) туғанына 100 жыл толуына арналған үлкен көрмеге» екі картинасын қоюға мүмкіндік алды, онда ол күміс медальмен марапатталды. Екі жылдан кейін ол Еуропаға оқуға мемлекеттік грант алды. Ол Мартин Товар и Товардың серігімен Парижге сапар шекті, онда ол Académie Julian-ға түсіп, Жан-Поль Лоранстан сабақ алды. Лоранстың ынтасымен ол 1887 жылғы Салонға «Ауру бала» атты картинасын ұсынды, ол екінші сыныпта алтын медальмен марапатталды – сол кезге дейін шетелдік суретшіге берілген ең жоғары награда. Көп жылдар өткен соң, бұл картина Астор отбасы сатып алып, Нью-Йоркке әкелді. Ол 1889 жылғы Универсальдық көрмеде Шарлотта Кордені дарға асылуға бара жатқандағы бейнесі үшін тағы бір алтын медаль алды. Сол жылы ол кенеттен Венесуэлаға оралып, көп ұзамай белгілі өнер коллекционері Ластенья Телло де Микеленаға үйленді. Одан кейін ол әйелімен бірге Парижге қайтып келді. Ол 1898 жылы, отыз бес жасында туберкулезден қайтыс болды, көптеген аяқталмаған туындыларын қалдырды.
His father, Juan Antonio Michelena (1832 1918) was also a painter. His mother, Socorro Castillo (1839 1909), was the daughter of the muralist, lt=Pedro Castillo. He began to paint at a very early age, with lessons from his father. In 1874, aged only eleven, he drew the illustrations for the American edition of Costumbres Venezolanas (Venezuelan Customs) by the journalist Francisco de Sales Pérez (1836 1926), who became his sponsor and introduced him to the circle of influential people associated with the statesman, Antonio Guzmán Blanco, in hopes of getting him a scholarship. Later, he received lessons from a French emigrant painter named Constanza de Sauvage, who had been a student of Eugène Devéria. From 1879 to 1882, he and his father operated a private painting academy in Valencia; fulfilling orders for portraits, wall paintings and copies of the Old Masters. In 1883, this exposure enabled him to enter two paintings in the "Great Exhibition of the Centennial of the Birth of El Libertador" (Simón Bolívar), where he was awarded a silver medal. Two years later, he was awarded a government grant to study in Europe. He travelled to Paris, in the company of Martín Tovar y Tovar, where he enrolled at the Académie Julian and took lessons from Jean Paul Laurens. Encouraged by Laurens, he entered the Salon of 1887 with a painting called "The Sick Child", which was awarded a gold medal in the second class; the highest honor awarded to a foreigner up to that time. Years later, the painting was acquired by the Astor family and taken to New York. He received another gold medal at the Exposition Universelle (1889) for his depiction of Charlotte Corday headed to the gallows. That same year, he suddenly returned to Venezuela and, shortly after, married Lastenia Tello de Michelena, a well known art collector. After that, he and his bride returned to Paris. He died of his tuberculosis in 1898, aged only thirty five, leaving numerous works unfinished.