Эусебио Аяла – Парагвай саяхатшысы, ел президенті (1921-1923, 1932-1936). Чако соғысындағы жеңісімен ел аймағын кеңейтті. Тарихы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Парагвай саясаткері (1875–1942)
Paraguayan politician (1875–1942)
Еусебио Аяла Борденаве (14 тамыз 1875 – 4 маусым 1942) – парагвайлық саясаткер, Парагвайдың 28-ші президенті, 1921 жылдың 7 қарашасынан 1923 жылдың 12 сәуіріне дейін және 1932 жылдың 15 тамызынан 1936 жылдың 17 ақпанына дейін қызмет еткен. Либералдық партия мүшесі Аяла Парагвайды Чако соғысы (1932–1935) кезінде жетектеді, нәтижесінде Боливияға қарсы күтпеген жеңіс тіркелді, бұл Парагвайдың даулы Гран-Чако аймағының ірі бөлігін бақылауына мүмкіндік берді. Алайда, 1936 жылдың ақпан айында Аяла полковник Рафаэль Франко тарапынан құлатылды.
Eusebio Ayala Bordenave (August 14, 1875 – June 4, 1942) was a Paraguayan politician who served as the 28th President of Paraguay from 7 November 1921 to 12 April 1923 and again from 15 August 1932 to 17 February 1936. A member of the Liberal Party, Ayala led Paraguay through the Chaco War (1932 1935), which resulted in an upset victory against Bolivia, securing Paraguayan control over large parts of the disputed Gran Chaco region. In February of 1936, however, Ayala was overthrown by Colonel Rafael Franco.
Ерте өмір
Аяла 1875 жылғы 14 тамызда Парагвайдың Кордильера департаменті Барреро Гуасуда (Барреро Гранде) дүниеге келді. Оның ата-анасы Абдон Борденаве мен Казимира Аяла болды, анасы 19 жастағы сауатсыз жасөспірім әйел. Ол алғашқы білімін туған жерінде, Бенита әпкесінің жетекшілігімен алды. Содан кейін елдің астанасы Асунсьонға көшіп, бір дүкенде жұмыс істеді. Ол Асунсьонның Ұлттық колледжіне қабылданды және 1896 жылы бакалавр дәрежесін алды. Аяла соңынан мектептерде сабақ берді, осылайша Ұлттық университеттің Заң факультетінде оқу шығындарын өтеуге мүмкіндік алды. 1904 жылы ол әлеуметтік ғылымдар мен құқық докторы ғылымын қорғап бітірді, диссертациясы ұлттық бюджет туралы болды. Университетті бітіргеннен кейін Аяла бірнеше рет Еуропаға сапарлады. Алғашқы сапарында ол үш жыл бойы Ұлыбритания елшілігінің хатшысы болып қызмет етті, осы уақытта ағылшын және француз тілдерін меңгерді, сонымен қатар философиялық және мәдени білімін жетілдірді. Осындай бір сапарда ол болашақ әйелі Марсель Амелия Дюранмен танысты. Ол 1889 жылғы 16 қаңтарда Францияның Тур қаласында дүниеге келді. Марсель өте жас кезінде париждік зергерге тұрмысқа шықты, бірақ ол психикалық аурудан зардап шегіп, өзіне қол жұмсады, нәтижесінде Марсель баласыз жесір қалды. Оқиғадан кейін ол Парижде тұруын жалғастырды, сол жерде Еусебио Аяламен кездесті. Марсель өмірінің соңына дейін Парагвайда өмір сүрді. Марсель де Аяла 1954 жылғы 20 сәуірде Асунсьонда қайтыс болды. Оның мемлекеттік қайраткермен өткізген жылдары туралы естеліктері "Естеліктер" кітабында қалдырылған.
Ayala was born in Barrero Guasu (Barrero Grande), Cordillera Department, Paraguay, on August 14, 1875; his parents were Abdón Bordenave and Casimira Ayala, his mother an illiterate adolescent of 19. His first schooling was in his hometown, with his aunt Benita. Then he moved to the country's capital, Asunción, where he worked as a trainee in a shop. He was able to enter the National College of Asunción and received his bachelor's degree in 1896. Ayala then taught classes in schools, through which he could afford his expenses at the College of Law, National University, where he graduated as Doctor of Social Science and Law in 1904, defending a thesis on the national budget. After completing his university education, Ayala made several trips to Europe. The first was as secretary of the embassy of Great Britain for three years, time that he came to master English and French, and also improve his philosophical and cultural training. It was in one of those trips where he met the person who would be his future wife, Madame Marcelle Amelia Durand. She was born in Tours, France, January 16, 1889. She had gotten married at very young age to a Parisian jeweler, but he suffered from a mental problem that drove him to suicide, leaving Marcelle a childless widow. After the incident, she continued living in Paris, where she met Eusebio Ayala. Marcelle lived until her last days in Paraguay. Marcelle de Ayala died in Asuncion on April 20, 1954. Her years close to the statesman were recorded in her book Memories.
