Кіріспе

"Егер мен сені ұмытсам, Жер" – ағылшын жазушысы Артур Кларктың пост-апокалиптикалық көркем әңгімесі. Ол алғаш рет 1951 жылы Future SF журналында жарияланды. Кейіннен ол "Жерге сапар" (1953) атты әңгімелер жинағына енді. Атауы 137-забурдың 5-тарнағынан алынған: "Егер мен сені ұмытсам, уа, Иерусалим" – бұл жазушының вавилондық әскердің Иерусалимді қиратуына қатысты зарлануы. Әңгіменің тақырыбы сол кездегі ядролық соғысқа байланысты алақанды алаңдатушылықты пайдаланады. Туынды жақсы қабылдады. Christian Science Monitor журналының рецензенты Питер Хенникер Хитон: "Артур Кларктың "Егер мен сені ұмытсам, о, Жер" әңгімесінен гөрі маған әсер еткен қысқа әңгіме басқа ешқайсысын білмеймін", – деп жазды.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

"Егер сені ұмытсам, Жер" - болашақта Ай колониясында өмір сүретін Марвиннің әңгімесі. Он жасында әкесі оны кешеннен шығарып, Ай бетімен саяхаттап, қауіпті радиациямен жарқырап тұрған Жерді көруге алып келеді. Марвин планетаның ядролық соғыс салдарынан өмір сүруге жарамсыз болғанын жақсы біледі. Әкесі оған колонияның адамзаттың соңғы қалдығы екенін, бірақ ешқандай мақсатқа ұмтылмаса, оның да құлайтынын айтады. Адамзаттың аман қалғандарының басты міндеті – бір күні тазартылған Жерді қайта иелену, ал олар үшін Ай жазығында күтіп тұрған ғарыш кемелері бар. Колонияны сақтап қалу және адамзаттың туған жерін шалқаруға болатынына сенімді болу үшін зор күш-жігер жұмсалды. Марвин әкесімен бірге артына қарамай, жер аударылуын жалғастыруға оралады. Бірақ ол бір күні өзінің балаларын алып, өлген Жерді көрсетуге және келер ұрпаққа мақсат беруге баратынын түсінеді.