Кіріспе
Австрия мемлекет қайраткері, граф Иоганн Бернхард фон Рехберг унд Ротенлёвен (link=no) (17 шілде 1806 – 26 ақпан 1899) – австриялық мемлекет қайраткері және Рехбергтің ежелгі Швабия әулетінің мүшесі.
Count Johann Bernhard von Rechberg und Rothenlöwen (link=no) (17 July 1806 – 26 February 1899) was an Austrian statesman and a member of an old Swabian House of Rechberg.
Ерте өмір
Регенсбургте Бавария мемлекет қайраткері граф Алойс фон Рехберг пен Ротенлёвен зу Хогенрехберг (1766–1849) және оның әйелі, графня Мария Анна Амалия Фридерика фон Шлиц ген. фон Гертц (1778–1825) отбасында екінші ұл ретінде дүниеге келді.
Өмірбаян
Иоганн Бернхард баварлық мемлекеттік қызметке тағайындалды, оның ағасы Вюртемберг парламентінің Жоғарғы палатасының мұрагерлік мүшесі болған. Ол Страсбург және Мюнхен университеттерінде білім алған, бірақ Бавария королі Людвиг I-нің жекпе-жекте екінші болып ойнаған рөліне наразылық білдірді және 1828 жылы өзін австриялық дипломатиялық қызметке ауыстырды. Берлин, Лондон және Брюссель елшіліктеріне тағайындалғаннан кейін, ол Стокгольмде (1841) және Рио-де-Жанейрода (1843) елші болып тағайындалды. 1847 жылы Еуропаға оралғаннан кейін, 1848 жылғы революция басталғанда Венада ол мемлекеттік канцлер князь Клеменс фон Меттернихке үлкен қызмет көрсетті, онымен бірге Англияға қашуға көмектесті. 1848 жылдың шілдесінде ол Франкфурт парламентіне Австрияның толық өкілдігіне тағайындалды, 1851 жылы Константинопольде Австрияның интернунциусы болды, ал 1853 жылы Ломбардия-Венеция үкіметінде Радецкийдің азаматтық серігі болды. 1855 жылы ол Франкфуртқа Австрия өкілі және федералды диетаның президенті ретінде оралды. Меттернихтің шәкірті ретінде ол Пруссиямен жақсы түсіністікті сақтағысы келді, бұл консервативті саясат үшін қажетті негіз болып көрінді; алайда, ол сыртқы істер министрі Буолдың пруссияға қарсы саясатының құралы болды; бұл сол кездегі пруссиялық елші Бисмаркпен тұрақты дау-дамайларға әкелді, олар Рехбергтің ыстық мінезімен күшейді және бірде жекпе-жеке дуэльге дейін жетіп келді. Бисмарк әрқашан оның мінез-құлқы мен қабілеттерін жоғары бағалайтынын білдірді. 1859 жылдың мамырында, екінші итальяндық тәуелсіздік соғысының алдында (1859) ол Австрияның сыртқы істер министрі және министр-президенті болып тағайындалды, келесі жылы соңғы лауазымын эрцгерцог Райнерге тапсырды. Рехбергтің сыртқы істер министрі қызметін атқарған бес жыл Пьемонт және Франциямен соғысты, Польшадағы көтерілісті, Франкфурт Фюрстентаг арқылы Германия конфедерациясын реформалау әрекетін және Даниямен Австрия-Пруссия соғысын қамтыды. Магентада жеңілгеннен кейін Рехберг императормен бірге Италияға барды және ол өзі кінәлі емес соғыстың салдарынан туындаған дағдарысқа тап болды. Ол Венгрияға және Польша мәселесіне жеңілдіктер жасады және Австрияның Батыс державаларының одағына қосылуына жауапты болды. Германия мәселесінде Рехбергтің саясаты келісімге келді. Ол Фюрстентаг жобасына мүлдем қарсы болды. Жоба император Франц Иосифке оның күйеу баласы, Турн-унд-Таксистің мұрагерлік князі ұсынған, ал алдын ала дайындықтар Рехбергке хабарланбай жасалды. Ақыры оған хабарлағанда, ол отставкаға кетуін ұсынды, ол қабылданбады және ол императормен бірге