Кіріспе

Парагвай президенті 1902-1904 жылдар аралығында. Хуан Антонио Эскура (6 мамыр 1859 – 24 тамыз 1929) – Парагвай президенті 1902-1904 жылдар аралығында. Ол 1859 жылдың 6 мамырында Кордильера департаментіндегі Карагуатайда дүниеге келген. Ол дәстүрлі отбасынан шыққан Жозефа М. Рохасқа үйленді, ол кейін елдің бірінші ханымы болды. Оның отбасы мақта, жүгері және жемістер өсірумен айналысты. Уриарте мен Эгускизадан кейін ол баск тегімен шыққан үшінші президент болды.

Басталуы

Өзінің туған қаласындағы мектепте оқып, кейін шаруашылыққа берілді. 1879 жылы 20 жасында әскерге қатарына кірді. Ол маңызды лауазымдарға көтерілді. 1891 жылы Мисьонес аймағында командир болып тағайындалды; 1892 жылдың мамырында подполковник, ал 1897 жылдың 24 тамызында ұлттық полковник атанды. Оның ең маңызды шені – кавалерияның екінші лейтенанты болды. Ол Эмилио Асевал үкіметін құлатқан төңкеріске қатысты. 1891 жылдың 18 қазанында болған көтерілісте белсенділік танытып, генерал Эгускизаның үкіметін қорғады. 1898-1902 жылдары Эмилио Асевал және Гектор Карвалло үкіметтерінде Соғыс және Теңіз күштері министрі болды. Ол Колорадо партиясының мүшесі еді.

Оның үкіметі

Ол 1902 жылдың 25 қарашасы мен 1904 жылдың 19 желтоқсаны аралығында 43 жасында Парагвай президенті болды. Өкімет ету мерзімін 1904 жылғы революциядан кейін аяқтады. Вице-президент болды Мануэль Домингуес, ол да революцияға қосылды. Эскураның кабинеті ең жас болды, себебі оның мүшелері 26 мен 43 жас аралығында болды. Олар: Фульгенсио Р. Морено, Хуан Баутиста Гаона және Эмилиано Гонсалес Наверо – Қаржы министрлігінде; Эдуардо Флеитас және Хосе Эмилио Перес – Ішкі істер министрлігінде; Каетано Каррерас – Әділет және Мәдениет министрлігінде; Антонио Касерес, Патрисио Эскобар, Бернардино Кабальеро және Бениньо Феррейра – Соғыс және Теңіз күштері министрлігінде; Педро Пабло Пенья, Каетано Каррерас, Гуальберто Кардус Хуерта және Сесилио Баез – Сыртқы істер министрлігінде. Оның үкімет кезінде беделді Сан-Хосе мектебі құрылды, ұлттық валюта мен бюджет тұрақталды. Валютаның құны оның кезінде жоғары болды. Сауда айтарлықтай өсті, Касал Рибейро фирмасы Еуропаға темекі мен мақта өнімдерін сәтті экспорттады; Риус-и-Жорба былғары мен жүнді көп көлемде экспорттады. Артуро Ребауди 1904 жылдың 21 наурызындағы жарлыққа сәйкес Буэнос-Айресте өткен 2-ші Медициналық конгресске делегат ретінде қатысты; Ұлттық университеттің Медицина факультетінің бірінші түлектері бітірді; Сан-Антонио қаласы аудан деп жарияланды, «Солар Артигас» Уругвайға сыйға берілді, Итороро батырларына ескерткіш орнатуға рұқсат берілді және Аргентинаның Сауда кодексі қабылданды. 1903 жылдың 29 желтоқсанында Сесилио Баез Мексика және АҚШ елдеріндегі толық өкілетті елші болып тағайындалды. Хуан О’Лири Ұлттық лотереяның инспекторы болды. 1902 жылы Сильвано Москейра муниципалитет хатшысы лауазымынан кетіп, оның орнына Федерико Чавес тағайындалды. 1903 жылы Томас Матто полиция басқармасынан кетіп, Мбуяпейдің Экономикалық және Әкімшілік кеңесі құрылды, оның президенті Сеферино Аяла, вице-президенті Карлос Пасторе болды. Фернандо Вера Альберто Корреаның орнына Ұлттық кітапхананың каллиграфы болып тағайындалды және үкімет Уругвайға «Солар Артигас» кітабын сыйға берді. Білім беру саласындағы маңызды оқиғалардың бірі – 1903 жылдың ақпанында Мұғалімдердің бірінші ұлттық конгресін ұйымдастыру және 1904 жылдың 25 наурызында Ұлттық мектепте «Франко жоспарының» қабылдануы. Сол жылы ақын Нарсисо Р. Колман Кабальеро ауданында судья болып тағайындалды. 1903 жылы Медицина факультетін Андрес Барберо, Рикардо Одриозола, Мануэль Урбиета және Еусебио Табоада, сондай-ақ басқалар бітірді. 1904 жылдың тамызында Вильтетадағы әскери қозғалыс күшейді, ал қазан айында Эскура үкіметін құлатып, 1904 жылғы революцияға ұласты, бұл оның өкімет кезіндегі нашар экономикалық жағдайларға байланысты болды. Осы оқиға республикалық үкіметтің аяқталуына және либералдық дәуірдің басталуына әкелді. Ескура биліктен кеткеннен кейін саясаттан шығып, қарапайым өмірге қайтып келді. Ол Вилла-Хейске көшіп, отбасын құрды.

Құрметті қоштасу

Полковник Эскура 1929 жылғы 24 тамызда Вилла-Хейс қаласында қайтыс болды. Атқару билігі жарлық арқылы оны құрметтеуге шешім қабылдады. "Паласио де Лопес" сарайында аза тұру рәсімі өтілді және оның денесі Реколета зиратына жерленді. Эскураның мәйіті тасымалданған көлік Асунсьон портына келгенде, ресми әскери салтанаттар көрсетілді. Оның қосылуына Элигио Аяла, президент Хосе П. Гуггиари, Жоғарғы Сот және Парламент мүшелері, көптеген партияластары мен жоғары топтағы отбасылар қатысты. Асунсьон архиепископы Хуан Синфориано Богариннің басшылығымен Metropolitan Cathedral-де салтанатты мисса өтті.