Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Латвияның тарихи аймағы – Семигалия (лат. Semigallia, лат. Semgallen, лат. Semigalia, лат. Semigalia) – Даугава өзенінің оңтүстігінде және Самогитияның Сауле аймағының солтүстігінде орналасқан тарихи Латвия жерлерінің бірі. Аймақ Латвия мен Литва арасында бөлінген, бұрын Семигаль балтық тайпасы қоныстанған. Олар Солтүстік крест жорықтары кезінде неміс крестшілері мен Тевтон орденіне қарсы ұзақ жылдар бойы (1219–1290) қарсылық көрсеткенімен белгілі. Семигалиялықтар самогиттермен тілдік және мәдени жағынан тығыз байланыста болған.
Historic region in Latvia
Semigallia, also spelt Semigalia (, Semgallen, , Semigalia, ), is one of the Historical Latvian Lands located to the south of the Daugava river and to the north of the Saule region of Samogitia. The territory is split between Latvia and Lithuania, previously inhabited by the Semigallian Baltic tribe. They are noted for their long resistance (1219–1290) against the German crusaders and Teutonic Knights during the Northern Crusades. Semigallians had close linguistic and cultural ties with Samogitians.
Атауы
Семигалия атауы Сеимгала, Зимгола және Семигаллен сияқты дереккөздерде кездеседі. Gal[l] элементі "шекара" немесе "аймақтың соңы" дегенді білдіреді, ал алғашқы буын ziem ("солтүстік") сөзімен байланысты. Осылайша, семигаллиалықтар – "солтүстік шекаралық аймақтың халқы" болған, яғни Муша және Лиелупе өзендерінің төменгі ағысындағы жерлерде мекен еткен.
The name of Semigallia appears in sources such as Seimgala, Zimgola and Sem[e]gallen. The gal[l] element means "border" or "end", while the first syllable corresponds to ziem ("north"). So the Semigallians were the "people of the northern borderlands" i. e. the lower parts of the Mūša and Lielupe river valleys.
1 - 4 ғасырлар
І-IV ғасырлар аралығында Семигалия мәдени аймағы ең үлкен өлшемге жетті. Солтүстікте аумақ Рига шығанағына дейін жетіп, жағалаудың кеңірек бөлігін қамтыды. Батыста шекара Ежерупис және Вадакстис ағындарымен белгіленген. Шығыста аумақ Даугува арқылы өтіп, оның оң жағалауының бір бөлігін қосты. Оңтүстік шекарасы Мūша өзенімен белгіленген. Семигалия тілі бұл аймақта шамамен XVI ғасырға дейін қолданылды.
Between the 1st and the 4th century the cultural area of Semigallian reached its maximum size. In the north, the territory spread the Gulf of Riga and included a more extensive area of the coast. In the west, the boundary was marked by the streams Ežerupis and Vadakstis. In the east, the territory crossed Dauguva and included part of its right bank. The southern boundary was marked by Mūša river. The Semigallian language was spoken in the region until around the 16th century.
Қазіргі
Қазіргі уақытта бұрынғы Семигалияның жартысы Латвияда, жартысы Литвада орналасқан. Литвада Семигалия (Жиемгала) тарихи және мәдени тұрғыдан Балтық аймағы деп есептеледі. Жиемгала Аукштайтияның құрамына кіреді; оның маңызды орталықтары – Ионишкис, Пакруожис, Жемелис, Линкува және Пасвалис қалалары. Семигалия мұражайы 1958 жылы Жемелисте ашылды.
Currently half of the former Semigallia is located in Latvia, half of it in Lithuania. In Lithuania, Semigallia (Žiemgala) is considered a historically and culturally Baltic region. Žiemgala is part of Aukštaitija; its main centres are Joniškis, Pakruojis, Žeimelis, Linkuva and Pasvalys. The museum of Semigallia opened in 1958 in Žeimelis.