Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эата (686 жылы 26 қазанда қайтыс болды), сондай-ақ Линдисфарнның Эатасы деп те аталады, 678 жылдан 681 жылға дейін Хексамның епискобы, 681 жылдан 685 жылға дейін Линдисфарнның епискобы болды. Содан кейін ол Хексамға көшірілді, онда ол 685 немесе 686 жылы қайтыс болғанға дейін қызмет етті. 651 жылы Мельроуз абат болып сайланды. 658 жылы ол Мельроуздан кетіп, Йоркширдегі Рипон қаласында жаңа монастырь құрды. 661 жылы Дейраның королі Альхфрит Эатаны Рипоннан қуып, оны жаңа абат ретінде Уилфридке ауыстырды. Ита Мелроузға оралды. Тарихшы Беда Еатаны мейірімді әрі құрметке лайық адам ретінде сипаттаған. Әкімші ретінде Ета өз дағдыларын оба, азаматтық тәртіпсіздіктер және үлкен шіркеулік өзгерістер кезінде қолданды. 663 жылы Альфрит пен Уилфрид патшаны Освиуды Уитби Синодын жергілікті шіркеу, ағылшын және ирланд шіркеуінің жалпы шіркеудің дәстүрлеріне сәйкес келетінін және сол шіркеудің Рим [батыс] ырымдарын орындайтынын немесе Нортумбрияда қолданылғандай ирланд дәстүрлерімен қайшы келетін жерде одан айырылуын жалғастыратынын шешуге көндірді. Осылайша, бұл римдік дәстүрлер Нортумбрияда діни қызметкерлердің tonsure және Пасха күні сияқты мәселелерге басымдық бере ме, жоқ па; синод Рим дінін қолдана отырып, жалпыға бірдей шіркеу дәстүрлері үшін Вильфрид пен патшаның дәлелдерін қабылдауға шешім қабылдады, оған Линдисфарнның Кольманынан айырмашылығы Еата келісті. Уитбиге дейін Линдисфарн абысы сонымен қатар Линдисфарн епискобы болды, Уитбиден кейін бұл екі рөл бөлінді. Ескі абат Колман Линдисфарннан 30 ағылшын монахтарымен бірге Айонаға қайтып кетті. Туда Линдисфарнның келесі епископы болып сайланды және Эата Мельроуздан Линдисфарнның абысы болды. Ол Кэтбертті Линдисфарнның приоры етіп тағайындады. 678 жылы Кентерберияның архиепископы Теодор Нортумбрия епархиясын екі жаңа епархияға бөлді. Еата Берниция епискобы болды. 686 жылы Хексемде дизентериядан қайтыс болған. Англиядағы жалғыз оған арналған шіркеу - Шропширдегі Атчемдегі Сент-Эта шіркеуі, онда ол боялған шыны терезелердің бірінде бейнеленген.
Eata (died 26 October 686), also known as Eata of Lindisfarne, was Bishop of Hexham from 678 until 681, and of then Bishop of Lindisfarne from before 681 until 685. He then was translated back to Hexham where he served until his death in 685 or 686. In 651 he was elected abbot of Melrose. Around 658 he left Melrose and founded a new monastery at Ripon in Yorkshire, taking with him the young St Cuthbert, who was his guest master. In 661 King Alchfrith of Deira expelled Eata from Ripon, replacing him with Wilfrid as the new abbot. Eata returned to Melrose. The historian Bede described Eata as a gentle and greatly revered man. As an administrator Eata applied his skills at the time of plague, civil disorders and major ecclesiastical change. In 663 Alhfrith and Wilfrid persuaded King Oswiu to hold the Synod of Whitby to decide whether the local Church, English and Irish, would come into line with the traditions of the universal Church and would practice the Roman [aka Western] Rite of that Church, or would continue to diverge from it where it clashed with Irish traditions as practised in Northumbria. Thus it would decide whether Roman traditions, would take priority in Northumbria over matters such as the clerical tonsure and the date of Easter; the synod decided to accept the arguments of Wilfrid and the king for the universal Church traditions using the Roman Rite, to which Eata, unlike Colmán of Lindisfarne, acquiesced. Before Whitby, the abbot of Lindisfarne was also the Bishop of Lindisfarne, after Whitby these two roles were divided. The old abbot, Colman, left Lindisfarne to go back to Iona with 30 English monks. Tuda was selected as the next Bishop of Lindisfarne and Eata moved from Melrose to become abbot of Lindisfarne. He appointed Cuthbert as prior at Lindisfarne. In 678, the Archbishop of Canterbury, Theodore split the diocese of Northumbria into two new bishoprics. Eata became bishop of Bernicia. Eata died of dysentery at Hexham in 686,
The only church dedicated to him in England is St Eata's Church at Atcham in Shropshire, where he is depicted in one of the stained glass windows.