Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1885 жылы Қытайға британдық миссионерлер. «Кембридж жеті» Associates, Inc. архитектура фирмасы.
British missionaries to China in 1885
Cambridge Seven Associates, Inc., the architecture firm
«Кембридж жеті» – Кембридж университетінің алты студенті және Корольдік әскери академиясының бір түлегі. Олар 1885 жылы Қытай ішкі миссиясы арқылы Қытайға миссионерлер болып баруға шешім қабылдады. Жеті адам:
The Cambridge Seven were six students from Cambridge University and one from the Royal Military Academy, who in 1885, decided to become missionaries to China through the China Inland Mission. The seven were:
Чарльз Томас Студ
Монтегю Гарри Проктор Бошамп
Стэнли П. Смит
Диксон Эдвард Хосте
Артур Т. Полхилл Тернер
Сесил Х. Полхилл Тернер
Уильям Уортон Кассельс
Charles Thomas Studd
Montagu Harry Proctor Beauchamp
Stanley P. Smith
Dixon Edward Hoste
Arthur T. Polhill Turner
Cecil H. Polhill Turner
William Wharton Cassels
Ұлыбританиядағы дайындық
Виктория дәуірінде (1837–1901) Кембридж университетінің студенттерінің саны артып, миссионерлер, дін қызметкерлері, педагогтар, дәрігерлер және лингвистер ретінде шетелде қызмет етуге қызығушылық танытты. 1881 жылы университеттің мүшелеріне шетелдегі миссионерлік қызмет туралы білім алуға көмектесу үшін Кембридждегі дүниежүзілік христиандық орталығы (бұл кезде Генри Мартин залы деп аталатын) құрылды. 1885 жылы британдық миссионер Хадсон Тейлор Кембриджге келгенде, университеттің жеті студенті Қытайдың ішкі аймағындағы миссионерлік қызметке ерікті түрде қатысуға ниет білдірді. Кетіп бұрын жеті студент ел бойынша қоштасу туры ұйымдастырып, жаңалықты таратуға тырысты – осы сапар барысында оларды біреу "Кембридж жетілігі" деп атады. Келесі айда жеті студент Англия мен Шотландияның университеттерінің кампустарын аралап, студенттерге арналған жиналыстар өткізді. Патшайым Виктория олардың "Кембридж жетілігінің" куәліктерін қамтитын кітапшасын алғанға қуанды. Олардың келіп кеткені туралы жазба "Әлемді жақсы хабармен уағыздау: Миссионерлік топ" кітабында сақталған. Бұл кітап ұлттық бестселлерге айналды. Олардың ықпалы Америкаға дейін жетті, ол Роберт Уайлдердің Студенттік еріктілер қозғалысын құруға себеп болды. Барлығы да қайта туылған христиандар еді және олардың сенімдерімен 1885 жылы Қытайға барып, осы сенімдерді тарату және жергілікті халыққа көмектесу үшін қозғалды; көпшілігі өмірінің соңына дейін миссионерлік қызметте болды немесе оған байланысты болды. Оларға Тейлордың "Қытайдың рухани қажеттілігі мен талаптары" атты кітабы үлкен әсер етті. Қытайдың ішкі аймағындағы миссионерлік қызметке қабылданғаннан кейін, жеті студент Англия мен Шотландияны аралап, уағыз айтып, тыңдаушыларын олардың үлгісіне еліктеуге және Мәсіхті іздеуге шақырды. Чарльз Стэдттің інісі Кинастон жеті студентке кететін кезде көмектесті.
During the Victorian era (1837–1901) a growing number of students at the University of Cambridge became interested in serving overseas as missionaries, clergyman, educators, physicians, and linguists. In 1881 the Cambridge Centre for Christianity Worldwide (then named the Henry Martyn Hall) was formed to help members of the university learn about overseas missionary service. When the British missionary Hudson Taylor came to Cambridge in 1885, seven students of the university volunteered to serve with the China Inland Mission. Before leaving the seven held a farewell tour to spread the message across the country – it was during this tour that someone dubbed them "The Cambridge Seven." For the next month, the seven toured the University campuses of England and Scotland, holding meetings for the students. Queen Victoria was pleased to receive their booklet containing The Cambridge Seven's testimonies. The record of their departure is recorded in "The Evangelisation of the World: A Missionary Band". It became a national bestseller. Their influence extended to America where it led to the formation of Robert Wilder's Student Volunteer Movement. All seven had become born again Christians and were moved by their beliefs to go to China in 1885 to spread these beliefs and to help the local population; most remained in or connected to missionary work for the rest of their lives. They were greatly influenced by Taylor's book China's Spiritual Need and Claims. After their acceptance into the China Inland Mission, the seven toured England and Scotland, preaching and appealing to their listeners to follow their example and follow Christ. Charles Studd's brother Kynaston helped the seven in their preparations for departure.
Бағалау
Жеті адамның дінге келуі мен олардың мысалы 19 ғасырдағы миссионерлік қызметтердің маңызды жетістіктерінің бірі болды, бұл оларды діни тұлғаларға айналдырды. Нәтижесінде, олардың тарихы "Әлемді жаңару" деген атпен жарияланып, Ұлыбритания империясы мен АҚШ-тағы барлық YMCA және YWCA ұйымдарына таратылды. Олардың бірге өткізген уақыты аз болғанымен, олар Қытай ішкі миссиясын қарапайымдықтан "көпке әңгіме болған, тіпті ұятты көрінетін даңққа" жеткізуге көмектесті, сондай-ақ олардың еңбегі CIM және басқа миссионерлік қоғамдарға көптеген жаңа мүшелерді тартуға ықпал етті. 1885 жылы Жетілік Қытайға алғаш келген кезде CIM құрамында 163 миссионер болды; 1890 жылға қарай бұл көрсеткіш екі есеге өсіп, 1900 жылға қарай 800-ге жетті, бұл барлық протестант миссионерлерінің үштен бірін құрады.
The conversion and example of the seven was one of the grand gestures of 19th century missions, making them religious celebrities; as a result, their story was published as "The Evangelisation of the World" and was distributed to every YMCA and YWCA throughout the British Empire and the United States. Though their time together was brief, they helped catapult the China Inland Mission from obscurity to "almost embarrassing prominence", and their work helped to inspire many recruits for the CIM and other mission societies. In 1885, when the Seven first arrived in China, the CIM had 163 missionaries; this had doubled by 1890 and reached some 800 by 1900, which represented one third of the entire Protestant missionary force.