Полковник Пол Честер Джером Брикхилл: Австралиялық жазушы, ұшқыш және соғыс тұтқыны
Paul Brickhill
Пол Честер Джером Брикхилл: австралиялық жазушы, 2-дүниежүзілік соғыс қатысушысы, тұтқын. «Ұлы қашқындау», «Бөгет бұзушылар» кітаптарының авторы. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық жазушы, Екінші дүниежүзілік соғыстың ұшқышы және соғыс тұтқыны (1916–1991)
Australian author, WWII pilot and POW (1916–1991)
Пол Честер Джером Брикхилл (20 желтоқсан 1916 – 23 сәуір 1991) – Австралиялық истребитель ұшқышы, соғыс тұтқыны және "Ұлы қашу", "Құрық тасқындары" және "Аспанға ұмтылу" кітаптарының авторы.
Paul Chester Jerome Brickhill (20 December 191623 April 1991) was an Australian fighter pilot, prisoner of war, and author who wrote The Great Escape, The Dam Busters, and Reach for the Sky.
Ерте өмір
Брикхилл Мельбурн қаласында, Виктория штатында журналист Джордж Рассел Брикхилл (1879–1965) мен Изителла Виктория (құрмет аты Брэдшоу) Брикхиллдің (1885–1966) отбасында дүниеге келді. Ол осы отбасының бес баласының үшіншісі болды, қалғандары Рассел (1911–2002), Айде Джеффри (1914–), Ллойд (1918–2011) және Клайв (1923–2009). Брикхилл 11 жасқа толғанда отбасы Сиднейге көшті, ол сол жерде Солтүстік Сидней ұлдар гимназиясында білім алды. Оның сыныптасы және досы актер Питер Финч болды. Брикхилл 1931 жылы әкесі Ұлы депрессия салдарынан жұмысынан босатылғаннан кейін мектепті тастады. Басқа ағалары білімін жалғастырғанмен, Брикхилл, отбасыда ең оқуға бейім емес бала саналғандықтан, ағасы Расселге отбасының қаржылық жағдайына көмектесу үшін жұмыс табуға мәжбүр болды. Ол сөйлеу қиындығынан алғашқы екі жұмысынан да шығарылды. Содан кейін ол Аделаида пароход компаниясында кеңседе, кейін лифт операторы болып жұмысқа орналасты. Бірақ бұл жұмыс ұзаққа созылмады, себебі сол кезде көшірмеші болып жұмыс істеген Питер Финч 1932 жылы "The Sun" газетінің жаңалықтар редакторынан Брикхиллмен сұхбаттасуын сұрады. Брикхилл көшірмеші болып жұмысқа қабылданды және бір жыл ішінде журналист-кадет рөліне көтерілді. Бірнеше жылдың ішінде ол журналистке дейін өсіп, 1940 жылға қарай редактордың орынбасары болды.
Brickhill was born in Melbourne, Victoria to journalist George Russell Brickhill (1879–1965) and Izitella Victoria (née Bradshaw) Brickhill (1885–1966). He was the third son of the couple's five children, the others being Russell (1911–2002), Ayde Geoffrey (1914–), Lloyd (1918–2011), and Clive (1923–2009). When Brickhill was 11 the family moved to Sydney, where he was educated at North Sydney Boys High School. A classmate, and friend, was actor Peter Finch. Brickhill left school in 1931 after his father had been made redundant as a result of the Depression. While his other brothers continued with their education it was necessary for Brickhill, who was regarded as the least academic child, to get a job to assist his older brother Russell in bringing money into the family. He was sacked from his first two jobs due to his stutter. He then got a job as office boy and then lift boy at the Adelaide Steamship Company. That job did not last long, as Peter Finch, who was by then working as a copy boy, was able to convince a news editor at The Sun to interview Brickhill in 1932. Brickhill was hired as a copy boy, and within a year was promoted to cadet journalist. Within a few years he had worked his way up to journalist, and by 1940 was a sub editor.
