Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Парагвай саясаткері
Paraguayan politician
Луис Альберто Риарт Вера (21 маусым 1880 – 1 қазан 1953) – парагвайлық саясаткер және 1924 жылдың 17 наурызынан 1924 жылдың 15 тамызына дейін Парагвай президенті болған.
Luis Alberto Riart Vera (21 June 1880 – 1 October 1953) was a Paraguayan politician and President of Paraguay from 17 March 1924 until 15 August 1924.
Саяси өмірі
1906-1916 жылдары Парагвай институтының президенті болды, сол кезде Парагвайдағы ең маңызды интеллектуалдық институт. 1913 жылы Патриотикалық одақ құрылысына қатысып, Эмилио Асевальмен бірге оны басқарды. Ол сондай-ақ Парагвай-Аргентина жоғары мәдениет институтын басқарды. 1916-1917 жылдары Парагвайдың қаржы министрі қызметін атқарды. 1913 жылы ол Comisión de Códigos (Кодекс комиссиясы) мүшесі болды; 1916 жылы Мануэль Франко үкіметінде Ішкі істер министрі болды. Жозе Педро Монтеромен кейбір келіспеушіліктер болғандықтан, 1919 жылғы 25 тамызда мемлекеттік қызметтен кетті. 1923 жылғы 12 сәуірде Элигио Аяланың уақытша кабинетінде Парагвайдың қаржы министрі болып тағайындалды. Риарт 1940 жылғы 18 ақпанда үкімет құлатылғаннан кейін зейнетке шықты.
Between 1906 and 1916 he was President of the Instituto Paraguayo (Paraguayan Institute), Paraguay's foremost intellectual institution at the time. In 1913 he participated in the foundation of the Patriotic Union, of which he was in charge along with Emilio Aceval. He was in charge also of the Instituto de Alta Cultura Paraguayo Argentino (Institute of Paraguayan Argentine Culture). He was Minister of Finance of Paraguay between 1916 and 1917. In 1913 he was member of the Comisión de Códigos (Code Commission); in 1916 he was Minister of the Interior during the government of Manuel Franco. Because he had some disagreements with José Pedro Montero, he left public service on August 25, 1919. On April 12, 1923 he was appointed Minister of Finance of Paraguay in the provisional cabinet of Eligio Ayala. Riart retired after the overthrow of the government on 18 February 1940.
Басталуы
Саясатта Риарт жеке қанағаттандырудан гөрі борыш сезімімен айналысты. 1904 жылдың 8 тамызында ол астанада қарулы қақтығыстарға әкелетін қозғалыстың басталуын жариялағаннан кейін Аргентинаға паналағандарға қосылды. Ол азаматтық және радикалдар арасындағы одақ шартына қатысты, алғашқыда осы топтың орталық комиссиясының мүшесі болды. 1928 жылы ол партиясының съезінде өзінің кандидатурасын ұсынды, бірақ көп айырмамен жеңілді.
In politics, Riart started more for duty than for personal satisfaction. On August 8, 1904 he joined those who sought refuge in Argentina after revealing in the capital the beginnings of a movement that would end in armed confrontations. He participated of the union pact among the civics and radicals, being part first of the central commission of this group. In 1928 he presented his candidature in the convention of his party, but lost by few votes.