Ерте мансап
Парагвайға оралғаннан кейін ол Заң факультетінде қылмыстық құқық және конституциялық құқық пәндерін оқытты және Асунсьон университетінің ректоры болды. Журналист ретінде ол El Diario және El Liberal газеттерінде жұмыс істеді, ал кейіннен «Journal of Law and Social Sciences» журналының редакторы болды. Хосе П. Гугьяри оны АҚШ-тағы елшілік қызметіне тағайындады. Ол сол дәуірдегі жалғыз парагвайлық ретінде Париждегі Сорбонна университетінде «uti possidetis» (иеленген мүлік) тақырыбында ағылшын тілінде нақты және дұрыс баяндама жасаған адам ретінде есте қалды. Қаржы саласындағы зерттеулерінің нәтижесінде ол 1917 жылы «Ақша мәселелері және оған байланысты тақырыптар» атты кітап жазды. Аяла 1942 жылдың 4 маусымында Буэнос-Айресте қайтыс болды. Оның құрметіне 1942 жылдың 17 маусымында ескі Сан-Лоренцо көшесі мен оның туған қаласы оның есімімен аталды.
Upon his return to Paraguay, he taught classes of Criminal Law and Constitutional Law at the Faculty of Law and he became Rector of the University of Asunción. As a journalist he worked at El Diario and El Liberal, and later he was editor of the Journal of Law and Social Sciences. Jose P. Guggiari appointed him ambassador to the United States. He was remembered, as the only Paraguayan of that era who gave a lecture in The Sorbonne, Paris, on the uti possidetis (the thing possessed) in a clear and correct French. Fruit of his research in finance, he wrote a book which he called "Monetary issues and related topics" in 1917. Ayala died in Buenos Aires on June 4, 1942. To commemorate him the old San Lorenzo street and his hometown in Paraguay were renamed after him, on June 17, 1942.
Үкімет
Президент Мануэль Гондраның отставкасынан кейін Ұлттық конгресс 1921 жылғы 7 қарашада саяси дағдарыс және вице-президент Феликс Пайваның үкімет құруға мүмкіндік таппауына байланысты Еусебио Айяланы уақытша президент етіп тағайындады. Айала бұл лауазымда 1923 жылғы 12 сәуірге дейін қызмет етті. Бұл ел үшін өте қиын кезең болды, және Айаланың президенттігі 1922 жылғы азамат соғысында маңызды рөл атқарды. Ол лауазымынан кетіп, Айала президент сайлауын өткізуге тырысқаннан кейін бүлік көтерген саяси қарсыластарын жеңді. Айала 1932 жылғы 15 тамызынан 1936 жылғы 17 ақпанына дейін қайтадан президент болды. Ол Боливиямен Чако соғысының (1932–1935 жж.) басталысында билікке келді. Доктор Айала соғыс кезінде бірнеше рет майданға сапар шекті, және парагвайлік күштер адам және жабдықтарының жетіспеушілігіне қарамастан, соңында жеңіске жетті. Осы үшін оны «Жеңіс президенті» деп атады. Соғыс Айаланың екінші президенттік мерзімінде Үкіметтің күш-қуатын көп жұмсады, бірақ ол президент ретінде басқа да жұмыстарды атқарды, мысалы, жаңартылған Ұлттық әнұранды ресми түрде бекітті. Соғыс кезінде ол өзінің саясатының үш негізгі қағидасын ұстады: Бас қолбасшы ретінде генерал Хосе Феликс Эстигаррибиямен бірге Армияның сәтті әскери науқандарын жетекшілік етті; прогрессивті шығыс жүйесін енгізді; және қадір-қасиетпен бейбітшілікке қол жеткізуге бағытталған дипломатиялық саясатты ұстанды. Соғыстан кейін, 1936 жылғы 17 ақпанда, Айаланың мерзімі аяқталуға бірнеше ай қалғанда, әскери төңкеріс оның президенттігін құлатты. Ол тұтқындалып, кейіннен жер аударылып, Буэнос-Айрес қаласына көшірілді.