Журналистикаға оралу
Соғыс аяқталғаннан кейін, оның RAAF-қа жазылу шарты бойынша соғыс тоқтағаннан кейін 12 ай қызмет етуі тиіс болғанмен, Брикхиллге алты айлық жалақысыз демалыс берілді. Демалыс уақытында ол Лондон қаласындағы Associated Newspapers компаниясы үшін тілші болып жұмыс істеді. Осыдан бөлек, жұмыс уақытынан тыс ол өзінің және Нортонның әңгімелерін теріп, Дэвид Хигхэмді олардың әдеби агенті етіп таңдады. Хигхэмнің көмегімен қолжазба Faber & Faber баспасынан қабылданып, 1946 жылы «Қауіптен қашу» деген атпен жарияланды. Біраз уақыт Associated Newspapers компаниясында жұмыс істегеннен кейін Брикхилл Австралияға оралып, Сиднейдегі The Sun газетінде редакторының орынбасары болып жұмысқа орналасты. Брикхилл мен Нортон «Қауіптен қашу» кітабы үшін жазған тараулардың авторлық құқығын өздерінде сақтап қалуға келісті. Осының нәтижесінде кітапты басып шығару үшін жеткілікті қағаз жиналғанша, Брикхилл Ұлы қашу туралы тарауының қысқартылған нұсқасын Австралиядағы бірнеше газетке сата алды.
Following the end of the war, while the terms of his enlistment with the RAAF had been that he had to serve for 12 months following the cessation of hostilities, Brickhill was granted six months' leave without pay. During his leave he returned to journalism, working as a London based correspondent for Associated Newspapers. Meanwhile, outside of working hours he had typed up his and Norton's stories and selected David Higham as their literary agent. With Higham's help the manuscript was accepted by Faber & Faber and published as Escape to Danger in 1946. After working for Associated Newspapers for a period, Brickhill returned to Australia, taking a job as a sub editor at The Sun newspaper in Sydney, Australia. Brickhill and Norton had agreed that each would retain the copyright to the chapters that they had written for Escape to Danger. As a result, while awaiting for sufficient stocks of paper to be obtained to print the book, Brickhill was able to sell a condensed version of his chapter on the Great Escape to several newspapers in Australia.
Ұлы қашу және бөгетті бұзатын құрылғылар
Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Ұлыбритания Әуе министрлігінің Әуе тарихы бөлімінің басшысы Джон Нерни 617 эскадрильясының тарихын жазу қажеттігін анықтады. Ол бұл мәселені News Review редакторы Джон Пуднимен талқылады. Пудниге "Қауіпке қашып құтылу" кітабы ұнады және Брикхиллді қарастыруды ұсынды. Пуднидің ұсынысын орындап, Нерни 1949 жылдың ақпан айында Брикхиллге жүгінді, ол ұсынысты қуана қабылдады. Оның зерттеулеріне көмектесу үшін бар күшін салған Әуе министрлігі Брикхиллге тек шағын сыйақы бере алды және кітапты жариялауға кепілдік бермеді, тек үкіметтік басылым ретінде шығаруға болатынын айтты. The Sun газетінде редакторының орынбасары болып жұмыс істейтін жұмысынан кетіп, Англияға көшіп бару үшін жеткілікті ақша беретін аванс алу үшін Брикхилл бірнеше австралиялық баспагерлерге кітаптың австралиялық басылымына қызығушылық таныса-танбасасын сұрады. Бірақ ешқайсысы қызығушылық танытпады, сондықтан Брикхилл Нернидің ұсынысынан бас тартуға мәжбүр болды. Сонымен қатар, Джон Пудни, ол жақында Лондондық Evans Brothers баспасына редактор болып орналасқан, Брикхиллге Stalag Luft III лагерінен жаппай қашу туралы кітап жазуды ұсынды. Бұл кітап кейін "Ұлы қашу" деп жарияланды. Англияға келгеннен кейін Брикхилл 617 эскадрильясының тарихына қатысты RAF-тан ақпарат сұрады және егер қажет болса, өз қызметтерін ұсынды. RAF басқа авторды табуда ешқандай прогресс жасамағандықтан, оның ұсынысы қабылданды. Брикхилл 617 эскадрильясы туралы кітапқа аванс алу үшін Evans Brothers-қа жүгінді, бірақ олар қолжазбаны көрмейінше аванс беруге мүдделі емес еді. "Ұлы қашу" жұмысында болғандықтан, Брикхилл 617 эскадрильясының тарихы бойынша да бірден жұмыс істеуді бастады. 1950 жылы "Ұлы қашу" кітабы жарық көрді және оқиғаға көпшіліктің назарын аударды. 