Франкфурттағы сәтсіз кездесуге (1863 жылдың тамызында) барды. Нюрнбергтегі министрлік конференцияда Пруссиясыз Германия лигасын құруға жасалған Рехбергтің әрекеті де сәтсіз болды, ол енді Пруссия мен Австрия арасындағы бейбіт келісімді Конфедерацияны реформалаудың қажетті алғышарты ретінде Шмерлингке қарсы тұрып, қолдаған саясатына оралды. Бұл кезде Дания королі Фредерик VII (15 қараша 1863) қайтыс болғаннан кейін Шлезвиг-Гольштейн мәселесі толық ашылды. Рехбергтің Бисмаркке қарсы тұруы мүмкін емес еді. Австрияның саясатына сәйкес Пруссиямен Данияға қарсы әрекет ету керек еді; бірақ Рехберг Бисмарктың герцогтіктерді аннексиялауды көздегенін жақсы білген. Ол соған қарсы тұруға тырысты, одақтың шарты ретінде герцогтіктерді Даниядан екі неміс мемлекетінің ортақ келісімімен ғана бөліп алу керектігін белгіледі. Бисмарк, алайда, герцогтіктердің түпкілікті бағыты туралы мәселені ашық қалдыру керек деп талап етті; және ол өзінің аргументін Австрия оның ұсынысын қабылдамаса, Пруссия жалғыз әрекет ететіндігі туралы қауіппен қолдағанда, Рехберг жол берді. Оның әрекеті Австрияның төменгі палатасында (28-30 қаңтар 1864) күшті шабуылға ұшырады, ал соғыс жеңіске жетіп, Пруссияның герцогтіктерге қатысты жоспарлары айқын болған кезде, қоғамдық пікір оған қарсы көбейе түсті, Австрия Аугустенбург герцогін соғысқа ұшыраған жағдайда да қолдауы керек деп талап етті. Рехберг герцогтың Венадағы өкілін Австрияның герцогтіктерді оған беруге бел буғанын, бірақ ол Пруссияға өзінің егемендік құқықтарының ешқайсысына қол қоймау шартымен ғана уәде берді. Нәтижесінде герцог Вильгельм мен Бисмарк ұсынған шарттарды қабылдамады. 22 тамызда император Франц Иосиф пен король Вильгельмнің Шёнбрунн қаласында кездесуі болды, Рехберг пен Бисмарк екеуі де қатысты. Рехбергтің өзі Пруссияға Венеция мен Адриатика жағалауын кепілдік беру шартымен герцогтіктерді аннексиялауға рұқсат беруге жақтас болды. Бірінші мәселе бойынша келісімге қол жеткізілмеді; бірақ Францияның Италияға басып кіруі жағдайында австрия-пруссиялық одақтың қағидалары туралы келісімге қол жеткізілді. Алайда, бұл соңғы ұсыныс министрлікте, онда Рехбергтің ықпалы ұзақ уақыттан бері Шмерлингтің ықпалымен көлеңкеде қалған, күшті қарсылыққа ұшырады; пруссиялық уәделерге мүлдем сенімсіздікпен толы қоғамдық пікір де қатты қоздырылды; және 27 қазан күні Рехберг отставкаға кету туралы өтінішін берді, императордан ерекше құрметтің белгісі ретінде Алтын қой орденін алды. Ол 1861 жылы Рейхсраттың Жоғарғы палатасының мұрагерлік мүшесі болып тағайындалған және 1879 жылға дейін пікірталасқа қатысуын жалғастырды. Ол 26 ақпан 1899 жылы Венаның жанындағы Кеттенхоф қаласындағы (қазіргі Швехат) шloss Altkettenhof қаласында қайтыс болды.
Жеке өмір
1834 жылы ол Барбара Джонсқа үйленді, ол Томас Джонстың үлкен қызы, 6-шы Ренела виконты (1763–1820) болған. Олардың бір ұлы болды:
граф Луи фон Рехберг и Ротенловен цу Хоэнрехберг (1835 жылы туған, 1877 жылы қайтыс болған); ол Ландгравиня Алоизия Луиза Мария цу Фюрстенберг Вайтрамен (1840–1925) үйленді және балалары болды.
Count Louis von Rechberg und Rothenlöwen zu Hohenrechberg (b. 1835 d. 1877); married Landgravine Aloysia Luise Marie zu Fürstenberg Weitra (1840 1925) and had issue.