Following the resignation of President Manuel Gondra, the National Congress named Eusebio Ayala as temporary president on November 7, 1921, due to a political crisis and the impossibility of forming a government by Vice President Félix Paiva. Ayala served in this position until April 12, 1923. These were extremely difficult times for the country, and Ayala's presidency played a role in the civil war of 1922, during which he resigned his post and defeated political opponents who staged an insurrection after Ayala blocked their attempts to hold a presidential election. Ayala became president again between August 15, 1932 and February 17, 1936. He came into office just when the Chaco War with Bolivia (1932–1935) was beginning. Dr. Ayala visited the battlefront several times during the war, and the Paraguayan forces ultimately won despite being outmanned and under equipped. For this, he was called "President of Victory." The war consumed most of the energy of the Government during Ayala's second term, but he undertook some other tasks as president, such as the formalization of the restored version of the National Anthem. During the war, he held the three main pillars of his policy: As Commander in Chief, along with General José Félix Estigarribia, he led successful campaigns of the Army; implemented a progressive system of expenses; and maintained a diplomatic directive with the strong desire to achieve peace with dignity. After the war, a military movement overthrew Ayala's presidency on February 17, 1936, a few months before the end of his term. He was imprisoned and then exiled, relocating to Buenos Aires.
Саясат
Өзінің ұзақ саяси мансабында ол ірі корпорациялардың заң кеңесшісі, депутат, сенатор, қаржы, әділет, дін және білім, сондай-ақ сыртқы істер министрі болды. 1916 және 1919 жылдары Парагвайдың қаржы министрі қызметін атқарды. 1909 жылы депутаттар палатасының төрағасы болды. Ол 1908 жылы Либералдық партияға қосылып, "радикалды" бағытта үгіт жүргізді. 1909 жылы Эмилиано Гонсалес Наверо президенттігі кезінде ол канцлер болып тағайындалды, және ол қызметін келесі үкіметтерде де жалғастырды. Ол сонымен қатар Парагвай халықаралық құқық қоғамын құрушылардың бірі болды және 1916 жылы Буэнос-Айресте өткен Халықаралық қаржы конференциясына делегат ретінде қатысты.
In his long political career he was legal adviser to major corporations, deputy, senator, minister of Finance, Justice, Worship and Education and Foreign Affairs. He was Minister of Finance of Paraguay in 1916 and in 1919. He served as President of the Chamber of Deputies in 1909. He joined the Liberal Party in 1908 and campaigned in the "radical" sector. During the presidency of Emiliano González Navero, in 1909, he was appointed chancellor, a position he also held in following governments. He was also one of the founders of the Paraguayan Society of International Law and became a delegate of the International Financial Conference, held in Buenos Aires in 1916.
Шөгеділік және кейінгі жылдары
Генерал Эстигаррибиямен бірге доктор Эусебио Айала 1936 жылдың 5 қыркүйегінде Парагвайдан Буэнос-Айреске кетті, мұнда оның әйелі және толық құрметпен қарсы алу күтіп тұрды. 1938 жылға қарай ол қызметін жаңартты. Ол Буэнос-Айрестегі ірі заң фирмасына қосылып, Аргентина-Парагвай палатасын басқарды. Сонымен қатар, ол жергілікті газет "La Razon"-ға материалдар жазды. Оның ұлы Роджер оқуын аяқтап, ата-анасымен бірге тұрды. Айала жұмыс мәселелерімен Асунсьонға оралды және осы мүмкіндікті пайдаланып, әпкесіне барып қайтты. 1992 жылдың 28 қыркүйегінде Еусебио Аяланың мәйіті Буэнос-Айрестен Сильвио Петтиросси халықаралық әуежайына арнайы рейспен жеткізілді. Армия машинасы урнаны Парагвай туларының құрмет көрсетуімен "Паласио де Лопес" сарайына жеткізді. 1992 жылдың 29 қыркүйегінде доктор Эусебио Аяланың мәйіті туған еліне, Асунсьондағы Батырлардың Ұлттық пантеонына қойылды.
Accompanied by General Estigarribia, Dr. Eusebio Ayala left Paraguay on September 5, 1936, to Buenos Aires, where his wife and a reception with all the honors were waiting for him. He resumed his activities by the year 1938. He joined a major law firm in Buenos Aires, and led the Argentine–Paraguayan Chamber. He also wrote for La Razon, a local newspaper. His son, Roger, had finished his studies and lived with his parents. Ayala returned to Asuncion to do some work business, and took advantage of this opportunity to visit his sister. On September 28, 1992, the remains of Eusebio Ayala arrived on a special flight at Silvio Pettirossi international airport from Buenos Aires. A vehicle of the Army transported the urn to the “Palacio de Lopez”, under the greeting of the Paraguayan flags. On September 29, 1992, the remains of Dr. Eusebio Ayala finally rested in his country, in the National Pantheon of the Heroes in Asuncion.