617 эскадрильясының тарихы, әсіресе "Chastise" операциясына қатысуы және Рураймағындағы бөгеттерді жоюы 1951 жылы "Бөгеттерді жарғандар" деген атпен жарық көрді және 50 жыл ішінде бір миллионнан астам дана сатылды. "Бөгеттерді жарғандар" кітабының сәттілігінен кейін Associated British Picture Corporation компаниясының өндіріс жетекшісі Роберт Кларк кітаптың экрандық құқықтарын алу туралы Брикхиллге хабарласты. Компанияның өндіріс менеджері кітапта тым көп адам мен шабуылдар бейнеленгенін, оны толығымен түсіру мүмкін емес екенін айтты. Сондықтан ол Брикхиллден кітаптың мазмұнын қысқартып, фильмге арналған сценарий жасауын сұрады. Брикхилл экрандық құқықтарды сату үмітімен ақысыз жасауға келісті. Кларк оған көмек көрсету үшін компанияның өндіріс директоры Уолтер Майкрофтты қосты. Брикхилл фильм сценарийін "Chastise" операциясына шоғырландыруға және кейінгі шабуылдарды елемеуге шешім қабылдады. Associated компаниясы 1952 жылдың желтоқсан айында фильм құқықтарын Брикхиллмен 5000 фунт стерлингке келісті. Содан кейін түсірілген фильм 1954 жылы "Бөгеттерді жарғандар" деген атпен шықты.
After the end of World War II, John Nerney, head of the Air Historical Branch of the British Air Ministry identified the need for a history of 617 Squadron. While trying to find a suitable author he discussed the issue with John Pudney, who was an editor at News Review. Pudney had liked Escape to Danger and suggested that Brickhill be considered. Following up Pudney's recommendation, Nerney approached Brickhill in February 1949, who jumped at the offer. While doing all it could to assist his research the Air Ministry could only provide Brickhill with a small honorarium, and no guarantee of publication other than as a government produced publication. In an attempt to obtain an advance which would pay enough for him to leave his current job as a sub editor at The Sun and relocate to England, Brickhill approached a number of Australian publishers to see if they were interested in an Australian edition of the book. None was interested, so Brickhill was forced to decline Nerney's offer. At the same time Brickhill had been approached by John Pudney, who had recently joined London based publisher Evans Brothers as an editor, with a proposal to write a book on the Stalag Luft III mass escape. This was eventually to be published as The Great Escape. Once in England, Brickhill asked the RAF about the status of the proposed history of 617 Squadron, offering his services if they were still required. As the RAF had made no further progress in finding an alternative author, his offer was accepted. Brickhill approached Evans Brothers about an advance for the proposed book on 617 Squadron, but they were not interested in providing any advance until they saw a manuscript. Already working on The Great Escape, Brickhill also commenced simultaneous work on the 617 Squadron history. The Great Escape was published in 1950 and brought the incident to wide public attention. The history of 617 Squadron and in particular its involvement in Operation Chastise and the destruction of dams in the Ruhr valley was published in 1951 as The Dam Busters, which sold over one million copies over 50 years. Following the success of The Dam Busters, Robert Clark the head of production at Associated British Picture Corporation approached Brickhill about acquiring the screen rights to the book. The company's production manager was of the opinion that there were too many people and raids involved, and that they would not be able to film the book in its entirety. As a result, he requested that Brickhill provide a condensed film treatment. Brickhill agreed to do it without payment, in the hope of selling the screen rights. To assist, Clark teamed him up with Walter Mycroft who was the company's Director of Production. Brickhill decided to concentrate the film treatment on Operation Chastise, and ignore the later raids. Associated agreed with Brickhill on the film rights in December 1952 for what is believed to have been £5,000. The subsequent film was released in 1954 as The Dam Busters.
