Фридрих Кристоф фон Зальдерн: Пруссиялық генерал және әскери жазушының өмірі мен қызметі
Friedrich Christoph von Saldern
Фридрих Сальдерн (1719-1785) – прусский генерал, тактик, автор военных трудов. Отличался организаторскими способностями и участием в битвах, несмотря на отставку.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фридрих Кристоф фон Салдерн (2 қаңтар 1719 – 14 наурыз 1785) – прус генерал және әскери жазушы. 1760 жылы Лигниц шайқасынан кейін майданды тазалаудағы ұйымдастырушылық шеберлігін көрсетті. Торгау шайқасында австриялық бекіністеріне шабуыл жасағанда тактикалық және басшылық қабілетін танытып, шайқастың бағытын өзгертті. 1763 жылы Хьюбертусбургты тонаудан бас тартқандықтан әскерден кетіп қалды. Бірақ, командирлік қызметтен шеттегеніне қарамастан, Ұлы Фридрих оны генерал-лейтенант қылып тағайындап, әскер инспекторы етіп бекітті. Салдерн жаяу әскер тактикасы туралы кем дегенде екі мақала жазды. Ол «Заслуга за заслуги» (Pour le Mérite) және «Черный орел» (Order of the Black Eagle) ордендерімен марапатталды; 1851 жылы оның есімі Ұлы Фридрихтің ескерткішіне қосылды.
Friedrich Christoph von Saldern (2 January 1719 – 14 March 1785) was a Prussian general and military writer. He proved his organizational mettle with the battlefield clean up after Liegnitz in 1760. At the Battle of Torgau he proved his tactical and command mettle in the assault Austrian lines, which changed the course of the battle. His refusal to sack Hubertusburg in 1763 led to his resignation from the army. Despite retirement from command, however, Frederick the Great promoted him to lieutenant general and made him inspector of troops. Saldern wrote at least two missives on infantry tactics. He received the Order Pour le Mérite and the Order of the Black Eagle; in 1851, his name was included on the Equestrian statue of Frederick the Great.
Отбасы
Салдерн Пригниц аймағында, ескі Төменгі Саксония ақсүйек отбасында дүниеге келді. Фридрих Кристоф Салдерн – Төменгі Саксонияның ескі Салдерн ақсүйек әулетінен шыққан. 1719 жылы туған кезде оның әкесі Отто Людольф фон Салдерн (26 маусым 1686 – 5 сәуір 1753) Колберг батальонының командирі болған; анасы – Люкреция Тугендрейх фон Хольтцендорф (1700–1728). Ол қайтыс болғаннан кейін әкесі Софи Вильгельмина фон Сакпен (1709–1780), Колберг қолбасшысы Зигмунд фон Сактың қызымен үйленді. Салдерн үш рет үйленді: алғаш 1748 жылдың 1 маусымында королева Елизавета Кристинаның күтуші ханымы және подполковник Карл фон Теттаудың қызы Софи Антуанетта Катарина фон Теттаумен (1720–1759), екіншісі 1763 жылдың 5 қаңтарында Вильгельмина фон Боркемен (1742 жылдың 6 сәуірінде, Кассель – 1766 жылдың 15 мамырында, Потсдамда, 24 жасында), ал ол қайтыс болғаннан кейін үшінші рет 1767 жылы оның қарындасы Хелен Бернхардина фон Боркемен (1743–1831, Берлин) үйленді. Оның екі баласы болды, олар одан бұрын қайтыс болды.
Saldern was born in the Prignitz into a family of the old Lower Saxon nobility Friedrich Christoph Saldern comes from the old Lower Saxon noble family of Saldern. At his birth in 1719 his father Otto Ludolph von Saldern (26 June 1686 – 5 April 1753) was battalion commander of Kolberg; his mother was Lucrezia Tugendreich von Holtzendorf (1700–1728). After her death his father married Sophie Wilhemine von Sack (1709–1780), the daughter of the commander of Kolberg, Siegmund von Sack. Saldern married three times, first on 1 June 1748 to Sophie Antoinette Katharina von Tettau (1720–1759), a lady in waiting for Queen Elizabeth Christine and daughter of Lieutenant Colonel Carl von Tettau, second, to Wilhelmine von Borcke (6 April 1742, Kassel – 15 May 1766, Potsdam, at age 24) on 5 January 1763; after her death, third, he married in 1767 her sister, Helene Bernhardine von Borcke (1743–1831, Berlin). He had two children who predeceased him.
Әскери мансап
1735 жылы Штеттинде Пруссия армиясына қабылданды. Бойының ұзындығына байланысты 1739 жылы гвардияға ауыстырылды. Фридрих II таққа отырғаннан кейін бұл полк таратылғанда, ол бірінші лейтенант шенімен жаңа гвардиялық полктің екінші батальонына жіберілді. Бұл оның жылдам қызмет бабымен өсуіне мүмкіндік берді. 1740 жылдың соңында, Карл VI қайтыс болғаннан кейін, Пруссия мен Австрия Мария Терезияның мұрагерлігі үшін соғыс бастады. Австриямен соғыс басталғанда, ол корольдің қасында адъютант болып қалды және Мольвиц шайқасына дейін Нейпергтің австриялық әскерінің жақындап келе жатқанын бірінші болып анықтады. 1766 жылы генерал-лейтенант шеніне көтерілді. Салдерн өмірінің қалған бөлігін әскери ғылымдарды зерттеумен өткізді, ол осы салада педант болды. Бір еңбегінде ол жаяу әскердің дұрыс қадамын анықтау мәселесін тереңінен талқылады: минутына 75 қадам ба, әлде 76 қадам ба? Фридрихтің қайтысынан кейін «Салдерн тактикасы» пруссиялық армияда кеңінен таралып, 1806 жылы Йенадағы жеңіліске елеулі үлес қосты. Оның еңбектерінің ішінде «Тактик дер Инфантерие» (Дрезден, 1784) және «Тактические Грунзаце» (Дрезден, 1786) кітаптары бар, олар британдық «Дундас» жаттығу кітабының негізі болды. Салдерн «Заслуга за заслуги» және «Черный орел» ордендерімен марапатталды; 1851 жылы оның есімі Ұлы Фридрихтің ескерткішіне жазылды.
He entered the Prussian Army in 1735 in Stettin. Due to his height, he was transferred to the Guards in 1739. When this regiment was dissolved after Frederick II ascension, he was transferred to the second battalion of the new guard regiment as a first lieutenant. This opened the way for rapid promotions. By the end of 1740, with the death of Charles VI, Holy Roman Emperor, Prussia and Austria were at war over Maria Theresa's succession. With the outbreak of war with Austria, he remained with the king as an aide de camp, and he was the first to discover the approach of Neipperg's Austrians preliminary to the Battle of Mollwitz. In 1766 he became lieutenant general. Saldern spent the remainder of his life studying military sciences, in which he became a pedant. In one of his works he discussed at great length the question of the proper cadence for the infantry: was it 75 paces per minute, or 76? The "Saldern tactics" proliferated in the Prussian military following Frederick's death, and contributed powerfully to the disaster of Jena in 1806. His works included Taktik der Infanterie (Dresden, 1784) and Taktische Grundsatze (Dresden, 1786), and were the basis of the British "Dundas" drill book. Saldern received the Order Pour le Mérite and the Order of the Black Eagle; in 1851, his name was included on the Equestrian statue of Frederick the Great.