Аспанға ұмтылыңыз
"Бұзушылар" романын оқығаннан кейін, Британия шайқасының асыл қарылысы Дуглас Бадер 1951 жылы Брикхиллге өмірбаянын жазуға бірлесіп жұмыстесу туралы ұсыныс жасады. Брикхилл жобаны қолға алуға келісті. Аталған өмірбаян туралы бірнеше баспа үйіне жүгінілді. Брикхиллдің агенті Уильям Коллинз және ұлдары ең қолайлы шарттарды ұсынғанын анықтады, нәтижесінде Брикхилл олармен келісімшартқа отырды. Дегенмен, Брикхилл бұрын оған көп көмек көрсеткен Джон Пудни мен Эванс Бразерспен келісімшарт жасауға үзілгені үшін өкініш сезінді. Сондықтан ол оларға қашқындар туралы әңгімелер жинағын жазуды ұсынды, ол кейін "Қашу немесе өлу" (Escape – Or Die) деген атпен жарияланды. Бадердің өмірбаяны 1954 жылы "Аспанға қол жеткізу" (Reach for the Sky) деген атпен жарық көрді. Жарияланған алғашқы айларда ғана 172 мың дана сатылды. Бастапқы 300 мың данасы тез сатылып, өмірбаян соғыстан кейінгі Ұлыбританиядағы ең көп сатылған қатты мұқабалы кітапқа айналды. Кейіннен кітап экранға түсіріліп, 1956 жылы көркем фильм ретінде шықты. Кеннет Мор Бадер рөлінде ойнады, сол жылы Ұлыбританиядағы кассалық табыс бойынша көшбасшы атанды.
After reading The Dam Busters, Battle of Britain ace Douglas Bader approached Brickhill in 1951 about collaborating on his biography. Brickhill agreed to undertake the project. Several publishers were approached about the proposed biography. Brickhill's agent found that William Collins and Sons offered the best terms, leading Brickhill to sign with them. However Brickhill felt guilty about not signing with John Pudney and Evans Brothers, who had previously been so supportive of him. He consequently offered to write an anthology of escape stories for them, eventually published as Escape – Or Die. The biography of Bader was published in 1954 as Reach for the Sky. In the first few months alone, 172,000 copies were sold. The initial print run of 300,000 quickly sold out, and the biography became the best selling hardback in post war Britain. The book was subsequently adapted for the screen and released in 1956 as a feature film. Starring Kenneth More as Bader, it topped the box office in Britain that year.
Кейінгі өмірі
Брикхилл өмірінің қалған бөлігін аяқталмаған киносценарийлерін, романдарын және өмірбаяндық еңбектерін аяқтауға арнады, бірақ 1949-1954 жылдардағы табыстарын қайталай алмады. 1969 жылы ол Австралияға қайтып, тұрақты түрде орналасты. Брикхилл 1991 жылғы 23 сәуірде Сиднейде, Жаңа Оңтүстік Уэльс штатында 74 жасында дүние салды.
Brickhill spent the rest of his life working on unfinished film screenplays, novels and biographies, but was unable to repeat his successes of 1949 to 1954. In 1969 he returned to live permanently in Australia. Brickhill died in Sydney, New South Wales on 23 April 1991 aged 74.
Жеке өмір
1949 жылы Австралиядан Англияға бағыт алған кемеде танысқаннан кейін, 33 жастағы Брикхилл 1950 жылдың 22 сәуірінде Пимликодағы Честер скверіндегі Сент-Майкл шіркеуінде де австралиялық 21 жастағы Марго Слейтерге үйленді. Олар 1964 жылдың 20 шілдесінде қырқысып, даулы ажырысты. Олардың Темпе Мелинда (тамыз 1957 жыл) атты қызы бар. Темпе модель болып жұмыс істегеннен кейін Issey Miyake London менеджері, Issey Miyake Europe бас директоры және Fédération Française de la Couture директоры болды.
After meeting on a ship from Australia to England in 1949, the 33 year old Brickhill married 21 year old Margot Slater, also an Australian, in St. Michael's Church, Chester Square, Pimlico on 22 April 1950. They divorced on 20 July 1964 after a tempestuous marriage. and Tempe Melinda (August 1957– ). After working as a fashion model Tempe became manager of Issey Miyake London, CEO of Issey Miyake Europe and a director of Fédération Française de la Couture.
Киноға бейімделу
Брикхиллдің үш кітабы толық метражды фильмдерге бейімделді: "Бөгетті бұзғандар" (1955), "Аспанға қол созу" (1956) және "Ұлы қашу" (1963). "Deadline" 1964 жылғы 5 қаңтарда алғаш рет көрсетілген, Боб Хоуп ұсынған Chrysler Theatre антологиялық сериясының "Нервтер соғысы" атты эпизоды болды.
Three books by Brickhill were made into feature films: The Dam Busters (1955), Reach for the Sky (1956), and The Great Escape (1963). Deadline became an episode of the Bob Hope Presents the Chrysler Theatre anthology series titled War of Nerves that was first broadcast on 5 January 1964.